Tears began spilling out from Shizu

Tears began spilling out from Shizuka's eyes. Shizuka felt like she now understood why Koutarou was so strong. It wasn't because of his powers. He was strong because he knew that he was weak. And there was one more thing that she understood.

“Hey, Satomi-kun...”

Shizuka wanted to tell Koutarou. She wanted him to understand. That's why she forgot to wipe away her tears and ardently appealed to him.

“You said that you had never saved anyone, right?”

“Yes. I did...”

“But... but you know, that's not true.”

“Eh?”

Koutarou let out a puzzled voice. Shizuka was looking at Koutarou, but she couldn't see his expression because of her overflowing tears.

“You just saved me right now, without borrowing anyone else’s power, just your own.”

“Landlord-san...”

“You are not powerless. Stay confident, you are someone who can save others.”

Shizuka took Koutarou's hand and squeezed it tightly. As she did, her tears fell onto the back of Koutarou's hand.

It's so warm...

Feeling Shizuka's warm hand and tears, Koutarou sensed that there was truth in her words. That's why he squeezed her hand back, just as strong.

“Then that's true for you too landlord-san. You just saved me too.”

“... Satomi-kun!!”

In that moment, Shizuka let go of Koutarou's hand and moved to hug him. She knew that suddenly hugging Koutarou would probably surprise him, but she was unable to contain her emotions. She had been convinced that the place she belonged was here.

“Landlord-san...?”

“Don't forget. Even if you're strong or weak... I love you.”

But she was confident that Koutarou wouldn't reject her even if she acted like that.

“... Thank you, landlord-san. I love you too...”

That's because Koutarou had said so himself.


That Shizuka should rely on others more.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

น้ำตาเริ่มทะลักออกมาจากดวงตาของชิซูกะ ชิซูกะรู้สึกเหมือนตอนนี้เธอเข้าใจว่าทำไม Koutarou ที่แข็งแรงเพื่อ มันก็ไม่ได้เพราะอำนาจของเขา เขาเป็นคนเข้มแข็งเพราะเขารู้ว่าเขาเป็นคนที่อ่อนแอ และมีอีกสิ่งหนึ่งที่เธอเข้าใจ. "Hey, ซาโตมิคุง ... " ชิซูกะอยากจะบอก Koutarou เธออยากให้เขาเข้าใจ นั่นเป็นเหตุผลที่เธอลืมที่จะเช็ดน้ำตาเธอและร้อนแรงยื่นอุทธรณ์ไปยังเขา. "คุณบอกว่าคุณไม่เคยบันทึกไว้ทุกคนใช่มั้ย?" "ใช่ ฉันไม่ ... " " แต่ ... แต่คุณรู้ว่าไม่เป็นความจริง. " " ใช่มั้ย? " Koutarou ให้ออกเสียงงง ชิซูกะถูกมองที่ Koutarou แต่เธอไม่สามารถมองเห็นการแสดงออกของเขาเพราะน้ำตาเอ่อล้นของเธอ. "คุณเพียงแค่บันทึกฉันอยู่ในขณะนี้โดยไม่ต้องยืมพลังของคนอื่นเพียงของคุณเอง." "เจ้าของซัง ... " "คุณเป็น ไม่หมดหนทาง Stay มั่นใจคุณเป็นคนที่สามารถบันทึกอื่น ๆ . " ชิซูกะเอามือของ Koutarou และบีบให้แน่น ขณะที่เธอทำน้ำตาเธอตกลงไปบนหลังมือของ Koutarou. มันอบอุ่นดังนั้น ... ความรู้สึกที่อบอุ่นมือของชิซูกะและน้ำตา Koutarou รู้สึกว่ามีความจริงในคำพูดของเธอ นั่นเป็นเหตุผลที่เขาบีบมือของเธอกลับมาเช่นเดียวกับที่แข็งแกร่ง. "จากนั้นที่จริงสำหรับคุณเกินไปเจ้าของบ้านซัง คุณเพียงแค่บันทึกฉันมากเกินไป. " " ... ซาโตมิคุง !! " ในขณะที่ชิซูกะปล่อยให้ไปของมือ Koutarou และย้ายไปกอดเขา เธอรู้ว่าที่อยู่ ๆ ก็กอด Koutarou อาจจะแปลกใจเขา แต่เธอก็ไม่สามารถที่จะมีความรู้สึกของเธอ เธอได้รับความเชื่อมั่นว่าสถานที่ที่เธอเป็นอยู่ที่นี่. "เจ้าของซาน ... ?" "อย่าลืม แม้ว่าคุณจะแข็งแรงหรืออ่อนแอ ... ฉันรักคุณ. " แต่เธอก็มั่นใจว่า Koutarou จะปฏิเสธไม่ได้แม้กระทั่งถ้าเธอทำตัวเหมือนว่า. " ... ขอบคุณเจ้าของบ้านซัง ฉันรักคุณมากเกินไป ... " นั่นเป็นเพราะ Koutarou ได้กล่าวว่าเพื่อให้ตัวเอง. ที่ชิซูกะควรพึ่งพาคนอื่นมากขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

