I was 12 years old, and it was Chri

I was 12 years old, and it was Christmas time. The snow had been falling in Michigan for what seemed like forever. I grew up there, so I was practically used to it, but after some time, it does get old. Christmas morning finally rolled around, and my siblings and I anxiously awaited all of our gifts. Every year, we each get one "big gift". When everything was gone, we noticed there was no big gift. My parents walked away and came back with suit cases. I remember thinking, "Oh great, just what every kid wants - a bunch of luggage!" As we opened them up, a picture of Cinderella's castle was taped inside, along with a note that read, "WE'RE GOING TO DISNEY WORLD!". Imagine my surprise! We waited for May to roll around, and when it finally did, I couldn't believe it. I finally understood what people meant when they said what a magical place it was. I could feel the happiness all around me. It was almost overwhelming. For a twelve year old little girl to understand and recognize the goodness and amazement that a place had to offer still shocks me when I think back to that week we spent there. Our last night there, we spent in the park watching the annual parade. There were fireworks, Disney characters, floats - It was nothing but pure magic. I swear I could have had tears in my eyes. The funny thing is, though - I know I wasn't the only one who was feeling it. You could see it on the faces of every other boy and girl who had finally been given the chance to experience the wonder that Walt Disney so graciously intended to create. I realize that I keep repeating the world magical, but honestly, it is the best way to describe the holiday my family and I took there. It was nothing short of unforgettable.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผมอายุ 12 ปี และมันเป็นเวลาที่คริสมาสต์ มีการตกหิมะในมิชิแกนสำหรับอะไรเหมือนตลอด ฉันเติบโต มีจริงเคยไป แต่หลังจากเวลา มันได้รับเก่า เช้าวันคริสต์มาสจนสะสมสถาน และพี่น้องของฉันและฉันกังวลใจที่รอคอยของขวัญของเราทั้งหมด ทุกปี เราละได้รับหนึ่งใน "บิ๊กของขวัญ" เมื่อทุกอย่างหายไป เราสังเกตเห็นมีของขวัญไม่ใหญ่ พ่อเดินไป และกลับมากับชุดกรณี ผมจำได้ว่า คิด "Oh ดี เชื่อว่าเด็กทุกต้อง - พวงของกระเป๋า" ขณะที่เราเปิดพวกเขา ภาพของปราสาทซินเดอเรลล่าของถูกฝาภายใน พร้อมกับบันทึกย่อที่อ่าน "เรากำลังจะไปดิสนีย์โลก" จินตนาการแปลกใจ เรารอพฤษภาคมจะม้วนรอบ และเมื่อในที่สุดมัน ฉันไม่เชื่อ ผมก็เข้าใจคนใดหมายถึงเมื่อพวกเขากล่าวว่า สิ่งมหัศจรรย์ถูก ผมรู้สึกถึงความสุขรอบตัว เกือบจะกระทำได้ สำหรับสาวน้อยอายุ 12 ปีจะเข้าใจ และรับรู้ความดีและความประหลาดใจ ว่า ที่มีให้ยังคงแรงกระแทกผมเมื่อคิดกลับไปสัปดาห์ที่เราใช้มีการ ของเราเมื่อคืนมี เราใช้เวลาในสวนดูขบวนแห่ประจำปี มีตัวอักษรดิสนีย์ ดอกไม้ไฟ ลอย - มันเป็นอะไรแต่วิเศษบริสุทธิ์ ผมขอสาบานฉันไม่มีน้ำตาในดวงตาของฉัน สิ่งตลกคือ ถึง - ผู้ที่รู้สึกว่าไม่ค่อยรู้ คุณสามารถดูได้จากสีหน้าของเด็กชายและเด็กหญิงที่มีในที่สุดแล้วโอกาสการพบที่วอลท์ดิสนีย์ปรมิเพื่อวัตถุประสงค์เพื่อสร้าง อื่น ๆ ทุก ฉันรู้ว่า ฉันเก็บซ้ำโลกมหัศจรรย์ แต่ซื่อสัตย์ เป็นวิธีที่ดีสุดเพื่ออธิบายวันหยุดครอบครัวของฉัน และฉันได้มี ได้ประทานแก่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมอายุ 12 ปีและมันเป็นเวลาที่คริสมาสต์ หิมะที่ได้รับการลดลงในมิชิแกนสำหรับสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นตลอดไป ผมเติบโตขึ้นมามีดังนั้นฉันถูกนำมาใช้ในทางปฏิบัติมัน แต่หลังจากที่บางครั้งก็ไม่ได้รับเก่า เช้าวันคริสต์มาสในที่สุดก็กลิ้งไปรอบ ๆ และพี่น้องของฉันและฉันที่รอคอยอย่างใจจดใจจ่อทั้งหมดของของขวัญของเรา ทุกปีเราแต่ละคนจะได้รับหนึ่ง "ของขวัญที่ยิ่งใหญ่" เมื่อทุกอย่างก็หายไปเราสังเกตเห็นว่าไม่มีของขวัญขนาดใหญ่ พ่อแม่ของฉันเดินออกไปและกลับมาพร้อมกับกรณีชุด ผมจำได้ว่าคิดว่า "โอ้ดีเพียงสิ่งที่เด็กทุกคนต้องการ - พวงของกระเป๋าเดินทาง" ในขณะที่เราเปิดพวกเขาขึ้นภาพของปราสาท Cinderella เป็นเทปภายในพร้อมกับทราบว่าอ่าน "เรากำลังจะไปดิสนีย์เวิลด์" นึกแปลกใจของฉัน! เรารอคอยที่จะม้วนพฤษภาคมรอบและเมื่อในที่สุดมันก็ไม่ได้ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย ในที่สุดผมก็เข้าใจสิ่งที่คนหมายถึงเมื่อพวกเขากล่าวว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันเป็นมนต์ขลัง ผมรู้สึกมีความสุขทุกคนรอบ ๆ ตัวผม มันถูกครอบงำเกือบ สำหรับสิบสองปีเก่าสาวน้อยที่จะเข้าใจและตระหนักถึงความดีและความประหลาดใจที่มีสถานที่ที่จะนำเสนอยังคงกระแทกฉันเมื่อฉันคิดว่ากลับไปในสัปดาห์ที่เราใช้มี คืนที่ผ่านมาของเรามีเราใช้เวลาในสวนชมขบวนพาเหรดประจำปี มีการจุดพลุดอกไม้ไฟเป็นดิสนีย์ตัวอักษรลอย - มันเป็นอะไร แต่มายากลบริสุทธิ์ ฉันสาบานฉันจะได้มีน้ำตาในดวงตาของฉัน สิ่งที่ตลกคือแม้ว่า - ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้เป็นคนเดียวที่รู้สึกว่ามัน คุณจะได้เห็นมันบนใบหน้าของทุกเด็กอื่น ๆ และผู้หญิงที่ได้รับในที่สุดก็มีโอกาสที่จะได้สัมผัสน่าแปลกใจที่วอลท์ดิสนีย์จึงตั้งใจเกล้าฯให้สร้างที่ ฉันรู้ว่าฉันเก็บซ้ำโลกที่มีมนต์ขลัง แต่ตรงไปตรงมาก็เป็นวิธีที่ดีที่สุดเพื่ออธิบายวันหยุดครอบครัวของฉันและฉันเอามี มันเป็นอะไรที่น่าจดจำสั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมอายุ 12 ปี และมันคือเวลาคริสต์มาส หิมะได้ตกลงมาในมิชิแกนสำหรับสิ่งที่ดูเหมือนว่านิรันดร์ ฉันมีการเติบโตขึ้น ดังนั้นผมจะใช้มัน แต่พอเวลาผ่านไป มันก็แก่ได้ เช้าวันคริสต์มาสก็กลิ้งไปรอบ ๆและพี่น้องของฉันและฉันใจจดใจจ่อรอคอยทั้งหมดของขวัญของเรา ทุกปี เราแต่ละคนได้รับหนึ่งใหญ่ " ของขวัญ " เมื่อทุกอย่างหายไปเราสังเกตเห็นมีขนาดใหญ่ไม่มีของขวัญ พ่อแม่ของฉันเดินออกไปและกลับมาพร้อมกับคดีชุด ผมจำได้ว่า " โอ้ ดีเลย สิ่งที่เด็กทุกคนต้องการ - พวงของที่เก็บ ! ที่เราเปิดไว้ เป็นรูปของปราสาทซินเดอเรลล่าถูกบันทึกไว้ภายใน พร้อมกับข้อความที่อ่าน " เราจะไป Disney World ! " จินตนาการของฉันประหลาดใจ ! ที่เรารอคอยอาจจะม้วนรอบ , และเมื่อในที่สุดมันก็ทำฉันไม่สามารถเชื่อว่ามัน ในที่สุดผมก็เข้าใจสิ่งที่คนหมายถึงเมื่อพวกเขากล่าวว่ามันเป็นสถานที่ที่มีมนต์ขลัง . ฉันรู้สึกได้ถึงความสุขอยู่รอบตัวฉัน มันเกือบจะ ท่วมท้น สำหรับเด็ก 12 ขวบเด็กจะเข้าใจ และรับรู้ถึงความดีและประหลาดใจที่สถานที่มีให้ ยังกระแทกฉันเมื่อฉันคิดว่ากลับไปที่สัปดาห์ที่เราใช้มี คืนสุดท้ายของเรามีเราใช้เวลาในสวนสาธารณะ ดูพาเหรดประจำปี มีดอกไม้ไฟดิสนีย์อักขระลอย - มันก็ไม่มีอะไร แต่ล้วนวิเศษ ฉันสาบานว่าฉันอาจจะมีน้ำตาในดวงตาของฉัน สิ่งที่ตลกคือว่าผมรู้ว่าผมไม่ใช่คนเดียวที่รู้สึกถึงมันคุณจะได้เห็นบนใบหน้าของทุก ๆ ชายและหญิงที่ได้รับโอกาสพบสงสัยว่าวอลท์ ดิสนีย์ ดังนั้นจึงตั้งใจที่จะสร้าง ฉันตระหนักว่าฉันเก็บซ้ำโลกเวทมนตร์ แต่พูดตามตรง มันเป็นวิธีที่ดีที่สุดเพื่ออธิบายวันหยุดครอบครัวของฉันและฉันไปที่นั่น มันไม่มีอะไรสั้นของที่ไม่รู้ลืม