Problems with StandardsThe discussi

Problems with Standards
The discussions about standards seem to continue to grow more and more intensely. However, the term is far from a simple one, though it seems to have a kind of cliché value these days. Today, the answer to the question "What should be learned?" is most likely to be stated in terms of performance standards, benchmarks, and other types of outcomes. Early childhood educators are pressured to get children “ready” for school, ready to “succeed” in school, and ready to perform well on tests of academic skills. All of these goals and outcomes are frequently cited as the end products or outcomes of the curricula “delivered” to young children. Frequent reference to the “delivery” of a curriculum, as in delivering the mail or the milk, is noted. However, a curriculum, that is, a plan for learning, cannot be delivered; it must be provided.
These concerns with outcomes and end products are based on a corporate, industrial, or factory model of education. Indeed, some commentators even refer to child care and other early education provisions as an “industry” instead of as a service. Such an industrial model implies that once the raw materials have been placed on the right kind of assembly line and then subjected to a fixed series of processes, “out” will “come” identical products—identical shoes, chairs, cell phones, or test scores, or whatever else is being manufactured. This industrial model is not completely successful for corporations and factories; periodically there are bankruptcies and large-scale recalls of manufactured products (e.g., Toyota cars) because of faulty design or errors in production processes. The industrial model is not foolproof for industries or banks or corporations; I suggest that it is a highly inappropriate basis for thinking about the education of young children. In fact, it is most likely to be seriously misleading for the design of provisions for young children, especially as they are related to the basic goals of STEM education.
I am suggesting that a more appropriate approach to a plan for learning might be to ask ourselves: What are the standards of experience that we want all of our children to have? Rather than “delivering” education, we are most likely to help children by “providing” experiences known to benefit young children. Thus when we decide to evaluate or assess a provision for young children, we might ask: What kinds of experiences is each child having much of the time? Or perhaps we should ask: What does it feel like to be a child in this environment day after day after day? To use these questions as a basis for assessing the appropriateness of provisions for young children requires coming to agreement on what experiences are considered and known to be essential to yield the kinds of short-term and long-term effects (vs. products) we want to cause. Below is a very preliminary list of some important “standards of experiences” that I suggest should be “standard” in all programs for young children.
Young children should frequently have the following experiences:
• Being intellectually engaged and absorbed.
• Being intellectually challenged.
• Being engaged in extended interactions (e.g., conversations, discussions, exchanges of views, arguments, participation in planning of work).
• Being involved in sustained investigations of aspects of their own environment and experiences worthy of their interest, knowledge, and understanding.
• Taking initiative in a range of activities and accepting responsibility for what is accomplished.
• Experiencing the satisfaction that can come from overcoming obstacles and setbacks and solving problems.
• Having confidence in their own intellectual powers and their own questions.
• Helping others to find out things and to understand them better.
• Making suggestions to others and expressing appreciation of others’ efforts and accomplishments.
• Applying their developing basic literacy and numeracy skills in purposeful ways.
• Feeling that they belong to a group of their peers.
The list is derived from general consideration of the kinds of experiences that all children should have much of the time that they spend in our educational settings. It is based on philosophical commitments as well as the best available empirical evidence about young children’s learning and development.
If the focus of program evaluation and assessment is on “outcomes” such as those indicated by test scores, then children’s experiences of interest to evaluators and assessors would very likely be “drill and practice” of phonemics, or rhyming, or various kinds of counting, or introductory arithmetic. While in and of themselves such experiences are not necessarily harmful, they overlook the kinds of experiences that are most likely to strengthen and support young children’s intellectual dispositions and their innate thirst for better, fuller, and deeper understanding of their experiences. A curriculum or teaching method focused on academic goals overlooks the centrality of understanding as an educational goal. After all, literacy and numeracy skills are not ends in themselves but basic tools that can and should be applied in the lifelong quest for fuller, deeper, and more accurate understanding of significant phenomena. In other words, children should be helped to acquire academic skills in the service of their intellectual dispositions and not at their expense.
