Quantification of minority populati

Quantification of minority population of antibiotic-resistant
bacteria
In clinical settings, individuals could be simultaneously infected with both antibiotic-sensitive and resistant strains. If the
population of resistant strain represents a very small fraction of
the total bacteria, it can be easily overlooked by the traditional
ensemble averaged approaches. The feasibility of applying immunoassay to quantify minority population of antibiotic-resistant
bacteria was examined by mixing E. coli JM109/pUC19 with E. coli
JM109 cells at different ratios to make the final percentages of
antibiotic-resistant bacteria 0%, 0.1%, 0.2%, 0.5%, 1%, 2%, 10%, 50%,
and 100%, respectively. These samples were dual fluorescent
stained and analyzed on the HSFCM. For comparison, methods
widely used in the clinics such as the disc diffusion test (K-B
method) and the β-lactamase activity assay were carried out in
parallel. For every percentage of the resistant bacteria, five replicates were conducted for both the disc diffusion test and the β-
lactamase activity assay. The β-lactamase activity assay is based
upon the hydrolysis of nitrocefin, a chromogenic cephalosporin
that contains a β-lactam ring, which results in a color change from
light yellow to pink. This assay has been widely used in clinical
diagnosis and scientific research for detecting the presence of
antibiotic-resistant strain producing β-lactamase (Naas et al.,
2001). Data comparison among these three methods is displayed
in Fig. 2.
Fig. 2a indicates that the population of resistant bacteria needs
to be higher than 10% for a positive identification by the disc diffusion test. Although the widely used β-lactamase activity assay is
slightly more sensitive than the disc diffusion test, it failed to
detect drug-resistant strain when the population is less than 2%
(Fig. 2b). For the HSFCM-based immunoassay, the dot-plots of
green fluorescence burst area versus red fluorescence burst area
for bacterial mixture containing 10%, 2%, 0.5%, and 0.1% of antibiotic-resistant cells are shown in panels c1-c4, respectively. The
number of events detected above the discriminant line kept decreasing with the decrease of the ratio of antibiotic-resistant cells.
An excellent correlation (R2¼0.9988) between the measured
percentages of antibiotic-resistant bacteria and the theoretical
ratios was obtained (panel c5). For each percentage of the bacterial
mixture, three replicates were carried out in parallel from the
sample preparation. These data demonstrate that the HSFCM
combined with immunofluorescent and nucleic acid staining can
accurately detect minority population of antibiotic-resistant bacteria down to 0.1%.
3.4. Monitoring the dynamic population change between antibioticresistant and antibiotic-susceptible bacteria under the antimicrobial
pressure
In clinical setting, if antibiotic resistance cannot be detected
promptly during the initial treatment period, the first-line antibiotics can reduce the population of drug-susceptible strain while
allowing the drug-resistant strain to grow and become the
dominant population (van Rie et al., 2005). However, the d

