The aqueous oil extraction (AOE) is

The aqueous oil extraction (AOE) is an alternative and greener processing method for removal of oil from oilseeds.

It offers many advantages compared to conventional organic solvent extractions (Rosenthal, Pyle, & Niranjan, 1996),
one of them being the unique ability of simultaneous extraction of oil- and water-soluble
(usually protein and carbohydrate) phase.

In the past, AOE has successfully been implemented on different types of oil sources e.g. peanuts (Cater, Rhee, Hagenmaier, & Mattil, 1974), coconuts (Cater et al., 1974), soybeans (Rosenthal, Pyle, & Niranjan, 1998), rapeseeds (Embong & Jelen, 1977), sunflower seeds (Hagenmaier, 1974) etc.

with reported oil and protein yields ranging up to 93% and 92% of total obtainable yields, respectively.

Mostly, these studies have been performed at temperatures lower than 100 C, at different oilseed/water ratios (up to 1/20 g/mL) and with applied changes in pH of medium (acidic and basic).

Although the obtained yields for the above mentioned sources seem potentially attractive, for commercial use and large industrial-scale production, there are still many things to be considered.

Long required agitation times, formation of stable emulsions with rigorous mixing of media during extraction and difficult separation of phases, as well as required changes of pH of the media (addition of acids or bases) have discouraged the further process design and development in the past (Rosenthal et al., 1996).

One solution that could potentially improve the above mentioned difficulties is an increase of applied extraction temperature.

It is a well known fact that generally by increasing the temperature extraction rates can be increased to some extent.

Until today AOE has only been implemented at extraction temperatures lower than the boiling point of water.

Only a few studies have been performed at temperatures higher than the boiling point of water, i.e. in the subcritical region (Ndlela, Moura, Olson, & Johnson, 2012; Pourali, Salak Asghari, & Yoshida, 2009).

Subcritical water (SubCW) is a term commonly used for water heated under pressure from its atmospheric boiling temperature (100 C) to its supercritical point (374 C).

At these conditions the thermal motion of water molecules increases, markedly changing its properties. Unlike ambient water, the highly hydrogen-bonded structure at subcritical conditions slowly starts to dissipate, resulting in a decrease of permittivity (polarity), increase of diffusion rate and a decrease in viscosity and surface tension (Smith, 2002).

Another interesting property of SubCW is its increasing selfionization at increasing temperature, meaning that water at these conditions becomes more acidic, giving it a more hydrolythic nature.

Extractions applying SubCW differ quite significantly from conventional extraction methods.

Firstly, they are known to be very fast (Aliakbarian, Fathi, Perego, & Dehghani, 2012; Carr, Mammucari, & Foster, 2011; Singh & Saldaña, 2011), due to the mentioned changes in the physical properties.

Also the decrease in polarity gives SubCW a tendency for dissolving less polar compounds (Carr et al., 2011). Secondly, the mentioned hydrolythic nature of SubCW means that applying this extraction medium for natural materials will result not only in water soluble extracts but also in hydrolysed products of the extract (Fernández-Ponce, Casas, Mantell, Rodríguez, & Martínez de la Ossa, 2012; Ruen-ngam, Quitain, Tanaka, Sasaki, & Goto, 2012).

Also the insoluble cell material, normally comprised of numerous complex polymeric structures (proteins, polysaccharides etc.), can be simultaneously hydrolysed during extraction, producing various water soluble products (amino acids, sugars) thus increasing the overall extraction yield.

The destruction of the complex structures would result in formation of less stable emulsions mentioned earlier, since
normally these structures are the main cause for their stability (Sanguansri & Ann Augustin, 2010).

Furthermore, the increased acidity of the medium does not result only in hydrolythic reactions but also in other hydrothermal reactions characteristic for SubCW, such as dehydration and decarboxylation (Pavlovicˇ, Knez, & Škerget, 2013).

This means that the obtained hydrolysed products can react even further with the water molecules resulting in a variety of other products of hydrothermal degradation e.g. furfurals from carbohydrates.

Some of these formed products can have a health diminishing effect, when present in large concentration. Their effect on human health should therefore be studied prior to consumption of food product.

When applying the AOE at subcritical conditions (subcritical water extraction) the possibility of triglyceride hydrolysis to free fatty acids and glycerol also arises.

Such a result would cause a decrease in oil quality, since more intensive down-stream processing (refining) would be required for removal of these compounds.

Also, another factor which diminishes oil quality is the hydrothermal degradation of naturally present vitamins and antioxidants e.g. phytosterols and tocopherols.

