นิทานเรื่อง เจ้าหญิงนิทรา ณ อาณาจัก

นิทานเรื่อง เจ้าหญิงนิทรา
ณ อาณาจักรแห่งหนึ่งมีราชาและราชินีได้ให้กำเนิดเจ้าหญิงคนหนึ่ง นามว่า”ออโรล่า” : ฉากทำคลอดในวัง
ต่อมาได้มีการเฉลิมฉลองในทุกๆปี ได้เชิญแขกและเหล่านางฟ้าทั้งหลายมาร่วมงานอวยพรให้แก่เจ้าหญิง
นางฟ้า: ข้าขอให้เจ้าหญิงน้อยมีรูปโฉมที่สง่างาม จิตใจดี มีแต่คนรักนะเพคะ
และแล้วมาเลฟิเซนต์ แม่มดผู้ชั่วร้ายก็ปรากฏตัวขึ้น
แม่มด : ข้ารู้สึกเสียยิ่งนักที่เจ้าไม่เชิญมาร่วมงาน
ราชินี : โอออ...ท่าน ข้าเสียใจจริงๆ
แม่มด : เฮอะ!!!!! ไม่เป็นไรหรอก งั้นข้าจะให้พรเจ้าหญิงน้อยก็แล้วกันนะ ฮิๆๆๆๆๆ
โอมมมมม...เจ้าหญิงน้อยผู้สง่างามเมื่อใดที่เจ้าพบกับรักแท้เจ้าจักจงหลับใหลจนกว่ารักแท้ของเจ้าจักสามารถชนะข้าได้และเจ้าสามารถกินของเสียของข้าได้ เพี่ยง!!!! ฮิๆๆๆๆๆฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
หลังจากแม่มดหายไป ราชินีจึงได้ปรึกษากับเหล่านางฟ้าว่าควรให้เจ้าหญิงไปอยู่ในป่ากับเหล่านางฟ้าเพื่อให้มีอายุเหมาะสมที่จะหาคู่
15 ปีต่อมา ---: ณ ป่าที่เจ้าหญิงอาศัยอยู่กับป้านางฟ้าของเธอ ลึกเข้าไปในนั้น
แม่มดก็ไปเจอเข้ากับเจ้าชายรูปงาม นางจึงใช้มนต์สะกดกับเจ้าชายทำให้เจ้าชายหลงใหลและครองรักกันในป่า ต่อมานางได้บอกความจริงและยอมคลายมนต์สะกดกับเจ้าชาย ซึ่งเจ้าชายก็ไม่ได้รังเกียจอะไร ทั้งคู่ก็รักกันมากขึ้น
เจ้าชาย: ที่รักจ๋า...ข้าออกไปเดินเล่นข้างนอกนะ ดึกๆจะกลับมานะจ้ะ //กอดแม่มดก่อนไป
แม่มด: จ้าที่รัก..ระวังตัวด้วยนะ
พอเจ้าชายเดินออกมาไกลพอสมควรจึงนั่งพักและเผลอหลับไปใต้ต้นไม้ : ตัดไปที่ฉากบ้านของเจ้าหญิง
เจ้าหญิง: ท่านป้าคะ... ข้าไปเก็บผลไม้ในป่านะคะ ก่อนกลับเข้าวังจะได้มีของฝากไปฝากท่านพ่อกับท่านแม่
นางฟ้า: จ้าหลานรัก...อย่าไปไกลนักล่ะ
เจ้าหญิง: ค่ะท่านป้า
เจ้าหญิงได้เดินเก็บผลไม้ไปเรื่อยๆก็บังเอิณไปเจอเจ้าชายนั่งหลับอยู่ เธอจึงเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ทั้ง2จ้องตากันเกิดประกายแห่งรักขึ้น ทั้งคู่จึงนั่งคุยกันและตกลงจะแต่งงานกัน เมื่อเจ้าหญิงกลับมาถึงบ้านจึงเล่าให้ป้านางฟ้าฟังเรื่องต่างๆ
พอเจ้าชายกลับมาหาแม่มด จึงบอกกับแม่มดว่าไปเจอกับหญิงสาวผู้สง่างามมาและอยากแต่งงานกับนาง แม่มดรู้สึกแค้นใจยิ่งนักที่เจ้าชายไปหลงรักหญิงอื่น จึงนึกถึงคำสาปเมื่อครั้งก่อน นางก็ยิ่งแค้นใจแต่ก็ยอมให้เจ้าชายไปแต่งงานกับเจ้าหญิง
ณ ราชวัง: วันแต่งงานของเจ้าชายเจ้าหญิงตรงกับวันเกิดเจ้าหญิงพอดี
แม่มดก็ได้มาร่วมงานด้วย ระหว่างที่กำลังจะสวมแหวนให้เจ้าหญิง แม่มดจึงลุกขึ้นและคัดค้านการแต่งงาน
เจ้าหญิง: เชอะ ช่วยไม่ได้นะ เค้าเลือกข้าย่ะ เจ้าน่ะเก่าแล้วว เฮอะ//แล้วสะบัดหน้าหนี
จากนั้นเจ้าหญิงก็สลบไป แม่มดรู้สึกแค้นและหัวเราะอย่างชั่วร้าย
แม่มด: ฮิๆๆๆฮ่าๆๆๆๆๆ นังเจ้าหญิงจะหลับแบบไม่มีวันตื่นอีกตลอดกาล สมน้ำหน้า//เดินไปคล้องแขนเจ้าชาย
เจ้าชาย: เจ้า!!!! นังมารร้าย เจ้าทำอะไรเจ้าหญิง//รู้สึกผิดหวังในตัวแม่มด
แม่มด: มันก็เป็นเพราะคำสาปของข้าเมื่อครั้งก่อนไงล่ะ มีแต่รักแท้ที่สามารถชนะข้าและนางกินของเสียของข้าได้เท่านั้นที่จะแก้คำสาปนั่นได้ ฮิๆๆๆๆๆๆๆ
เจ้าชาย: งั้นข้าคงต้องฆ่าเจ้าอย่างไม่มีทางเลือกแล้วสินะ
แม่มดตกใจไม่คิดว่าเจ้าชายจะกล้าพูดเยี่ยงนี้กับนาง นางเสียใจพร้อมๆกับแค้นใจยิ่งนักในระหว่างที่แม่มดจมอยู่ในห้วงความคิดอยู่นั้น เจ้าชายก็เศร้าใจเช่นกันที่ต้องทำเช่นนี้ เจ้าชายเอามีดที่อยู่ใกล้ๆแทงไปที่หลังทะลุหัวใจและใช้เวทมนต์ที่เคยเรียนกับแม่มดเอาของเสียของนางออกมาให้เจ้าหญิงกิน ทะว่าแม่มดยังไม่สิ้นใจ นางร้องไห้เรียกเจ้าชายอย่างยากลำบาก เจ้าชายจึงเดินกลับมากอดแม่มดเป็นครั้งสุดท้าย
แม่มด: ต่อให้ไม่ต้องสู้กัน ข้าก็แพ้ท่านตั้งแต่แรกพบแล้ว
เจ้าชาย: ข้าขอโทษนะที่ทำกับเจ้าแบบนี้
แม่มด: หึหึ ข้า...รัก...ทะ..//สิ้นใจตาย
เจ้าชาย: ข้าก็รักเจ้านะ
หลังจากนั้นเจ้าหญิงก็ฟื้นและได้แต่งงานกับเจ้าชาย ทั้งคู่ครองรักกันอย่างมีความสุข
จบ
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า: ความอิจฉาริษยาและแค้นเคืองผู้อื่นมากเกินไปจะเป็นผลร้ายต่อตัวเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นิทานเรื่องเจ้าหญิงนิทรา
ณอาณาจักรแห่งหนึ่งมีราชาและราชินีได้ให้กำเนิดเจ้าหญิงคนหนึ่งนามว่า " ออโรล่าฉากทำคลอดในวัง
"ต่อมาได้มีการเฉลิมฉลองในทุกๆปีได้เชิญแขกและเหล่านางฟ้าทั้งหลายมาร่วมงานอวยพรให้แก่เจ้าหญิงนางฟ้าข้าขอให้เจ้าหญิงน้อยมีรูปโฉมที่สง่างามจิตใจดีมีแต่คนรักนะเพคะ

