called Dang Trong, meaning "inner r

called Dang Trong, meaning "inner road" or "inner direction." The terms "outer"
and "inner," often misunderstood as no more than peripheralizing and centralizing
southern rhetoric, are illuminated by another pair of expressions that came into usage
in the fifteenth century to express movement along a north-south axis, using the word
"axis" in its meaning of "a main line of direction, motion, growth, or extension"
(Webster's 1965, 62): vao nam meaning "to go into the south" and ra beic meaning "to
go out to the north." This notion of going "in" to the south and "out" to the north,
of the south being "inside" and the north being "outside," has been analyzed by
Professor Nguyen Tai Can as having arisen from the experience of traveling back and
forth between the broad open plain of the Hong River, with Ha N6i at its center,
and the narrow southern territories tightly constricted between mountains and the
sea (Nguyen Tal Can 1991). Based upon the human experience of terrain, this theory
is plausible, and it is also in accord with the only dictionary that survives from that
time.
The Vietnamese-Portugese-Latin dictionary of Alexander de Rhodes, published
in 1651, indicates a vernacular organization of space that associates "north" with "out"
and "south" with "in" while not prejudicing these terms with a presumed southern
political bias. In this dictionary, Dang Ngoai and Dang Trong, with related
expressions, appear in several places. Dang Ngoai is defined as the provinces
surrounding Ha Noi (de Rhodes 1651b, columns 201, 531), while Dang Trong is
defined as the provinces extending southward from the Kingdom of Dong Kinh
(Tonquim) to the Kingdom of Champa (Ciampa), being the domain of the Nguyen
lords (de Rhodes 1651b, columns 201, 806). Furthermore, the dictionary notes that
Dang Trong is a term that can also be applied to the kingdoms of Champa and of
Cambodia; this observation is followed by the comment: "On the other hand, the
northern provinces with respect to the southern provinces are called Dang Ngoai."
The entry ends with two significantly related expressions: "vao trong [to go in]: to
enter, meaning to go from the northern provinces to the southern provinces; and
contrariwise, ra ngoa'i [to go out] is to go from the southern provinces to the northern
provinces" (de Rhodes 1651b, column 806). I have featured these indications from
de Rhodes's dictionary to emphasize that these vernacular expressions were
geographical and did not carry the political weight of the Sino-Vietnamese terms for
inner (no^6) and outer (ngoqi). They enabled a spatially-ordered rhetorical connection
