เศรษฐกิจเอธิโอเปียยังพึ่งพารายได้จา

เศรษฐกิจเอธิโอเปียยังพึ่งพารายได้จากภาคการเกษตรเป็นหลัก คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 41 ของรายได้ประชาชาติ และร้อยละ 85 ของการจ้างงานโดยรวม

การส่งออกกาแฟเป็นหนึ่งในรายได้หลักของประเทศ อย่างไรก็ตาม ภาคการเกษตรยังไม่ได้รับการพัฒนาที่ดี แม้รัฐบาลจะได้ปฏิรูปที่ดินเพื่อเพิ่มผลผลิตทางการเกษตร แต่เท่าที่ผ่านมายังไม่ประสบผลสำเร็จ เนื่องจากขาดการวางแผนที่ดี การเพาะปลูกยังพึ่งพาแหล่งน้ำฝนตามธรรมชาติอยู่และมีปัญหาการชลประทานรวมทั้งวิธีการเพาะปลูกที่ล้าสมัย

ภาคบริการของเอธิโอเปียมีการเติบโตอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะการบริการที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว การก่อสร้าง และคมนาคม โดยปัจจุบันภาคบริการมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 41.2 ของรายได้ประชาชาติ และช่วยเพิ่มอัตราการเติบโตของ GDP โดยเฉลี่ยถึงร้อยละ 10 ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา รัฐบาลเอธิโอเปียมีนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยว เนื่องจากมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ รวมทั้งสัตว์ป่านานาชนิด อย่างไรก็ดี อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของเอธิโอเปียยังไม่มีการบริหารจัดการที่ดีเท่าใดนัก

นับตั้งแต่ปี 2534 (ค.ศ. 1991) เป็นต้นมา รัฐบาลภายใต้การนำของ EPRDF ได้ดำเนินนโยบายเศรษฐกิจแบบเสรีโดยอิงแนวทางของธนาคารโลก (World Bank) และกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ภายใต้กรอบนโยบาย Sustainable Development and Poverty Reduction Program (SDPRP) ในช่วงปีงบประมาณ 2543/44 (ค.ศ. 2000/01) ถึง 2548/49 (ค.ศ. 2005/06) และแผน The Plan for Accelerated and Sustained Development to End Poverty (PASDEP) ในช่วงปี 2548/49 (ค.ศ.2005/06) ถึง 2552/53 (ค.ศ. 2009/10) โดยมุ่งเน้น การแก้ปัญหาและขจัดความยากจน ความมั่นคงทางอาหาร การปฏิรูปโครงสร้างเศรษฐกิจ และการพัฒนาอุตสาหกรรมการเกษตร

หลังจากภาวะเศรษฐกิจโลกตกต่ำในปี 2552 (ค.ศ. 2009) ทำให้อัตราการเติบโต GDP เอธิโอเปียลดลงเหลือร้อยละ 8.7 และ 7.0 ในปี 2552 และ 2553 (ค.ศ. 2010) ตามลำดับ รัฐบาลเอธิโอเปียพยายามเข้าแทรกแซงภาคเศรษฐกิจมากขึ้น โดยได้ประกาศแผนเศรษฐกิจแห่งชาติ Growth and Transformation Plan (GTP) ระยะ 5 ปี ระหว่างปี 2553/54 (ค.ศ. 2010/11) ถึง 2557/58 (ค.ศ. 2014/15) โดยจะกระตุ้นภาคอุตสาหกรรม การสร้างเครือข่ายถนนความยาวรวม 136,000 กิโลเมตร และการส่งเสริมให้ประชาชนใช้การสื่อสารโทรคมนาคมซึ่งเป็นธุรกิจที่รัฐผูกขาด และตั้งเพดานราคาสินค้าพื้นฐาน เพื่อเป้าหมายที่จะผลักดันอัตราการเติบโตของ GDP ให้สูงกว่าร้อยละ 11 อย่างไรก็ตาม การปฏิรูปเศรษฐกิจของเอธิโอเปียบางครั้ง ถูกผลกระทบจากเหตุการณ์ทางการเมืองบ้าง เช่น การปราบปรามผู้ประท้วงฝ่ายค้านอย่างรุนแรงของพรรครัฐบาล และปัญหาชายแดนกับเอริเทรีย

