Assessment screening and severity t

Assessment screening and severity tools
Screening tools
A large number of standardised self-report and interviewbased
measures are available to clinicians. There is longstanding
debate about the superiority of interviews as
opposed to self-report measures (whether paper and
pencil or computerised), and ultimately the selection of
any measure will depend on the purpose and context of
assessment, along with constraints on time, availability
of training and clinical factors. These issues are now
discussed.
Self-report questionnaires are easy and quick to administer,
although they differ in their utility. Shorter
measures such as the Eating Attitudes Test (EAT-12;
EAT-26) [50] and SCOFF [10] are useful in primary care
situations where an ED may be suspected (NICE Guidelines;
Allen et al., 2011), and identifying the need for second
screening steps is a focus. However these are less
useful in specialist settings where the more relevant task
is to gather systematic information about severity and
the extent of psychopathology. Here, longer self-report
measures (for example, Eating Disorder Inventory (EDI-3)
[51], Eating Disorder Examination Questionnaire (EDE-Q)
[52], and Yale-Brown-Cornell Eating Disorders Scale
(YBC-EDS, [53]) tend to assess two factors - a combination
of risk factors and psychological disturbances associated
with AN [54]. Detailed information about
psychological symptoms can be elicited from these,
which in turn adds to any clinical formulations. As
standardised measures, they can be useful in assessing
symptom change.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การตรวจคัดกรองและเครื่องมือการประเมินความรุนแรง
เครื่องมือคัดกรอง
จำนวนมากรายงานตนเองที่ได้มาตรฐานและ interviewbased
มาตรการที่มีอยู่เพื่อให้แพทย์ มียาวนาน
การอภิปรายเกี่ยวกับความเหนือกว่าของการสัมภาษณ์เป็น
ตรงข้ามกับมาตรการตนเองรายงาน (ไม่ว่าจะเป็นกระดาษและ
ดินสอหรือคอมพิวเตอร์) และท้ายที่สุดการเลือก
มาตรการใด ๆ ที่จะขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์และบริบทของ
การประเมินความพร้อมที่มีข้อ จำกัด ในเวลาว่าง
ของ การฝึกอบรมและปัจจัยทางคลินิก ปัญหาเหล่านี้อยู่ในขณะนี้
กล่าวถึง.
แบบสอบถามรายงานตนเองเป็นเรื่องง่ายและรวดเร็วในการจัดการ
แม้ว่าพวกเขาจะแตกต่างกันในยูทิลิตี้ สั้น
มาตรการต่าง ๆ เช่นการรับประทานอาหารทัศนคติทดสอบ (EAT-12;
EAT-26) [50] และเย้ยหยัน [10] มีประโยชน์ในการดูแลหลัก
สถานการณ์ที่ ED อาจจะสงสัยว่า (NICE แนวทาง;
. อัลเลน, et al, 2011) และ ระบุความจำเป็นในการที่สอง
ขั้นตอนคือการมุ่งเน้นการตรวจคัดกรอง แต่เหล่านี้มีน้อย
ที่มีประโยชน์ในการตั้งค่าที่ผู้เชี่ยวชาญงานที่เกี่ยวข้องมากขึ้น
คือการรวบรวมข้อมูลอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับความรุนแรงและ
ขอบเขตของพยาธิวิทยา ที่นี่อีกต่อไปด้วยตนเองรายงาน
มาตรการ (เช่นความผิดปกติของการรับประทานอาหารสินค้าคงคลัง (EDI-3)
[51], ความผิดปกติของการรับประทานอาหารการตรวจสอบแบบสอบถาม (EDE-Q)
[52] และเยลสีน้ำตาลคอร์เนลความผิดปกติของการรับประทานอาหารขนาด
(YBC-EDS, [53]) มีแนวโน้มที่จะประเมินปัจจัยที่สอง - การรวมกัน
ของปัจจัยเสี่ยงและการรบกวนทางจิตวิทยาที่เกี่ยวข้อง
. ด้วย [54] ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับ
อาการทางจิตสามารถออกมาจากนี้
ซึ่งในทางกลับกันจะเพิ่มสูตรทางคลินิกใด ๆ ในฐานะที่เป็น.
มาตรการมาตรฐานพวกเขา จะมีประโยชน์ในการประเมิน
การเปลี่ยนแปลงอาการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การคัดกรองและประเมินความรุนแรงของเครื่องมือเครื่องมือคัดกรอง

เป็นจำนวนมากของรายงานมาตรฐานและมาตรการ interviewbased
พร้อมแพทย์ มีการอภิปรายเกี่ยวกับความเหนือกว่าของพวกเขา

บทสัมภาษณ์เป็นนอกคอก 5 มาตรการ ( ไม่ว่ากระดาษและดินสอ
หรือคอมพิวเตอร์ ) , และในที่สุดการเลือก
วัดใด ๆขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์และบริบทของ
การประเมินพร้อมกับข้อจำกัดในเวลาว่าง
ฝึกและปัจจัยทางคลินิก ปัญหาเหล่านี้ตอนนี้

ที่กล่าวถึง แบบสอบถามรายงานด้วยตนเองได้ง่าย และรวดเร็วด้วย
ถึงแม้ว่าพวกเขาแตกต่างกันในโปรแกรมของพวกเขา มาตรการสั้น
เช่นกินทัศนคติแบบทดสอบ ( eat-12 ;
eat-26 ) [ 50 ] และเย้ยหยัน [ 10 ] มีประโยชน์ในสถานการณ์การดูแล
หลักที่เอ็ดอาจจะสงสัย ( ดีแนวทาง ;
Allen et al . ,2011 ) และระบุความต้องการที่สอง
ขั้นตอนคัดกรองเป็นโฟกัส อย่างไรก็ตามเหล่านี้เป็นประโยชน์ในการตั้งค่าผู้เชี่ยวชาญน้อย

ที่งานเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องคือการรวบรวมข้อมูลอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับความรุนแรงและ
ขอบเขตของจิตวิทยา ที่นี่อีกต่อไป มาตรการ 5
( ตัวอย่างเช่น การรับประทานอาหารของโรค ( edi-3 )
[ 51 ] , แบบสอบถามการตรวจสอบความผิดปกติของการรับประทานอาหาร ( ede-q )
[ 52 ]ความผิดปกติของการรับประทานอาหารและเยล บราวน์ คอร์เนล )
( ybc-eds [ 53 ] ) มักจะประเมินปัจจัยสอง - การรวมกันของปัจจัยความเสี่ยงและการรบกวน

กับจิตวิทยาที่เกี่ยวข้อง [ 54 ] ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับ
อาการทางจิตใจสามารถได้มาจากเหล่านี้
ซึ่งจะเพิ่มใด ๆสูตรคลินิก . โดย
มาตรการมาตรฐาน พวกเขาจะเป็นประโยชน์ในการประเมินอาการ

เปลี่ยน .