'I heard you caught the escaped mur

'I heard you caught the escaped murderer,' said Stapleton. 'l will look forward to hearing the story form Sir Henry at dinner tomorrow.
'Sir Henry is looking forward to dining with you and your sister tomorrow,' I replied.
'And so is my sister,' Stapleton said coldly. 'I look forward to seeing Sir Henry tomorrow at eight o'clock.'
'I will tell him,' I said. 'Good day.'
I walked on to Coombe Tracey and posted my letter. I saw a large house outside the village and asked who lived there.
'That is Mr Frankland's house,' the village shopkeeper told me.
Dr Mortimer had told me about Mr Frankland - and about Mr Frankland's interest in the stars. I decided to visit the gentleman and ask to see his telescope.
Mr Frankland was standing by his garden gate. He was a red-faced, elderly man with white hair.
'Good day,' I said, 'my name is Watson.'
'Dr Watson?' asked Mr Frankland.
'Yes,' I replied.
'I heard that you caught Selden last night on the moor,' said Mr Frankland. 'I nearly caught him myself.'
'How did you do that?' I asked in surprise.
'With my telescope. Come and see.'
Mr Frankland showed me into his house. I was veryBinterested in his telescope. It was very large and powerful.
'I saw a man on the moor a number of times,' said Mr Frankland.
'Why did you not tell the police?' I asked.
'I was not sure that it was the murderer,' he replied. 'I began to think that perhaps there were two men on the moor. But why would anyone want to live out on The moor? There is no food and the weather is cold. Then, yesterday saw something.'
'What did you see?' I asked.
'I saw someone taking food out on the moor,' answered Mr Frankland.
'At night?' I asked. I thought of Barrymore and his signal light. Perhaps Mr Frankland had seen Barrymore taking food and clothing out to Selden.
'No,' said Mr Frankland. 'I saw a boy taking food during the day - and letters.'
'Letters?' I asked. 'Are you sure?'
'Very sure,' said Mr Frankland, 'because I know the boy. I asked the postman and learnt that the boy collects letters every day.'
'And where does he take them?' I asked.
'Look through the telescope,' said Mr Frankland. 'Look at that old farmhouse to the right of High Tor. That is High Tor Farm. Someone lives there, but I do not know who. He is a stranger.'
I looked through the telescope at High Tor. On the left of the Tor I saw the roof of Merripit House, where the Stapletons lived. On the right, I saw an old farmhouse. The roof was broken and so was one wall. But I saw smoke coming from the chimney.
'Thank you, Mr Frankland,' I said. 'Whoever lives there is not Selden. Selden is dead.'
I said goodbye to Mr Frankland. Then I decided to walk across the moor and look at old High Tor Farm. It was a mile or two away and I reached it late in the afternoon. The sun was low in the sky and the air was cold.
I walked up to the farmhouse slowly. The door was broken and I looked inside. The farmhouse was empty and silent.
Part of the farmhouse was dry, where the roof was not broken. There was a wood fire on the floor and a bed in the corner. A lamp stood on a table with a pile of papers next to it.
I went into the farmhouse carefully. I put my hand into my jacket pocket where I kept my army revolver. I walked slowly to the table and looked at the pile of papers. I saw one of my own letters. Someone had stolen one of my own letters!
Who lived in the farmhouse? Was it the man with the black beard? Was it the man I had seen on the Tor?
I soon found out, as I heard the sound of footsteps outside. I took my revolver out of my pocket and turnedNtowards the door. A tall, thin man stood in the doorwayBwith his back to the setting sun. I could not see his face.
'It is a lovely evening, isn't it Watson?' the man said.
