The OTOP Entrepreneurship that used

The OTOP Entrepreneurship that used to create substantial source of income for local Thai communities are now in a stage of exigent matters that required assistances from public sectors due to over Entrepreneurship of duplicative ideas, unable to adjust costs and prices, lack of innovation, and inadequate of quality control. Moreover, there is a repetitive problem of middlemen who constantly corner the OTOP market. Local OTOP producers become easy preys since they do not know how to add more values, how to create and maintain their own brand name, and how to create proper packaging and labeling. The suggested solutions to local OTOP producers are to adopt modern management techniques, to find knowhow to add more values to products and to unravel other marketing problems. The objectives of this research are to study the prevalent OTOP products management and to discover direction to manage OTOP products to enhance the effectiveness of OTOP Entrepreneurship in Nonthaburi Province, Thailand. There were 113 participants in this study. The research tools can be divided into two parts: First part is done by questionnaire to find responses of the prevalent OTOP Entrepreneurship management. Second part is the use of focus group which is conducted to encapsulate ideas and local wisdom. Data analysis is performed by using frequency, percentage, mean, and standard deviation as well as the synthesis of several small group discussions. The findings reveal that 1) Business Resources: the quality of product is most important and the marketing of product is least important. 2) Business Management: Leadership is most important and raw material planning is least important. 3) Business Readiness: Communication is most important and packaging is least important. 4) Support from public sector: Certified from the government is most important and source of raw material is the least important.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผู้ประกอบการ OTOP ที่ใช้สร้างรายได้แหล่งที่พบในชุมชนท้องถิ่นไทย ขณะนี้อยู่ในขั้นตอนของเรื่อง exigent ที่จำเป็นขาดวิวดีจากภาครัฐเนื่องผ่านผู้ประกอบการของความคิด duplicative สามารถปรับต้นทุนและราคา นวัตกรรม และไม่เพียงพอของการควบคุมคุณภาพ นอกจากนี้ มีปัญหาซ้ำ ๆ ของพ่อค้าคนกลางที่มุมตลาด OTOP อย่างต่อเนื่อง ผู้ผลิตสินค้าโอท็อปท้องถิ่นกลายเป็น โลกใต้ท้องง่ายเนื่องจากพวกเขาไม่ทราบวิธีการเพิ่มค่า วิธีการสร้าง และรักษาชื่อแบรนด์ของตนเอง และวิธีการสร้างบรรจุภัณฑ์ที่เหมาะสมและการติดฉลาก แนะนำโซลูชั่นการผลิตสินค้าโอท็อปท้องถิ่นจะนำเทคนิคการจัดการสมัยใหม่ หา knowhow เพื่อเพิ่มค่าผลิตภัณฑ์ และคลี่คลายปัญหาการตลาดอื่น ๆ วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ได้ศึกษาการบริหารจัดการผลิตภัณฑ์ OTOP แพร่หลาย และได้ทิศทางในการจัดการสินค้า OTOP เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของผู้ประกอบการ OTOP ในจังหวัดนนทบุรี ไทย มีผู้เข้าร่วมศึกษา 113 เครื่องมือการวิจัยสามารถแบ่งออกเป็นสองส่วน: ส่วนแรกโดยแบบสอบถามเพื่อหาคำตอบของการจัดการผู้ประกอบการ OTOP แพร่หลายได้ ส่วนที่สองคือ การใช้ของกลุ่มโฟกัสซึ่งจะดำเนินการเพื่อซ่อนความคิดและภูมิปัญญาท้องถิ่น ดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้ความถี่ เปอร์เซ็นต์ ค่า เฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ตลอดจนสังเคราะห์การอภิปรายกลุ่มเล็ก ผลการวิจัยเปิดเผยว่า 1) ธุรกิจ: คุณภาพของผลิตภัณฑ์เป็นสำคัญ และการตลาดของผลิตภัณฑ์มีความสำคัญน้อยที่สุด 2) การจัดการธุรกิจ: ภาวะผู้นำเป็นสำคัญ และการวางแผนวัตถุดิบเป็นสิ่งสำคัญอย่างน้อย 3) ความพร้อมธุรกิจ: สื่อสารเป็นสิ่งสำคัญมากที่สุด และบรรจุภัณฑ์มีความสำคัญน้อยที่สุด 4) การสนับสนุนจากภาครัฐ: ได้รับการรับรองจากรัฐบาลเป็นสำคัญ และแหล่งที่มาของวัตถุดิบมีความสำคัญน้อยที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผู้ประกอบการ OTOP ที่ใช้ในการสร้างแหล่งที่มาสำคัญของรายได้ให้กับชุมชนท้องถิ่นของไทยอยู่ในขณะนี้อยู่ในขั้นตอนของเรื่องเร่งด่วนที่จำเป็นต้องใช้ความช่วยเหลือจากภาครัฐเนื่องจากเกินผู้ประกอบการของความคิดที่ซ้ำซ้อนไม่สามารถที่จะปรับค่าใช้จ่ายและราคาขาดนวัตกรรมและไม่เพียงพอ การควบคุมคุณภาพ นอกจากนี้ยังมีปัญหาซ้ำของพ่อค้าคนกลางที่มุมอย่างต่อเนื่องในตลาดโอทอป ผู้ผลิตสินค้า OTOP ท้องถิ่นกลายเป็นเหยื่อง่ายเนื่องจากพวกเขาไม่ทราบวิธีการที่จะเพิ่มค่ามากขึ้นวิธีการสร้างและรักษาชื่อแบรนด์ของตัวเองและวิธีการสร้างบรรจุภัณฑ์ที่เหมาะสมและการติดฉลาก การแก้ปัญหาให้กับผู้ผลิตสินค้า OTOP ในท้องถิ่นเพื่อนำมาใช้เทคนิคการจัดการที่ทันสมัย​​เพื่อหารู้ที่จะสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสินค้าและการที่จะคลี่คลายปัญหาทางการตลาดอื่น ๆ วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อศึกษาการจัดการสินค้า OTOP ที่แพร่หลายและการค้นพบทิศทางการจัดการสินค้า OTOP เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของผู้ประกอบการ OTOP ในจังหวัดนนทบุรี, ประเทศไทย มี 113 มีส่วนร่วมในการศึกษานี้ เครื่องมือวิจัยสามารถแบ่งออกเป็นสองส่วนคือส่วนแรกจะทำโดยใช้แบบสอบถามเพื่อหาสิ่งที่ตอบสนองของการจัดการผู้ประกอบการ OTOP ที่แพร่หลาย ส่วนที่สองคือการใช้กลุ่มที่จะดำเนินการเพื่อสรุปความคิดและภูมิปัญญาท้องถิ่น การวิเคราะห์ข้อมูลจะดำเนินการโดยใช้ความถี่ร้อยละค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเช่นเดียวกับการสังเคราะห์ของการอภิปรายกลุ่มเล็ก ๆ หลาย ผลการวิจัยพบว่า 1) ทรัพยากรธุรกิจ: คุณภาพของผลิตภัณฑ์เป็นสิ่งที่สำคัญมากที่สุดและการตลาดของผลิตภัณฑ์ที่มีความสำคัญน้อย 2) การบริหารจัดการธุรกิจ: ความเป็นผู้นำที่สำคัญที่สุดและการวางแผนวัตถุดิบที่มีความสำคัญน้อย 3) การเตรียมความพร้อมธุรกิจ: การสื่อสารเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดและบรรจุภัณฑ์ที่มีความสำคัญน้อย 4) การสนับสนุนจากภาครัฐ: ได้รับการรับรองจากรัฐบาลเป็นสิ่งที่สำคัญมากที่สุดและแหล่งที่มาของวัตถุดิบเป็นอย่างน้อยที่สำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

OTOP ผู้ประกอบการที่ใช้ในการสร้างแหล่งที่มาของรายได้ที่สำคัญสำหรับชุมชนท้องถิ่นไทย ขณะนี้อยู่ในขั้นของเรื่องเร่งด่วนที่ต้องได้รับจากภาครัฐ เนื่องจากกว่าผู้ประกอบการของความคิด duplicative ไม่สามารถปรับต้นทุนและราคา ขาดนวัตกรรมและไม่เพียงพอของการควบคุมคุณภาพ นอกจากนี้มีปัญหาซ้ำซากของเกษตรกรอย่างต่อเนื่องที่มุมตลาด หนึ่งผลิตภัณฑ์ ผู้ผลิตโอทอปท้องถิ่นกลายเป็นเหยื่อได้ง่ายเนื่องจากพวกเขาไม่ทราบวิธีที่จะเพิ่มค่าเพิ่มเติม วิธีการสร้างและรักษาแบรนด์ของตนเองและวิธีการสร้างบรรจุภัณฑ์ที่เหมาะสม และการติดฉลาก การแนะนำโซลูชั่นผู้ผลิตโอทอปท้องถิ่นจะใช้เทคนิคการจัดการสมัยใหม่หาวิธีการเพิ่มค่ามากขึ้นกับผลิตภัณฑ์และการคลี่คลายปัญหาทางการตลาดอื่น ๆ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลิตภัณฑ์ OTOP ที่แพร่หลาย การจัดการและการค้นพบทิศทางการจัดการผลิตภัณฑ์ OTOP เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของผู้ประกอบการ OTOP ในจังหวัดนนทบุรี มี 113 ผู้เข้าร่วมในการศึกษาครั้งนี้เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบ่งเป็น 2 ส่วนแรกเสร็จ โดยการใช้แบบสอบถามเพื่อหาการตอบสนองของแพร่หลาย OTOP ผู้ประกอบการการจัดการ ส่วนที่สองคือ การใช้กลุ่มซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อสรุปแนวคิดและภูมิปัญญาท้องถิ่น วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน รวมทั้งการสังเคราะห์การอภิปรายกลุ่มขนาดเล็กหลาย ผลการวิจัยพบว่า 1 ) ทรัพยากรธุรกิจ คุณภาพของผลิตภัณฑ์เป็นสิ่งสำคัญที่สุด และการตลาดของผลิตภัณฑ์เป็นสำคัญที่สุด 2 ) การจัดการธุรกิจ : ผู้นำที่สำคัญที่สุดและวางแผนวัตถุดิบสำคัญน้อยที่สุด 3 ) ความพร้อมทางธุรกิจการสื่อสารเป็นสิ่งสำคัญที่สุด และบรรจุภัณฑ์ที่สำคัญน้อยที่สุด 4 ) การสนับสนุนจากภาครัฐ : ได้รับการรับรองจากรัฐบาลเป็นสำคัญ และแหล่งที่มาของวัตถุดิบที่สำคัญน้อยที่สุด