เอธิโอเปียยังคงเป็นประเทศที่ยากจนที่สุดอันดับสองของโลก ตามรายงานของ 2014 global Multidimensional Poverty Index (MPI) โดย Oxford University เมื่อวันที่ 6 มิ.ย.2557

ตามรายงานของ World Investment Report 2014 โดย UN Conference on Trade and Development (UNCTAD) พบว่า เงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (Foreign direct investment -FDI) ในปี 2013 สูงถึง 953 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

หน่วยเงินตรา เบอร์เอธิโอเปีย (ETB) 1 ETB = 1.68 บาท (11 ธันวาคม 2556)

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ 38.2 พันล้าน USD (ไทย: 385 พันล้าน USD)

รายได้ประชาชาติต่อหัว 541 USD (ไทย: 5,647 USD)

การขยายตัวทางเศรษฐกิจ ร้อยละ 7.1 (ไทย: ร้อยละ 2.9)

อัตราเงินเฟ้อ ร้อยละ 8.1 (ไทย: ร้อยละ 2.2)

เงินทุนสำรอง 3.389 พันล้าน USD (ไทย 167.1 พันล้าน USD)

ทรัพยากรธรรมชาติ ทองคำ แพลทินัม ทองแดง โปแตช ก๊าซธรรมชาติ พลังงานน้ำ

อุตสาหกรรมที่สำคัญ การแปรรูปอาหาร เครื่องดื่ม สิ่งทอ เครื่องหนัง เคมีภัณฑ์ การแปรรูปโลหะ ซีเมนต์

สินค้าส่งออกที่สำคัญ กาแฟ ทอง ผลิตภัณฑ์จากหนัง สิ่งมีชีวิต เมล็ดพืช

สินค้านำเข้าที่สำคัญ สัตว์และผลิตภัณฑ์จากสัตว์ ด้ายและเส้นใย เครื่องเพชรพลอย อัญมณี เงินแท่งและทองคำ เครื่องจักรกล

ประเทศคู่ค้าที่สำคัญ ส่งออกไปจีน เยอรมนี ซาอุดิอาระเบีย สหรัฐอเมริกา เนเธอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ ซูดาน เบลเยียม นำเข้าจากจีน ซาอุดิอาระเบีย อินเดีย สหรัฐอเมริกา
ความสัมพันธ์

ความสัมพันธ๋ด้านการเมือง
ไทยมีความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรกับเอธิโอเปีย โดยไทยเห็นความสำคัญของเอธิโอเปียในฐานะเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่สหภาพ แอฟริกาและเป็นเสมือนเมืองหลวงของทวีปนี้ รวมทั้งเป็นประเทศที่มีบทบาทสำคัญใน Horn of Africa ส่วนเอธิโอเปียเห็นความสำคัญของไทยในฐานะมิตรประเทศที่เป็นตัวอย่างในการพัฒนา

ความสัมพันธ์ด้านการทูต
ไทยและเอธิโอเปียสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกัน เมื่อวันที่ 10 เมษายน 2507 (ค.ศ. 1964) และในปีเดียวกันไทยได้เปิดสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงแอดดิสอาบาบา แต่ต่อมาในปี 2524 (ค.ศ. 1981) ไทยได้ปิดสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงแอดดิสอาบาบาลง เนื่องจากความไม่สงบภายในเอธิโอเปีย ปัจจุบัน ได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงไคโรมีเขตอาณาครอบคลุมเอธิโอเปีย ในขณะที่เอธิโอเปียได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูตเอธิโอเปียประจำสาธารณรัฐอินเดีย มีเขตอาณาครอบคลุมไทย

ความสัมพันธ์ด้านเศรษฐกิจ
การค้า
ปริมาณการค้าระหว่างไทยกับเอธิโอเปียเติบโตขึ้นเป็นลำดับ โดยส่วนใหญ่ไทยส่งออกมากกว่าการนำเข้า จึงอยู่ในฐานะได้เปรียบดุลการค้าตลอดมา สินค้าส่งออกที่สำคัญของไทย ได้แก่ น้ำตาลทราย เม็ดพลาสติก ข้าว เสื้อผ้าสำเร็จรูป รถยนต์อุปกรณ์และส่วนประกอบ ผลิตภัณฑ์ยาง ส่วนสินค้าสำคัญที่ไทยนำเข้า ได้แก่ สัตว์และผลิตภัณฑ์จากสัตว์ การค้าระหว่างไทยและเอธิโอเปียในปี 2554 (ค.ศ. 2011) มีมูลค่ารวมทั้งสิ้น 81.62 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นสินค้าส่งออกจากไทยมูลค่า 72.08 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และไทยนำเข้าสินค้าเป็นมูลค่า 9.54 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยไทยได้ดุลการค้า 62.54ล้านดอลลาร์สหรัฐ

