A molecular dynamics (MD) modeling

A molecular dynamics (MD) modeling and simulations approach
has been rationally developed to construct and study
amylose and dextran porous layers that could be considered good
physicochemical representations of food materials. This approach
could also be adopted in the construction and subsequent study
of food materials with varying numbers and types of monomers
per polymer chain. The findings from our MD studies indicate that
the presence of food macromolecules lowers the water–water
interactions for the nearby water molecules by reducing their
hydration numbers and disturbing their configurations, but also
provides new water–macromolecule interactions that can significantly
outweigh the partial loss of water–water interactions to
make the water molecules adjacent to the macromolecules
strongly bound and very likely non-freezable and corresponding
to low values of water activity aw. As a result, water molecules in
the pore space in porous food systems are not in the same
energetic and configurational states and, thus, most likely do not
have uniform distributions of water activity aw, water removal
rate, and dehydration energy and entropy requirements within
individual pores and cross-sectionally. These effects of pore
structures are found to be greater in food systems with higher densities
of food macromolecules, smaller in size pores, and stronger
water–macromolecule interactions. Based on the results and discussion presented in this work, dehydration of food materials
can be reasonably expected to be driven more by enthalpic effect
than by entropic effect, and to start from the largest pores and from
the middle regions of individual pores where the values of the
water activity locally are higher. As a result of these tendencies
and water surface tension, the water–vapor interfaces could be expected
to be non-planar inside individual pores as well as crosssectionally
and the water removal rates dependent on the lateral
distributions of pore sizes during food dehydration.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การสร้างแบบจำลองโมเลกุลพลวัต (MD) และ
วิธีการจำลองได้รับการพัฒนาอย่างมีเหตุผลที่จะสร้างและศึกษา
อะไมโลสและ dextran ชั้นมีรูพรุนที่อาจได้รับการพิจารณาที่ดี
เป็นตัวแทนทางเคมีและกายภาพของวัสดุอาหาร
วิธีนี้ยังสามารถนำมาใช้ในการก่อสร้างและการศึกษา
ที่ตามมาของวัสดุอาหารที่มีตัวเลขที่แตกต่างกันและชนิดของโมโนเมอร์
ต่อห่วงโซ่พอลิเมอผลการวิจัยจากการศึกษา md ของเราแสดงให้เห็นว่า
การปรากฏตัวของโมเลกุลอาหารลดน้ำปฏิสัมพันธ์