Extensive experience of working with young children and their teachers confirms the supposition that all children are innately curious and eager to explore their environments and learn about a wide variety of causes and effects. In this sense, our early education pedagogical methods should support these basic dispositions and provide a wide range of contexts for young children to use them.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปัญหาเกี่ยวกับมาตรฐานสนทนาเกี่ยวกับมาตรฐานที่ดูเหมือนจะ ยังคงเติบโตขึ้นความ อย่างไรก็ตาม คำอยู่พักหนึ่งง่าย แต่ดูเหมือนว่าจะมีชนิดของค่า cliché วันนี้ วันนี้ ตอบคำถาม "อะไรควรจะรู้หรือไม่" เป็นมักระบุประสิทธิภาพมาตรฐาน เกณฑ์มาตรฐาน และอื่น ๆ ชนิดของผลลัพธ์ นักการศึกษาปฐมวัยที่ให้รับเด็กที่ "พร้อม" สำหรับโรงเรียน พร้อมที่จะ "สำเร็จ" ในโรงเรียน และพร้อมที่จะทำดีในการทดสอบทักษะทางวิชาการ เป้าหมายและผลเหล่านี้ทั้งหมดมีบ่อยเริ่มแรกเป็นผลิตภัณฑ์สุดท้ายหรือผลลัพธ์ของหลักสูตร "ส่ง" เพื่อเด็ก เป็นกล่าวอ้างอิงบ่อยไป "จัดส่ง" ของหลักสูตร ในการส่งจดหมายหรือนม อย่างไรก็ตาม หลักสูตร คือ แผนการเรียนรู้ ไม่สามารถจัดส่ง มันต้องมีให้ความกังวลเหล่านี้มีผลสิ้นสุดผลิตภัณฑ์อยู่ในรูปแบบขององค์กร อุตสาหกรรม หรือโรงงานการศึกษา จริง แสดงบางแม้ถึงดูแลเด็กและบทบัญญัติอื่น ๆ ศึกษาก่อนเป็น "อุตสาหกรรม" แทนที่จะเป็นการบริการ เช่นแบบจำลองอุตสาหกรรมหมายถึงการที่ดิบไว้บนชนิดของแอสเซมบลีบรรทัด และจากนั้น ภายใต้กระบวนการชุดถาวร "ออก" จะ "มา" ผลิตภัณฑ์เหมือนกันคือเหมือนรองเท้า เก้าอี้ โทรศัพท์เซลล์ หรือทดสอบคะแนน หรือสิ่งอื่นมีการผลิต รูปแบบอุตสาหกรรมนี้ไม่ประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์สำหรับองค์กรและโรงงาน เป็นระยะ ๆ มีการล้มละลาย และการเรียกคืนขนาดใหญ่ของผลิตผลิตภัณฑ์ (เช่น รถยนต์โตโยต้า) เนื่องจากออกแบบผิดพลาดหรือข้อผิดพลาดในกระบวนการผลิต แบบอุตสาหกรรมไม่ foolproof สำหรับอุตสาหกรรม หรือธนาคาร หรือ บริษัท ขอแนะนำว่า มันเป็นพื้นฐานสูงไม่เหมาะสมสำหรับการคิดเกี่ยวกับการศึกษาของเด็ก ในความเป็นจริง มันเป็นมักถูกเข้าใจผิดอย่างจริงจังสำหรับการออกแบบของบทบัญญัติสำหรับเด็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขาเกี่ยวข้องกับเป้าหมายพื้นฐานของการศึกษาสเต็มผมขอเสนอแนะว่า วิธีการที่เหมาะสมกับแผนการเรียนรู้อาจจะ ถามตนเอง: มาตรฐานของประสบการณ์ที่เราต้องมีบุตรทั้งหมดคืออะไร แทนที่จะ "ส่ง" ศึกษา เรามักจะช่วยเด็ก ด้วยการ "ให้" ประสบการณ์รู้จักประโยชน์ของเด็ก ดังนั้น เมื่อเราตัดสินใจที่จะประเมิน หรือประเมินส่วนสำรองสำหรับเด็ก เราอาจถาม: ชนิดของประสบการณ์ที่เด็กแต่ละคนมีมากแล้ว หรือบางทีเราควรถาม: อะไรไม่มันรู้สึกเหมือนเป็น เด็กในร้านตลอดวันหลังจากวัน เราต้องทำให้เกิดใช้คำถามเหล่านี้เป็นพื้นฐานสำหรับการประเมินความของบทบัญญัติสำหรับเด็กต้องมาตกลงในประสบการณ์อะไรพิจารณา และต้องมีสิ่งจำเป็นเพื่อหาชนิดของผลระยะสั้น และระยะยาว (เทียบกับผลิตภัณฑ์) ด้านล่างคือรายการเบื้องต้นมากบางสำคัญ "มาตรฐานของประสบการณ์" ให้คำแนะนำควรเป็น "มาตรฐาน" ในโปรแกรมทั้งหมดสำหรับเด็กเด็กควรมักจะมีประสบการณ์ต่อไปนี้:•ร่วมสนับสนุน และดูดซึม•มีการท้าทายสติปัญญา•มีหมั้นในขยายโต้ตอบ (เช่น สนทนา สนทนา แลกเปลี่ยนมุมมอง อาร์กิวเมนต์ มีส่วนร่วมในการวางแผนงาน)•มีส่วนร่วมในยั่งยืนตรวจสอบด้านสิ่งแวดล้อมและประสบการณ์ที่น่าสนใจของพวกเขา ความรู้ ความเข้าใจของตนเอง•มีความคิดริเริ่มในกิจกรรมที่หลากหลาย และยอมรับผิดชอบอะไรได้•ประสบความพึงพอใจที่มาจากอุปสรรคและ setbacks มากเพียงใด และแก้ปัญหา•มีความเชื่อมั่นในพลังทางปัญญาของตนเองและถามตัวเอง•ช่วยเหลือผู้อื่น เพื่อค้นหาสิ่งต่าง ๆ และเข้าใจพวกเขาดีกว่า•แนะนำให้ผู้อื่นทำ และคุณค่าของความพยายามและสำเร็จของคนอื่น•ใช้ทักษะของพวกเขาพัฒนาพื้นฐานวัดและการคำนวณในวิธี purposeful•ความรู้สึกที่ว่า พวกเขาเป็นกลุ่มเพื่อนของพวกเขารายการที่ได้รับมาจากพิจารณาทั่วไปของชนิดของประสบการณ์ที่เด็กทุกคนควรมีเวลาที่พวกเขาใช้จ่ายในการตั้งค่าของเราศึกษามากมาย ตั้งอยู่บนปรัชญาผูกพันเป็นส่วนมีประจักษ์หลักฐานเกี่ยวกับการศึกษาและการพัฒนาของเด็กจุดเน้นของการประเมินผลโปรแกรมและการประเมินผลเป็น "ผล" เช่นตามคะแนนสอบ ถ้าเด็กประสบการณ์สนใจ evaluators และประเมินมากมีแนวโน้มจะ "เจาะและปฏิบัติ" ของ phonemics คล้องจอง หรือชนิดต่าง ๆ ตรวจนับ หรือภาษาทางคณิตศาสตร์ ในขณะที่ใน และ ของตัวเองเช่นประสบการณ์ไม่จำเป็นต้องเป็นอันตราย พวกเขาสามารถมองเห็นชนิดของประสบการณ์ที่มักจะสร้างความเข้มแข็ง และสนับสนุนเด็กหนุ่มสุขุมปัญญาและความเข้าใจดี ฟูลเลอร์ และลึกของประสบการณ์ของพวกเขาของพวกเขาโดยธรรมชาติ วิธีการสอนหรือหลักสูตรที่มุ่งเน้นเป้าหมายทางวิชาการเห็นเอกภาพของความเข้าใจเป็นเป้าหมายการศึกษา หลังจากที่ทุก ทักษะการวัดและการไม่สิ้นสุดในตัวเองแต่เครื่องมือพื้นฐานที่สามารถ และควรใช้ในเควสตลอดชีวิตสำหรับการเข้าใจปรากฏการณ์สำคัญฟูลเลอร์ ลึก และถูกต้อง ในคำอื่น ๆ ควรช่วยเด็กให้ได้รับทักษะทางวิชาการในการบริการ ของสุขุมปัญญาของพวกเขา และไม่ได้อยู่ ที่ค่าใช้จ่ายของพวกเขาประสบการณ์ทำงานกับเด็กและครูของพวกเขายืนยันหลักที่เด็กทุกคนอยากรู้อยากเห็น และกระตือรือร้นที่จะสำรวจสภาพแวดล้อมของพวกเขา และเรียนรู้เกี่ยวกับความหลากหลายของสาเหตุและผลกระทบ innately ในความรู้สึกนี้ ช่วงศึกษาวิธีการสอนควรสนับสนุนสุขุมพื้นฐานเหล่านี้ และให้ความหลากหลายของบริบทสำหรับเด็กใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัญหาเกี่ยวกับมาตรฐาน
การอภิปรายเกี่ยวกับมาตรฐานดูเหมือนจะยังคงเติบโตมากขึ้นอย่างเข้มข้น อย่างไรก็ตามในระยะที่อยู่ไกลจากหนึ่งง่ายแม้ว่ามันจะดูเหมือนว่าจะมีชนิดของค่าโบราณวันนี้ วันนี้คำตอบของคำถาม "สิ่งที่ควรจะได้เรียนรู้?" มีแนวโน้มที่จะได้รับการระบุไว้ในแง่ของมาตรฐานการปฏิบัติงาน, มาตรฐานและประเภทอื่น ๆ ของผลลัพธ์ การศึกษาปฐมวัยที่มีความกดดันที่จะได้รับเด็ก "พร้อม" สำหรับโรงเรียนพร้อมที่จะ "ประสบความสำเร็จ" ในโรงเรียนและพร้อมที่จะทำงานได้ดีในการทดสอบทักษะทางวิชาการ ทั้งหมดของเป้าหมายเหล่านี้และผลจะถูกอ้างถึงบ่อยเป็นผลิตภัณฑ์สิ้นสุดหรือผลของหลักสูตร "ส่ง" เพื่อเด็กเล็ก การอ้างอิงที่ใช้บ่อยในการ "ส่ง" ของหลักสูตรในขณะที่ส่งจดหมายหรือนมที่มีการตั้งข้อสังเกต แต่หลักสูตรที่เป็นแผนสำหรับการเรียนรู้ไม่สามารถส่ง; มันจะต้องให้.
ความกังวลเหล่านี้กับผลลัพธ์และผลิตภัณฑ์ที่สิ้นสุดจะขึ้นอยู่กับองค์กรอุตสาหกรรมหรือรุ่นโรงงานของการศึกษา อันที่จริงบางคนแม้จะอ้างถึงการดูแลเด็กและบทบัญญัติอื่น ๆ การศึกษาชั้นต้นเป็น "อุตสาหกรรม" แทนที่จะเป็นบริการ ดังกล่าวแบบอุตสาหกรรมหมายถึงว่าเมื่อวัตถุดิบที่ได้รับการวางอยู่บนสิทธิชนิดของสายการประกอบแล้วยัดเยียดให้ชุดถาวรของกระบวนการ "ออก" จะ "มา" ผลิตภัณฑ์ที่เหมือนกันเหมือนรองเท้า, เก้าอี้, โทรศัพท์มือถือหรือการทดสอบ คะแนน, หรือสิ่งอื่นที่จะถูกผลิต รุ่นนี้อุตสาหกรรมไม่สมบูรณ์ที่ประสบความสำเร็จสำหรับ บริษัท และโรงงาน; เป็นระยะที่มีการล้มละลายและการเรียกคืนขนาดใหญ่ของสินค้าที่ผลิต (เช่นรถยนต์โตโยต้า) เพราะการออกแบบที่ผิดพลาดหรือข้อผิดพลาดในกระบวนการผลิต แบบอุตสาหกรรมไม่สามารถจะเข้าใจผิดสำหรับอุตสาหกรรมหรือธนาคารหรือ บริษัท ; ผมขอแนะนำว่ามันเป็นพื้นฐานที่ไม่เหมาะสมอย่างมากสำหรับความคิดเกี่ยวกับการศึกษาของเด็กหนุ่ม ในความเป็นจริงมันมีแนวโน้มมากที่สุดที่จะเป็นความเข้าใจผิดอย่างจริงจังสำหรับการออกแบบของบทบัญญัติสำหรับเด็กเล็กโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พวกเขามีความสัมพันธ์กับเป้าหมายพื้นฐานของการศึกษา STEM.