การลงทุน
ปัจจุบันไม่ปรากฏข้อมูลการลงทุนระหว่างกัน

การท่องเที่ยว
ชาวเอธิโอเปียเดินทางมาไทยเพิ่มขึ้นจาก 8,997 คน ในปี 2552 (ค.ศ. 2009) เป็น 15,129 คน ในปี 2553 (ค.ศ. 2010) เพิ่มขึ้นร้อยละ 68.1 โดยส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์รับการบริการด้านสุขภาพในไทย เนื่องจากไทยมีมาตรฐานการรักษาพยาบาลและการบริการที่มีคุณภาพที่ดี ค่าใช้จ่ายที่ไม่สูงมากนัก มีสายการบินเอธิโอเปียนแอร์ไลน์ ที่บินตรงมาไทย และสามารถสามารถขอรับการตรวจลงตราที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง ในปัจจุบัน โรงพยาบาลเอกชนไทย 5 แห่ง (บำรุงราษฏร์ พญาไท เวชธานี กรุงเทพ และปิยะเวท) ได้ตั้งสำนักงานผู้แทนที่กรุงแอดดิสอาบาบา

ด้านวิชาการ
ปัจจุบัน ประเทศไทยได้ให้ความร่วมมือเพื่อการพัฒนาแก่ประเทศเอธิโอเปีย ในรูปของทุนฝึกอบรมหลักสูตรนานาชาติประจำปี (Annual International Training Course: AITC)