In this work, we propose the subcritical water extraction as a feasible processing method for removal of oil- and water-soluble phase from sunflower seeds. Extraction kinetics of both phases were investigated at different extraction temperatures and material to water ratios and the obtained oil yields of the subcritical water extraction (SubWE) were compared to those obtained with the standard Soxhlet extraction procedure.

Degree of hydrothermal degradation of oil extracts (OE) was checked, by determining (1) the free fatty acid composition and (2) the total antioxidant capacity of lipid soluble compounds and results were compared to the oil obtained with the Soxhlet extraction procedure. Degree of hydrothermal degradation of water soluble extracts (WSE) was checked by analyzing the content of (1) proteins, (2) carbohydrates and (3) phenolic compounds. WSE were also analysed for products of hydrothermal degradation and the total antioxidant capacities of water soluble compounds.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สกัดน้ำมันอควี (AOE) เป็นวิธีการประมวลผลอื่น และสีเขียวสำหรับการเอาออกของน้ำมันจาก oilseeds มันมีข้อดีมากเมื่อเทียบกับปกติอินทรีย์เป็นตัวทำละลายสกัด (โรเซนธอล พีย์ & Niranjan, 1996),หนึ่งในนั้นเป็นความสามารถเฉพาะของพร้อมแยกของน้ำมัน - และ water - soluble (โดยปกติโปรตีนและคาร์โบไฮเดรต) ขั้นตอนการ ในอดีต AOE ได้สำเร็จถูกดำเนินการในชนิดต่าง ๆ ของแหล่งน้ำมันเช่นถั่วลิสง (Cater, Rhee, Hagenmaier และ Mattil, 1974), มะพร้าว (Cater et al., 1974), ถั่วเหลือง (โรเซนธอล พีย์ & Niranjan, 1998), rapeseeds (Embong & Jelen, 1977), ดอกทานตะวันเมล็ดพันธุ์ (Hagenmaier, 1974) เป็นต้น รายงานน้ำมันและโปรตีนทำให้ตั้งแต่ถึง 93% และ 92% ของทั้งหมดสิทธิได้รับอัตราผลตอบแทน ตามลำดับส่วนใหญ่ การศึกษาเหล่านี้ได้อุณหภูมิต่ำกว่า 100 C ที่อัตราส่วน oilseed น้ำแตกต่างกัน (สูงสุด 1/20 g/mL) และพร้อมใช้เปลี่ยนแปลงค่า pH ของตัวกลาง (เปรี้ยว และพื้นฐาน)แม้ว่าอัตราผลตอบแทนที่ได้รับในข้างต้นกล่าวถึงแหล่งดูอาจน่าสนใจ การใช้งานเชิงพาณิชย์และการผลิตในระดับอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ยังมีสิ่งต่าง ๆ มากมายเพื่อเป็นการอาการกังวลจึงต้องต่อเวลา ก่อ emulsions มั่นคงกับเข้มงวดผสมสื่อในระหว่างการสกัดและแยกยากระยะ เป็นการเปลี่ยนแปลงของสื่อ (เพิ่มกรดหรือฐาน) ต้องมีกำลังใจเพิ่มเติมกระบวนการออกแบบและพัฒนาในอดีต (โรเซนธอล et al., 1996)วิธีการแก้ไขปัญหาที่อาจปรับปรุงปัญหาดังกล่าวข้างต้นเป็นการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิแยกใช้มันเป็นความจริงที่รู้จักกันดีซึ่งโดยทั่วไป โดยการเพิ่มราคาแยกอุณหภูมิสามารถเพิ่มได้บ้างวันนี้ใช้ AOE ที่สกัดเฉพาะ อุณหภูมิต่ำกว่าจุดเดือดของน้ำ ได้ปฏิบัติเท่ากี่ศึกษาที่อุณหภูมิสูงกว่าจุดเดือดของน้ำ เช่นในภูมิภาค subcritical (Ndlela, Moura โอลสัน & Johnson, 2012 Pourali, Asghari สลัก และ Yoshida, 2009)Subcritical น้ำ (SubCW) เป็นคำที่ใช้กันทั่วไปในน้ำที่ความร้อนภายใต้ความดันจากอุณหภูมิเดือดของบรรยากาศ (100 C) จุด supercritical (374 C) ที่นี้เงื่อนไขการเคลื่อนไหวที่ความร้อนของน้ำโมเลกุลเพิ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติอย่างเด่นชัด