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นับจำนวนประชากรชนกลุ่มน้อยดื้อยาแบคทีเรียในการตั้งค่าทางการแพทย์ บุคคลอาจพร้อมกันติดเชื้อสายพันธุ์ที่ไว ต่อยาปฏิชีวนะ และทน ถ้าการประชากรของสายพันธุ์ทนแทนเล็กน้อยมากแบคทีเรียทั้งหมด คุณสามารถข้ามการดั้งเดิมวงเฉลี่ยวิธีการ ความเป็นไปได้ใช้ immunoassay จะปริมาณประชากรส่วนน้อยทนทานต่อยาปฏิชีวนะแบคทีเรียได้รับการตรวจ โดยการผสม E. coli JM109/pUC19 กับ E. coliJM109 เซลล์ที่แตกต่างกันจะทำให้เปอร์เซ็นต์สุดท้ายของแบคทีเรียดื้อยา 0%, 0.1%, 0.2%, 0.5%, 1%, 2%, 10%, 50%และ 100% ตามลำดับ ตัวอย่างเหล่านี้มีสองหลอดย้อม และวิเคราะห์บน HSFCM สำหรับการเปรียบเทียบ วิธีใช้ในคลินิกเช่นการทดสอบการกระจายดิสก์ (K-Bวิธี) และวิเคราะห์กิจกรรมของβ-lactamase ที่ดำเนินการในขนานนี้ ทุกเปอร์เซ็นต์ของแบคทีเรียทน เหมือนกับ 5 ได้ดำเนินการทดสอบการกระจายของดิสก์และβ-lactamase กิจกรรมทดสอบ ใช้ทดสอบกิจกรรมβ-lactamaseเมื่อย่อยของ nitrocefin, chromogenic cephalosporinที่ประกอบด้วยวงแหวนβ-lactam ซึ่งส่งผลให้สีเปลี่ยนจากแสงสีเหลืองกับสีชมพู ทดสอบนี้มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในทางคลินิกการวินิจฉัยและการวิจัยทางวิทยาศาสตร์สำหรับการตรวจจับสายพันธุ์ดื้อยาที่ผลิตβ-lactamase (Naas et al.,2001) แสดงข้อมูลเปรียบเทียบวิธีการสามเหล่านี้ในรูป 2รูป 2a บ่งชี้ว่า ประชากรของแบคทีเรียทนต้องจะสูงกว่า 10% สำหรับการระบุในเชิงบวกโดยการทดสอบการกระจายของดิสก์ แม้ว่าจะทดสอบกิจกรรมใช้β-lactamaseมีความสำคัญมากกว่าการทดสอบการกระจายของดิสก์เล็กน้อย ไม่สามารถตรวจสอบสายพันธุ์ดื้อยาเมื่อประชากรมีน้อยกว่า 2%(รูปที่ 2b) สำหรับการ immunoassay ตาม HSFCM แปลงจุดของเรืองแสงสีเขียวต่อเนื่องที่ตั้งและพื้นที่ต่อเนื่องเรืองแสงสีแดงสำหรับส่วนผสมของแบคทีเรียที่ประกอบด้วย 10%, 2%, 0.5% และ 0.1% ของเซลล์ดื้อยาจะแสดงในแผ่น c1-c4 ตามลำดับ การหมายเลขของเหตุการณ์ที่ตรวจพบเหนือ discriminant เก็บลดลงการลดอัตราส่วนของเซลล์ดื้อยาสัมพันธ์ที่ดี (R2¼0.9988) ระหว่างการวัดเปอร์เซ็นต์ของแบคทีเรียดื้อยาและทฤษฎีการอัตราได้รับ (แผง c5) สำหรับแต่ละเปอร์เซ็นต์ของแบคทีเรียส่วนผสม เหมือนกับสามดำเนินการพร้อมกันจากการเตรียมตัวอย่าง ข้อมูลเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าการ HSFCMรวมกับ immunofluorescent และสามารถย้อมสีกรดนิวคลีอิกแม่นยำตรวจหาแบคทีเรียดื้อยาลงไป 0.1% ประชากรชนกลุ่มน้อย3.4 การตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงประชากรแบบไดนามิกระหว่าง antibioticresistant และแบคทีเรียที่ไวต่อยาปฏิชีวนะภายใต้สารต้านจุลชีพความดันในทางคลินิก ถ้าความต้านทานยาปฏิชีวนะไม่สามารถตรวจพบทันทีในช่วงเริ่มต้นการรักษา ยาปฏิชีวนะบรรทัดแรกสามารถลดประชากรของสายพันธุ์ที่ไวต่อยาในขณะอนุญาตให้สายพันธุ์ดื้อยาการเติบโต และการหลักประชากร (van เฟค et al. 2005) อย่างไรก็ตาม d

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปริมาณของประชากรชนกลุ่มน้อยทนต่อยาปฏิชีวนะ
แบคทีเรีย
ในการตั้งค่าทางคลินิกบุคคลที่อาจจะติดเชื้อพร้อมกันกับทั้งสองสายพันธุ์ที่มีความไวต่อยาปฏิชีวนะและทน หาก
ประชากรต้านความเครียดหมายถึงส่วนขนาดเล็กมากของ
แบคทีเรียทั้งหมดก็สามารถมองข้ามได้อย่างง่ายดายโดยดั้งเดิม
ทั้งมวลเฉลี่ยวิธี ความเป็นไปได้ของการใช้ immunoassay ที่จะหาจำนวนประชากรน้อยของทนต่อยาปฏิชีวนะ
แบคทีเรียที่ถูกตรวจสอบโดยการผสมเชื้อ E. coli JM109 / pUC19 กับ E. coli
เซลล์ JM109 ในอัตราส่วนที่แตกต่างกันจะทำให้เปอร์เซ็นต์สุดท้ายของ
เชื้อแบคทีเรียที่ทนต่อยาปฏิชีวนะ 0%, 0.1%, 0.2 %, 0.5%, 1%, 2%, 10%, 50%,
และ 100% ตามลำดับ ตัวอย่างเหล่านี้ถูกเรืองแสงคู่
ย้อมสีและวิเคราะห์ใน HSFCM สำหรับการเปรียบเทียบวิธีการ
ใช้กันอย่างแพร่หลายในคลินิกเช่นการทดสอบการแพร่กระจายแผ่นดิสก์ (KB
วิธี) และβ-lactamase กิจกรรมการทดสอบได้ดำเนินการใน
แบบคู่ขนาน สำหรับอัตราร้อยละของแบคทีเรียทนทุกห้าซ้ำได้ดำเนินการทั้งการทดสอบการแพร่กระจายแผ่นดิสก์และβ-
lactamase กิจกรรมการทดสอบ ผลการวิเคราะห์กิจกรรมβ-lactamase จะขึ้น
อยู่กับการย่อยสลายของ nitrocefin เป็น cephalosporin ให้สี
ที่มีแหวนβ-lactam ซึ่งจะส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสีจาก
สีเหลืองอ่อนสีชมพู การทดสอบนี้ได้ถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในคลินิก
การวินิจฉัยและการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในการตรวจสอบสถานะของ
ยาปฏิชีวนะที่ทนต่อความเครียดผลิตβ-lactamase (Naas et al.,
2001) เปรียบเทียบข้อมูลระหว่างทั้งสามวิธีจะปรากฏ
ในรูป 2.
