Diplodia neojuniperi T. Trakunyingc

Diplodia neojuniperi T. Trakunyingcharoen, L. Lombard &
Crous, sp. nov. — MycoBank MB810168; Fig. 3
Etymology. The name refers to its morphological similarity to D. juniperi.
Conidiomata pycnidial, immersed, dark brown to black, with
globose base, solitary, unilocular, 230–330 × 200–320 µm,
outer layers composed of dark brown textura angularis, becoming
thin-walled and hyaline toward the inner region. Ostiole
central, circular, up to 50 µm diam, papillate, with neck up to
20 µm tall. Conidiophores (when present) hyaline, cylindrical,
0–1-septate, 8–10 × 2.5–3 µm, mostly reduced to conidiogenous
cells. Conidiogenous cells hyaline, smooth, thin-walled,
discrete, cylindrical to ampulliform, holoblastic, proliferating to
form 1–2 annellations or proliferating at the same level with
visible periclinal thickening, generated from the hyaline inner
wall of conidiomata, 9–12 × 2.5–3 µm. Paraphyses absent.
Conidia hyaline, ellipsoid, unicellular, with granular content,
1 µm thick-walled, becoming pale brown with single median
septum after discharge from the pycnidia, but rarely observed,
(17–)18–21(–22) × (9–)10–11 µm.
Culture characteristics — Colonies forming two distinct
zones on PDA. The first with grey mycelium, moderately dense
and fluffy at the centre, while olivaceous grey mycelium flattening at the margin, erose or dentate, greenish olivaceous to black
olivaceous in reverse after 7 d.
Habitat — Associated with leaf blight symptoms on Juniperus
chinensis.
Known distribution — Chiang Mai province, Thailand.
Material examined. Thailand, Chiang Mai province, on leaf of Juniperus
chinensis, Feb. 2012, T. Trakunyingcharoen (holotype CBS H-21932, culture
ex-type CPC 22753 = CBS 138652). Additional isolates are listed in Table 1.
Notes — Species of Diplodia are presently classified in three
subclades (A–C) based on the molecular data and morphological
characteristics (Phillips et al. 2013). Subclade A is a dominant
group and consists of a number of species which include
D. africana, D. agrifolia, D. bulgarica, D. cupressi, D. malorum,
D. mutila, D. olivarum, D. rosulata, D. tsugae and now also
D. neojuniperi. These species have hyaline conidia, which
become pigmented and 1-septate after conidial discharge. Species
of subclade B include D. sapinea and D. seriata. They have
hyaline conidia, which turn pigmented at an early stage while
still in their conidiomata, sometimes even while still attached
to their conidiogenous cells. Although members of subclade
C (D. corticola and D. quercivora) have similar morphological
characteristics to those in subclade A, their conidia are much
larger (Table 2).
To distinguish D. neojuniperi from other species within subclade
A, it needs to be compared to its closest neighbours, D. africana
(based on MP analysis) and D. mutila (based on the BI analysis;
data not shown). According to its conidial morphology, conidia
of D. neojuniperi are much smaller than those of D. africana
and D. mutila (Table 2). Saccardo (1884) reported D. juniperi
from Juniperus in Europe (conidia 18–20 × 8–10 µm). However,
an examination of the type specimen (BR-Myc 148292,76) by
Alves et al. (2006) failed to reveal any Diplodia material, and all
fresh collections only rendered D. cupressi (conidia 21.5–30.5
× 12–16 µm). For this reason, as well as its geographic separation and wider conidial dimensions, the material from Thailand