ซึ่งแตกต่างจากน้ำ โครงสร้างสูงไฮโดรเจนถูกผูกมัดในเงื่อนไข subcritical ช้าเริ่มกระจายไป เกิดการลดลงของ permittivity (ขั้ว), เพิ่มอัตราการแพร่และการลดความหนืดและแรงตึงผิว (Smith, 2002)คุณสมบัติอื่น ๆ ที่น่าสนใจของ SubCW เป็นของ selfionization เพิ่มขึ้นที่เพิ่มอุณหภูมิ หมายความ ว่า น้ำที่เงื่อนไขเหล่านี้กลายเป็นกรดมากขึ้น ให้มันธรรมชาติ hydrolythic เพิ่มเติมสกัดที่ใช้ SubCW แตกต่างกันค่อนข้างมากจากวิธีการสกัดแบบเดิม ประการแรก พวกเขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างรวดเร็ว (Aliakbarian, Fathi, Perego, & Dehghani, 2012 คาร์ Mammucari, & ฟอสเตอร์ 2011 สิงห์ & Saldaña, 2011), เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติทางกายภาพดังกล่าว นอกจากนี้ยัง ลดในขั้วให้ SubCW แนวโน้มสำหรับยุบน้อยกว่าสารโพลาร์ (คาร์ et al., 2011) ประการที่สอง ธรรมชาติกล่าวถึง hydrolythic ของ SubCW หมายความ ว่า ใช้สื่อนี้สกัดวัสดุธรรมชาติจะมีผลไม่เพียง ในบางส่วนละลายน้ำ แต่ยังอยู่ ในผลิตภัณฑ์สารสกัด (Fernández ปอน Casas เดียนแมนเทล Rodríguez และ Martínez เดอลา Ossa, 2012, hydrolysed Ruen-ngam, Quitain ทานากะ ซะซะกิ และ ไป 2012) ยัง เซลล์ละลายวัสดุ โดยปกติประกอบด้วยมากมายซับซ้อนชนิดโครงสร้าง (โปรตีน polysaccharides ฯลฯ), สามารถมีพร้อมกัน hydrolysed ระหว่างสกัด ผลิตผลิตภัณฑ์น้ำละลายต่าง ๆ (กรดอะมิโน น้ำตาล) เป็น การเพิ่มผลผลิตการสกัดโดยรวมได้ จะมีผลทำลายโครงสร้างซับซ้อนก่อ emulsions ยิ่งกล่าวถึงก่อนหน้านี้ เนื่องจากโดยปกติแล้วโครงสร้างเหล่านี้เป็นสาเหตุหลักของความมั่นคงของพวกเขา (Sanguansri & โอกุ Ann, 2010)นอกจากนี้ มีการเพิ่มขึ้นของสื่อผล ในปฏิกิริยา hydrolythic เท่านั้น แต่ ในลักษณะปฏิกิริยา hydrothermal อื่น ๆ สำหรับ SubCW, decarboxylation (Pavlovicˇ, Knez, & Škerget, 2013) และคายน้ำ หมายความ ว่า สามารถตอบสนองด้าน hydrolysed ได้รับเพิ่มเติมโมเลกุลของน้ำเกิด hydrothermal สร้างผลิตภัณฑ์อื่น ๆ หลากหลายเช่น furfurals จากคาร์โบไฮเดรตผลิตภัณฑ์เหล่านี้มีรูปแบบบางสามารถมีสุขภาพลดลงผล เมื่ออยู่ในสมาธิขนาดใหญ่ ผลของสุขภาพควรจึงได้ศึกษาก่อนการบริโภคผลิตภัณฑ์อาหารเมื่อใช้ AOE ที่ subcritical เงื่อนไข (subcritical น้ำสกัด) ของไฮโตรไลซ์ไตรกลีเซอไรด์เพื่อเพิ่มกรดไขมันและกลีเซอรยังเกิดขึ้น ผลดังกล่าวจะทำให้เกิดการลดน้ำมันคุณภาพ เนื่องจากเร่งรัดขึ้นลงกระแส (โรงกลั่น) การประมวลผลจะต้องกำจัดสารเหล่านี้ยัง ปัจจัยอื่นที่คุณภาพน้ำมันค่อย ๆ หายไปเป็นการลดประสิทธิภาพของธรรมชาติมีวิตามินและสารต้านอนุมูลอิสระเช่น tocopherols และ phytosterols hydrothermalในงานนี้ เรานำเสนอแยกน้ำ subcritical เป็นวิธีการประมวลผลเป็นไปได้ในการเอาน้ำมัน - และ water - soluble ระยะจากเมล็ดทานตะวัน สกัดจลนพลศาสตร์ของเฟสทั้งสองถูกสอบสวนที่แยกแตกต่างกันอุณหภูมิ และวัสดุน้ำอัตราส่วนและอัตราผลตอบแทนได้รับน้ำมันสกัดน้ำ subcritical (SubWE) ได้เปรียบเทียบได้ ด้วยกระบวนการสกัด Soxhlet มาตรฐาน ระดับของการลดประสิทธิภาพของสารสกัดจากน้ำมัน (OE) hydrothermal ถูกตรวจ สอบ กำหนดองค์ประกอบกรดไขมันอิสระ (1)และ (2) สารต้านอนุมูลอิสระรวมกำลังการผลิตสารละลายไขมัน และผลลัพธ์ที่ได้เมื่อเทียบกับน้ำมันได้ ด้วยกระบวนการสกัด Soxhlet ระดับของการลดประสิทธิภาพของสารสกัดจากน้ำที่ละลายน้ำ (ตัวกลาง WSE) hydrothermal ถูกตรวจสอบ โดยการวิเคราะห์เนื้อหาของสาร (1) โปรตีน