ฉันกำลังบอกว่าวิธีการที่เหมาะสมมากขึ้นในการวางแผนสำหรับการเรียนรู้อาจจะมีการถาม ตัวเอง: สิ่งที่มาตรฐานของประสบการณ์ที่เราต้องการทั้งหมดของลูกหลานของเราที่จะมีคืออะไร? มากกว่า "การส่งมอบ" การศึกษาเรามีแนวโน้มที่จะช่วยให้เด็ก ๆ ด้วย "การให้" ประสบการณ์ที่รู้จักกันเพื่อประโยชน์ของเด็กเล็ก ดังนั้นเมื่อเราตัดสินใจที่จะประเมินหรือคาดบทบัญญัติสำหรับเด็กเล็กเราอาจถาม: สิ่งที่ชนิดของประสบการณ์เป็นเด็กแต่ละคนมีมากของเวลาหรือไม่ หรือบางทีเราควรถาม: สิ่งที่ไม่ได้รู้สึกเหมือนจะเป็นเด็กที่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่วันนี้หลังจากวันหลังจากวันที่? ที่จะใช้คำถามเหล่านี้เป็นพื้นฐานสำหรับการประเมินความเหมาะสมของบทบัญญัติสำหรับเด็กเล็กต้องมาถึงข้อตกลงกับสิ่งที่ประสบการณ์ที่ได้รับการพิจารณาและรู้จักกันเป็นสิ่งจำเป็นที่จะให้ผลผลิตชนิดของระยะสั้นและผลกระทบระยะยาว (เทียบกับผลิตภัณฑ์) ที่เราต้องการ จะก่อให้เกิด ด้านล่างเป็นรายการเบื้องต้นมากของบางสิ่งที่สำคัญ "มาตรฐานของประสบการณ์" ที่ผมขอแนะนำให้ควรจะเป็น "มาตรฐาน" ในโปรแกรมทั้งหมดสำหรับเด็กเล็ก.
เด็กบ่อยครั้งควรจะมีประสบการณ์ต่อไปนี้:
. •การมีส่วนร่วมทางสติปัญญาและดูดซึม
•ถูกท้าทายสติปัญญา
•มีส่วนร่วมในการขยายการมีปฏิสัมพันธ์ (เช่นการสนทนาอภิปรายแลกเปลี่ยนมุมมองการขัดแย้งมีส่วนร่วมในการวางแผนการทำงาน).
•การมีส่วนร่วมในการตรวจสอบอย่างต่อเนื่องในด้านของสภาพแวดล้อมของตัวเองและประสบการณ์ที่คุ้มค่าของความสนใจของพวกเขามีความรู้และความเข้าใจ
•ความคิดริเริ่มในการช่วงของกิจกรรมและยอมรับความรับผิดชอบสำหรับสิ่งที่จะประสบความสำเร็จ.
•ประสบความพึงพอใจที่ได้มาจากการเอาชนะอุปสรรคและความพ่ายแพ้และการแก้ปัญหา.
•มีความเชื่อมั่นในพลังทางปัญญาของตัวเองและคำถามของตัวเอง.
•ช่วยให้คนอื่น ๆ ที่จะหา ออกมาและสิ่งที่จะเข้าใจได้ดียิ่งขึ้น.
•การทำข้อเสนอแนะให้กับผู้อื่นและแสดงความขอบคุณของความพยายามของผู้อื่นและความสำเร็จ.
•การประยุกต์ใช้ในการพัฒนาความรู้และทักษะพื้นฐานการคำนวณของพวกเขาในรูปแบบที่เด็ดเดี่ยว.
•ความรู้สึกว่าพวกเขาอยู่ในกลุ่มของเพื่อนของพวกเขา.
