Technology development initially fa

Technology development initially favored using corn and sugarcane as feedstocks because it is relatively simple to convert the starches and sugars naturally present in these feedstocks to glucose, the necessary component to make ethanol. Conventional and cellulosic ethanol manufactures result in the same product, but are produced using different feedstocks and processes. Conventional ethanol is predominantly derived from corn grain, by far the largest grain crop grown in the United States. As corn yields increase, there continues to be ample corn grain for livestock feed, human food, and export to users in other countries, even considering that nearly 5 billion bushels used annually to produce fuel ethanol. Development of cellulosic ethanol processes has been driven by the need to augment corn-based ethanol, thereby allowing corn to be directed into animal diets and human food primarily. However, this strategy has not been necessary so far. Of more importance to the industry is the ability to further ferment the fibrous portion of the corn kernel to derive additional ethanol from each batch. Moreover, the ability to produce ethanol from “woody” wastes, such as paper from municipal waste, and the stalks and stover from field crops that is commonly left in the field after harvest.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พัฒนาเทคโนโลยีเริ่มชื่นชอบใช้ข้าวโพดและอ้อยเป็นวมวลได้ค่อนข้างง่ายในการแปลงสมบัติ และน้ำตาลตามธรรมชาติอยู่ในวมวลเหล่านี้ให้กลูโคส ส่วนประกอบจำเป็นเพื่อทำให้เอทานอล ธรรมดา และ cellulosic เอทานอลผลิตผลในผลิตภัณฑ์เดียวกัน แต่ที่ผลิตใช้วมวลต่าง ๆ และกระบวนการ เอทานอลทั่วไปส่วนใหญ่มาจากเมล็ดข้าวโพด โดยไกลที่ใหญ่ที่สุดเมล็ดพืชผลที่ปลูกในสหรัฐอเมริกา เป็นข้าวโพดทำให้เพิ่มขึ้น มียังคงเป็น เมล็ดข้าวโพดเพียงพอสำหรับอาหารปศุสัตว์ อาหารสัตว์ และส่งออกไปยังผู้ใช้ในประเทศอื่น ๆ พิจารณาว่า เกือบล้าน 5 bushels ใช้เป็นประจำทุกปีเพื่อผลิตเชื้อเพลิงเอทานอล พัฒนากระบวนการ cellulosic เอทานอลได้รับการขับเคลื่อน โดยต้องเพิ่มข้าวโพดโดยใช้เอทานอล จึงทำให้ข้าวโพดนำเข้าอาหารสัตว์และอาหารมนุษย์เป็นหลัก อย่างไรก็ตาม กลยุทธ์นี้ไม่ได้จำเป็นมาก ของอุตสาหกรรมความสำคัญเป็นความสามารถในการหมักส่วนข้อของข้าวโพดจะได้รับเพิ่มเติมเอทานอลจากแต่ละชุดต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น ความสามารถในการผลิตเอทานอลจาก "วู้ดดี้" เสีย