between Vietnamese speakers who went "in" to the south and those who remained
"out" on the northern plain. Sino-Vietnamese ngoqi, with low tone, is easily confused
with the vernacular ngoai, with falling tone; in de Rhodes's dictionary, these are two
words with distinct meanings: ngoqi is a kinship term for one's mother's family while
ngoa"i means "outside" in contrast to "inside" (de Rhodes 1651b, columns 531-32).
Furthermore, the fact that, according to de Rhodes, Dang Trong could refer to
Champa and Cambodia as well as to the Nguyen domain demonstrates that the term
was not exclusively applied within some imagined Vietnamese polity but had larger
spatial significance.
How were the Vietnamese speakers living "in" the narrow southern space able to
prevail against repeated invasions by the more numerous people living "out" upon
the wide northern plain? Not only did the "insiders" prevail against six major
campaigns by the "outsiders" from the 1620s to the 1670s, but they also
counterattacked and occupied parts of Thanh Nghe. for several years in the 1650s
while at the same time sending the first large Vietnamese-speaking armies to enter
the Mekong Plain. Did being "inside" confer an advantage? Apparently it did, for

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรียกว่า Trong แดง หมายถึง "ถนนสายด้านใน" หรือ "ภายในทิศทาง" เงื่อนไข "ภายนอก"และ "ภาย ใน misunderstood เป็น peripheralizing ไม่มากกว่าความถี่ และนำสำนวนภาคใต้ ส่องสว่าง ด้วยนิพจน์ที่เข้าใช้มาอีกคู่ในศตวรรษสิบห้าเพื่อแสดงการเคลื่อนไหวตามแนวแกนเหนือใต้ ใช้คำ"แกน" ในความหมายของ "บรรทัดหลัก ของทิศทาง เคลื่อนไหว เติบโต ขยาย"(ของเว็บสเตอร์ 1965, 62): วาวน้ำหมายถึง "ไปสู่ภาคใต้" และความหมาย beic ra "ไปออกทางทิศเหนือ" ความคิดนี้ของไป "ใน" ภาคใต้ และ "ออก" เหนือใต้ที่อยู่ "ใน" และเหนือกำลัง "อยู่นอก ได้รับการวิเคราะห์โดยศาสตราจารย์เหงียนไทสามารถเป็นมีเกิดขึ้นจากประสบการณ์ของการเดินทางกลับ และมาระหว่าล้วนเปิดกว้างของแม่น้ำ Hong กับฮา N6i ที่ศูนย์กลางและดินแดนภาคใต้แคบแน่น constricted ระหว่างภูเขาและทะเล (เหงียนทัลสามารถ 1991) ตามประสบการณ์มนุษย์ของภูมิประเทศ ทฤษฎีนี้จะเป็นไปได้ และยังพ้องพจนานุกรมเฉพาะที่ survives จากเวลาพจนานุกรมเวียดนามโปรตุกิชละตินอเล็กซานเดอร์เดอโรดส์ เผยแพร่ใน 1651 บ่งชี้องค์กรพื้นถิ่นตอนพื้นที่ที่เชื่อมโยง "เหนือ" กับ "ออก"และ "ใต้" กับ "ใน" ในขณะที่ prejudicing คำเหล่านี้กับการ presumed ใต้ไม่ความโน้มเอียงทางการเมือง ในพจนานุกรมนี้ Ngoai แดงและแดง Trong กับที่เกี่ยวข้องนิพจน์ ปรากฏในหลาย Ngoai แดงถูกกำหนดให้เป็นจังหวัดฮา น้อย (เดอโรดส์ 1651b คอลัมน์ 201, 531), ในขณะที่แดง Trong ที่รายล้อมกำหนดจังหวัดที่ขยายจากราชอาณาจักรดงกิงห์ southward(Tonquim) ไปยังอาณาจักรจามปา (Ciampa), เป็นโดเมนของเหงียนลอร์ด (เดอโรดส์ 1651b คอลัมน์ 201, 806) นอกจากนี้ พจนานุกรมบันทึกที่Trong