is described here as a novel species on juniper.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Diplodia neojuniperi Trakunyingcharoen ต. ลอมบาร์ด L. &ระยะก่อน sp. nov — MycoBank MB810168 Fig. 3ศัพทมูลวิทยา ชื่อหมายถึงความคล้ายของการ D. juniperiConidiomata pycnidial เชี่ยว ชาญ มืดสีน้ำตาลเป็นสีดำ มีglobose พื้นฐาน ปัจเจก unilocular, 230-330 × 200-320 µmชั้นนอกประกอบด้วย angularis textura สีน้ำตาลเข้ม กลายเป็นบางผนัง และ hyaline ไปทางภูมิภาคภายใน Ostioleเซ็นทรัล วงกลม ถึง diam µm 50, papillate กับคอขึ้น20 µm สูง Conidiophores (ถ้ามี) hyaline ทรง กระบอก0-1-septate, 8 – 10 × 2.5 – 3 µm ส่วนใหญ่ลดลงเป็น conidiogenousเซลล์ Conidiogenous เซลล์ hyaline เรียบ บางกำแพงไม่ต่อเนื่อง ทรงกระบอกกับ ampulliform, holoblastic, proliferating เพื่อแบบฟอร์ม 1-2 annellations หรือ proliferating ระดับเดียวกันกับเห็นหนา periclinal สร้างขึ้นจากภายใน hyalineผนัง conidiomata, 9 – 12 × 2.5 – 3 µm. Paraphyses ขาดConidia hyaline ทรงรี unicellular, granular เนื้อหา1 µm หนากำแพง กลายเป็น สีน้ำตาลซีด มีค่ามัธยฐานที่เดียวหลังจากปล่อยจาก pycnidia แต่ไม่ค่อยพบ septum(17–)18–21(–22) × (9 –) 10 – 11 µm วัฒนธรรมลักษณะ — อาณานิคมขึ้นรูปสองแตกต่างกันโซนบน PDA ครั้งแรกกับ mycelium สีเทา ค่อนข้างหนาแน่นและนุ่มที่ศูนย์ ขณะ mycelium สีเทา olivaceous แบนขอบ erose หรือ dentate, olivaceous เป็นสีดำน้ำเงินolivaceous ในย้อนหลัง 7 d อยู่อาศัยซึ่งสัมพันธ์กับอาการโรคใบไม้บน Juniperuschinensisเรียกว่ากระจาย – จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทยตรวจสอบวัสดุ ประเทศไทย จังหวัดเชียงใหม่ บนลาน Juniperuschinensis, 2012 ก.พ. Trakunyingcharoen ต. (holotype 21932 CBS H วัฒนธรรมอดีตชนิด CPC 22753 = CBS 138652) แยกเพิ่มเติมจะแสดงในตารางที่ 1 หมายเหตุ – พันธุ์ Diplodia ปัจจุบันจัดไว้ 3subclades (A – C) ข้อมูลระดับโมเลกุล และสัณฐานลักษณะ (ไขควง et al. 2013) Subclade A เป็นตัวหลักกลุ่ม และประกอบด้วยหลายพันธุ์ซึ่งรวมถึงD. africana, D. agrifolia, D. bulgarica, D. cupressi, D. malorumD. mutila, D. olivarum, D. rosulata, D. tsugae และตอนนี้ยังD. neojuniperi พันธุ์เหล่านี้มี hyaline conidia ซึ่งเป็นหมึก และ 1 septate หลังจากปล่อย conidial สปีชีส์ของ subclade B รวม D. sapinea และ D. seriata พวกเขาได้conidia hyaline ที่เปิดมีสีที่มีระยะแรก ๆ ในขณะที่ในการ conidiomata บางครั้งแม้ในขณะที่ยังคง แนบเซลล์ของ conidiogenous ถึงแม้ว่าสมาชิกของ subcladeC (D. corticola และ D. quercivora) มีความคล้ายคลึงกันของลักษณะผู้ที่อยู่ใน subclade A ของ conidia มีมากใหญ่ (ตารางที่ 2)D. neojuniperi การแยกความแตกต่างจากชนิดอื่น ๆ ภายใน subcladeA ก็จะเปรียบเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงทำ D. africana(ตามการวิเคราะห์ MP) และ D. mutila (จากการวิเคราะห์ BIข้อมูลไม่แสดง) ตามสัณฐานวิทยาของ conidial, conidiaD. neojuniperi มีขนาดเล็กกว่าของ D. africanaและ D. mutila (ตารางที่ 2) D. juniperi รายงาน Saccardo (1884)จาก Juniperus ในยุโรป (conidia 18 – 20 × 8-10 µm) อย่างไรก็ตามการตรวจสอบสิ่งส่งตรวจชนิด (BR-Myc 148292,76) โดยAlves et al. (2006) ล้มเหลวในการเปิดเผยใด ๆ Diplodia วัสดุ และทั้งหมดเรียกเก็บเงินสดเพียงแสดง D. cupressi (conidia 21.5-30.5ซื้อ 12 – 16 µm) ด้วย เหตุนี้ รวมทั้งแยกทางภูมิศาสตร์ และกว้างกว่า conidial มิติ วัสดุจากประเทศไทยอธิบายไว้ที่นี่เป็นพันธุ์จูนิเปอร์เป็นนวนิยาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Diplodia neojuniperi ต Trakunyingcharoen ลิตรลอมบาร์ดและ
Crous, เอสพี พฤศจิกายน - MycoBank MB810168; รูป 3
นิรุกติศาสตร์ ชื่อหมายถึงความคล้ายคลึงกันทางสัณฐานวิทยาที่จะดี juniperi.