รูป 2a แสดงให้เห็นว่าประชากรของแบคทีเรียที่ทนต่อความต้องการ
ที่จะสูงกว่า 10% สำหรับบัตรประจำตัวในเชิงบวกโดยการทดสอบการแพร่กระจายแผ่นดิสก์ แม้ว่าการใช้กันอย่างแพร่หลายβ-lactamase กิจกรรมทดสอบเป็น
เล็กน้อยที่มีความสำคัญมากขึ้นกว่าการทดสอบการแพร่กระจายแผ่นดิสก์ก็ล้มเหลวในการ
ตรวจสอบสายพันธุ์ดื้อยาเมื่อประชากรมีน้อยกว่า 2%
(รูป. 2B) สำหรับ immunoassay HSFCM ตามจุด-แปลง
เรืองแสงสีเขียวออกมาในพื้นที่เมื่อเทียบกับการเรืองแสงในพื้นที่ออกมาสีแดง
ผสมแบคทีเรียที่มี 10%, 2%, 0.5% และ 0.1% ของเซลล์ทนต่อยาปฏิชีวนะที่แสดงอยู่ในแผง C1-C4, ตามลำดับ
จำนวนของเหตุการณ์ที่ตรวจพบเหนือเส้นจำแนกเก็บลดกับการลดลงของอัตราส่วนของเซลล์ทนต่อยาปฏิชีวนะได้.
ความสัมพันธ์ที่ดีเยี่ยม (R2¼0.9988) ระหว่างวัด
เปอร์เซ็นต์ของเชื้อแบคทีเรียที่ทนต่อยาปฏิชีวนะและทฤษฎี
อัตราส่วนที่ได้รับ (แผง C5) . สำหรับอัตราร้อยละของแบคทีเรียแต่ละ
ส่วนผสมสามซ้ำได้ดำเนินการในแบบคู่ขนานจาก
การเตรียมตัวอย่าง ข้อมูลเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า HSFCM
รวมกับพยาธิและการย้อมสีกรดนิวคลีอิกสามารถ
ได้อย่างถูกต้องตรวจสอบประชากรชนกลุ่มน้อยของเชื้อแบคทีเรียที่ทนต่อยาปฏิชีวนะลงไป 0.1%.
3.4 การตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของประชากรแบบไดนามิกระหว่างแบคทีเรีย antibioticresistant และยาปฏิชีวนะอ่อนแอภายใต้ยาต้านจุลชีพ
ความดัน
ในการตั้งค่าทางคลินิกถ้าความต้านทานยาปฏิชีวนะไม่สามารถตรวจพบ
ทันทีในช่วงระยะเวลาการรักษาครั้งแรกที่ยาปฏิชีวนะบรรทัดแรกสามารถลดจำนวนประชากรของสายพันธุ์ยาเสพติดที่อ่อนแอในขณะที่
ช่วยให้ ดื้อยาสายพันธุ์ที่จะเติบโตและกลายเป็น
ประชากรที่โดดเด่น (Van ริเอะ et al., 2005) อย่างไรก็ตาม D

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปริมาณของประชากรชนกลุ่มน้อยของยาปฏิชีวนะป้องกันแบคทีเรียในการตั้งค่าทางคลินิก บุคคลอาจจะพร้อมกันทั้งอ่อนไหวและติดเชื้อสายพันธุ์ยาปฏิชีวนะป้องกัน ถ้าประชากรของทนเมื่อยเป็นเศษเล็กมากของแบคทีเรียทั้งหมดก็สามารถมองข้ามได้ง่ายโดยดั้งเดิมทั้งหมดโดยวิธี ความเป็นไปได้ในการใช้ในผู้ป่วยที่มีประชากรส่วนน้อยของยาปฏิชีวนะป้องกันตรวจสอบโดยการผสมแบคทีเรีย E . coli ที่มี / puc19 กับ E . coliที่มีต่อเซลล์ที่แตกต่างกันเพื่อให้สุดท้ายค่าแบคทีเรียต้านทานยาปฏิชีวนะ 0% , 0.1% , 0.2% , 0.5% , 1% , 2% , 