‘I know, but … anyway, where are yo

‘I know, but … anyway, where are you going with Maria
tonight?’ asked his mum.
‘Broad Street Bar. Th ere’s a great reggae band on,’ said
Jason.
‘Have you told her about going away to art school in
September?’ asked his mum.
‘Yeah. She’s fi ne about it, I think,’ he replied. ‘I can come
home at the weekends.’
‘You won’t …’ his mother began and then stopped.
‘I know what you’re thinking,’ said Jason. ‘But we’re
diff erent. We’ll always be together.’
His mother left the room and went downstairs. ‘Maybe
Jason and Maria are diff erent,’ she thought. ‘Th ey’ve known
each other since they started primary school. But I thought
Simon and I were diff erent, and look what happened.’
‘Mum.’ Jason came into the kitchen. ‘I’m going round to
Maria’s now. I’ll have something to eat at her house. OK?’
‘Have you fi nished your work?’ asked his mum.
‘Yes. Stop asking me. See you later – about twelve. OK?’
And Jason left the house before his mum had time to say
anything else.
Five minutes later the phone rang. Jason’s mum jumped
out of her chair, looked at the phone and thought ‘Simon.’
She answered it. ‘Hello,’ she said in a very quiet voice.
‘Oh, hi, Mrs Campbell. Is Jason there?’
‘Maria!’ Jason’s mum almost shouted her name. ‘No,
sorry, he’s left. He’s on his way to your house.’
‘Oh no!’ said Maria.
‘Is there a problem?’ Jason’s mum asked.
‘No … Yes, I can’t go out with him tonight. But it’s OK,
I’ll tell him when he arrives here,’ answered Maria. ‘Bye.’

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

' ฉันรู้ แต่...อย่างไรก็ตาม จะไปกับมาเรียคืนนี้? "ถามสี่มุมของเขา' บาร์ถนนกว้าง Th โบราณของวงเรกเก้ดีบน กล่าวว่าJason' คุณบอกเธอเกี่ยวกับการจะไปเรียนศิลปะกันยายน?' ถามสี่มุมของเขา' ใช่ เธอเป็นสายมุเกี่ยวกับมัน คิดว่า เขาตอบ ' สามารถมาบ้านในวันหยุดสุดสัปดาห์ ''คุณไม่...' แม่เริ่ม และหยุดทำงานแล้ว'ฉันรู้ว่าคุณคิดว่า กล่าวว่า Jason ' แต่เราdiff erent เราจะเป็นกัน 'แม่ออกจากห้อง และไปลงบันได ' บางทีJason และมาเรียมี diff erent เธอคิด ' รู้จัก Th eyกันเนื่องจากพวกเขาเริ่มต้นโรงเรียน แต่ผมคิดว่าSimon และมี diff erent และดูว่าเกิดอะไรขึ้น ''สี่มุม' Jason มาเข้าครัว ' ฉันจะตลอดไปมาเรียของตอนนี้ ฉันจะมีให้กินที่บ้าน ตกลง?''มีคุณสาย nished งานของคุณ "ถามสี่มุมของเขา' ใช่ หยุดถาม เจอ – เกี่ยวกับ twelve กัน ตกลง?'และ Jason จากบ้านก่อนเขามัมมีเวลาพูดเอาอะไรอีกไหมภายหลัง 5 นาทีรางโทรศัพท์ สี่มุมของ Jason ไปจากเก้าอี้ของเธอ ดูโทรศัพท์และคิด 'Simon'เธอตอบว่า 'สวัสดี เธอกล่าวในเสียงเงียบ' โอ้ สวัสดี นาง Campbell มี Jason ?''มาเรีย' สี่มุมของ Jason เกือบตะโกนชื่อเธอ ' ไม่มีขออภัย คงเหลือ เขาอยู่ในทางของเขาให้ '' โอ้ ไม่!' กล่าวว่า มาเรีย'มีปัญหาหรือไม่" ถามมัมของ Jason"ไม่... ใช่ ฉันไม่สามารถไปออกกับเขา แต่ก็ OKฉันจะบอกเขาเมื่อเขามาถึงที่นี่ ตอบมาเรีย 'ลาก่อน'