แดงเป็นคำที่สามารถใช้กับก๊ก ของจำปา และกัมพูชา สังเกตนี้ตามข้อคิดเห็น: "บนมืออื่น ๆ การจังหวัดในภาคเหนือกับจังหวัดภาคใต้จะเรียก Ngoai แดง"รายการลงท้าย ด้วยนิพจน์สองอย่างมีนัยสำคัญที่เกี่ยวข้อง: "วาว trong [ไปใน]: การป้อน หมายถึง ไปจากจังหวัดภาคเหนือจังหวัดภาคใต้ และcontrariwise จะไปจากจังหวัดภาคใต้ภาคเหนือ ngoa'i ra [ออกไป]จังหวัด" (เดอโรดส์ 1651b คอลัมน์ 806) ผมมีที่โดดเด่นเหล่านี้บ่งชี้จากเดอโรดส์พจนานุกรมเพื่อเน้นว่า นิพจน์นี้พื้นถิ่นตอนได้ภูมิศาสตร์ และไม่ได้มีน้ำหนักทางการเมืองของจีนเวียดนามสำหรับภายใน (ไม่ ^ 6) และภายนอก (ngoqi) พวกเขาใช้สั่ง spatially rhetorical เชื่อมระหว่างลำโพงเวียดนามที่ไป "ใน" ภาคใต้และที่ยังคง"ออก" ในราบภาคเหนือ Ngoqi จีนเวียดนาม เสียงเอก มีอยู่ในภาวะสับสนง่ายมี ngoai พื้นถิ่นตอน กับโท ในพจนานุกรมเดอโรดส์ เหล่านี้เป็นสองคำที่ มีความหมายแตกต่างกัน: ngoqi เป็นญาติในขณะที่ครอบครัวของมารดาngoa "ฉันหมายความว่า "อยู่"ตรงข้าม"ภายใน" (เดอโรดส์ 1651b คอลัมน์ 531-32)นอกจากนี้ ตามเดอโรดส์ Trong แดงอาจหมายถึงจำปาและกัมพูชาเช่นเดียวกับโดเมนเหงียนที่แสดงคำไม่เฉพาะใช้ใน polity เวียดนามบางเรื่องสมมติ แต่มีขนาดใหญ่พื้นที่สำคัญเคยมีลำโพงเวียดนามอาศัยอยู่ "ใน" พื้นที่ภาคใต้แคบสามารถเหนือกว่ากับรุกรานซ้ำโดยอาศัย "ออก" เมื่อคนจำนวนมากขึ้นราบภาคเหนือกว้าง ไม่เพียงแต่ ไม่ได้ที่ "บุคคลภายใน" เหนือกว่ากับหลักหกส่งเสริมขาย โดย "นอก" จาก 1620s ที่จะ 1670s แต่พวกเขายังcounterattacked และครอบครองส่วนของแท็งเงีย สำหรับหลายปีในการ 1650sในขณะเวลาเดียวกันส่งแรกใหญ่พูดเวียดนามกองทัพเพื่อป้อนราบแม่น้ำโขง ไม่ได้อยู่ "ใน" ประสาทเปรียบ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ สำหรับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่เรียกว่าแดงตรงความหมาย "ถนนภายใน" หรือ "ทิศทางภายใน." คำว่า "นอก"
และ "ภายใน" มักจะเข้าใจผิดว่าเป็นไม่เกิน peripheralizing
และศูนย์กลางสำนวนภาคใต้จะเรืองแสงโดยคู่ของการแสดงออกที่เข้ามาใช้งานอีกในศตวรรษที่สิบห้าเพื่อแสดงการเคลื่อนไหวตามแนวแกนทิศตะวันตกเฉียงใต้โดยใช้คำว่า"แกน" ในความหมายของ "สายหลักของทิศทางการเคลื่อนไหว, การเจริญเติบโตหรือส่วนขยาย" (เว็บสเตอร์ 1965, 62): เวาน้ำหมายถึง "ที่จะเข้าไปในภาคใต้" และรา beic ความหมาย "เพื่อออกไปทางทิศเหนือ" ความคิดของการไปนี้ "ใน" ไปทางทิศใต้และ "ออก" ไปทางทิศเหนือของภาคใต้เป็น"ภายใน" และทิศตะวันตกเฉียงเหนือเป็น "ข้างนอก" ได้รับการวิเคราะห์โดยศาสตราจารย์เหงียนไทCan ว่ามีเกิดขึ้นจากประสบการณ์ในการเดินทางกลับ และมาระหว่างที่ราบเปิดกว้างของฮ่องกงแม่น้ำกับฮาN6i ที่ศูนย์ของตนและดินแดนทางตอนใต้ตีบแคบแน่นระหว่างภูเขาและทะเล (เหงียนทัลสามารถ 1991) ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของมนุษย์ภูมิประเทศทฤษฎีนี้จะเป็นไปได้และมันก็ยังตามพจนานุกรมเดียวที่รอดจากการที่เวลา. เวียดนาม-โปรตุเกสละตินพจนานุกรมของอเล็กซานเดอโรดส์ตีพิมพ์ใน 1651 แสดงให้เห็นเป็นองค์กรท้องถิ่นของ พื้นที่ที่เชื่อมโยง "ทิศเหนือ" กับ "ออก" และ "ภาคใต้" กับ "ใน" ในขณะที่ไม่ลำเอียงคำเหล่านี้กับภาคใต้สันนิษฐานอคติทางการเมือง