ความตกลงที่สำคัญๆ กับไท

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เศรษฐกิจเอธิโอเปียยังพึ่งพารายได้จากภาคการเกษตรเป็นหลักคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 41 ของรายได้ประชาชาติและร้อยละ 85 ของการจ้างงานโดยรวม การส่งออกกาแฟเป็นหนึ่งในรายได้หลักของประเทศอย่างไรก็ตามภาคการเกษตรยังไม่ได้รับการพัฒนาที่ดีแม้รัฐบาลจะได้ปฏิรูปที่ดินเพื่อเพิ่มผลผลิตทางการเกษตรแต่เท่าที่ผ่านมายังไม่ประสบผลสำเร็จเนื่องจากขาดการวางแผนที่ดีการเพาะปลูกยังพึ่งพาแหล่งน้ำฝนตามธรรมชาติอยู่และมีปัญหาการชลประทานรวมทั้งวิธีการเพาะปลูกที่ล้าสมัย ภาคบริการของเอธิโอเปียมีการเติบโตอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะการบริการที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยวการก่อสร้างและคมนาคมโดยปัจจุบันภาคบริการมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 41.2 ของรายได้ประชาชาติและช่วยเพิ่มอัตราการเติบโตของ GDP โดยเฉลี่ยถึงร้อยละ 10 ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมารัฐบาลเอธิโอเปียมีนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยวเนื่องจากมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์รวมทั้งสัตว์ป่านานาชนิดอย่างไรก็ดีอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของเอธิโอเปียยังไม่มีการบริหารจัดการที่ดีเท่าใดนัก นับตั้งแต่ปี (ค.ศ. 1991) 2534 เป็นต้นมารัฐบาลภายใต้การนำของ EPRDF ได้ดำเนินนโยบายเศรษฐกิจแบบเสรีโดยอิงแนวทางของธนาคารโลก (ธนาคารโลก) และกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ภายใต้กรอบนโยบายการพัฒนาที่ยั่งยืนและลดความยากจนโปรแกรม (SDPRP) ในช่วงปีงบประมาณ 2543/44 (ค.ศ. 2000/01) ถึง 2548/49 (ค.ศ. 2005/06) และแผนแผนพัฒนาเร่ง และ Sustained สิ้นสุดปัญหาความยากจน (PASDEP) ในช่วงปีถึง 2548/49 (ค.ศ.2005/06) 2552/53 (ค.ศ. 2009/10) โดยมุ่งเน้นการแก้ปัญหาและขจัดความยากจนความมั่นคงทางอาหารการปฏิรูปโครงสร้างเศรษฐกิจและการพัฒนาอุตสาหกรรมการเกษตร หลังจากภาวะเศรษฐกิจโลกตกต่ำในปี 2552 (ค.ศ. 2009) ทำให้อัตราการเติบโต GDP เอธิโอเปียลดลงเหลือร้อยละ 8.7 และ 7.0 ในปี 2552 และ 2553 (ค.ศ. 2010) ตามลำดับ รัฐบาลเอธิโอเปียพยายามเข้าแทรกแซงภาคเศรษฐกิจมากขึ้น โดยได้ประกาศแผนเศรษฐกิจแห่งชาติ Growth and Transformation Plan (GTP) ระยะ 5 ปี ระหว่างปี 2553/54 (ค.ศ. 2010/11) ถึง 2557/58 (ค.ศ. 2014/15) โดยจะกระตุ้นภาคอุตสาหกรรม การสร้างเครือข่ายถนนความยาวรวม 136,000 กิโลเมตร และการส่งเสริมให้ประชาชนใช้การสื่อสารโทรคมนาคมซึ่งเป็นธุรกิจที่รัฐผูกขาด และตั้งเพดานราคาสินค้าพื้นฐาน เพื่อเป้าหมายที่จะผลักดันอัตราการเติบโตของ GDP ให้สูงกว่าร้อยละ 11 อย่างไรก็ตาม การปฏิรูปเศรษฐกิจของเอธิโอเปียบางครั้ง ถูกผลกระทบจากเหตุการณ์ทางการเมืองบ้าง เช่น การปราบปรามผู้ประท้วงฝ่ายค้านอย่างรุนแรงของพรรครัฐบาล และปัญหาชายแดนกับเอริเทรีย เอธิโอเปียยังคงเป็นประเทศที่ยากจนที่สุดอันดับสองของโลก ตามรายงานของ 2014 global Multidimensional Poverty Index (MPI) โดย Oxford University เมื่อวันที่ 6 มิ.