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

'ฉันรู้ แต่ ...
แล้วที่คุณจะกับมาเรียคืนนี้?' ถามแม่ของเขา.
'ถนนกว้างบาร์ Th
ก่อนเป็นวงดนตรีเร็กเก้ที่ดีในการกล่าวว่าเจสัน. 'คุณบอกเธอเกี่ยวกับจะหนีไปโรงเรียนศิลปะในเดือนกันยายน?' ถามแม่ของเขา. 'ใช่ เธอเป็นสายตะวันออกเฉียงเหนือเกี่ยวกับเรื่องนี้ผมคิดว่า 'เขาตอบ "ผมสามารถมาบ้านในวันหยุดสุดสัปดาห์. '' คุณจะไม่ ... 'แม่ของเขาเริ่มแล้วหยุด.' ฉันรู้ว่าสิ่งที่คุณคิด" เจสันกล่าวว่า 'แต่เรากำลังdiff ต่างกัน เรามักจะอยู่ด้วยกัน. 'แม่ของเขาออกจากห้องและเดินลงมาชั้นล่าง บางทีเจสันและมาเรียมีความต่างกันต่าง 'เธอคิดว่า 'Th ey've ที่รู้จักกันกันมาตั้งแต่พวกเขาเริ่มต้นในโรงเรียนประถมศึกษา แต่ฉันคิดว่าไซมอนและฉันก็ต่างกันต่างและมองสิ่งที่เกิดขึ้น. '' แม่. เจสันเดินเข้ามาในห้องครัว 'ฉันจะรอบของมาเรียในขณะนี้ ฉันจะมีบางสิ่งบางอย่างที่จะกินที่บ้านของเธอ OK? '' คุณ fi สำเร็จรูปการทำงานของคุณ? ถามแม่ของเขา. 'ใช่ ขอให้ฉันหยุด เห็นคุณในภายหลัง - ประมาณสิบสอง OK? 'และเจสันออกจากบ้านก่อนที่แม่ของเขามีเวลาที่จะพูดอะไรอย่างอื่น. ห้านาทีต่อมาโทรศัพท์ดัง แม่ของเจสันกระโดดออกจากเก้าอี้ของเธอมองไปที่โทรศัพท์และคิดว่า 'ไซมอน.' เธอตอบมัน 'สวัสดี' เธอพูดด้วยเสียงที่เงียบสงบมาก. 'โอ้สวัสดีนางแคมป์เบล เป็นเจสันมี? '' มาเรีย ' แม่ของเจสันเกือบตะโกนชื่อของเธอ 'ไม่ขอโทษเขาที่เหลือ เขาเป็นในทางของเขาไปที่บ้านของคุณ. '' โอ้ไม่! มาเรีย. 'มีปัญหาหรือไม่' แม่ของเจสันถาม. 'ไม่ ... ใช่ฉันไม่สามารถออกไปกับเขาในคืนนี้ แต่มันก็โอเคฉันจะบอกเขาเมื่อเขามาถึงที่นี่ "ตอบมาเรีย 'บาย.'

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมรู้ แต่ . . . . . . . ว่าแต่ จะไปไหนกับมาเรีย
คืนนี้ ? ' ถามแม่ของเขา . . . . . .
'broad Street Bar th มันใหญ่เร้กเก้วงดนตรี ' '

'have เจสัน คุณบอกเธอเรื่องไปเรียนศิลปะที่
กันยายน ? ' ถามแม่ของเขา . . . . . .
'yeah . นางฟีเน่เกี่ยวกับมัน ฉันคิดว่า ' เขาตอบ ' ผมมาที่บ้านในวันหยุด
'
" ไม่ . . . " แม่เริ่มและหยุดแล้ว .
' ฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไรอยู่ ' เจสัน ' แต่เรา
erent Diff . เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป '
แม่ออกจากห้องไปข้างล่าง ' บางที
เจสันและมาเรียจะ erent Diff ' เธอคิด ' th ey รู้จัก
กันตั้งแต่เริ่มเรียนประถม แต่ผมคิดว่า
ไซม่อนและฉัน erent Diff และดูสิ่งที่เกิดขึ้น . '
'mum ' เจสันเดินเข้ามาในครัว ' ฉันจะรอบ

มาเรียแล้ว ฉันจะกินอะไรที่บ้านของเธอ โอเค ? '
'have คุณ nished ผลงานของคุณ ' ถามแม่ของเขา .
" . หยุดถามฉัน แล้วเจอกัน–ประมาณสิบสองคน โอเค ? '
และเจสันออกจากบ้านก่อนแม่ของเขามีเวลาพูด

อะไรอีก ห้านาทีต่อมาโทรศัพท์ก็ดังขึ้น แม่ของเจสันกระโดด
ออกจากเก้าอี้ของเธอ มองไปที่โทรศัพท์ และคิดว่า ' ไซมอน '
เธอตอบ ' สวัสดี' เธอพูดในเสียงที่เงียบสงบมาก .
' โอ สวัสดีคุณนายแคมป์เบล เจสัน ? '
'maria ! ' แม่ของเจสันเกือบตะโกนชื่อเธอ ' เปล่า
ขอโทษเขาแล้ว เขาในทางของเขาไปที่บ้านของคุณ . '
โอ้ ไม่นะ ! ' มาเรีย
'is มีปัญหา ? ' เจสัน แม่ถาม .
' . . . . . . . ครับ ผมไม่สามารถออกไปกับเขาคืนนี้ แต่ไม่เป็นไร
ฉันจะบอกเขาตอนที่เขามาถึงที่นี่ ตอบมาเรีย '
' บาย