IntroductionThailand achieved unive

Introduction
Thailand achieved universal health coverage (UHC) in 2002, shortly
after the Asian economic crisis of the late 1990s. Since then, three
major public insurance schemes have been functioning with a total
coverage of almost 99% of the entire 67-million population. The
first scheme is the Civil Servant Medical Benefit Scheme for government
employees (covering 9% of the population), which is funded
by general taxes and managed by the Ministry of Finance (MOF).
The second scheme is the Social Security Scheme for private employees
in the formal sector (covering 15% of the population),
which is financed by payroll taxes paid by employers and employees,
and an equal third part paid by the government; the scheme is regulated
by the Ministry of Labour. The last scheme is the Universal
Coverage Scheme (UCS) covering the rest of the population (75%)
(Patcharanarumol et al. 2011; Evans et al. 2012). The UCS is
financed by general taxes and governed by the National Health
Security Office (NHSO), an autonomous agency regulated by the
National Health Security Board (NHSB). With these policies, combined
with long-term investment in healthcare financing, human resources
for health and technical capacities and infrastructure,
Thailand has outperformed many countries at a similar economic
level in terms of health status of its population and protection
against catastrophic expenditure and impoverishment from healthcare
spending (Prakongsai et al. 2009; Patcharanarumol et al.
2011). This is supported by the following evidence. The World Bank
Report (2014) highlighted that, in 2012, life expectancies of the
Thai population were 78 years (female) and 71 years (male). In addition,
according to the World Health Statistics (WHO 2012), the infant
mortality rate of Thailand has been reduced by half over the
last two decades (from 26/1000 in 1990 to 11/1000 live births in
2010). In contrast, the infant mortality rate in the Philippines and
Vietnam, countries with an economic level close to that of Thailand,
is still of great concern [23/1000 live births in the Philippines and
19/1000 live births in Vietnam; World Health Organization (WHO)
2012].