สำหรับโมเลกุลของน้ำที่ใกล้เคียงโดยการลดตัวเลขความชุ่มชื้น
ของพวกเขาและรบกวนการกำหนดค่าของพวกเขา แต่ยังให้
ปฏิสัมพันธ์น้ำโมเลกุลใหม่ที่สามารถอย่างมีนัยสำคัญ
เกินดุลการสูญเสียบางส่วนของการปฏิสัมพันธ์น้ำเพื่อ
ทำให้โมเลกุลของน้ำที่อยู่ติดกับโมเลกุลที่ถูกผูกไว้อย่างมาก

และไม่ freezable และสอดคล้องกับแนวโน้มมากที่จะมีค่าต่ำของ AW กิจกรรมน้ำ เป็นผลให้โมเลกุลของน้ำในพื้นที่
รูขุมขนในระบบอาหารมีรูพรุนไม่ได้อยู่ในรัฐเดียวกัน
พลังและปรับแต่งและจึงมีแนวโน้มที่ส่วนใหญ่ทำไม่ได้
มีกระจายชุดของกิจกรรม AW น้ำกำจัดน้ำ
อัตราและพลังงานการคายน้ำและความต้องการของเอนโทรปีภายในรูขุมขนแต่ละ
และข้าม sectionally ผลกระทบเหล่านี้ของโครงสร้าง
รูขุมขนจะพบว่ามีมากขึ้นในระบบอาหารที่มีความหนาแน่นสูงกว่า
จากโมเลกุลของอาหารมีขนาดเล็กลงในรูขุมขนขนาดและแข็งแรง
ปฏิสัมพันธ์น้ำโมเลกุล- ขึ้นอยู่กับผลการอภิปรายและนำเสนอในงานนี้การคายน้ำของวัสดุอาหาร
สามารถคาดหวังพอสมควรที่จะขับเคลื่อนมากขึ้นโดย
ผล enthalpic กว่าโดยผลสึกกร่อนและการเริ่มต้นจากรูขุมขนที่ใหญ่ที่สุดและจาก
ภูมิภาคกลางของรูขุมขนแต่ละที่ค่าของน้ำ
กิจกรรมในประเทศที่สูงกว่า เป็นผลมาจากแนวโน้มเหล่านี้
และแรงตึงผิวของน้ำ, อินเตอร์เฟซไอน้ำคาดว่าอาจจะ
ที่จะไม่ระนาบภายในรูขุมขนแต่ละเช่นเดียว
crosssectionally และอัตราการกำจัดน้ำขึ้นอยู่กับการกระจาย
ด้านข้างที่มีขนาดรูขุมขนในระหว่างการคายน้ำอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โมเลกุล dynamics (MD) สร้างแบบจำลองและการจำลองวิธีการ
ได้รับการพัฒนาลูกจะสร้าง และศึกษา
และและเดกซ์แทรน porous ชั้นที่อาจจะพิจารณาดี
physicochemical แทนวัสดุและส่วนประกอบอาหาร วิธีการนี้
นำมาใช้ในการก่อสร้างและต่อมาศึกษา
วัสดุอาหารกับตัวเลขแตกต่างกันและชนิดของ monomers
ต่อห่วงโซ่พอลิเมอร์ได้ ผลการวิจัยจากศึกษา MD ของเราบ่งชี้ว่า
ของ macromolecules อาหารออก water–water
โต้ตอบสำหรับโมเลกุลของน้ำในบริเวณใกล้เคียงโดยการลดของ
เลขไล่น้ำและรบกวนการตั้งค่าคอนฟิกของพวกเขา แต่ยัง
ให้โต้ตอบ water–macromolecule ใหม่ที่สามารถมาก
ไปหมดสูญเสียบางส่วนของ water–water โต้ตอบเพื่อ
ทำให้โมเลกุลของน้ำอยู่ติดกับ macromolecules
อย่างยิ่ง และน่าที่ไม่ใช่ freezable และสอดคล้องกัน
ไปต่ำค่าน้ำกิจกรรมสะสม เป็นผลให้ น้ำโมเลกุลใน
พื้นที่รูขุมขนในระบบอาหาร porous ไม่อยู่ในเดียวกัน
อเมริกามีพลัง และ configurational และ ดังนั้น ส่วนใหญ่ไม่
มีการกระจายเป็นรูปแบบของกิจกรรมน้ำสะสม น้ำเอา
อัตรา และคายน้ำพลังงานและเอนโทรปีภายใน
แต่ละรูขุมขน และ cross-sectionally ลักษณะพิเศษของรูพรุนเหล่านี้
พบโครงสร้างจะมากกว่าในระบบอาหารที่มีความหนาแน่นสูง
ของ macromolecules อาหาร ในขนาดรูขุมขน และแข็งแรง
water–macromolecule โต้ตอบ ตามผลลัพธ์การสนทนาที่นำเสนอในงานนี้ การคายน้ำของวัสดุอาหาร
ความคาดหวังสามารถถูกผลักดันมากขึ้น โดยผล enthalpic