The man was Sherlock Holmes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"ผมได้ยินคุณจับฆาตกรหลบหนี กล่าวว่า Stapleton ' l จะหวังว่าจะได้ยินแบบเรื่องรักเฮนรี่ในเย็นวันพรุ่งนี้'รักเฮนรี่จะรอรับประทานอาหารกับคุณและน้องสาวของวันพรุ่งนี้ ผมตอบ'และดังนั้น เป็นน้องสาวของฉัน Stapleton กล่าวว่า coldly 'ฉันหวังว่าจะเห็นเซอร์เฮนรี่พรุ่งนี้ที่แปดโมง''ฉันจะบอกเขา ฉันกล่าว 'วันดี'ฉันเดินไปโรงแรมคูมเบแทรคเซย์ และลงรายการบัญชีจดหมายของฉัน เห็นบ้านหลังใหญ่อยู่นอกหมู่บ้าน และถามที่นั่น"นั่นเป็นบ้านของนาย Frankland เจ้าบ้านที่บอกฉันมอร์ทามเมอร์อาร์ Dr ได้บอกฉัน เกี่ยวกับนาย Frankland - และนาย Frankland สนใจในดาว ฉันตัดสินใจสุภาพบุรุษเข้าเยี่ยมชม และสอบถามเกี่ยวกับกล้องโทรทรรศน์ของเขานาย Frankland ยืน โดยประตูสวนของเขา เขาเป็นคนสูงอายุ red-faced กับผมสีขาวผมพูด 'วันดี 'ชื่อของฉันคือ วัตสัน''Dr Watson ' ถามนาย Franklandตอบ 'ใช่"ผมได้ยินว่า คุณติด Selden คืนมัวร์ กล่าวว่า นาย Frankland 'ฉันเกือบติดเขาเอง''วิธีทำคุณทำอย่างไร' ผมถามในความประหลาดใจ' ด้วยกล้องโทรทรรศน์ของฉัน มา และมองเห็น 'นาย Frankland พบฉันในบ้านของเขา ผม veryBinterested ในกล้องโทรทรรศน์ของเขา มันมีขนาดใหญ่มาก และมีประสิทธิภาพ'ผมเห็นคนบนมัวร์จำนวนครั้ง กล่าวว่า นาย Frankland'ทำไมไม่ได้คุณบอกตำรวจ" ถาม'ผมไม่แน่ใจว่า เป็นฆาตกร เขาตอบ ' เริ่มคิดว่า อาจจะมีชายสองคนในมัวร์ แต่ทำไมทุกคนจะต้องใช้ชีวิตอยู่มัวร์ออก มีไม่มีอาหาร และอากาศจะเย็น จากนั้น เมื่อวานนี้เห็นบางสิ่งบางอย่าง ''อะไรดู' ถาม'ผมเห็นคนทำอาหารออกในมัวร์ ตอบนาย Frankland'ค่ำคืน' ถาม คิด Barrymore และสัญญาณไฟของเขา บางทีนาย Frankland ได้เห็น Barrymore นำอาหาร และเสื้อผ้าออกไป Seldenกล่าวว่า นาย Frankland "ไม่ 'ผมเห็นเด็กผู้ชายทำอาหารระหว่างวัน - และตัวอักษร''ตัวอักษร' ถาม 'คุณแน่ใจหรือไม่'นาย Frankland กล่าวว่า 'แหง ๆ ' เพราะฉันรู้ว่าเด็ก ฉันถามบุรุษไปรษณีย์ที่ และเรียนรู้ที่เด็กรวบรวมจดหมายทุกวันนั้น '"และที่ไม่เขานำพวกเขาหรือไม่" ถาม'ดูกล้องโทรทรรศน์ กล่าวว่า นาย Frankland "ดูแบบบ้านเก่าที่ต้องการสูงต. ที่ฟาร์มต.สูงได้ คนอยู่ที่นั่น แต่ฉันไม่รู้ที่ เขาเป็นคนแปลกหน้าเป็น 'ผมมองผ่านทางกล้องที่ต.