Conidiomata pycnidial แช่,
สีน้ำตาลเข้มสีดำที่มีฐานกลมโดดเดี่ยวunilocular, 230-330 × 200-320
ไมโครเมตรชั้นนอกประกอบด้วยTextura สีน้ำตาลเข้ม angularis
กลายเป็นบาง-walled และไฮยะลินที่มีต่อภูมิภาคภายใน Ostiole
กลางวงกลมถึง 50 ไมโครเมตรเส้นผ่าศูนย์กลาง, papillate กับคอถึง
20 ไมครอนสูง conidiophores (เมื่อปัจจุบัน) ใสทรงกระบอก
0-1-septate 8-10 × 2.5-3 ไมโครเมตรที่ลดลงส่วนใหญ่จะ conidiogenous
เซลล์ เซลล์ Conidiogenous ใสเรียบบางผนัง,
แยกรูปทรงกระบอกจะ ampulliform, holoblastic, proliferating
ไปในรูปแบบ1-2 annellations หรือ proliferating
ในระดับเดียวกันกับหนาpericlinal
มองเห็นสร้างขึ้นจากภายในใสผนังconidiomata 9-12 × 2.5 -3 ไมโครเมตร paraphyses ขาด.
conidia ใส, รี, เซลล์เดียวที่มีเนื้อหาเม็ด
1
ไมโครเมตรผนังหนากลายเป็นสีน้ำตาลอ่อนกับค่ามัธยฐานเดียวกะบังหลังจากที่ปล่อยจากpycnidia แต่สังเกตไม่ค่อย
(17) 18-21 (-22) × ( . 9) วันที่ 10-11
ไมโครเมตรลักษณะวัฒนธรรม-
การสร้างอาณานิคมที่แตกต่างกันสองโซนบนPDA เป็นครั้งแรกที่มีเส้นใยสีเทาปานกลางหนาแน่นและปุยที่ศูนย์ในขณะที่ Olivaceous สีเทาเส้นใยเรียบที่ขอบ erose หรือ dentate, Olivaceous สีเขียวเป็นสีดำ Olivaceous ในสิ่งที่ตรงกันข้ามหลังจาก 7 d. ที่อยู่อาศัย - ที่เกี่ยวข้องที่มีอาการโรคใบไหม้ในสนchinensis. เป็นที่รู้จัก การจัดจำหน่าย -. จังหวัดเชียงใหม่วัสดุการตรวจสอบ ประเทศไทยจังหวัดเชียงใหม่เมื่อวันที่ใบสนchinensis กุมภาพันธ์ 2012, T. Trakunyingcharoen (holotype ซีบีเอส H-21932 วัฒนธรรมอดีตประเภทCPC 22,753 = 138,652 ซีบีเอส) ไอโซเลทเพิ่มเติมมีการระบุไว้ในตารางที่ 1 หมายเหตุ - ชนิดของ Diplodia จะจัดในปัจจุบันสามsubclades (A-C) บนพื้นฐานของข้อมูลในระดับโมเลกุลและลักษณะทางสัณฐานวิทยาลักษณะ(ฟิลลิป et al, 2013). subclade เป็นที่โดดเด่นของกลุ่มและประกอบด้วยจำนวนของสายพันธุ์ซึ่งรวมถึงดี แอฟริกา, D. agrifolia, D. bulgarica, D. cupressi, D. Malorum, D. mutila, D. olivarum, D. rosulata, D. tsugae และตอนนี้ยังดี neojuniperi สายพันธุ์เหล่านี้มีสปอร์ไฮยะลินซึ่งเป็นเม็ดสีและ 1 septate หลังจากที่ปล่อยเชื้อรา สายพันธุ์ของ subclade B ได้แก่ D. sapinea และ D seriata พวกเขามีสปอร์ไฮยะลินซึ่งเปิดเม็ดสีในช่วงเริ่มต้นในขณะที่ยังคงอยู่ในconidiomata ของตนบางครั้งแม้ในขณะที่ยังคงติดอยู่กับเซลล์conidiogenous