เช่นกระดาษจากขยะเทศบาล และ stalks และ stover จากฟิลด์ขยายที่โดยทั่วไปต้องซ้ายในฟิลด์หลังการเก็บเกี่ยว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การพัฒนาเทคโนโลยีในขั้นต้นได้รับการสนับสนุนโดยใช้ข้าวโพดและอ้อยเป็นวัตถุดิบเพราะมันค่อนข้างง่ายที่จะเปลี่ยนแป้งและน้ำตาลธรรมชาติในวัตถุดิบเหล่านี้เป็นน้ำตาลกลูโคสเป็นส่วนประกอบที่จำเป็นเพื่อให้เอทานอล เอทานอลธรรมดาและเซลลูโลสผลิตผลในสินค้าชนิดเดียวกัน แต่จะมีการผลิตโดยใช้วัตถุดิบที่แตกต่างกันและกระบวนการ เอทานอลแบบเดิมที่ได้มาส่วนใหญ่มาจากเมล็ดข้าวโพดโดยไกลเมล็ดพืชที่ใหญ่ที่สุดที่ปลูกในสหรัฐอเมริกา ในขณะที่ข้าวโพดเพิ่มขึ้นอัตราผลตอบแทนที่มียังคงเป็นเมล็ดข้าวโพดเพียงพอสำหรับอาหารสัตว์, อาหารของมนุษย์และการส่งออกให้กับผู้ใช้ในประเทศอื่น ๆ ได้พิจารณาว่าเกือบ 5 พันล้านบุชเชลที่ใช้เป็นประจำทุกปีในการผลิตเอทานอลเชื้อเพลิง การพัฒนากระบวนการเอทานอลจากเซลลูโลสที่ได้รับแรงผลักดันจากความต้องการที่จะเพิ่มเอทานอลจากข้าวโพดจึงทำให้ข้าวโพดที่จะถูกนำไปเป็นอาหารสัตว์และอาหารของมนุษย์เป็นหลัก อย่างไรก็ตามกลยุทธ์นี้ยังไม่ได้รับสิ่งที่จำเป็นเพื่อให้ห่างไกล ที่มีความสำคัญมากขึ้นในอุตสาหกรรมที่มีความสามารถในการต่อไปหมักส่วนที่เป็นเส้น ๆ ของเมล็ดข้าวโพดเพื่อให้ได้เอทานอลที่เพิ่มขึ้นจากแต่ละชุด นอกจากนี้ความสามารถในการผลิตเอทานอลจาก "ไม้" ของเสียเช่นกระดาษจากขยะในเขตเทศบาลเมืองและก้านและซังจากพืชไร่ที่เหลืออยู่ทั่วไปในสนามหลังการเก็บเกี่ยว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การพัฒนาเทคโนโลยีในการใช้ข้าวโพดและอ้อยเป็นวัตถุดิบสำคัญ เพราะมันค่อนข้างง่ายที่จะเปลี่ยนแป้งและน้ำตาลธรรมชาติที่มีอยู่ในวัตถุดิบเหล่านี้ให้กลูโคส องค์ประกอบที่จำเป็นเพื่อให้เอทานอล ปกติ และเซลลูโลส ผลิตผลในสินค้าชนิดเดียวกัน แต่ผลิตโดยใช้วัตถุดิบที่แตกต่างกันและกระบวนการเอทานอลปกติคือ ส่วนใหญ่ได้มาจากเมล็ดข้าวโพด โดยไกลที่ใหญ่ที่สุดในเมล็ดข้าวที่ปลูกในสหรัฐอเมริกา ข้าวโพดผลผลิตเพิ่ม ก็ยังคงเป็นเม็ดข้าวโพดที่เพียงพอสำหรับเลี้ยงปศุสัตว์ อาหารของมนุษย์ และส่งออกไปยังผู้ใช้ในประเทศอื่น ๆ แม้เมื่อพิจารณาว่าเกือบ 5 พันล้านบุชเชลใช้เป็นรายปี เพื่อผลิตเอทานอลเป็นเชื้อเพลิงการพัฒนากระบวนการผลิตเซลลูโลสได้ถูกขับเคลื่อน โดยต้องพัฒนาเอทานอลจากข้าวโพด จึงช่วยให้ข้าวโพดที่เป็นอาหารของสัตว์และอาหารมนุษย์เป็นหลัก อย่างไรก็ตาม กลยุทธ์นี้ไม่ได้จำเป็นเลย ที่สำคัญเพื่ออุตสาหกรรมมีความสามารถเพิ่มเติม หมัก ส่วนเส้นใยของเมล็ดข้าวโพดเพื่อให้ได้เอทานอลเพิ่มเติมจากแต่ละชุดนอกจากนี้ ความสามารถในการผลิตเอทานอลจากกากวู้ดดี้ " เช่นกระดาษจากขยะเทศบาล และดอกซากและจากพืชไร่ที่มักทิ้งในทุ่งนาหลังการเก็บเกี่ยว