When tourism industry is developmen

When tourism industry is development. It may affect the surrounding environment, both people and other organisms, when the land was purchased for the construction, village water beach bar be demolished. The traditional culture of the people was changed.People will think of their convenience.
Tourists think that relax is relaxing in the building . The truth is staying in the hotel with a wall, window or door. That is under their barriers, between human and nature. That make us to truly relax.But if we go travel. To meet with the native people in various places. To learn the way of life of the native people . Living with nature. No polluting beyond moderation. Do not damage the natural traumatized. Because of the subsequent impact we may imagine. Do not make pollution overpass. Because we can not predict the effects.The places should have control of resources seriously. To prevent the forest is destroyed. Or extinct animals from the threat of human.
The human think about their own needs . So forget the surrounding environment.
Because the human life that depend on with the nature. Allows us has clean air to breathe. The atmosphere protects the earth from over sunlight. But humans must consider of nature was the last thing. If intense effect was not happened, so environmental management will not be set up. This ignore of human.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวคือการ พัฒนา มันอาจมีผลต่อการล้อม ทั้งคนและสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ เมื่อมีซื้อที่ดินสำหรับก่อสร้าง หมู่บ้านน้ำบาร์สามารถสัมผัสได้ วัฒนธรรมของผู้คนเปลี่ยนไปคนจะคิดว่า การมาใช้บริการของพวกเขา คิดว่านักท่องเที่ยวที่พักผ่อนในอาคารได้ ความจริงเข้ามาในโรงแรมกับผนัง หน้าต่าง หรือประตู ที่อยู่การอุปสรรค ระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ ที่ทำให้เราผ่อนคลายอย่างแท้จริงแต่ ถ้าเราไปเดินทาง เพื่อตอบสนองกับคนพื้นเมืองในสถานต่าง ๆ เรียนรู้วิถีชีวิตของคนพื้นเมือง ชีวิตกับธรรมชาติ ไม่ polluting เกินดูแล ไม่ทำลายธรรมชาติบอบช้ำ เนื่องจากผลกระทบตามมา เราอาจจินตนาการว่าอยู่ ทำให้มลพิษ overpass เนื่องจากเราไม่สามารถทำนายผลสถานควรมีการควบคุมทรัพยากรอย่างจริงจัง เพื่อป้องกันไม่ให้ป่าไม้ถูกทำลาย หรือสัตว์สูญจากการคุกคามของมนุษย์ คิดว่ามนุษย์เกี่ยวกับตนเองต้องการ ดังนั้น ลืมล้อมเนื่องจากมนุษย์ที่ขึ้นอยู่กับกับธรรมชาติ ช่วยให้เราได้พักหายใจ บรรยากาศปกป้องแผ่นดินจากแสงแดด แต่มนุษย์ต้องพิจารณาของธรรมชาติเป็นสิ่งสุดท้าย ถ้าไม่เกิดผลที่รุนแรง การจัดการสิ่งแวดล้อมดังนั้นจะไม่ตั้งค่า ละเว้นนี้ของมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวคือการพัฒนา มันอาจจะส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมโดยรอบทั้งผู้คนและสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ เมื่อที่ดินถูกซื้อสำหรับการก่อสร้าง, หมู่บ้านน้ำบาร์ริมหาดถูกทำลาย วัฒนธรรมดั้งเดิมของคนที่เป็น changed.People จะคิดว่าของความสะดวกสบายของพวกเขา.
นักท่องเที่ยวคิดว่าพักผ่อนผ่อนคลายในอาคาร ความจริงก็คือการเข้าพักในโรงแรมที่มีผนังหน้าต่างหรือประตู ที่อยู่ภายใต้อุปสรรคของพวกเขาระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ ที่ทำให้เราอย่างแท้จริง relax.But ถ้าเราไปเดินทาง เพื่อตอบสนองกับคนพื้นเมืองในสถานที่ต่างๆ เพื่อเรียนรู้วิถีชีวิตของคนพื้นเมือง มีชีวิตอยู่กับธรรมชาติ ไม่มีมลพิษเกินกว่าปริมาณที่พอเหมาะ อย่าทำลายธรรมชาติบอบช้ำ เพราะผลกระทบที่ตามมาเราอาจจะคิดว่า อย่าทำให้สะพานลอยมลพิษ เพราะเราไม่สามารถคาดการณ์สถานที่ effects.The ควรมีการควบคุมการใช้ทรัพยากรอย่างจริงจัง เพื่อป้องกันไม่ให้ป่าไม้ถูกทำลาย หรือสัตว์ที่สูญพันธุ์จากการคุกคามของมนุษย์.
มนุษย์คิดเกี่ยวกับความต้องการของตนเอง ดังนั้นลืมสภาพแวดล้อมโดยรอบ.
เพราะชีวิตมนุษย์ที่ขึ้นอยู่กับกับธรรมชาติ ช่วยให้เรามีอากาศที่สะอาดในการหายใจ บรรยากาศที่ช่วยปกป้องโลกจากกว่าแสงแดด แต่มนุษย์ต้องพิจารณาของธรรมชาติเป็นสิ่งสุดท้าย ถ้าผลกระทบที่รุนแรงไม่ได้เกิดขึ้นดังนั้นการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมจะไม่ได้รับการตั้งค่า นี้ไม่สนใจของมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวคือการพัฒนา มันอาจจะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ทั้งผู้คนและสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ เมื่อซื้อที่ดินสำหรับก่อสร้าง ชายหาดหมู่บ้านน้ำบาร์ถูกรื้อถอน วัฒนธรรมดั้งเดิมของคนก็เปลี่ยนไป ผู้คนจะนึกถึงความสะดวกสบายของพวกเขา
นักท่องเที่ยวคิดว่าผ่อนคลายผ่อนคลายในอาคาร ความจริงก็อยู่ในโรงแรมกับผนังประตู หน้าต่าง หรือ ที่อยู่ภายใต้อุปสรรคของพวกเขา ระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ ที่ทำให้เราสามารถผ่อนคลายได้อย่างแท้จริง แต่ถ้าเราไปเที่ยว เพื่อตอบสนองกับคนพื้นเมืองในสถานที่ต่างๆ เพื่อเรียนรู้วิถีชีวิตของผู้คนพื้นเมือง ชีวิตกับธรรมชาติ ไม่มีมลพิษเกินความพอดี ไม่ทำลายธรรมชาติบอบช้ำ เพราะผลกระทบที่ตามมา เราอาจจะจินตนาการได้ ไม่สร้างสะพานลอยมลพิษเพราะเราไม่สามารถคาดการณ์ผล สถานที่ควรมีการควบคุมทรัพยากรอย่างจริงจัง เพื่อป้องกันไม่ให้ป่าไม้ถูกทำลาย หรือสัตว์สูญพันธุ์จากการคุกคามของมนุษย์ มนุษย์
คิดถึงความต้องการของตัวเอง ดังนั้นลืมสภาพแวดล้อม .
เพราะชีวิตมนุษย์นั้นขึ้นอยู่กับกับธรรมชาติ ช่วยให้เราได้อากาศบริสุทธิ์หายใจบรรยากาศที่ปกป้องโลกจากแสงแดด แต่มนุษย์จะต้องพิจารณาจากธรรมชาติเป็นสิ่งสุดท้าย ถ้ารุนแรง ผลก็ไม่เกิด ดังนั้น การจัดการสิ่งแวดล้อม จะได้ไม่ต้องตั้ง นี้ไม่สนใจของมนุษย์