ในพจนานุกรมนี้ngoạiแดงและแดงตรงกับที่เกี่ยวข้องกับสำนวนที่ปรากฏในหลายสถานที่ แดงngoạiถูกกำหนดให้เป็นจังหวัดรอบ Ha Noi (เดอโรดส์ 1651b คอลัมน์ 201, 531) ในขณะที่แดง Trong ถูกกำหนดให้เป็นจังหวัดขยายไปทางทิศใต้จากราชอาณาจักรDong Kinh (Tonquim) ราชอาณาจักรจำปา (Ciampa) เป็น โดเมนของเหงียนขุนนาง(เดอโรดส์ 1651b คอลัมน์ 201, 806) นอกจากนี้ยังตั้งข้อสังเกตพจนานุกรมที่แดง Trong เป็นคำที่ยังสามารถนำไปใช้กับราชอาณาจักรจำปาและที่กัมพูชา ข้อสังเกตนี้จะตามด้วยการแสดงความคิดเห็น "ในทางกลับกันที่. จังหวัดทางภาคเหนือที่เกี่ยวกับจังหวัดชายแดนภาคใต้จะเรียกว่าแดงngoại" รายการนี้จบลงด้วยสองสำนวนที่เกี่ยวข้องอย่างมีนัยสำคัญ "เวา trong [ไปใน]: เพื่อป้อนความหมายที่จะไปจากจังหวัดทางภาคเหนือไปยังจังหวัดทางภาคใต้และตรงกันข้าม, RA ngoa'i [ที่จะออกไป] คือการไปจากจังหวัดชายแดนภาคใต้ไปยังภาคเหนือของจังหวัด"(เดอโรดส์ 1651b คอลัมน์ 806) ฉันมีความสำคัญตัวชี้วัดเหล่านี้จากพจนานุกรมเดอโรดส์จะเน้นว่าการแสดงออกทางภาษาเหล่านี้เป็นทางและไม่ได้ดำเนินการทางการเมืองของน้ำหนักเงื่อนไขจีนเวียดนามภายใน(ไม่ ^ 6) และภายนอก (ngoqi) พวกเขาเปิดใช้งานการเชื่อมต่อวาทศิลป์ตำแหน่งสั่งซื้อระหว่างลำโพงเวียดนามที่ไป "ใน" ไปทางทิศใต้และบรรดาผู้ที่ยังคงอยู่ "ออก" ในที่ราบภาคเหนือ ngoqi จีนเวียตนามด้วยเสียงต่ำเป็นอย่างสับสนกับngoạiพื้นถิ่นที่มีโทนสีที่ลดลง; ในพจนานุกรมเดอโรดส์เหล่านี้เป็นสองคำที่มีความหมายที่แตกต่าง: ngoqi เป็นคำที่เป็นญาติกับครอบครัวแม่ของคนในขณะที่. Ngoa "ฉันหมายความว่า" นอก "ในทางตรงกันข้ามกับ" ภายใน "(เดอโรดส์ 1651b คอลัมน์ 531-32) นอกจากนี้ ความจริงที่ว่าตามที่เดอโรดส์แดง Trong อาจจะหมายถึงจำปาและกัมพูชาเช่นเดียวกับโดเมนเหงียนแสดงให้เห็นว่าในระยะไม่ได้ถูกนำมาใช้เฉพาะภายในบางส่วนคิดรัฐธรรมนูญเวียดนามแต่มีขนาดใหญ่อย่างมีนัยสำคัญเชิงพื้นที่. วิธีถูกลำโพงเวียดนามที่อาศัยอยู่ "ใน "พื้นที่แคบ ๆ ทางตอนใต้ของความสามารถในการต่อต้านการรุกรานซ้ำแล้วซ้ำอีกโดยคนจำนวนมากขึ้นชีวิต" ออก "เมื่อธรรมดาภาคเหนือกว้างหรือไม่ไม่เพียงแต่" ภายใน "ชนะหกหลักแคมเปญโดย" คนนอก "จากยุค 1620 เพื่อยุค 1670, แต่พวกเขายังcounterattacked และครอบครองส่วนของ Thanh Nghe. เป็นเวลาหลายปีในยุค 1650 ขณะที่ในเวลาเดียวกันการส่งครั้งแรกที่มีขนาดใหญ่กองทัพเวียดนามที่พูดภาษาที่จะเข้าสู่แม่น้ำโขงธรรมดา. ไม่เป็น "ภายใน" หารือข้อได้เปรียบ? เห็นได้ชัดว่ามันสำหรับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขียนรายละเอียดส่วนบุคคลโดยใช้ข้อมูลด้านล่างเขียนรายละเอียดส่วนบุคคลโดยใช้ข้อมูลด้านล่างเขียนรายละเอียดส่วนบุคคลโดยใช้ข้อมูลด้านล่างเขียนรายละเอียดส่วนบุคคลโดยใช้ข้อมูลด้านล่างเขียนรายละเอียดส่วนบุคคลโดยใช้ข้อมูลด้านล่างเขียนรายละเอียดส่วนบุคคลโดยใช้ข้อมูลด้านล่างเขียนรายละเอียดส่วนบุคคลโดยใช้ข้อมูลด้านล่างเขียนรายละเอียดส่วนบุคคลโดยใช้ข้อมูลด้านล่างเขียนรายละเอียดส่วนบุคคลโดยใช้ข้อมูลด้านล่างเขียนรายละเอียดส่วนบุคคลโดยใช้ข้อมูลด้านล่างเขียนรายละเอียดส่วนบุคคลโดยใช้ข้อมูลด้านล่าง