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนะนำประเทศไทยได้ความสากล (UHC) ใน 2002 ในไม่ช้าหลังจากวิกฤตเศรษฐกิจเอเชียของปลายปี 1990 ตั้งแต่สามแล้วทำงานแบบแผนประกันภัยสาธารณะหลักทั้งหมดได้ความครอบคลุมเกือบ 99% ของประชากรทั้งหมด 67 - ล้าน การแผนแรกคือ แบบแผน ผลประโยชน์ ทางการแพทย์ราชการสำหรับรัฐบาลพนักงาน (ครอบคลุม 9% ของประชากร), ซึ่งได้รับเงินทุนโดยทั่วไปภาษี และจัดการโดยกระทรวงการเงิน (MOF)แผนสองคือ แผนงานการประกันสังคมสำหรับพนักงานส่วนในภาคเป็นทางการ (ครอบคลุม 15% ของประชากร),ซึ่งเป็นเงินทุนหลักจากภาษีการจ้างงานที่จ่าย โดยนายจ้างและลูกจ้างและเท่ากับสามส่วนหนึ่งจ่าย โดยรัฐบาล ระเบียบแบบแผนตามกระทรวงแรงงาน แบบครั้งสุดท้ายเป็นสากลครอบคลุมแผน (UCS) ครอบคลุมส่วนเหลือของประชากร (75%)(Patcharanarumol et al. 2011 อีวานส์ร้อยเอ็ด 2012) เป็น UCS การเงินทุนหลักจากภาษีทั่วไป และอยู่ภายใต้สุขภาพแห่งชาติรักษาความปลอดภัยสำนักงาน (สปสช.), หน่วยงานอิสระภายใต้ควบคุมโดยการสุขภาพแห่งชาติคณะกรรมการความปลอดภัย (NHSB) กับนโยบายเหล่านี้ รวมมีการลงทุนระยะยาวในการดูแลสุขภาพทางการเงิน ทรัพยากรมนุษย์สุขภาพ และความสามารถทางเทคนิค และโครงสร้าง พื้นฐานประเทศไทยมีกรรมการหลายประเทศที่เป็นเหมือนกับเศรษฐกิจระดับในแง่ของสถานะสุขภาพของประชากรและการป้องกันรายจ่ายที่รุนแรงและ impoverishment จากการดูแลสุขภาพใช้จ่าย (Prakongsai et al. 2009 Patcharanarumol et al2011) . สนับสนุน โดยหลักฐานต่อไปนี้ ธนาคารโลกรายงาน (2014) เน้นที่ 2555, expectancies ชีวิตของการประชากรไทยมี 78 ปี (เพศหญิง) และ 71 ปี (เพศชาย) นอกจากนี้ตามโลกสถิติสุขภาพ (WHO 2012), ทารกอัตราการตายของประเทศไทยได้ลดลงครึ่งหนึ่งผ่านการทศวรรษที่สอง (จาก 26/1000 ในปี 1990 ถึง 11/1000 ชีพใน2010) เปรียบ ตายทารกอัตราในฟิลิปปินส์ และเวียดนาม ประเทศที่มีระดับเศรษฐกิจใกล้เคียงกับประเทศไทยมีความกังวลยังคง [23/1000 ชีพในฟิลิปปินส์ และ19/1000 ชีพในเวียดนาม องค์การอนามัยโลก (WHO)2012]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทนำ
ประเทศไทยประสบความสำเร็จหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า (UHC) ในปี 2002 ไม่นาน
หลังจากที่วิกฤตเศรษฐกิจเอเชียปลายปี 1990 ตั้งแต่นั้นมาสาม
ที่สำคัญระบบประกันประชาชนได้รับการทำงานรวมกับ
การรายงานข่าวของเกือบ 99% ของประชากรทั้งหมด 67 ล้าน
โครงการแรกคือข้าราชการสวัสดิการทางการแพทย์สำหรับรัฐบาล
พนักงาน (ครอบคลุม 9% ของประชากร) ซึ่งได้รับเงินสนับสนุน
จากภาษีทั่วไปและการจัดการโดยกระทรวงการคลัง (MOF).
โครงการที่สองคือโครงการประกันสังคมสำหรับพนักงานเอกชน
ในภาคที่เป็นทางการ (ครอบคลุม 15% ของประชากร)
ซึ่งเป็นทุนโดยภาษีเงินเดือนที่จ่ายโดยนายจ้างและลูกจ้าง,
และส่วนที่สามเท่ากับที่จ่ายโดยรัฐบาล; โครงการที่ได้รับการควบคุม
โดยกระทรวงแรงงาน โครงการสุดท้ายคือยูนิเวอร์แซ
ครอบคลุมโครงการ (UCS) ครอบคลุมส่วนที่เหลือของประชากร (75%) เดอะ
(Patcharanarumol et al, 2011. อีแวนส์ et al, 2012). UCS เป็น
ทุนโดยภาษีทั่วไปและหน่วยงานที่สุขภาพแห่งชาติ
สำนักงานรักษาความปลอดภัย (สปสช) ซึ่งเป็นหน่วยงานในกำกับของรัฐควบคุมโดย
คณะกรรมการหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (NHSB) นโยบายเหล่านี้รวม
กับการลงทุนระยะยาวในการจัดหาเงินทุนการดูแลสุขภาพ, การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
เพื่อสุขภาพและความสามารถทางเทคนิคและโครงสร้างพื้นฐาน