รายการ ที่ได้มาจากการพิจารณาทั่วไปของชนิดของประสบการณ์ที่เด็กทุกคนควรจะมีมากเวลาที่พวกเขาใช้จ่ายในการตั้งค่าการศึกษาของเรา มันขึ้นอยู่กับภาระผูกพันทางปรัชญาเช่นเดียวกับหลักฐานเชิงประจักษ์ที่ดีที่สุดเกี่ยวกับการเรียนรู้ของเด็กและการพัฒนา.
ถ้าจุดเน้นของการประเมินผลโครงการและการประเมินอยู่ใน "ผล" เช่นที่ระบุโดยคะแนนการทดสอบแล้วประสบการณ์ของเด็กที่น่าสนใจที่จะประเมินผลและ ประเมินมากมีแนวโน้มที่จะเป็น "เจาะและการปฏิบัติ" ของสรศาสตร์หรือบทกวีหรือชนิดของการนับหรือการคำนวณเบื้องต้น ขณะที่อยู่ในและของตัวเองประสบการณ์ดังกล่าวไม่จำเป็นต้องเป็นอันตรายที่พวกเขาสามารถมองเห็นชนิดของประสบการณ์ที่มีแนวโน้มมากที่สุดที่จะเสริมสร้างและสนับสนุนการแสดงออกทางปัญญาของเด็กและความกระหายโดยธรรมชาติของพวกเขาให้ดีขึ้น, ฟูลเลอร์และเข้าใจลึกของประสบการณ์ของพวกเขา หลักสูตรหรือวิธีการเรียนการสอนที่มุ่งเน้นเป้าหมายด้านการศึกษาสามารถมองเห็นวิวศูนย์กลางของความเข้าใจในฐานะที่เป็นเป้าหมายของการศึกษา หลังจากที่ทุกความรู้และทักษะในการคิดคำนวณไม่ได้สิ้นสุดในตัวเอง แต่เครื่องมือพื้นฐานที่สามารถและควรจะนำมาใช้ในการแสวงหาตลอดชีวิตสำหรับฟูลเลอร์, ลึกและความเข้าใจที่ถูกต้องมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของปรากฏการณ์ ในคำอื่น ๆ เด็กควรได้รับการช่วยเหลือที่จะได้รับทักษะทางวิชาการในการให้บริการของการแสดงออกทางปัญญาของพวกเขาและไม่ได้อยู่ที่ค่าใช้จ่ายของพวกเขา.
มีประสบการณ์อย่างมากในการทำงานกับเด็กและครูของพวกเขายืนยันการคาดคะเนว่าเด็กทุกคนมีความอยากรู้อยากเห็น แต่กำเนิดและความกระตือรือร้นที่จะสำรวจสภาพแวดล้อมของพวกเขา และเรียนรู้เกี่ยวกับความหลากหลายของสาเหตุและผลกระทบ ในแง่นี้การศึกษาแรกของเราวิธีการสอนควรจะสนับสนุนการแสดงออกขั้นพื้นฐานเหล่านี้และให้บริการที่หลากหลายของบริบทสำหรับเด็กหนุ่มสาวที่จะใช้พวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัญหาเกี่ยวกับมาตรฐานการอภิปรายเรื่องมาตรฐาน
ดูเหมือนจะยังคงเติบโตมากขึ้นอย่างเข้มข้น อย่างไรก็ตาม ในระยะไกลจากง่ายหนึ่ง แต่ดูเหมือนว่าจะมีชนิดของค่าและเต็มวันเหล่านี้ วันนี้ คำตอบของคำถามที่ว่า " สิ่งที่ควรรู้ " ? มีแนวโน้มที่จะถูกระบุไว้ในแง่ของมาตรฐานการปฏิบัติงาน , มาตรฐาน , และประเภทอื่น ๆของผลลัพธ์นักการศึกษาปฐมวัยจะกดดันให้เด็ก " พร้อม " สำหรับโรงเรียน พร้อมที่จะ " ประสบความสำเร็จ " ในโรงเรียน และพร้อมที่จะดำเนินการได้ดีในการทดสอบทักษะทางวิชาการ ทั้งหมดของเป้าหมายเหล่านี้และผลที่มักจะอ้างเป็นผลิตภัณฑ์หรือผลของหลักสูตร " ส่ง " ให้เด็กหนุ่ม บ่อยอ้างอิง " ส่ง " ของหลักสูตร เช่น การส่งไปรษณีย์ หรือ นมระบุ . อย่างไรก็ตาม , หลักสูตร , แผนการเรียน ไม่สามารถส่งมอบ ต้องให้