คาร์โบไฮเดรต (2) และ (3) ฟีนอ ตัวกลาง WSE ได้ยัง analysed สำหรับผลิตภัณฑ์ย่อยสลาย hydrothermal และกำลังการผลิตรวมสารต้านอนุมูลอิสระของสารละลายน้ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สกัดน้ำมันน้ำ (AOE) เป็นทางเลือกและวิธีการประมวลผลสีเขียวสำหรับการกำจัดของน้ำมันจากเมล็ดพืชน้ำมัน. มันมีประโยชน์มากเมื่อเทียบกับการชุมนุมสกัดด้วยตัวทำละลายอินทรีย์ (โรเซนธาลพีเลและ Niranjan, 1996), หนึ่งของพวกเขาเป็นความสามารถพิเศษของ พร้อมกันของการสกัดน้ำมันและละลายน้ำได้(โดยปกติโปรตีนและคาร์โบไฮเดรต) เฟส. ในอดีตที่ผ่านมา AOE ได้รับการดำเนินการประสบความสำเร็จเกี่ยวกับประเภทที่แตกต่างกันของแหล่งที่มาเช่นน้ำมันถั่วลิสง (Cater, รีฮ์ Hagenmaier และ Mattil, 1974) มะพร้าว (ตอบสนอง et al., 1974) ถั่วเหลือง (โรเซนธาลพีเลและ Niranjan, 1998), rapeseeds (Embong และ Jelen, 1977), เมล็ดทานตะวัน (Hagenmaier 1974) เป็นต้นด้วยน้ำมันและอัตราผลตอบแทนรายงานโปรตีนตั้งแต่ถึง 93% และ 92 % ของอัตราผลตอบแทนที่หาได้รวมตามลำดับ. ส่วนใหญ่, การศึกษาเหล่านี้ได้รับการดำเนินการที่อุณหภูมิต่ำกว่า 100 องศาเซลเซียสที่แตกต่างกัน oilseed / อัตราส่วนน้ำ (ถึง 1/20 กรัม / มิลลิลิตร) และนำไปใช้กับการเปลี่ยนแปลงค่า pH ของกลาง (กรดและ พื้นฐาน). แม้ว่าอัตราผลตอบแทนที่ได้รับสำหรับแหล่งที่มาดังกล่าวข้างต้นอาจดูน่าสนใจสำหรับการใช้งานในเชิงพาณิชย์และการผลิตในระดับอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ยังคงมีหลายสิ่งที่จะได้รับการพิจารณา. ต้องลองครั้งปั่นป่วนการก่อตัวของอิมัลชันที่มั่นคงกับการผสมของสื่ออย่างเข้มงวดในระหว่าง การสกัดและการแยกที่ยากลำบากของขั้นตอนเช่นเดียวกับการเปลี่ยนแปลงที่จำเป็นของค่า pH ของสื่อ (นอกเหนือจากกรดหรือเบส) ได้ท้อแท้ออกแบบกระบวนการและการพัฒนาในอดีต (โรเซนธาล et al., 1996). การแก้ปัญหาหนึ่งที่อาจจะปรับปรุง ความยากลำบากดังกล่าวข้างต้นคือการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิสกัดประยุกต์. มันเป็นความจริงรู้จักกันดีว่าโดยทั่วไปอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นอัตราการสกัดสามารถเพิ่มขึ้นได้ในระดับหนึ่ง. จนถึงวันนี้ AOE ได้รับการดำเนินการเพียงการสกัดที่อุณหภูมิต่ำกว่าจุดเดือดของน้ำ . มีเพียงการศึกษาน้อยได้รับการดำเนินการที่อุณหภูมิสูงกว่าจุดเดือดของน้ำเช่นในภูมิภาค subcritical (Ndlela, มูร่า, โอลสันและจอห์นสัน, 2012; Pourali, สลัก Asghari และโยชิดะ, 2009). น้ำ Subcritical (SubCW) เป็นคำที่ใช้กันทั่วไปสำหรับน้ำร้อนภายใต้ความกดดันจากอุณหภูมิเดือดบรรยากาศมัน (100 องศาเซลเซียส) ถึงจุดวิกฤตที่ (374 องศาเซลเซียส). ในเงื่อนไขเหล่านี้ การเคลื่อนไหวทางความร้อนของการเพิ่มขึ้นของโมเลกุลของน้ำ, การเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัดคุณสมบัติของมัน ซึ่งแตกต่างจากน้ำล้อมรอบโครงสร้างสูงไฮโดรเจนถูกผูกมัดที่สภาวะวิกฤติอย่างช้า ๆ เริ่มที่จะลดลงส่งผลให้ลดลง permittivity (ขั้ว) เพิ่มขึ้นจากอัตราการแพร่กระจายและการลดลงของความหนืดและแรงตึงผิว (สมิ ธ , 2002). อีกคุณสมบัติที่น่าสนใจของ SubCW เพิ่มขึ้น selfionization ที่เพิ่มอุณหภูมิความหมายว่าน้ำที่เงื่อนไขเหล่านี้จะกลายเป็นกรดมากขึ้นให้มันเป็นธรรมชาติมากขึ้น hydrolythic. สกัดใช้ SubCW แตกต่างกันค่อนข้างมากจากวิธีการสกัดการชุมนุม. ประการแรกพวกเขาเป็นที่รู้จักเป็นอย่างรวดเร็ว (Aliakbarian, Fathi , Perego และ Dehghani 2012; คาร์ Mammucari และฟอสเตอร์, 2011. ซิงห์และSaldaña 2011) เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงที่กล่าวถึงในคุณสมบัติทางกายภาพนอกจากนี้การลดลงของกระแสไฟฟ้าให้ SubCW แนวโน้มสำหรับละลายสารที่มีขั้วน้อย (คาร์ et al., 2011) ประการที่สองที่กล่าวถึงธรรมชาติของ hydrolythic SubCW หมายความว่าการใช้สื่อการสกัดนี้วัสดุธรรมชาติจะส่งผลให้ไม่เพียง แต่ในสารสกัดที่ละลายน้ำได้ แต่ยังอยู่ในผลิตภัณฑ์ย่อยของสารสกัด (Fernández-เซเสซ Mantell, RodríguezและMartínez de la Ossa, 2012;. เรือนงาม Quitain, ทานากะซาซากิและไปที่ 2012) นอกจากนี้วัสดุที่ไม่ละลายน้ำเซลล์ปกติประกอบด้วยโครงสร้างที่ซับซ้อนจำนวนมากพอลิเมอ (โปรตีน polysaccharides ฯลฯ ) สามารถย่อยได้พร้อมกันในระหว่างการสกัดการผลิตน้ำต่างๆที่ละลายน้ำได้ ผลิตภัณฑ์ (กรดอะมิโนน้ำตาล) ซึ่งจะเป็นการเพิ่มอัตราผลตอบแทนจากการสกัดโดยรวม. การทำลายของโครงสร้างที่ซับซ้อนจะส่งผลให้เกิดการก่อตัวของอิมัลชันที่มีเสถียรภาพน้อยกล่าวก่อนหน้านี้เนื่องจากตามปกติโครงสร้างเหล่านี้เป็นสาเหตุหลักของพวกเขาเพื่อความมั่นคง (สงวนศรีและแอน Augustin 2010) . นอกจากนี้ความเป็นกรดที่เพิ่มขึ้นของสื่อที่ไม่ได้ผลเฉพาะในปฏิกิริยา hydrolythic แต่ยังอยู่ในปฏิกิริยาไฮโดรอื่น ๆ ลักษณะ SubCW เช่นการคายน้ำและ decarboxylation (Pavlovic, Knez และŠkerget 2013). ซึ่งหมายความว่าได้รับสินค้าที่สามารถย่อย ตอบสนองมากยิ่งขึ้นด้วยโมเลกุลของน้ำที่เกิดในความหลากหลายของสินค้าอื่น ๆ ของการย่อยสลาย furfurals ร้อนเช่นจากคาร์โบไฮเดรต. บางส่วนของผลิตภัณฑ์ที่เกิดขึ้นเหล่านี้จะมีผลทำให้ลดน้อยลงสุขภาพเมื่ออยู่ในความเข้มข้นมาก ผลกระทบต่อสุขภาพของมนุษย์ดังนั้นจึงควรมีการศึกษาก่อนที่จะมีการบริโภคผลิตภัณฑ์อาหาร. เมื่อใช้ AOE ที่สภาวะวิกฤติ (การสกัดน้ำ subcritical) เป็นไปได้ของการย่อยสลายไตรกลีเซอไรด์ที่จะเป็นอิสระกรดไขมันและกลีเซอรอลยังเกิดขึ้น. ดังกล่าวจะทำให้เกิดผลการลดลงของ คุณภาพน้ำมันตั้งแต่เข้มข้นมากขึ้นในการประมวลผลลงแบบสตรีม (กลั่น) จะต้องสำหรับการกำจัดของสารเหล่านี้. นอกจากนี้อีกปัจจัยหนึ่งที่ลดคุณภาพน้ำมันร้อนการย่อยสลายของวิตามินปัจจุบันตามธรรมชาติและสารต้านอนุมูลอิสระเช่นวิตามินอีและ phytosterols. ในงานนี้เรา เสนอสกัดน้ำ subcritical เป็นวิธีการประมวลผลที่เป็นไปได้สำหรับการกำจัดของน้ำมันและเฟสที่ละลายน้ำได้จากเมล็ดดอกทานตะวัน จลนศาสตร์การสกัดของทั้งสองขั้นตอนที่ถูกตรวจสอบการสกัดที่อุณหภูมิแตกต่างกันและวัสดุที่อัตราส่วนของน้ำและน้ำมันที่ได้อัตราผลตอบแทนของการสกัดน้ำ subcritical (SubWE) ถูกเมื่อเทียบกับผู้ที่ได้รับกับขั้นตอนการสกัดวิธีการสกัดแบบมาตรฐาน. ปริญญา hydrothermal การย่อยสลายของสารสกัดจากน้ำมัน (OE ) คือการตรวจสอบโดยการกำหนด (1) องค์ประกอบของกรดไขมันอิสระและ (2) ความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระที่รวมของสารที่ละลายไขมันและผลที่ได้รับเมื่อเทียบกับน้ำมันที่ได้รับกับขั้นตอนการสกัดวิธีการสกัดแบบ ระดับของการย่อยสลายของสารสกัดร้อนละลายน้ำ (WSE) ได้รับการตรวจสอบโดยการวิเคราะห์เนื้อหาของ (1) โปรตีน (2) คาร์โบไฮเดรตและ (3) สารฟีนอล WSE วิเคราะห์ยังสำหรับผลิตภัณฑ์ของการย่อยสลายร้อนและความจุรวมของสารต้านอนุมูลอิสระสารที่ละลายน้ำได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การสกัดน้ำมันสารละลาย ( AOE ) เป็นทางเลือกและวิธีการประมวลผลสีเขียวสำหรับการกำจัดของน้ำมันจากพืชบางชนิด .

