In Thailand, rice is the staple foo

In Thailand, rice is the staple food and it can be grown almost everywhere.
Traditionally, a Thai farmer will grow rice for his consumption as well as to sell in the
market place. Comparing the price of rice used for consumption with those varieties
that are popular in Thai cities or in the world market, many people jump to the
conclusion that farmers should switch to specialize in these popular varieties
11
because they fetch higher prices. If the farmers who live in relatively remote and rainfed areas listen to this advice, they would have to sell all their rice production and use
the income to buy rice for their own consumption. In such cases, the farmers are then
subject to the full forces of instability. On the contrary, if the farmer produces for his
family’s consumption, his staple food needs are “immune” from outside market
forces. From such a more secure position, he can decide how to use the rest of his
labour and other resources to produce for his own needs or for the market. The
choices could be among such activities as poultry, fisheries, other animals, fruits and
vegetables, basketry and textiles. The farmer in this case does not aim for maximum
gain through monoculture specialization but is content with the principle of
moderation and the principle of spreading the risks to protect the farmer from
uncontrollable unstable factors.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในประเทศไทย ข้าวเป็นอาหารหลัก และมันสามารถจะปลูกเกือบทุก ประเพณี ชาวนาไทยปลูกข้าวสำหรับการบริโภคของเขาเช่นไปขายใน มาร์เก็ตเพลส เปรียบเทียบราคาของข้าวที่ใช้สำหรับการใช้กับสายพันธุ์เหล่านั้น ที่ได้รับความนิยม ในเมืองไทย หรือ ในตลาดโลก หลายคนกระโดดไป สรุปว่าเกษตรกรควรสลับไปยังเชี่ยวชาญในสายพันธุ์ยอดนิยมเหล่านี้11เนื่องจากพวกเขานำมาใช้ราคาที่สูงขึ้น ถ้าเกษตรกรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ต่าง ๆ ที่รีโมทและ rainfed ค่อนข้างฟังคำแนะนำนี้ พวกเขาจะมีการขายผลิตข้าวทั้งหมดของพวกเขา และใช้ รายได้จะซื้อข้าวสำหรับการบริโภคของตนเอง ในกรณี เกษตรกรอยู่แล้ว มีกองกำลังทั้งหมดของความไม่แน่นอน ในตรงกันข้าม ถ้าสร้างชาวนาสำหรับเขา การบริโภคของครอบครัว ความต้องการอาหารหลักของเขาคือ "ภูมิคุ้มกัน" จากนอกตลาด กองทัพ จากดังกล่าวปลอดภัยตำแหน่ง เขาสามารถตัดสินใจว่า จะใช้ส่วนเหลือของเขา แรงงานและทรัพยากรอื่น ๆ ในการผลิต สำหรับความต้องการของเขาเอง หรือตลาด ที่ ตัวเลือกอาจจะอยู่ในหมู่ต่าง ๆ เช่นสัตว์ปีก ประมง อื่น ๆ สัตว์ ผลไม้ และ ผัก เครื่องสานใบ และสิ่งทอ เกษตรกรในกรณีนี้ไม่มีจุดมุ่งหมายสูงสุดกำไรผ่านเรื่องความเชี่ยวชาญแต่เป็นเนื้อหากับหลักการของ ดูแลและหลักการของการกระจายความเสี่ยงเพื่อปกป้องชาวนาจากปัจจัยเสถียร uncontrollable

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในประเทศไทย ข้าวเป็นอาหารหลัก และมันสามารถเจริญเติบโตได้เกือบทุกที่
ตามประเพณี ไทย ชาวนาจะปลูกข้าวเพื่อการบริโภคของเขาเช่นเดียวกับที่จะขายใน
สถานที่ตลาด เปรียบเทียบราคาของข้าวที่ใช้สำหรับการบริโภคกับพันธุ์
ที่เป็นที่นิยมในเมืองไทยหรือในตลาดโลก หลายคนข้ามไปยัง
สรุปได้ว่า เกษตรกรควรเปลี่ยนเพื่อความเชี่ยวชาญในเหล่านี้นิยมพันธุ์
11
เพราะพวกเขาเรียกราคาที่สูงขึ้น หากเกษตรกรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ค่อนข้างห่างไกลและน้ำฝนฟังคำแนะนำนี้ พวกเขาจะต้องขาย ทั้งหมดของพวกเขา การผลิตข้าวและใช้
รายได้ที่จะซื้อข้าวสำหรับการบริโภคของตนเอง ในบางกรณี เกษตรกรแล้ว
เรื่องกองกำลังเต็มรูปแบบของความไม่มั่นคงในทางตรงกันข้าม ถ้าเกษตรกรผลิตเพื่อบริโภคในครอบครัว
, ความต้องการอาหารหลักของเขาคือ " ภูมิคุ้มกัน " จากกลไกตลาด
ข้างนอก จากดังกล่าวเพิ่มเติมได้ เขาสามารถตัดสินใจเลือกวิธีที่จะใช้ส่วนที่เหลือของ
แรงงานและทรัพยากรอื่น ๆเพื่อผลิตเพื่อความต้องการของตัวเอง หรือตลาด
เลือกสามารถอยู่ท่ามกลางกิจกรรมต่างๆ เช่น สัตว์ปีก สัตว์น้ำและสัตว์อื่น ๆและ
ผักผลไม้จักสาน และสิ่งทอ เกษตรกรในกรณีนี้ไม่ได้มุ่งเพื่อประโยชน์สูงสุดผ่านการเฉพาะทาง แต่เนื้อหา

ด้วยหลักการของสายกลางและหลักการของการกระจายความเสี่ยง เพื่อปกป้องเกษตรกรจาก
ปัจจัยที่ไม่แน่นอนแก่น