10% , 50%และ 100% ตามลำดับ ตัวอย่างเหล่านี้เป็นแบบเรืองแสงเปื้อน และวิเคราะห์ใน hsfcm . สำหรับการเปรียบเทียบ , วิธีการใช้กันอย่างแพร่หลายในสถานพยาบาล เช่น แผ่นทดสอบ ( k-b การแพร่วิธี ) และบีตา - แลคตาเมสกิจกรรมทดลองในการทดสอบแบบขนาน สำหรับทุกค่าของจำนวนแบคทีเรียทน 5 ซ้ำทั้งแผ่นกระจายและบีตา - ทดสอบการศึกษากิจกรรมการทดสอบ บีตา - แลคตาเมสที่กิจกรรมทดสอบตามเมื่อการ nitrocefin การสนทนาผ่านข้อความโต้ตอบแบบทันที , เซฟาโลสปอรินที่ประกอบด้วยบีตา - แหวน lactam , ซึ่งผลในการเปลี่ยนสีจากไฟสีเหลืองสีชมพู วิธีนี้ได้ถูกใช้ในคลินิกการวินิจฉัยและการวิจัยทางวิทยาศาสตร์เพื่อตรวจสอบสถานะของต้านทานยาปฏิชีวนะสายพันธุ์การผลิตบีตา - แลคตาเมส ( Naas et al . ,2001 ) ข้อมูลเปรียบเทียบระหว่างวิธีการทั้งสามปรากฏขึ้นในรูปที่ 2รูปที่ 2A บ่งชี้ว่า ความต้องการของประชากรของแบคทีเรียต้านทานจะสูงกว่า 10% สำหรับตัวบวก โดยดิสก์แบบทดสอบ แม้ว่าการใช้กันอย่างแพร่หลายบีตา - แลคตาเมสทดสอบกิจกรรมอ่อนไหวเล็กน้อยกว่าแผ่นดิสก์แบบทดสอบ มันล้มเหลวตรวจสอบสายพันธุ์ที่ดื้อยา เมื่อประชากรน้อยกว่า 2%( รูปที่ 2B ) สำหรับ hsfcm ที่มีจุดแปลงตามสีเขียวเรืองแสงระเบิดระเบิดเรืองแสงสีแดงเมื่อเทียบกับพื้นที่บริเวณสำหรับแบคทีเรียผสมที่ประกอบด้วย 10 % 2 % , 0.5 และ 0.1 เปอร์เซ็นต์ของเซลล์ที่ทนต่อยาปฏิชีวนะจะแสดงในแผง c1-c4 ตามลำดับ ที่หมายเลขของเหตุการณ์ที่ตรวจพบข้างต้นบรรทัดจำแนกประเภทเก็บลดลงด้วยการลดลงของอัตราส่วนของเซลล์ที่ทนต่อยาปฏิชีวนะมีความสัมพันธ์ที่ยอดเยี่ยม ( R2 ¼ 0.9988 ) ระหว่าง วัดผลของแบคทีเรียต้านทานยาปฏิชีวนะและทฤษฎีอัตราส่วนได้ ( แผง C5 ) สำหรับแต่ละค่าของแบคทีเรียส่วนผสม 3 ซ้ำ พบว่าขนานจากตัวอย่างการเตรียม ข้อมูลเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า การ hsfcmรวมกับ immunofluorescent กรดนิวคลีอิก และการย้อมสีถูกต้องตรวจสอบประชากรส่วนน้อยของแบคทีเรียต้านทานยาปฏิชีวนะลง 0.1 %3.4 . การตรวจสอบแบบไดนามิก การเปลี่ยนแปลงประชากรระหว่าง antibioticresistant และแบคทีเรีย ยาปฏิชีวนะตามเชื้อไวความดันในการตั้งค่าทางคลินิก ถ้าความต้านทานยาปฏิชีวนะไม่สามารถตรวจพบทันทีในช่วงระยะเวลาการเริ่มต้น , ต้นยาปฏิชีวนะสามารถลดประชากรของยาต่อความเครียดในขณะที่ให้สายพันธุ์ดื้อยาที่จะเติบโตและกลายเป็นประชากรเด่น ( รถตู้ริเอะ et al . , 2005 ) อย่างไรก็ตาม ดี