มันมีข้อดีหลายประการเมื่อเทียบกับปกติตัวทำละลายอินทรีย์ ( โรเซนธาล& Pyle , การสกัด , niranjan , 1996 ) ,
หนึ่งของพวกเขาที่มีความสามารถที่เป็นเอกลักษณ์ของการสกัดน้ำมันพร้อมกันละลาย
( โดยปกติโปรตีนและคาร์โบไฮเดรต ) เฟส

เมื่อก่อนAOE ได้ใช้ชนิดที่แตกต่างกันของข้อมูล เช่น น้ำมันถั่วลิสง ( รองรับ hagenmaier Rhee , , , & mattil , 1974 ) มะพร้าว ( รองรับ et al . , 1974 ) , เมล็ด ( Pyle โรเซนธาล , , & niranjan , 1998 ) , rapeseeds ( embong & jelen , 1977 ) เมล็ดทานตะวัน ( 1974 hagenmaier ) ฯลฯ

กับรายงานน้ำมันและโปรตีนผลผลิตตั้งแต่ถึงร้อยละ 93 และ 92 เปอร์เซ็นต์ ของผลผลิต รวมได้รับตามลำดับ

ส่วนใหญ่การศึกษาเหล่านี้ได้รับดำเนินการที่อุณหภูมิต่ำกว่า 100 C ที่ต่อ  , oilseed / น้ำต่างกัน ( ถึง 1 / 20 กรัม / มิลลิลิตร ) และการประยุกต์ในกลาง ( pH ที่เป็นกรดและพื้นฐาน ) .