ของประเทศไทยมีประสิทธิภาพสูงกว่าหลายประเทศที่เศรษฐกิจที่คล้ายกัน
ระดับในแง่ของสถานะสุขภาพของประชากรและการป้องกัน
กับค่าใช้จ่ายภัยพิบัติและความยากจนจาก การดูแลสุขภาพ
การใช้จ่าย (Prakongsai et al, 2009;.. Patcharanarumol et al,
2011) นี้ได้รับการสนับสนุนจากหลักฐานดังต่อไปนี้ ธนาคารโลก
รายงาน (2014) ไฮไลต์ที่ในปี 2012 อายุขัยของ
ประชากรไทยเป็น 78 ปี (หญิง) และ 71 ปี (ชาย) นอกจากนี้
ตามสถิติอนามัยโลก (WHO 2012), ทารก
อัตราการตายของประเทศไทยได้ลดลงครึ่งหนึ่งในช่วง
สองทศวรรษที่ผ่านมา (จาก 26/1000 ในปี 1990 เพื่อ 11/1000 การเกิดมีชีพใน
2010) ในทางตรงกันข้ามอัตราการตายของทารกในประเทศฟิลิปปินส์และ
เวียดนามประเทศที่มีระดับเศรษฐกิจใกล้เคียงกับประเทศไทย
ยังคงเป็นความกังวลมาก [23/1000 การเกิดมีชีพในประเทศฟิลิปปินส์และ
19/1000 การเกิดมีชีพในเวียดนาม; องค์การอนามัยโลก (WHO)
2012]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนะนำประเทศไทยได้รับการประกันสุขภาพถ้วนหน้า ( uhc ) ในปี 2002 , ไม่นานหลังจากวิกฤตเศรษฐกิจของเอเชียปลายปี 1990 ตั้งแต่นั้นมาสามแผนประกันภัยประชาชนสาขาได้รับการทำงานกับรวมครอบคลุมเกือบ 99 % ของประชากรทั้งหมด 67 ล้าน . ที่โครงการแรก คือ ข้าราชการ แพทย์ ประโยชน์ของรัฐบาลพนักงาน ( ครอบคลุม 9 % ของประชากร ) ซึ่งได้รับเงินทุนสนับสนุนภาษีทั่วไป และจัดการ โดยกระทรวงการคลัง ( กค. )โครงการที่สองคือโครงการประกันสังคมสำหรับพนักงานเอกชนในภาคที่เป็นทางการ ( ครอบคลุม 15 % ของประชากร )ซึ่งเป็นทุนโดยบัญชีเงินเดือนภาษีที่จ่ายโดยนายจ้างและลูกจ้างและเท่ากับสามส่วนที่จ่ายโดยรัฐบาล เป็นโครงการการควบคุมโดยกระทรวงแรงงาน โครงการสุดท้าย คือ สากลแผนความคุ้มครอง ( UCS ) ครอบคลุมส่วนที่เหลือของประชากร ( 75 % )( patcharanarumol et al . 2011 ; อีแวนส์ et al . 2012 ) UCS คือรับเงินจากภาษีทั่วไป และควบคุม โดย สุขภาพแห่งชาติสำนักงาน ( สปสช ) กับหน่วยงานควบคุมโดยคณะกรรมการหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ( nhsb ) กับนโยบายเหล่านี้ รวมกับการลงทุนระยะยาวในการดูแลการเงิน , ทรัพยากรมนุษย์เพื่อสุขภาพและความสามารถทางเทคนิค และโครงสร้างพื้นฐานประเทศไทยมีศักยภาพทางเศรษฐกิจที่คล้ายคลึงกันหลายประเทศระดับในแง่ของภาวะสุขภาพของประชากรและการป้องกันกับการดูแลสุขภาพ และความแร้นแค้นจากหายนะใช้ ( prakongsai et al . 2009 ; patcharanarumol et al .2011 ) นี้ได้รับการสนับสนุนโดยหลักฐาน ดังนี้ โลกธนาคารรายงาน ( 2014 ) เน้นว่า ในปี 2012 expectancies ชีวิตของประชากรไทยร้อยละ 78 ปี ( หญิง ) และ 71 ปี ( ชาย ) นอกจากนี้ตามสถิติโลกสุขภาพ ( 2012 ) , ทารกอัตราการตายของประเทศไทยได้รับการลดลงครึ่งหนึ่งมากกว่าสุดท้ายสองทศวรรษ ( ตั้งแต่ 26 / 1000 ปี 11 / 1 , 000 ชีวิตเกิดใน2010 ) ในทางตรงกันข้าม อัตราการตายของทารกในฟิลิปปินส์ และเวียดนาม ประเทศที่มีระดับเศรษฐกิจใกล้เคียงกับไทยยังคงมีความกังวลมาก [ 23 / 1 , 000 ชีวิตเกิดในฟิลิปปินส์ และ19 / 1 , 000 ชีวิตเกิดในเวียดนาม องค์การอนามัยโลก ( WHO )2012 ]