ความกังวลเหล่านี้กับผล และผลิตภัณฑ์ที่สิ้นสุด ตามบริษัท โรงงานอุตสาหกรรม หรือ รูปแบบของการศึกษา แน่นอน , บางส่วนแสดงความเห็นได้อ้างถึงการดูแลเด็กและการศึกษาอื่น ๆ ไว้เป็น " อุตสาหกรรม " แทนที่จะเป็นบริการเช่นอุตสาหกรรมรูปแบบหมายถึงว่าเมื่อวัตถุดิบที่ได้รับการวางอยู่บนสิทธิชนิดของสายการประกอบแล้วต้องซ่อมชุดของกระบวนการ " " จะ " มา " ผลิตภัณฑ์ที่เหมือนกันเหมือนรองเท้า เก้าอี้ โทรศัพท์ หรือคะแนนสอบ หรืออะไรก็ตาม ที่ถูกผลิตขึ้น รุ่นนี้อุตสาหกรรมไม่ประสบความสําเร็จสมบูรณ์สำหรับ บริษัท และโรงงานเป็นระยะ ๆมี การล้มละลาย และเรียกคืนผลิตขนาดใหญ่ของผลิตภัณฑ์ ( เช่น รถยนต์ TOYOTA ) เพราะออกแบบผิดพลาดหรือข้อผิดพลาดในกระบวนการผลิต รูปแบบอุตสาหกรรมไม่เพ่นพ่านเพื่ออุตสาหกรรมหรือธนาคารหรือ บริษัท ฉันว่ามันเป็นเรื่องพื้นฐานที่ไม่เหมาะสมเป็นอย่างยิ่งสำหรับการคิดเกี่ยวกับการศึกษาของเด็ก ในความเป็นจริงมันน่าจะเป็นจริงทำให้เข้าใจผิดสำหรับการออกแบบ ข้อกำหนดสำหรับเด็กโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาเกี่ยวข้องกับพื้นฐานเป้าหมายของการศึกษา .
ผมแนะนำว่าเป็นวิธีที่เหมาะสมเพื่อวางแผนสำหรับการเรียนอาจจะถามตัวเอง : สิ่งที่เป็นมาตรฐานของประสบการณ์ที่เราต้องการทั้งหมดของเด็กของเรา มี มากกว่า " การส่ง " การศึกษาเรามักจะช่วยให้เด็กโดยการ " ให้ " ประสบการณ์ที่รู้จักกันเพื่อประโยชน์ของเด็ก ดังนั้น เมื่อเราตัดสินใจที่จะประเมิน หรือประเมินเงื่อนไขสำหรับเด็ก เราอาจถาม : อะไรประเภทของประสบการณ์คือเด็กแต่ละคน มีมากของเวลา หรือบางทีเราควรถาม : สิ่งที่มันรู้สึกเหมือนเป็นเด็กในสภาพแวดล้อมวันแล้ววันเล่า ?การใช้คำถามเหล่านี้เป็นพื้นฐานสำหรับการประเมินความเหมาะสมของบทบัญญัติสำหรับเด็กต้องมาว่าด้วยประสบการณ์อะไรจะถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อผลผลิตและชนิดของผลกระทบระยะสั้นและระยะยาว ( และผลิตภัณฑ์ ) เราต้องการที่จะก่อให้เกิดข้างล่างนี้คือรายการของบางมาตรฐานที่สำคัญมากจาก " ประสบการณ์ " ที่ผมแนะนำให้ควรเป็น " มาตรฐาน " ในโปรแกรมทั้งหมดสำหรับเด็ก
เด็กบ่อยควรมีประสบการณ์ดังต่อไปนี้ :
-
เป็นปัญญาร่วม และดูดซึม บวกถูกท้าทายสติปัญญา .
- การมีส่วนร่วมในการปฏิสัมพันธ์ ( เช่น การสนทนา การอภิปราย การแลกเปลี่ยนมุมมองการโต้เถียง , การมีส่วนร่วมในการวางแผนงาน การมีส่วนร่วมในการสืบสวน
- ยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมของตนเอง และประสบการณ์ที่คุ้มค่าของความสนใจ ความรู้ และความเข้าใจ
- การริเริ่มในช่วงของกิจกรรมและยอมรับความรับผิดชอบสำหรับสิ่งที่
สำเร็จแล้ว- ประสบความพึงพอใจที่สามารถมาได้จากการเอาชนะอุปสรรคและความพ่ายแพ้และการแก้ปัญหา .
- มีความเชื่อมั่นในพลังของตนเอง ทางปัญญา และถามตัวเอง
- ช่วยให้ผู้อื่นค้นหาสิ่งต่าง ๆและเข้าใจมันได้ดี .
- การทำข้อเสนอแนะกับผู้อื่น และแสดงความชื่นชมความพยายามของผู้อื่น และความสำเร็จ
- ใช้ของพวกเขาพัฒนาพื้นฐานความรู้และทักษะความรู้พื้นฐานที่ดีทางการคำนวณในเด็ดเดี่ยววิธี .
- รู้สึกว่าพวกเขาอยู่ในกลุ่มของเพื่อนของพวกเขา
รายการที่ได้มาจากการพิจารณาทั่วไปของชนิดของประสบการณ์ที่เด็กทุกคนควรมีมากของเวลาที่พวกเขาใช้จ่ายในการตั้งค่าการศึกษาของเรามันขึ้นอยู่กับการผูกพันปรัชญารวมทั้งที่ดีที่สุดที่มีหลักฐานเชิงประจักษ์เกี่ยวกับเด็กการเรียนรู้และการพัฒนา .
ถ้าเน้นการประเมินผลและการประเมินเป็น " ผล " เช่นที่แสดงโดยคะแนนการทดสอบ แล้ว ประสบการณ์ ของเด็ก และผู้สนใจชมมากจะส่งผลให้ " ฝึกปฏิบัติ " ของ โฟนิมิคส์ หรือสัมผัสหรือชนิดของการนับหรือคำนวณเบื้องต้น ในขณะที่ใน และ ของตัวเอง ประสบการณ์ดังกล่าวไม่จําเป็นต้องเป็นอันตราย พวกเขามองข้ามชนิดของประสบการณ์ที่มีแนวโน้มมากที่สุดเพื่อเสริมสร้างและสนับสนุนการแสดงออกทางปัญญาของเด็กและกระหายของพวกเขาสำหรับแหล่งที่ดี , ฟูลเลอร์ , ความเข้าใจลึกของประสบการณ์ของพวกเขาหลักสูตร หรือวิธีการสอนที่เน้นเป้าหมายการศึกษามองเห็นความสำคัญของความเข้าใจเป็นเป้าหมายการศึกษา หลังจากทั้งหมด , ความรู้และทักษะความรู้พื้นฐานที่ดีทางการคำนวณไม่สิ้นสุดในตัวเอง แต่เครื่องมือพื้นฐานที่สามารถและควรจะใช้ในการแสวงหาตลอดชีวิตเพื่อสัมผัสลึกและความเข้าใจที่ถูกต้องมากขึ้นของปรากฏการณ์ที่สำคัญ ในคำอื่น ๆเด็กควรช่วยได้รับทักษะทางวิชาการในการให้บริการของทางปัญญาและความไม่ได้ที่ค่าใช้จ่ายของพวกเขา .
ประสบการณ์ของการทำงานกับเด็ก และครูของพวกเขายืนยันมาว่า เด็กทั้งหมดเป็นโดยกำเนิดขี้สงสัยและกระตือรือร้นที่จะสำรวจสภาพแวดล้อมของพวกเขาและเรียนรู้เกี่ยวกับความหลากหลายของสาเหตุและผล ในความรู้สึกนี้การศึกษาวิธีการสอนของเราควรจะสนับสนุนอุปนิสัยพื้นฐานเหล่านี้และให้ช่วงกว้างของบริบทสำหรับเด็กเล็กที่จะใช้พวกเขา .