แม้ว่าจะได้รับผลผลิตในแหล่งที่กล่าวถึงข้างต้นอาจดูเหมือนน่าสนใจสำหรับใช้ในเชิงพาณิชย์และมาตราส่วนการผลิต อุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องพิจารณา

ยาวต้องปั่นป่วนครั้ง , การก่อตัวของอิมัลชันมั่นคงกับเคร่งครัดผสมของสื่อมวลชนในการสกัดและแยกยาก ขั้นตอน ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงของ pH ของที่ต้องการสื่อ ( เพิ่มของกรดหรือเบส ) มีท้อต่อกระบวนการออกแบบและการพัฒนาในอดีต ( โรเซนธาล et al . , 1996 ) .

ทางออกหนึ่งที่อาจปรับปรุงข้างต้นกล่าวถึงปัญหาคือการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิที่ใช้ในการสกัด .

มันเป็นความจริงที่รู้จักกันดีว่า โดยทั่วไปอัตราการสกัดโดยการเพิ่มอุณหภูมิจะเพิ่มขึ้นบ้าง

จนถึงวันนี้ AOE ได้รับดำเนินการที่อุณหภูมิต่ำกว่าจุดเดือดของน้ำ อุณหภูมิในการสกัด

เพียงไม่กี่มีการทำการศึกษาที่อุณหภูมิสูงกว่าจุดเดือดของน้ำ เช่นในเขตกึ่งวิกฤต ( ndlela Moura , โอลสัน&จอห์นสัน , 2012 ; pourali สละ asghari , & , โยชิดะ , 2009 ) .

น้ำกึ่งวิกฤต ( subcw ) เป็นคำทั่วไปที่ใช้สำหรับน้ำอุ่นภายใต้ความดันจากอุณหภูมิ ของบรรยากาศเดือด ( 100  C ) ถึงจุดวิกฤตของ ( 374  C )

ในเงื่อนไขเหล่านี้การเคลื่อนไหวของโมเลกุลของน้ำระบายความร้อนที่เพิ่มขึ้น อย่างเห็นได้ชัด การเปลี่ยนคุณสมบัติของ ซึ่งแตกต่างจากอุณหภูมิน้ำ ไฮโดรเจนบอนด์สูงโครงสร้างที่เงื่อนไขวิกฤติค่อยๆเริ่มกระจาย เป็นผลในการลดลงของค่าความซาบซึม ( ขั้ว ) , การเพิ่มอัตราการแพร่กระจาย และลดความหนืด และแรงตึงผิว ( Smith , 2002 ) .

คุณสมบัติอื่นที่น่าสนใจของ subcw จะเพิ่มขึ้น selfionization ที่เพิ่มอุณหภูมิ หมายถึง น้ำที่เงื่อนไขเหล่านี้กลายเป็นกรดมากขึ้น ให้มีลักษณะ hydrolythic มากขึ้น

การสกัดที่ใช้ subcw แตกต่างค่อนข้างมาก จากปกติใช้วิธี

ก่อนอื่น พวกเขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างรวดเร็วมาก ( aliakbarian fathi perego & , , , dehghani , 2012 ; คาร์ mammucari , ,&ฟอสเตอร์ , 2011 ; Singh & salda 15 , 2011 ) , เนื่องจากการกล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงสมบัติทางกายภาพ

ยังลดลงในขั้วให้ subcw แนวโน้มเพื่อละลายสารประกอบโพลาร์น้อยลง ( คาร์ et al . , 2011 ) ประการที่สองhydrolythic กล่าวถึงธรรมชาติของ subcw หมายความว่าการสมัครนี้สกัด ขนาดกลาง วัสดุธรรมชาติ จะมีผลไม่เพียง แต่ยังพบสารสกัดละลายน้ำในผลิตภัณฑ์สารสกัด ( เฟร์นันเดซ พอน Casas , ลุยส์โรดรีเกซ แมนเทล มาร์ติน , , , &มาร์ตีเนซ de la โอซา , 2012 ; เรือนงาม quitain ทานากะ ซาซากิ &โก , 2012 )

