The three fungal samples were ident

The three fungal samples were identified as S. parasitica. In Trial 1, substantial fungal growth on channel catfish eggs was observed in all control egg jars, whereas chemical treatment groups had reduced observable fungal growth on eggs in comparison to the controls. In Trial 2, fungal growth was substantially less in all egg jars compared to the fungal growth observed in Trial 1. Mean percent hatch on Trial 1 (Table 1) was 44% (control), 54% (500 mg l−1), and 69% (750 mg l−1). Hydrogen peroxide treatment at either 500 or 750 mg l−1 significantly increase the probability of hatch compared to the untreated control group (P

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

The three fungal samples were identified as S. parasitica. In Trial 1, substantial fungal growth on channel catfish eggs was observed in all control egg jars, whereas chemical treatment groups had reduced observable fungal growth on eggs in comparison to the controls. In Trial 2, fungal growth was substantially less in all egg jars compared to the fungal growth observed in Trial 1. Mean percent hatch on Trial 1 (Table 1) was 44% (control), 54% (500 mg l−1), and 69% (750 mg l−1). Hydrogen peroxide treatment at either 500 or 750 mg l−1 significantly increase the probability of hatch compared to the untreated control group (P<0.01). In Trial 2, the mean percent hatch (Table 1) was 57% (control) and 67% (500 mg l−1). Hydrogen peroxide treatments of 500 mg l−1 significantly increased the probability of channel catfish egg hatch compared to untreated control eggs (P<0.01). Removal of the gelatinous matrix (Trial 2) significantly (P<0.05) increased the probability of hatch in both treated and control groups compared to eggs cultured in the natural matrix (Trial 1).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สามตัวอย่างเชื้อราถูกระบุว่าเป็น S. parasitica ในการพิจารณาคดีที่ 1 การเจริญเติบโตของเชื้อรามากในไข่ปลาดุกช่องทางพบว่าในทุกขวดไข่การควบคุมในขณะที่กลุ่มการรักษาทางเคมีได้ลดการเจริญเติบโตของเชื้อราที่สังเกตได้ในไข่ในการเปรียบเทียบกับการควบคุม ในการทดลองที่ 2, เจริญเติบโตของเชื้อราก็ยิ่งน้อยลงในขวดไข่ทั้งหมดเมื่อเทียบกับการเจริญเติบโตของเชื้อราที่พบในการทดลอง 1. ค่าเฉลี่ยร้อยละฟักในการทดลองที่ 1 (ตารางที่ 1) เป็น 44% (ควบคุม), 54% (500 มก. L-1), และ 69% (750 มก. L-1) การรักษาไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ที่ทั้ง 500 หรือ 750 มิลลิกรัมต่อลิตร-1 อย่างมีนัยสำคัญเพิ่มขึ้นน่าจะเป็นของฟักเทียบกับกลุ่มควบคุมได้รับการรักษา (p <0.01) ในการทดลองที่ 2, ฟักร้อยละค่าเฉลี่ย (ตารางที่ 1) เป็น 57% (ควบคุม) และ 67% (500 มก. L-1) การรักษาไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ 500 มก L-1 อย่างมีนัยสำคัญเพิ่มขึ้นน่าจะเป็นของปลาดุกช่องฟักไข่เมื่อเทียบกับไข่ได้รับการรักษาควบคุม (p <0.01) การกำจัดน้ำมูกเมทริกซ์ (Trial 2) อย่างมีนัยสำคัญ (p <0.05) ที่เพิ่มขึ้นน่าจะเป็นของฟักในทั้งสองได้รับการรักษาและกลุ่มควบคุมเมื่อเทียบกับไข่ที่เลี้ยงในเมทริกซ์ธรรมชาติ (Trial 1)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สามอย่างที่ถูกระบุว่าเป็นเชื้อรา S . การยับยั้ง ในการทดลองที่ 1 การเจริญเติบโตของปลาดุกอุยมากในไข่ พบว่าในขวด ไข่ทั้งหมดควบคุม ในขณะที่กลุ่มสารเคมีลดลงสังเกตของเชื้อราในไข่ ในการเปรียบเทียบกับการควบคุม ในการทดลองที่ 2 การเจริญเติบโตของเชื้อราในไข่ทุกขวดน้อยลงอย่างมากเมื่อเทียบกับของเชื้อราที่พบในการทดลองที่ 1หมายถึง เปอร์เซ็นต์ฟักในการทดลองที่ 1 ( ตารางที่ 1 ) คือ 44% ( การควบคุม ) , 54 ( 500 mg L − 1 ) และ 69% ( 750 mg L − 1 ) การรักษาไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ที่ 500 หรือ 750 mg L − 1 เพิ่มความน่าจะเป็นของฟักเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมรักษา ( P < 0.01 ) ในการทดลองที่ 2 ค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ฟัก ( ตารางที่ 1 ) คือ 57% ( ควบคุม ) และ 67% ( 500 mg L − 1 )ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์รักษา 500 mg L − 1 เพิ่มขึ้นน่าจะเป็นของปลาดุกสถานีไข่ฟักไข่ดิบเมื่อเทียบกับการควบคุม ( P < 0.01 ) การกำจัดของเมทริกซ์เป็นวุ้น ( ทดลอง 2 ) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p < 0.05 ) เพิ่มความน่าจะเป็นของฟักทั้งปฏิบัติและกลุ่มควบคุมเมื่อเทียบกับไข่ที่เลี้ยงอยู่ในเมทริกซ์ธรรมชาติ ( การทดลองที่ 1 ) .