:และแล้วมาเลฟิเซนต์แม่มดผู้ชั่วร้ายก็ปรากฏตัวขึ้น
แม่มด : ข้ารู้สึกเสียยิ่งนักที่เจ้าไม่เชิญมาร่วมงาน
ราชินี : โอออ . . . . . . . ท่านข้าเสียใจจริงๆ
แม่มด : เฮอะ ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !ไม่เป็นไรหรอกงั้นข้าจะให้พรเจ้าหญิงน้อยก็แล้วกันนะฮิๆๆๆๆๆ
โอมมมมม . . . . . . .เจ้าหญิงน้อยผู้สง่างามเมื่อใดที่เจ้าพบกับรักแท้เจ้าจักจงหลับใหลจนกว่ารักแท้ของเจ้าจักสามารถชนะข้าได้และเจ้าสามารถกินของเสียของข้าได้เพี่ยง ! ! ! ! ! ! ! ! ฮิๆๆๆๆๆฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
!หลังจากแม่มดหายไปราชินีจึงได้ปรึกษากับเหล่านางฟ้าว่าควรให้เจ้าหญิงไปอยู่ในป่ากับเหล่านางฟ้าเพื่อให้มีอายุเหมาะสมที่จะหาคู่
15 ปีต่อมา --- : ณป่าที่เจ้าหญิงอาศัยอยู่กับป้านางฟ้าของเธอลึกเข้าไปในนั้น
แม่มดก็ไปเจอเข้ากับเจ้าชายรูปงามนางจึงใช้มนต์สะกดกับเจ้าชายทำให้เจ้าชายหลงใหลและครองรักกันในป่าต่อมานางได้บอกความจริงและยอมคลายมนต์สะกดกับเจ้าชายซึ่งเจ้าชายก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเจ้าชาย : ที่รักจ๋า . . . . . . . ข้าออกไปเดินเล่นข้างนอกนะดึกๆจะกลับมานะจ้ะ / / กอดแม่มดก่อนไป
แม่มด : จ้าที่รักระวังตัวด้วยนะพอเจ้าชายเดินออกมาไกลพอสมควรจึงนั่งพักและเผลอหลับไปใต้ต้นไม้ : ตัดไปที่ฉากบ้านของเจ้าหญิง