ย.2557 ตามรายงานของ World Investment Report 2014 โดย UN Conference on Trade and Development (UNCTAD) พบว่า เงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (Foreign direct investment -FDI) ในปี 2013 สูงถึง 953 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หน่วยเงินตรา เบอร์เอธิโอเปีย (ETB) 1 ETB = 1.68 บาท (11 ธันวาคม 2556)ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ 38.2 พันล้าน USD (ไทย: 385 พันล้าน USD) รายได้ประชาชาติต่อหัว 541 USD (ไทย: 5,647 USD) การขยายตัวทางเศรษฐกิจ ร้อยละ 7.1 (ไทย: ร้อยละ 2.9) อัตราเงินเฟ้อ ร้อยละ 8.1 (ไทย: ร้อยละ 2.2) เงินทุนสำรอง 3.389 พันล้าน USD (ไทย 167.1 พันล้าน USD) ทรัพยากรธรรมชาติทองคำแพลทินัมทองแดงโปแตชก๊าซธรรมชาติพลังงานน้ำอุตสาหกรรมที่สำคัญการแปรรูปอาหารเครื่องดื่มสิ่งทอเครื่องหนังเคมีภัณฑ์การแปรรูปโลหะซีเมนต์สินค้าส่งออกที่สำคัญกาแฟทองผลิตภัณฑ์จากหนังสิ่งมีชีวิตเมล็ดพืชสินค้านำเข้าที่สำคัญสัตว์และผลิตภัณฑ์จากสัตว์ด้ายและเส้นใยเครื่องเพชรพลอยอัญมณีเงินแท่งและทองคำเครื่องจักรกลประเทศคู่ค้าที่สำคัญส่งออกไปจีนเยอรมนีซาอุดิอาระเบียสหรัฐอเมริกาเนเธอร์แลนด์สวิตเซอร์แลนด์ซูดานเบลเยียมนำเข้าจากจีนซาอุดิอาระเบียอินเดียสหรัฐอเมริกา ความสัมพันธ์ความสัมพันธ๋ด้านการเมือง ไทยมีความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรกับเอธิโอเปีย โดยไทยเห็นความสำคัญของเอธิโอเปียในฐานะเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่สหภาพ แอฟริกาและเป็นเสมือนเมืองหลวงของทวีปนี้ รวมทั้งเป็นประเทศที่มีบทบาทสำคัญใน Horn of Africa ส่วนเอธิโอเปียเห็นความสำคัญของไทยในฐานะมิตรประเทศที่เป็นตัวอย่างในการพัฒนาความสัมพันธ์ด้านการทูต ไทยและเอธิโอเปียสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกัน เมื่อวันที่ 10 เมษายน 2507 (ค.ศ. 1964) และในปีเดียวกันไทยได้เปิดสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงแอดดิสอาบาบา แต่ต่อมาในปี 2524 (ค.ศ. 1981) ไทยได้ปิดสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงแอดดิสอาบาบาลง เนื่องจากความไม่สงบภายในเอธิโอเปีย ปัจจุบัน ได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงไคโรมีเขตอาณาครอบคลุมเอธิโอเปีย ในขณะที่เอธิโอเปียได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูตเอธิโอเปียประจำสาธารณรัฐอินเดีย มีเขตอาณาครอบคลุมไทย ความสัมพันธ์ด้านเศรษฐกิจการค้า ปริมาณการค้าระหว่างไทยกับเอธิโอเปียเติบโตขึ้นเป็นลำดับ โดยส่วนใหญ่ไทยส่งออกมากกว่าการนำเข้า จึงอยู่ในฐานะได้เปรียบดุลการค้าตลอดมา สินค้าส่งออกที่สำคัญของไทย ได้แก่ น้ำตาลทราย เม็ดพลาสติก ข้าว เสื้อผ้าสำเร็จรูป รถยนต์อุปกรณ์และส่วนประกอบ ผลิตภัณฑ์ยาง ส่วนสินค้าสำคัญที่ไทยนำเข้า ได้แก่ สัตว์และผลิตภัณฑ์จากสัตว์ การค้าระหว่างไทยและเอธิโอเปียในปี 2554 (ค.ศ. 2011) มีมูลค่ารวมทั้งสิ้น 81.62 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นสินค้าส่งออกจากไทยมูลค่า 72.08 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และไทยนำเข้าสินค้าเป็นมูลค่า 9.54 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยไทยได้ดุลการค้า 62.54ล้านดอลลาร์สหรัฐการลงทุน ปัจจุบันไม่ปรากฏข้อมูลการลงทุนระหว่างกันการท่องเที่ยว ชาวเอธิโอเปียเดินทางมาไทยเพิ่มขึ้นจาก 8,997 คน ในปี 2552 (ค.ศ. 2009) เป็น 15,129 คน ในปี 2553 (ค.ศ. 2010) เพิ่มขึ้นร้อยละ 68.1 โดยส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์รับการบริการด้านสุขภาพในไทย เนื่องจากไทยมีมาตรฐานการรักษาพยาบาลและการบริการที่มีคุณภาพที่ดี ค่าใช้จ่ายที่ไม่สูงมากนัก มีสายการบินเอธิโอเปียนแอร์ไลน์ ที่บินตรงมาไทย และสามารถสามารถขอรับการตรวจลงตราที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง ในปัจจุบัน โรงพยาบาลเอกชนไทย 5 แห่ง (บำรุงราษฏร์ พญาไท เวชธานี กรุงเทพ และปิยะเวท) ได้ตั้งสำนักงานผู้แทนที่กรุงแอดดิสอาบาบา
ด้านวิชาการ
ปัจจุบัน ประเทศไทยได้ให้ความร่วมมือเพื่อการพัฒนาแก่ประเทศเอธิโอเปีย ในรูปของทุนฝึกอบรมหลักสูตรนานาชาติประจำปี (Annual International Training Course: AITC)