น้ำตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตาของชิซูกะ . ชิซูกะรู้สึกเหมือนเธอตอนนี้เข้าใจแล้วทำไม โคทาโร่ก็แข็งแกร่งมาก ไม่ใช่เพราะพลังของเขา เขาแข็งแรงมาก เพราะเขารู้ว่า เขากำลังอ่อนแอ และมีอีกสิ่งหนึ่งที่เธอเข้าใจ" เฮ้ ซาโตมิคุง . . . . . . . "ชิซูกะ อยากจะบอก โคทาโร่ . เธออยากให้เขาเข้าใจ นั่นเป็นเหตุผลที่เธอลืมที่จะเช็ดน้ำตาของเธอ และร้อนแรงชวนเขา" คุณบอกว่าคุณไม่เคยช่วยใคร ใช่มั้ย ? "" ครับ ฉันทำ . . . . . . . "" แต่ . . . . . . . แต่คุณก็รู้ว่ามันไม่จริง "" เอ๋ ? "โคทาโร่ปล่อยออกมาสับสนเสียง ชิซุกะ กำลังมอง โคทาโร่ แต่เธอมองไม่เห็นสีหน้าของเขา เพราะหล่อนล้นน้ำตา" นายเพิ่งช่วยฉันตอนนี้ โดยไม่ต้องยืมใคร อำนาจ ของคุณเอง . "" เจ้าของซาน . . . . . . . "" เธอไม่ได้อ่อนแอ มั่นใจไว้ คุณเป็นคนที่สามารถช่วยคนอื่น ๆชิซูกะเอาโคทาโร่มือและบีบมันไว้แน่น เหมือนเธอ น้ำตาเธอร่วงลงบนด้านหลังของโคทาโร่น่ะมันช่างอบอุ่น . . . . . . .ความรู้สึกของชิซูกะอุ่นมือและตา โคทาโร่รู้สึกว่ามีความจริงในคำพูดของเธอ นั่นเป็นเหตุผลที่เขาบีบมือเธอกลับมาอย่างแข็งแกร่ง" แล้วนั่นมันก็จริงสำหรับคุณด้วยเจ้าของซาน นายช่วยฉันด้วย "" . . . . . . . ซาโตมิ คุง ! ! "ในขณะนั้น ชิซูกะ ปล่อยโคทาโร่มือไปกอดเค้า เธอรู้ว่าอยู่ๆ กอด โคทาโร่อาจจะเซอร์ไพรส์เขา แต่เธอไม่สามารถที่จะควบคุมอารมณ์ของเธอ เธอได้ประจักษ์ว่า สถานที่ที่เธอเคยอยู่ที่นี่" เจ้าของซาน . . . . . . . ? "" อย่าลืม แม้ว่าคุณจะแข็งแรงหรืออ่อนแอ . . . . . . . ฉัน รัก เธอ "แต่เธอมั่นใจว่าโคทาโร่จะไม่ปฏิเสธเธอ ถ้าเธอทำแบบนั้น" . . . . . . . ขอบคุณเจ้าของซาน ฉันก็รักคุณเหมือนกัน . . . . . . . "นั่นเพราะ โคทาโร่ก็เป็นคนพูดเองที่ ชิซูกะ น่าจะพึ่งพาคนอื่นให้มากขึ้น