The upland Barind tracts may facedi

The upland Barind tracts may face
difficulty coping with increased climate
variability and climate change impacts in
the future. The region would be more
vulnerable to dry spells during both the
monsoon and dry seasons and the new
climate may not suit some crops and
species that are climate sensitive.
Increased pressure on natural resources
and increased demand for crops would
have serious implications, especially on
smallholder farming systems.
Fresh water resources, namely surface and
groundwater, in drought-prone areas are
already declining due to over exploitation
to support irrigation in the dry months
(Fig.3.1). It has been predicted that by
2018, the demand for irrigation may
reach 58.6 percent of the total supply.
The demand for other sectors is expected
to reach 40.7 percent for inland waterway
navigation, salinity management and
fisheries, and 0.7 percent for domestic
and industrial use.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สถานที่ Barind ดอนอาจต้องเผชิญกับ
ความยากลำบากในการรับมือกับสภาพภูมิอากาศที่เพิ่มขึ้น
ส่งผลกระทบต่อความแปรปรวนและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศใน
อนาคต ภูมิภาคจะมี
ความเสี่ยงที่จะแล้งระหว่างทั้ง
มรสุมและฤดูแล้งและใหม่
สภาพภูมิอากาศอาจไม่เหมาะกับการปลูกพืชบาง
ชนิดที่มีสภาพภูมิอากาศที่มีความละเอียดอ่อน.
ความดันที่เพิ่มขึ้นต่อทรัพยากรธรรมชาติ
และความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับการปลูกพืชจะ
มีผลกระทบอย่างรุนแรงโดยเฉพาะอย่างยิ่งใน
รายย่อย ระบบการทำฟาร์ม.
ทรัพยากรน้ำจืดคือพื้นผิวและ
น้ำใต้ดินในพื้นที่ภัยแล้งมีแนวโน้มที่จะ
ลดลงแล้วเนื่องจากเกินแสวงหาผลประโยชน์
เพื่อรองรับการชลประทานในฤดูแล้ง
(Fig.3.1) มันได้รับการคาดการณ์ว่าภายใน
ปี 2018 ความต้องการใช้เพื่อการชลประทานอาจ
ถึงร้อยละ 58.6 ของอุปทานทั้งหมด.
ความต้องการสำหรับภาคอื่น ๆ ที่คาดว่า
จะไปถึงร้อยละ 40.7 สำหรับน้ำทะเล
นำทาง, การจัดการความเค็มและ
การประมงและร้อยละ 0.7 ในประเทศ
การใช้งานและอุตสาหกรรม .

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่ดอน barind ผืนอาจเผชิญความยากลำบากต้องเผชิญกับสภาพภูมิอากาศที่เพิ่มขึ้น

ความแปรปรวน และผลกระทบการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศใน
ในอนาคต ภูมิภาคจะยิ่งเสี่ยง spells แห้งในระหว่างทั้งสอง

มรสุมและฤดูแล้งและสภาพภูมิอากาศใหม่

อาจจะไม่เหมาะกับพืชบางชนิด และชนิดที่เป็นบรรยากาศที่ละเอียดอ่อน
เพิ่มความดันในทรัพยากรธรรมชาติ

และความต้องการเพิ่มขึ้นสำหรับพืชจะมีผลกระทบที่ร้ายแรง โดยเฉพาะโครงสร้างระบบฟาร์ม
.
แหล่งน้ําจืด คือ ผิวดิน และน้ำใต้ดินในพื้นที่เสี่ยงภัยแล้ง
,
แล้วจะลดลงเนื่องจากการใช้ประโยชน์เพื่อการชลประทานในการสนับสนุนกว่า

( fig.3.1 เดือนแห้ง ) มันถูกคาดการณ์ว่าโดย
2018 , ความต้องการการชลประทานอาจ
ถึง 58.6 เปอร์เซ็นต์ของอุปทานทั้งหมด
อุปสงค์คาดว่า
ภาคอื่น ๆถึง 40.7 เปอร์เซ็นต์สำหรับการเดินเรือทางน้ำจืดความเค็มและ

การจัดการประมง และ 0.7 เปอร์เซ็นต์ในประเทศ
และใช้ในอุตสาหกรรม