สูง ทางด้านซ้ายของทอร์ผมเห็นหลังคาบ้าน Merripit, Stapletons อาศัยอยู่ที่ ทางขวา ผมเห็นมีแบบบ้านเก่า หลังคาถูกตัดขาด และการหนึ่งผนัง แต่ผมเห็นมาควันจากปล่องไฟ'ขอบคุณ นาย Frankland ผมพูด "มีชีวิตอยู่ไม่ Selden Selden เสีย 'ผมพูดลากับนาย Frankland จาก นั้นผมตัดสินใจเดินข้ามมัวร์ และดูฟาร์มต.สูงเก่า นี่หรือสองไป และมาถึงในช่วงบ่าย ดวงอาทิตย์อยู่ต่ำในท้องฟ้า และอากาศเย็นฉันเดินขึ้นไปคุณภาพช้า ประตูถูกตัดขาด และช็อปปิ้งภายใน คุณภาพไม่ว่างเปล่า และเงียบส่วนหนึ่งของคุณภาพไม่แห้ง หลังคาไม่แตก มีไฟไม้พื้นและเตียงในมุม โคมไฟอยู่บนโต๊ะกับกองกระดาษอยู่ด้านข้างฉันเป็นแบบบ้านต่อไปอย่างระมัดระวัง ผมใส่มือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อของฉันที่ฉันเก็บของฉัน revolver กองทัพ ฉันเดินอย่างช้า ๆ ไปยังตาราง และมองกองเอกสาร ฉันเห็นตัวฉันเองอย่างใดอย่างหนึ่ง บางคนได้ขโมยหนึ่งจดหมายของฉันเองผู้ที่อาศัยอยู่ในคุณภาพ เป็นคนที่ มีเคราสีดำ คือคนที่ฉันได้เห็นบนต.เร็ว ๆ นี้พบ ฉันได้ยินเสียงเท้านอก ฉันเอาฉัน revolver พ็อกเก็ตของฉันและ turnedNtowards ประตู สูง บางคนอยู่ใน doorwayBwith เขาดวงอาทิตย์ตั้ง ฉันไม่สามารถเห็นหน้าของเขา'มันจะเย็นดี ไม่ใช่วัตสัน ' กล่าวว่า ชายคนนั้นผู้ชายเป็นเชอร์ล็อกโฮลมส์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ผมได้ยินมาว่าคุณจับฆาตกรหนีกล่าวว่าสเตเปิล 'l จะหวังว่าจะได้ยินเรื่องราวของเซอร์เฮนรี่รูปแบบงานเลี้ยงอาหารค่ำในวันพรุ่งนี้.
'เซอร์เฮนรี่รอคอยที่จะรับประทานอาหารกับคุณและน้องสาวของคุณในวันพรุ่งนี้' ผมตอบ.
'และเพื่อให้เป็นน้องสาวของฉัน' สเตเปิลกล่าวอย่างเย็นชา "ผมหวังจะได้เห็นเซอร์เฮนรี่ในวันพรุ่งนี้ที่ 8:00. '
'ฉันจะบอกเขาว่า' ผมบอกว่า 'วันดี.
ฉันเดินไป Coombe Tracey และโพสต์จดหมายของฉัน . ผมเห็นบ้านหลังใหญ่ที่อยู่นอกหมู่บ้านและถามว่าใครอาศัยอยู่ที่นั่น
'นั่นคือบ้านของนายแลนด์' เจ้าของร้านหมู่บ้านบอกฉัน.
ดร Mortimer เคยบอกฉันเกี่ยวกับนายแลนด์ - เกี่ยวกับความสนใจและนายแลนด์ในดาว ฉันตัดสินใจที่จะเยี่ยมชมสุภาพบุรุษและขอดูกล้องโทรทรรศน์ของเขา.
นายแลนด์กำลังยืนอยู่กับประตูสวนของเขา เขาเป็นสีแดงเผือดคนสูงอายุที่มีผมสีขาว.
'วันดี' ผมพูดว่า 'ผมชื่อวัตสัน.'
'Dr Watson? ถามนายแลนด์.
'ใช่' ผมตอบ.