ของพวกเขา แม้ว่าสมาชิกของ subclade C (D. corticola และ D quercivora) มีก้านคล้ายลักษณะผู้ที่อยู่ในsubclade A, สปอร์ของพวกเขามีมากขนาดใหญ่(ตารางที่ 2). ที่จะแยกแยะดี neojuniperi จากสายพันธุ์อื่น ๆ ภายใน subclade A, จะต้องมี เมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงที่สุด, D. แอฟริกา(ขึ้นอยู่กับการวิเคราะห์ MP) และ D mutila (ขึ้นอยู่กับการวิเคราะห์ BI; ไม่ได้แสดงข้อมูล) ตามลักษณะทางสัณฐานวิทยาเชื้อราของสปอร์ของ neojuniperi ดีมีขนาดเล็กกว่าของดีแอฟริกาและD mutila (ตารางที่ 2) SACCARDO (1884) รายงาน D. juniperi จากสนในยุโรป (conidia 18-20 × 8-10 ไมครอน) อย่างไรก็ตามการตรวจสอบของชิ้นงานประเภท (BR-Myc 148292,76) โดยอัลเวสและอัล (2006) ล้มเหลวที่จะเปิดเผย Diplodia วัสดุใด ๆ และทุกคอลเลกชันสดการแสดงผลเพียงดีcupressi (conidia 21.5-30.5 × 12-16 ไมครอน) ด้วยเหตุนี้เช่นเดียวกับการแยกทางภูมิศาสตร์และกว้างขนาด conidial วัสดุจากประเทศไทยอธิบายไว้ที่นี่เป็นสายพันธุ์นิยายเกี่ยวกับจูนิเปอร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

diplodia neojuniperi ต. trakunyingcharoen ลิตรลอมบาร์ด , &
ครูส SP พ.ย. - mycobank mb810168 ; รูปที่ 3
นิรุกติศาสตร์ ชื่อ หมายถึง ลักษณะที่คล้ายคลึง กับ juniperi ของ D .
conidiomata pycnidial แช่ สีน้ำตาลเข้มถึงดำ กับ
ซึ่งมีทรงกลมฐาน , โดดเดี่ยว , unilocular , 230 และ 330 × 200 – 320 µ M ,
ชั้นนอกประกอบด้วยสีน้ำตาลเข้มเป็น
angularis เทกซ์ทูรา ,และบางจำนวนต่อพื้นที่ชั้นใน ostiole
กลางวงกลม ถึง 50 µ M เดียม papillate , กับ , คอ

20 µเมตรสูง conidiophores ( ตอนปัจจุบัน ) จำนวน , กระบอก ,
0 – 1-septate 8 – 10 × 2.5 – 3 µ M ส่วนใหญ่ลดลง conidiogenous
เซลล์ conidiogenous เซลล์จำนวน เรียบ ผนังบาง
ไม่ต่อเนื่อง ทรงกระบอก เพื่อ ampulliform holoblastic proliferating

, ,แบบฟอร์มที่ 1 – 2 annellations หรือ proliferating ในระดับเดียวกันกับ
มองเห็น periclinal หนาที่เกิดจากจำนวนของผนังด้านใน
conidiomata 9 – 12 × 2.5 – 3 µม. paraphyses หาย
โคนิจำนวน ทรงรีสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวที่มีเนื้อหาละเอียด ,
1 µเมตร ผนังหนา กลายเป็นซีดสีน้ำตาล
มัธยฐาน เดียวกั้นหลังจำหน่ายจากพิกนิเดีย แต่ไม่ค่อยสังเกต
( 17 ) ) 18 – 21 ( 22 ) ) × ( 9 – 10 – 11 µ M .
