I think of the postmodern attitude

I think of the postmodern attitude as that of a man who loves a very cultivated woman and knows he cannot say to her, "I love you madly," because he knows that she knows (and that she knows that he knows) that these words have already been written by Barbara Cartland. Still, there is a solution. He can say, "As Barbara Cartland would put it, I love you madly." At this point, having avoided false innocence, having said clearly that it is no longer possible to speak innocently, he will nevertheless have said what he wanted to say to the woman: that he loves her, but loves her in an age of lost innocence. If the woman goes along with this she will have received a declaration of love all the same.

Neither of the two speakers will feel innocent, both will have accepted the challenge of the past, of the already s ad, which cannot be eliminated; both will consciously and with pleasure play the game of irony...But both wll h ave succeeded, once again, in speaking of love.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผมคิดว่า ทัศนคติหลังสมัยใหม่กับคนที่รักผู้หญิงปลูกมาก และรู้ว่า เขาไม่พูดกับเธอ "ฉันรักคุณ นัก" เนื่องจากเขารู้ว่า เธอรู้ (และว่า เธอรู้ว่า เขารู้) ซึ่งคำเหล่านี้ได้ถูกเขียน โดย Barbara Cartland ด้วย ยัง มีปัญหา เขาสามารถพูด "เป็น Barbara Cartland จะใส่มัน ฉันรักเธอนัก" จุดนี้ มีหลีกเลี่ยงบริสุทธิ์เท็จ พูดชัดเจนว่า จะไม่สามารถพูด innocently เขาจะอย่างไรก็ตามได้กล่าวว่า สิ่งที่เขาอยากพูดกับผู้หญิง: ที่เขารักเธอ รักเธอในอายุของความบริสุทธิ์ที่สูญหาย ถ้าผู้หญิงไป ด้วยซึ่ง เธอจะได้รับการประกาศความรักเหมือน ไม่มีลำโพงสองจะรู้สึกบริสุทธิ์ ทั้งสองจะยอมรับความท้าทายในอดีต ของแล้ว s โฆษณา ซึ่งไม่สามารถจะตัดออก ทั้งสติ และ มีความสุขเล่นเกมประชด... แต่ทั้ง wll h ave สำเร็จ อีก ในการพูดของความรัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมคิดว่าทัศนคติหลังสมัยใหม่เป็นที่ของผู้ชายคนหนึ่งที่รักผู้หญิงคนหนึ่งที่ปลูกมากและรู้ว่าเขาไม่สามารถพูดกับเธอว่า "ผมรักคุณอย่างบ้าคลั่ง" เพราะเขารู้ดีว่าเธอรู้ (และที่เธอรู้ว่าเขารู้) ว่าคำพูดเหล่านี้ ได้รับการเขียนโดยบาร์บาร่า Cartland ยังคงมีวิธีการแก้ปัญหา เขาสามารถพูดว่า "ในฐานะที่เป็น Barbara Cartland จะใส่มันฉันรักคุณอย่างบ้าคลั่ง." ณ จุดนี้มีความบริสุทธิ์เท็จหลีกเลี่ยงได้มีกล่าวไว้อย่างชัดเจนว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะพูดอย่างบริสุทธิ์ใจ แต่อย่างไรก็ตามเขาจะได้กล่าวว่าสิ่งที่เขาต้องการจะพูดกับผู้หญิงคนนั้นว่าเขารักเธอ แต่รักเธอในยุคของความไร้เดียงสาหายไป . . ถ้าผู้หญิงคนนั้นไปพร้อมกับนี้เธอจะได้รับการประกาศของความรักทุกที่เหมือนกันทั้งลำโพงทั้งสองจะรู้สึกบริสุทธิ์ทั้งสองจะได้รับการยอมรับความท้าทายของการที่ผ่านมาของที่มีอยู่แล้วs โฆษณาซึ่งไม่สามารถตัดออก; ทั้งรู้ตัวและมีความสุขจะเล่นเกมของการประชด ... แต่ทั้ง Wll ชั่วโมง AVE ประสบความสำเร็จอีกครั้งหนึ่งในการพูดของความรัก