"ผมได้ยินมาว่าคุณจับเซลเด้นคืนที่ผ่านมาในทุ่ง 'กล่าวว่านายแลนด์ "ผมเกือบจะจับเขาตัวเอง. '
'คุณไม่ทำอย่างนั้น? ฉันถามด้วยความประหลาดใจ.
'ด้วยกล้องโทรทรรศน์ของฉัน มาดู.
นายแลนด์แสดงให้ฉันเข้าไปในบ้านของเขา ฉันถูก veryBinterested ในกล้องโทรทรรศน์ของเขา มันเป็นขนาดใหญ่มากและมีประสิทธิภาพ.
"ผมเห็นชายคนหนึ่งในทุ่งจำนวนครั้ง 'กล่าวว่านายแลนด์.
'ทำไมคุณไม่บอกตำรวจ? ฉันถาม.
'ผมไม่แน่ใจว่ามันเป็นฆาตกร' เขาตอบ 'ผมเริ่มคิดว่าอาจจะมีอยู่สองคนบนทุ่ง แต่ทำไมทุกคนต้องการจะมีชีวิตอยู่ออกในทุ่ง? ไม่มีอาหารและสภาพอากาศที่หนาวเย็น จากนั้นเมื่อวานนี้เห็นอะไรบางอย่าง. '
'อะไรที่คุณเห็น?' ฉันถาม.
'ผมเห็นคนที่นำอาหารออกในทุ่ง' ตอบนายแลนด์.
'ในเวลากลางคืน? ฉันถาม ฉันคิดว่าแบรี่มอร์และแสงสัญญาณ บางทีนายแลนด์ได้เห็นแบรี่มอร์การอาหารและเสื้อผ้าออกไปเซลเด้น.
'ไม่' กล่าวว่านายแลนด์ 'ผมเห็นเด็กการอาหารในระหว่างวัน -. และตัวอักษร'
'จดหมาย'? ฉันถาม 'คุณแน่ใจหรือไม่?'
'แน่ใจมาก' กล่าวว่านายแลนด์ 'เพราะฉันรู้ว่าเด็ก ฉันถามบุรุษไปรษณีย์และได้เรียนรู้ว่าเด็กเก็บจดหมายทุกวัน. '
'และที่เขาพาพวกเขาไม่? ฉันถาม.
'มองผ่านกล้องโทรทรรศน์' กล่าวว่านายแลนด์ 'ดูที่บ้านไร่เก่าไปทางขวาของทอร์สูง นั่นคือสูงทอร์ฟาร์ม คนที่อาศัยอยู่ที่นั่น แต่ผมไม่ทราบว่าใคร เขาเป็นคนแปลกหน้า.
ผมมองผ่านกล้องโทรทรรศน์ที่สูง Tor ที่ด้านซ้ายของทอร์ที่ผมเห็นหลังคาของ Merripit บ้านที่อาศัยอยู่ Stapletons ด้านขวาผมเห็นบ้านไร่เก่า หลังคาถูกทำลายและเพื่อเป็นผนังด้านหนึ่ง แต่ผมเห็นควันออกมาจากปล่องไฟ.
'ขอบคุณนายแลนด์' ฉันกล่าวว่า 'ผู้ใดอาศัยอยู่ที่นั่นไม่ได้เซลเด้น เซลเด้นจะตาย. '
ฉันบอกลานายแลนด์ แล้วผมก็ตัดสินใจที่จะเดินข้ามทุ่งและมองไปที่เก่าสูงทอร์ฟาร์ม มันเป็นไมล์หรือสองออกไปและฉันถึงมันในตอนบ่าย ดวงอาทิตย์อยู่ในระดับต่ำในท้องฟ้าและอากาศหนาว.
ฉันเดินขึ้นไปยังบ้านช้า ประตูถูกหักและผมมองภายใน บ้านเป็นที่ว่างเปล่าและเงียบ.
เป็นส่วนหนึ่งของบ้านแห้งที่หลังคาไม่ขาด มีไฟไม้อยู่บนพื้นและเตียงในมุม โคมไฟยืนอยู่บนตารางที่มีกองเอกสารถัดไป.