. . . . . . .เจ้าหญิง : ท่านป้าคะ . . . . . . . ข้าไปเก็บผลไม้ในป่านะคะก่อนกลับเข้าวังจะได้มีของฝากไปฝากท่านพ่อกับท่านแม่
นางฟ้า : จ้าหลานรักอย่าไปไกลนักล่ะเจ้าหญิง : ค่ะท่านป้า

. . . . . . .เจ้าหญิงได้เดินเก็บผลไม้ไปเรื่อยๆก็บังเอิณไปเจอเจ้าชายนั่งหลับอยู่เธอจึงเดินเข้าไปดูใกล้ๆทั้ง 2 จ้องตากันเกิดประกายแห่งรักขึ้นทั้งคู่จึงนั่งคุยกันและตกลงจะแต่งงานกันพอเจ้าชายกลับมาหาแม่มดจึงบอกกับแม่มดว่าไปเจอกับหญิงสาวผู้สง่างามมาและอยากแต่งงานกับนางแม่มดรู้สึกแค้นใจยิ่งนักที่เจ้าชายไปหลงรักหญิงอื่นจึงนึกถึงคำสาปเมื่อครั้งก่อนณราชวัง : วันแต่งงานของเจ้าชายเจ้าหญิงตรงกับวันเกิดเจ้าหญิงพอดี
แม่มดก็ได้มาร่วมงานด้วยระหว่างที่กำลังจะสวมแหวนให้เจ้าหญิงแม่มดจึงลุกขึ้นและคัดค้านการแต่งงาน
เจ้าหญิง :เชอะช่วยไม่ได้นะเค้าเลือกข้าย่ะเจ้าน่ะเก่าแล้ววเฮอะ / / แล้วสะบัดหน้าหนี

จากนั้นเจ้าหญิงก็สลบไปแม่มดรู้สึกแค้นและหัวเราะอย่างชั่วร้ายแม่มด :ฮิๆๆๆฮ่าๆๆๆๆๆนังเจ้าหญิงจะหลับแบบไม่มีวันตื่นอีกตลอดกาลสมน้ำหน้า / / เดินไปคล้องแขนเจ้าชาย
เจ้าชาย : เจ้า ! ! ! ! ! ! ! ! ! นังมารร้ายเจ้าทำอะไรเจ้าหญิง / / รู้สึกผิดหวังในตัวแม่มด
แม่มด :มันก็เป็นเพราะคำสาปของข้าเมื่อครั้งก่อนไงล่ะมีแต่รักแท้ที่สามารถชนะข้าและนางกินของเสียของข้าได้เท่านั้นที่จะแก้คำสาปนั่นได้ฮิๆๆๆๆๆๆๆเจ้าชายงั้นข้าคงต้องฆ่าเจ้าอย่างไม่มีทางเลือกแล้วสินะ

: