While Yang Chen’s face seemed tranq

While Yang Chen’s face seemed tranquil, only his lips betrayed his demeanor, with them arcing up showing a contemptuous look.



“I’ll only say this once. I never go around looking for trouble. I don’t know what happened between you and my wife, and I don’t care to know. But I have a principle. I hate being threatened.”



Without waiting for Lin Kun’s reaction, a lightning-fast palm struck onto Lin Kun’s left cheek.



“Pa!!!”



The whole living room became deadly silent as the crisp sound started echoing around. Just then, the recently standing Lin Kun got slapped unconscious with a single hit.



“Young Master…about this…” Wang Ma stammered as she didn’t notice Yang Chen’s outrageous strength. “How should we deal with this? Look at this commotion.”



As for Ruoxi, she had already collapsed in Wang Ma’s embrace as she looked at these past events with not even a trace of concern.



Yang Chen said in an indifferent tone: “Wang Ma, just take care of Ruoxi. Let me deal with this stupid pig.”



After saying those words, Yang Chen picked Lin Kun from the ground and dragged him out of the house. After having walked a short distance, Yang Chen arrived at the dumpster site, lightly threw Lin Kun into it, and subsequently closed the iron lid.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขณะ Yang Chen ของสถาปัตยกรรม เพียงริมฝีปากของเขาทรยศของเขา demeanor ด้วยใบหน้าเกิดขึ้นแสดงดูดูถูก "ฉันจะเพียงบอกนี้ครั้ง นอกจากนี้ผมไม่เคยเที่ยวหาปัญหา ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณและภรรยาของฉัน และฉันไม่สนใจจะรู้ แต่มีหลักการ ฉันเกลียดถูกคุกคาม" โดยไม่ต้องรอหลิน Kun ปฏิกิริยา ปาล์มความเร็วหลงลงบนแก้มซ้ายหลิน Kun "ป่า!!!" ห้องนั่งเล่นทั้งหมดกลายเป็นร้ายแรงเงียบเสียงคมเริ่มระวัง แล้ว ที่เพิ่งยืน Kun หลินมีสติแลกคู่กับนัดเดียว "อาจารย์หนุ่ม...เรื่องนี้..." Ma วัง stammered เป็นเธอไม่ได้สังเกตเห็นแรงอุกอาจ Yang Chen "วิธีควรที่เราจัดการกับเรื่องนี้ ดูที่ครองกว่านี้" สำหรับ Ruoxi เธอได้ยุบอยู่แล้วในวัง Ma กอดขณะที่เธอมองผ่านเหตุการณ์เหล่านี้กับไม่ได้มีร่องรอยของความกังวล Yang Chen กล่าวในโทนไม่แยแส: "วัง Ma เพียงดูแล Ruoxi ปล่อยให้ฉันจัดการกับหมูนี้โง่" หลังพูดคำพูดเหล่านั้น Yang Chen เบิก Lin Kun จากพื้นดิน และลากเขาออกจากบ้าน หลังจากมีเดินระยะสั้น Yang Chen มาการ dumpster เบา ๆ โยน Kun หลินลงไป และต่อมาปิดฝาเหล็ก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในขณะที่ใบหน้าของเฉินหยางดูเหมือนเงียบสงบเพียงริมฝีปากของเขาทรยศต่อความประพฤติของเขากับพวกเขาลอยขึ้นแสดงลักษณะดูถูก. "ผมเพียง แต่จะบอกว่าครั้งนี้ ฉันไม่เคยไปรอบ ๆ เพื่อหาปัญหา ผมไม่ทราบว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างคุณและภรรยาของฉันและฉันไม่สนใจที่จะรู้ว่า แต่ผมมีหลักการ ฉันเกลียดการถูกคุกคาม. " โดยไม่ต้องรอปฏิกิริยาหลินคุง, ปาล์มได้อย่างรวดเร็วหลงลงบนแก้มซ้ายของหลินคุง. " ป่า !!! " ห้องนั่งเล่นทั้งกลายเป็นเงียบร้ายแรงเป็นเสียงที่คมชัดเริ่มสะท้อนรอบ เพียงแค่นั้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ยืนหลินคุนได้ตบหมดสติอย่างเดียว. "นายหนุ่ม ... เกี่ยวกับเรื่องนี้ ... " วังม้าตะกุกตะกักขณะที่เธอไม่ได้สังเกตเห็นความแข็งแรงอุกอาจหยางเฉิน "วิธีที่เราควรจะจัดการกับเรื่องนี้? . ดูความโกลาหลนี้ " . สำหรับ Ruoxi เธอก็ทรุดตัวลงแล้วในอ้อมกอดวังม้าขณะที่เธอมองไปที่เหตุการณ์ในอดีตเหล่านี้ด้วยไม่ได้ร่องรอยของความกังวลหยางเฉินกล่าวในการให้เสียงไม่แยแส" วังม้า, เพียง แต่ดูแล Ruoxi . ให้ฉันจัดการกับหมูโง่นี้. " หลังจากกล่าวคำพูดเหล่านั้นหยางเฉินคุนหลินหยิบมาจากพื้นดินและลากเขาออกจากบ้าน หลังจากที่มีการเดินเป็นระยะทางสั้นหยางเฉินมาที่เว็บไซต์ถังขยะเบา ๆ โยนหลินคุนเข้าไปในนั้นและต่อมาปิดฝาเหล็ก