ฉันเดินเข้าไปในบ้านอย่างระมัดระวัง ฉันใส่มือของฉันในกระเป๋าเสื้อของฉันที่ฉันเก็บปืนกองทัพของฉัน ผมเดินช้า ๆ ไปที่โต๊ะและมองไปที่กองเอกสาร ฉันเห็นหนึ่งของตัวอักษรของตัวเอง ใครบางคนได้ขโมยหนึ่งของตัวอักษรของตัวเอง!
ใครอาศัยอยู่ในบ้านได้หรือไม่ มันเป็นคนที่มีเคราสีดำ? มันเป็นคนที่ฉันเคยเห็นในทอร์?
ฉันเร็ว ๆ นี้พบว่าที่ผมได้ยินเสียงฝีเท้าที่อยู่ด้านนอก ผมเอาปืนของฉันออกมาจากกระเป๋าของฉันและ turnedNtowards ประตู สูงบางคนที่ยืนอยู่ใน doorwayBwith เขากลับไปยังดวงอาทิตย์ ผมมองไม่เห็นใบหน้าของเขา.
'มันเป็นช่วงเย็นที่น่ารักไม่ได้วัตสัน? ชายคนหนึ่งกล่าวว่า.
คนเป็น Sherlock Holmes

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

' ผมได้ยินว่าคุณจับหนีฆาตกร ' สเตเปิล ' ฉันจะมองไปข้างหน้าเพื่อที่ได้ยินเรื่องราวจากท่านเฮนรี่ที่เย็นพรุ่งนี้
'sir เฮนรี่คือมองไปข้างหน้าเพื่อรับประทานอาหารกับคุณและพี่สาวของคุณพรุ่งนี้ " ผมตอบ
และดังนั้นคือน้องสาวของผม ' ' สเตเปิล กล่าวเสียงเย็นชา ฉันหวังจะได้เห็น พรุ่งนี้ท่านเฮนรี่ที่ 8 นาฬิกา '
" จะบอกเขาว่า ' ' ผมพูด วันดี '
.ฉันเดินอยู่บนคูมบ์ Tracey และโพสต์จดหมายของฉัน ผมเห็นบ้านหลังใหญ่นอกหมู่บ้าน และถามคนที่อยู่ที่นั่น
ที่เป็นนายบ้านแลนด์ , บ้านเถ้าแก่บอก
ดร. มอร์ติเมอร์ บอกฉันเกี่ยวกับคุณ Frankland และเกี่ยวกับคุณ Frankland สนใจดาว ฉันตัดสินใจที่จะเยี่ยมชมสุภาพบุรุษและขอดูกล้องส่องทางไกล .
คุณ Frankland ยืนอยู่ประตูสวนของเขาเขาหน้าแดง คนแก่ผมขาว
ความดีวัน , ' ฉันกล่าวว่า ' ฉันชื่อวัตสัน '
'dr วัตสัน ? ถามคุณ Frankland .
"
' ผมตอบ ผมได้ยินว่าคุณจับที่ตั้งเมื่อคืนในทุ่ง ' นายแลนด์” ผมเกือบจะจับเขาเอง '
' ทำอะไร ? ' ผมถามด้วยความประหลาดใจ
'with กล้องดูดาวของฉัน มาดู '
นายแลนด์ให้ฉันเข้าบ้านผม verybinterested ในกล้องโทรทรรศน์ของเขา มันใหญ่มากและมีประสิทธิภาพ .
" เห็นผู้ชายในทุ่งหลายครั้ง ' นาย Frankland .
ทำไมคุณไม่แจ้งตำรวจ ? ผมถาม .
" คือไม่แน่ใจว่าเป็นฆาตกร , ' ' เขาตอบ ผมเริ่มที่จะคิดว่าบางทีมีชายสองคนในมัวร์ แต่ทำไมทุกคนต้องการที่จะอยู่ในมัวร์ ไม่มีอาหาร และอากาศหนาว จากนั้นเมื่อวานเห็นบางสิ่งบางอย่าง . '
'what คุณเห็น ? ผมถาม .