ความตกลงที่สำคัญๆ กับไท

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 41 ของรายได้ประชาชาติและร้อยละ 85 อย่างไรก็ตาม เนื่องจากขาดการวางแผนที่ดี การก่อสร้างและคมนาคม 41.2 ของรายได้ประชาชาติและช่วยเพิ่มอัตราการเติบโตของจีดีพีโดยเฉลี่ยถึงร้อยละ 10 ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา รวมทั้งสัตว์ป่านานาชนิดอย่างไรก็ดี 2534 (ค.ศ. 1991) เป็นต้นมารัฐบาลภายใต้การนำของ EPRDF (World Bank) และกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ภายใต้กรอบนโยบายการพัฒนาที่ยั่งยืนและการลดความยากจน Program (SDPRP) ในช่วงปีงบประมาณ 2543/44 (ค.ศ. 2000/01) ถึง 2548/49 (ค.ศ. 2005 / 06) และแผนแผนเร่งรัดพัฒนาและยั่งยืนเพื่อยุติความยากจน (PASDEP) ในช่วงปี 2548/49 (ค.ศ. 2005/06) ถึง 2552/53 (ค.ศ. 2009/10) โดยมุ่งเน้นการ แก้ปัญหาและขจัดความยากจนความมั่นคงทางอาหารการปฏิรูปโครงสร้างเศรษฐกิจ 2552 (ค.ศ. 2009) ทำให้อัตราการเติบโตของจีดีพีเอธิโอเปียลดลงเหลือร้อยละ 8.7 และ 7.0 ในปี 2552 และ 2553 (ค.ศ. 2010) ตามลำดับ โดยได้ประกาศแผนเศรษฐกิจแห่งชาติการเจริญเติบโตและการเปลี่ยนแปลงแผน (ฉี่) ระยะ 5 ปีระหว่างปี 2553/54 (ค.ศ. 2010/11) ถึง 2557/58 (ค.ศ. 2014/15) โดยจะกระตุ้นภาคอุตสาหกรรมการ สร้างเครือข่ายถนนความยาวรวม 136,000 กิโลเมตร และตั้งเพดานราคาสินค้าพื้นฐาน จีดีพีให้สูงกว่าร้อยละ 11 อย่างไรก็ตาม เช่น ตามรายงานของ 2014 ทั่วโลกหลายมิติดัชนีความยากจน (MPI) โดย Oxford University เมื่อวันที่ 6 มิ.ย. 2557 ตามรายงานของรายงานการลงทุนโลก 2014 โดยการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและการพัฒนา (อังค์ถัด) พบว่าเงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (ต่างประเทศ -FDI การลงทุนโดยตรง) ในปี 2013 สูงถึง 953 ล้านดอลลาร์สหรัฐหน่วยเงินตราเบอร์เอธิโอเปีย (ETB) 1 ETB = 1.68 บาท (11 ธันวาคม 2556) ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ 38.2 พันล้านเหรียญสหรัฐ (ไทย: 385 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รายได้ ประชาชาติต่อหัว 541 บาท (ไทย: 5,647 เหรียญสหรัฐ) การขยายตัวทางเศรษฐกิจร้อยละ 7.1 (ไทย: ร้อยละ 2.9) อัตราเงินเฟ้อร้อยละ 8.1 (ไทย: ร้อยละ 2.2) เงินทุนสำรอง 3.389 พันล้านเหรียญสหรัฐ (ไทย 167.1 พันล้านเหรียญสหรัฐ ) ทรัพยากรธรรมชาติทองคำแพลทินัมทองแดงโปแตชก๊าซธรรมชาติพลังงานน้ำที่สำคัญอุตสาหกรรมการแปรรูปอาหารเครื่องดื่มสิ่งทอเครื่องหนังเคมีภัณฑ์การแปรรูปโลหะซีเมนต์สินค้าส่งออกที่สำคัญกาแฟทองผลิตภัณฑ์จากหนังสิ่งมีชีวิตยังไม่พืชสินค้านำเข้าที่สำคัญสัตว์ และผลิตภัณฑ์จากสัตว์ด้ายและเส้นใยเครื่องเพชรพลอยอัญมณีเงินแท่งและทองคำเครื่องจักรกลประเทศคู่ค้าที่สำคัญส่งออกไปจีนเยอรมนีซาอุดิอาระเบียสหรัฐอเมริกาเนเธอร์แลนด์สวิตเซอร์แลนด์เบลเยียมซูดานนำเข้าจากจีนอินเดียซาอุดิอาระเบีย ฮอร์นของทวีปแอฟริกา เมื่อวันที่ 10 เมษายน 2507 (ค.ศ. 1964) ณ กรุงแอดดิสอาบาบา แต่ต่อมาในปี 2524 (ค.ศ. 1981) ไทยได้ปิดสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงแอดดิสอาบาบาลง ปัจจุบันได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูต ณ สินค้าส่งออกที่สำคัญของไทย ได้แก่ น้ำตาลทรายเม็ดพลาสติกข้าวเสื้อผ้าสำเร็จรูปรถยนต์อุปกรณ์และส่วนประกอบผลิตภัณฑ์ยางส่วนสินค้าสำคัญที่ไทยนำเข้า ได้แก่ สัตว์และผลิตภัณฑ์จากสัตว์การค้าระหว่างไทยและเอธิโอเปียในปี 2554 (ค.ศ. 2011) มีมูลค่ารวมทั้งสิ้น 81.62 ล้านดอลลาร์สหรัฐเป็นสินค้าส่งออกจากไทยมูลค่า 72.08 ล้านดอลลาร์สหรัฐและไทยนำเข้าสินค้าเป็นมูลค่า 9.54 ล้านดอลลาร์สหรัฐโดยไทยได้ดุลการค้า 8,997 คนในปี 2552 (ค.ศ. 2009) เป็น 15,129 คนในปี 2553 (ค.ศ. 2010) เพิ่มขึ้นร้อยละ 68.1 ค่าใช้จ่ายที่ไม่สูงมากนักมีสายการบินเอธิโอเปียนแอร์ไลน์ที่บินตรงมาไทย ในปัจจุบันโรงพยาบาลเอกชนไทย 5 แห่ง (บำรุงราษฏร์พญาไทเวชธานีกรุงเทพและปิยะเวท) (ประจำปีการฝึกอบรมหลักสูตรนานาชาติ: AITC) ความตกลงที่สำคัญ ๆ กับไท