ยังวัสดุเซลล์ไม่ละลายปกติประกอบด้วยมากมายซับซ้อนโครงสร้างพอลิเมอร์ ( โปรตีน , โพลีแซคคาไรด์ ฯลฯ ) ได้พร้อมกันผ่านระหว่างการสกัด การผลิตผลิตภัณฑ์ละลายน้ำต่างๆ ( กรดอะมิโน น้ำตาล ) ดังนั้น การเพิ่มผลผลิตในการสกัดโดยรวม

การทำลายของโครงสร้างที่ซับซ้อนจะส่งผลในการสร้างเสถียรภาพน้อยกว่าในก่อนหน้านี้เนื่องจาก
โดยปกติโครงสร้างเหล่านี้มีสาเหตุหลักสำหรับความมั่นคงของพวกเขา ( sanguansri &แอน Augustin , 2010 ) .

นอกจากนี้ การเพิ่มความเป็นกรดของอาหารไม่มีผลเฉพาะในปฏิกิริยา hydrolythic แต่ในปฏิกิริยาไฮโดรเทอร์มอลอื่น ๆลักษณะของ subcw เช่น dehydration และเงือก ( pavlovic ˇ knez , & lithuania kerget , 2013 )

ซึ่งหมายความว่าผลิตภัณฑ์ที่สามารถตอบสนองได้มากยิ่งขึ้นด้วยน้ำโมเลกุลที่เกิดในความหลากหลายของผลิตภัณฑ์อื่น ๆของการย่อยสลายด้วย เช่น furfurals จากคาร์โบไฮเดรต

บางเหล่านี้ผลิตภัณฑ์ที่เกิดขึ้นสามารถมีผลกระทบสุขภาพลดลงเมื่ออยู่ในความเข้มข้นที่ใหญ่ผลกระทบต่อสุขภาพของมนุษย์ ดังนั้นจึงควรศึกษาก่อนการบริโภคผลิตภัณฑ์อาหาร

เมื่อใช้ AOE ที่สภาวะใต้วิกฤติ ( สกัดด้วยน้ำกึ่งวิกฤต ) ความเป็นไปได้ของไตรกลีเซอไรด์กรดไขมันและกลีเซอรอล น้ำมันปาล์ม จะยังเกิดขึ้น

เช่นผลที่จะทำให้เกิดการลดลงในคุณภาพน้ำมันตั้งแต่ที่เข้มข้นมากขึ้นลงการประมวลผลกระแส ( กลั่น ) จะใช้สำหรับการกำจัดสารประกอบเหล่านี้

นอกจากนี้ ปัจจัยอื่นที่ลดคุณภาพน้ำมัน คือ การย่อยสลายด้วยวิตามินและสารต้านอนุมูลอิสระจากธรรมชาติ เช่น ไฟโตสเตอรอล และโทโคฟีรอลา

ในงานนี้เราขอสกัดด้วยน้ำกึ่งวิกฤตเป็นวิธีการประมวลผลความเป็นไปได้ในการกำจัดน้ำมันและละลายเฟสจากเมล็ดดอกทานตะวันจลนศาสตร์การสกัดของทั้งสองขั้นตอนคือที่อุณหภูมิการสกัดที่แตกต่างกันและวัสดุ อัตราส่วน น้ำ และได้ผลผลิตของน้ำมันสกัดด้วยน้ำกึ่งวิกฤต ( subwe ) เมื่อเทียบกับผู้ที่ได้มาตรฐาน 1 ขั้นตอนการสกัด .

ระดับการย่อยสลายด้วยน้ำมันสกัด ( OE ) คือเช็คา ( 1 ) ฟรีองค์ประกอบกรดไขมันและ ( 2 ) สารต้านอนุมูลอิสระและสารประกอบที่ละลายน้ำได้ทั้งหมด และผลลัพธ์ที่ได้ เมื่อเทียบกับน้ำมันที่ได้รับการสกัดด้วยไขมัน ขั้นตอน ระดับของการย่อยสลายสารสกัดด้วยน้ำที่ละลายน้ำได้ ( wse ) คือการตรวจสอบโดยการวิเคราะห์ปริมาณโปรตีน ( 1 ) ( 2 ) ( 3 ) คาร์โบไฮเดรตและสารประกอบฟีนอล .wse ยังวิเคราะห์ผลิตภัณฑ์ด้วยการย่อยสลายและสารต้านอนุมูลอิสระที่ละลายน้ำความจุรวมของสารประกอบ