" เห็นคนถ่ายอาหารบนทุ่งโล่ง ' ตอบคุณ Frankland .
'at คืน ? ฉันถาม ฉันคิดว่า Barrymore และสัญญาณแสง บางทีคุณ Frankland เห็นแบร์รีมอร์ถ่ายอาหารและเสื้อผ้าออกไปที่ตั้ง .
' ' นายแลนด์” ผมเคยเห็นเด็กเอาอาหารระหว่างวัน - และตัวอักษร 'letters '
' ? ผมถาม . . . คุณแน่ใจนะ ?
'very แน่นอนนายแลนด์ ' ' เพราะผมรู้ว่าเด็ก ฉันถามบุรุษไปรษณีย์และได้เรียนรู้ว่าเด็กเก็บรวบรวมจดหมายทุกวัน '
และที่เขาใช้พวกเขา ? ฉันถาม
นี่เธอผ่านกล้องโทรทรรศน์ ' นายแลนด์” ดูที่ฟาร์มเก่าที่ด้านขวาของเว็บสูง ที่ฟาร์มต่อสูง มีคนอาศัยอยู่ที่นั่น แต่ผมไม่รู้ว่าใคร เขาเป็นคนแปลกหน้า . . .
ผมมองผ่านกล้องโทรทรรศน์ที่สูง ท.ด้านซ้ายของเว็บ ผมเห็นหลังคาบ้าน merripit ที่ stapletons อาศัยอยู่ ด้านขวาที่เห็นเป็นโรงนาเก่า หลังคาเสียจึงเป็น wall แต่ผมเห็นควันออกมาจากปล่องไฟ .
ขอบคุณค่ะ คุณแลนด์ ' ' ผมพูด ใครก็ตามที่อาศัยอยู่ไม่มีที่ตั้ง . ที่ตั้ง ตายแล้ว '
ฉันบอกลานายแลนด์ . ฉันตัดสินใจที่จะเดินข้ามทุ่ง และดูที่ฟาร์ม ต. เก่าสูงมันเป็นหนึ่งหรือสองไมล์ห่างฉันไปถึงบ่าย ดวงอาทิตย์อยู่ต่ำในท้องฟ้าและอากาศก็หนาว
ฉันเดินไปหาบ้านไร่อย่างช้าๆ ประตูเสีย และผมมองเข้าไปข้างใน บ้านไร่ว่างเปล่าและเงียบ .
ส่วนของบ้านไร่ แห้ง ที่หลังคาก็ไม่ขาด มีไม้ไฟบนพื้น และเตียงในมุมโคมไฟยืนบนโต๊ะกับกองกระดาษข้างๆ
ผมเข้าไปบ้านอย่างระมัดระวัง ฉันวางมือของฉันลงในกระเป๋าเสื้อที่ฉันเก็บปืนที่กองทัพของข้า ฉันเดินช้าๆไปที่โต๊ะและมองกองเอกสาร ฉันได้เห็นหนึ่งในจดหมายของฉันเอง มีคนขโมยหนึ่งของจดหมายของฉันเอง !
ที่อาศัยอยู่ในบ้านไร่ ? เป็นผู้ชายที่มีหนวดดำ เป็นผู้ชายที่ฉันได้เห็นบนเว็บ ?
ผมพบในไม่ช้า ผมได้ยินเสียงฝีเท้าด้านนอก ผมเอาปืนออกมาจากกระเป๋าของฉันและ turnedntowards ประตู ชายร่างผอมสูงที่ยืนใน doorwaybwith ของเขากลับไปที่พระอาทิตย์ ฉันไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขา มันเป็นเย็น
น่ารักไม่ใช่หรือวัตสัน ? เขากล่าวว่า มนุษย์เป็น Sherlock Holmes
.