วัฒนธรรมลักษณะ - อาณานิคมเป็นสองเขตที่แตกต่างกัน
บน PDA ครั้งแรกกับเส้นใยสีเทาหนาแน่นปานกลาง
และปุยในศูนย์ ขณะที่ olivaceous เส้นใยเรียบสีเทาที่ขอบ โรเซ่ หรือ dentate olivaceous สีเขียวดำ
olivaceous ในย้อนหลัง 7 D .
ที่อยู่อาศัย - ที่เกี่ยวข้องกับอาการใบไหม้ในจูนิเปอร์

chinensis .รู้จักการกระจาย - จังหวัดเชียงใหม่ , ประเทศไทย .
วัสดุทดสอบ ประเทศไทย จังหวัดเชียงใหม่ บนใบของจูนิเปอร์
chinensis , กุมภาพันธ์ . 2012 , ต. trakunyingcharoen ( ตัวอย่างต้นแบบแรก CBS h-21932 วัฒนธรรม
อดีตประเภท CPC 22753 = CBS 138652 ) เพิ่มเติมจากที่มีการระบุไว้ในตารางที่ 1 .
หมายเหตุ -- ชนิดของ diplodia ปัจจุบันแบ่งออกเป็น 3
subclades ( ( C ) จากข้อมูลระดับโมเลกุลและสัณฐานวิทยา
( Phillips et al . 2013 ) subclade คือกลุ่มเด่น
และประกอบด้วยจำนวนของชนิดซึ่งรวมถึงแอฟริกา
d , D . agrifolia , D . bulgarica , D . cupressi malorum
d , D . , mutila , D . olivarum , D . rosulata , D . tsugae และตอนนี้ยัง
d neojuniperi . สายพันธุ์นี้มีจำนวนสร้างที่
เป็นสีและ 1-septate หลังจำหน่ายจาก . ชนิดของ subclade B รวม sapinea
D และ D seriata . พวกเขามี
จำนวนโคนิซึ่งเปลี่ยนสีในช่วงเริ่มต้นในขณะที่
ยัง conidiomata ของพวกเขา บางครั้งแม้ในขณะที่ยังคงแนบ
เซลล์ conidiogenous ของพวกเขา แม้ว่าสมาชิกของ subclade
c ( D . corticola และ quercivora ) มีลักษณะทางสัณฐานวิทยา
ลักษณะที่ subclade , โคนิเดียของพวกเขามีขนาดใหญ่มาก

( ตารางที่ 2 ) neojuniperi แยกแยะดีจากชนิดอื่น ๆภายใน subclade
, มันต้องเทียบกับเพื่อนบ้านใกล้แอฟริกาของ D .
( ขึ้นอยู่กับการวิเคราะห์ MP ) และ mutila ( ตามบีการวิเคราะห์ ;
ข้อมูลไม่แสดง ) ตามลักษณะของโคนิเดีย
, D . neojuniperi มีมากขนาดเล็กกว่า Dแอฟริกา
D แล้ว mutila ( ตารางที่ 2 ) saccardo ( 1884 ) รายงาน . juniperi
จากจูนิเปอร์ในยุโรป ( โคนิ 18 20 –× 8 – 10 µ M ) อย่างไรก็ตาม การตรวจสอบของตัวอย่างประเภท

( BR มิค 148292,76 ) โดย Alves et al . ( 2006 ) ล้มเหลวในการเปิดเผยใด ๆ diplodia วัสดุ และสด เพียงแสดงคอลเลกชัน cupressi
D ( โคนิ 21.5 – 30.5
× 12 – 16 µ M ) ด้วยเหตุผลนี้รวมทั้งการแยกทางภูมิศาสตร์และกว้างขึ้นจากมิติ , วัสดุจากประเทศไทย
ที่อธิบายไว้ที่นี่เป็นนวนิยายชนิดบน
จูนิเปอร์ .