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เศรษฐกิจเอธิโอเปียยังพึ่งพารายได้จากภาคการเกษตรเป็นหลักคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 41 ของรายได้ประชาชาติและร้อยละ 85 ของการจ้างงานโดยรวม

การส่งออกกาแฟเป็นหนึ่งในรายได้หลักของประเทศอย่างไรก็ตามภาคการเกษตรยังไม่ได้รับการพัฒนาที่ดีแม้รัฐบาลจะได้ปฏิรูปที่ดินเพื่อเพิ่มผลผลิตทางการเกษตรแต่เท่าที่ผ่านมายังไม่ประสบผลสำเร็จการเพาะปลูกยังพึ่งพาแหล่งน้ำฝนตามธรรมชาติอยู่และมีปัญหาการชลประทานรวมทั้งวิธีการเพาะปลูกที่ล้าสมัย

ภาคบริการของเอธิโอเปียมีการเติบโตอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะการบริการที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยวการก่อสร้างและคมนาคมโดยปัจจุบันภาคบริการมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 41 .2 ของรายได้ประชาชาติและช่วยเพิ่มอัตราการเติบโตของ GDP โดยเฉลี่ยถึงร้อยละ 10 said studies 5 ปีที่ผ่านมารัฐบาลเอธิโอเปียมีนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยวเนื่องจากมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์รวมทั้งสัตว์ป่านานาชนิดอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของเอธิโอเปียยังไม่มีการบริหารจัดการที่ดีเท่าใดนัก

นับตั้งแต่ปี 2534 ( ค . ศ .1991 ) เป็นต้นมารัฐบาลภายใต้การนำของ eprdf ได้ดำเนินนโยบายเศรษฐกิจแบบเสรีโดยอิงแนวทางของธนาคารโลก ( ธนาคารโลก ) และกองทุนการเงินระหว่างประเทศ ( กองทุนการเงินระหว่างประเทศ ) และการพัฒนาโปรแกรมการลดความยากจนที่ยั่งยืนภายใต้กรอบนโยบาย ( sdprp ) ในช่วงปีงบประมาณ 2543 / 44 ( ค .ศ . 2000 / 01 ) ถึง 2548 / 49 ( ค . ศ . 2005 / 06 ) และแผนแผนเร่งและการพัฒนาอย่างยั่งยืน เพื่อยุติความยากจน ( pasdep ) ในช่วงปี 2548 / 49 ( ค . ศ . 2005 / 06 ) ถึงปี 2552 / 53 ( ค . ศ .2009 / 10 ) โดยมุ่งเน้นการแก้ปัญหาและขจัดความยากจนความมั่นคงทางอาหารการปฏิรูปโครงสร้างเศรษฐกิจและการพัฒนาอุตสาหกรรมการเกษตร

หลังจากภาวะเศรษฐกิจโลกตกต่ำในปี 2552 ( ค . ศ .