กว่า entropic ผล และ จะเริ่มต้น จากรูขุมขนที่ใหญ่ที่สุด และ
ภาคกลางของรูขุมขนแต่ละที่ค่าของการ
น้ำกิจกรรมในท้องถิ่นจะสูงได้ จากแนวโน้มเหล่านี้
และน้ำแรงตึงผิว water–vapor อินเทอร์เฟซสามารถคาดหวัง
จะไม่ใช่ระนาบภายในรูขุมขนละเป็น crosssectionally
และเอาน้ำราคาขึ้นอยู่กับด้านข้าง
การกระจายขนาดของรูขุมขนระหว่างการคายน้ำอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Dynamics ระดับโมเลกุล( MD )การสร้างแบบจำลองและการจำลอง
ซึ่งจะช่วยได้ก็ไว้ใจได้ว่าพัฒนาขึ้นมาเพื่อดำเนินการก่อสร้างและการศึกษาชั้นที่มีรูพรุนและ dextran
ยางมากขึ้นทั้งนี้เพื่อให้ตรงกับที่ไม่สามารถได้รับการพิจารณาให้การรับรอง
physicochemical ที่ดีของวัสดุอาหาร
ซึ่งจะช่วยวิธีนี้สามารถนำมาใช้ในการก่อสร้างและการศึกษาใน ภายหลัง
ของวัสดุอาหาร ประเภท แตกต่างกันและหมายเลขของสารพลาสติก
ต่อห่วงโซ่โพลิเมอร์ยังจากการสำรวจพบจากการศึกษา MD ของเราแสดงว่า
ซึ่งจะช่วยการมีอยู่ของอาหารชนิดเทอร์โมพลาสติกลดน้ำ - น้ำ
ซึ่งจะช่วยการโต้ตอบสำหรับโมเลกุลของน้ำอยู่ในบริเวณใกล้เคียงได้โดยการลดตัวเลข
ซึ่งจะช่วยเติมน้ำและรบกวนการปรับตั้งค่าของพวกเขาได้แต่ยัง
ซึ่งจะช่วยให้การติดต่อสื่อสารน้ำ - macromolecule ใหม่ที่สามารถคุ้มกับการสูญเสียบางส่วนของการปฏิสัมพันธ์น้ำ - น้ำเพื่อตอบแทน

ตามมาตรฐานอย่างเห็นได้ชัดทำให้โมเลกุลของน้ำที่อยู่ติดกับชนิดเทอร์โมพลาสติก
ซึ่งจะช่วยได้มัดและมีแนวโน้มเป็นอย่างมากไม่ใช่ freezable และที่เกี่ยวข้อง
ซึ่งจะช่วยให้มีค่าต่ำของการทำงานของน้ำ AW เป็นที่ทำให้โมเลกุลของน้ำใน
ซึ่งจะช่วยให้พื้นที่ในรูที่มีรูพรุนอาหารระบบไม่ได้อยู่ในที่เดียวกัน
ซึ่งจะช่วยมีชีวิตชีวาและ configurational รัฐและทำให้มากที่สุดไม่มีเครื่องแบบ
ซึ่งจะช่วยการเผยแพร่น้ำกิจกรรม AW ,น้ำการกำจัด
อัตรา,Entropy และความต้องการของร่างกายขาดน้ำและประหยัดพลังงาน ภายใน รูขุมขน
แบบเฉพาะรายและแบบ sectionally ผลกระทบเหล่านี้ของโครงสร้างรู
มีพบว่ามีมากขึ้นในระบบอาหารพร้อมด้วยสูงขึ้นหนาแน่น
ชนิดเทอร์โมพลาสติกอาหารรูขุมขนบนมีขนาดเล็กกว่าในขนาดและการปฏิสัมพันธ์ระหว่าง
น้ำ - macromolecule ความแข็งแกร่งมากขึ้น ซึ่งใช้ในการสนทนาและผลที่นำเสนอในงานนี้เอาน้ำออกของวัสดุอาหาร
ตามมาตรฐานสามารถกำหนดได้อย่างชัดเจนคาดว่าจะเป็นการขับรถมากขึ้นโดยมีผลบังคับใช้ enthalpic
ซึ่งจะช่วยมากกว่าโดยมีผลบังคับใช้ entropic และในการเริ่มต้นจากรูขุมขนบนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและจาก
ซึ่งจะช่วยให้เขตพื้นที่ส่วนกลางของรูขุมขนแบบเฉพาะรายที่ค่าที่มีกิจกรรม
น้ำในท้องถิ่นมีสูงขึ้น เป็นผลของแนวโน้มที่
เหล่านี้และแรงตึงผิวหน้าน้ำอินเตอร์เฟซน้ำ - ไอที่ได้รับการคาดหวัง
ในการเป็นรูขุมขนบนแต่ละคนไม่ใช่ - บางชนิดทางด้านในและด้าน crosssectionally
ซึ่งจะช่วยขจัดน้ำและมีอัตราค่าบริการที่ขึ้นอยู่กับทางด้านข้าง
ซึ่งจะช่วยการเผยแพร่ที่มีขนาดรูในระหว่างร่างกายขาดน้ำอาหาร