Just as I was turning off my commun

Just as I was turning off my communications, Wan Er’s picture looked at me. Her large eyes fluttered for a moment, while her lips turned upward as she smiled at me. Watching it made my own heart flutter. Too bad the moment passed too quickly. I didn’t have enough time to relish the moment, but at the same time, I was too embarrassed to video call again. I could only regretfully make a fist and said, “Stupid hand, why’d you close it so quickly!”

I climbed mountains and crossed rivers, and not long afterward, I finally arrived at Dragon City. With my sword on my back, I stood at the bottom of the city wall. Before I needed to say anything, a rope was thrown down for me. I grabbed onto it and lightly climbed to the top. My level had increased quite a bit and thus my strength had also increased. A simple task like climbing, had become easier than before.

“Pa!”

I softly landed on the pile of snow within the city wall. On one side, a Dragon City soldier rushed over to welcome me. He held one hand over his chest and said, “Mr Xiao Yao Zi Zai, are you here to see Ms. Frost?”

I was slightly puzzled. It seems as though since Frost had taken me in as her student, my position in Dragon City had also risen. Although I was still just a Dragon City Night Watch, my status was vastly different from that of a normal Dragon City soldier.

I nodded and said, “Yes. Where is Frost?”

The soldier pointed toward the East and said, “Ms. Frost is in that observation tower. Every night at nightfall, she stares into the distance by herself. No one dares to disturb her. Mister, how about you wait for a bit?”

I shook my head and said, “No need, I’ll go look for her!”

“Alright!”

……

I braced myself against the wind and sleet as I climbed up the tower, step by step, to the high observation deck. The observation deck’s area was extremely wide, and there were piles of snow everywhere. In the midst of the blizzard, a lone body stood on one side of the observation deck. Under her feet was a deep abyss, but she didn’t seem scared at all. Behind her, the wind danced, revealing her snowy white legs while her battle boots glowed a faint silver. The wind revealed a sword at her hip amidst her battle robe, safely sheathed away. Her long locks flowed with the wind. The scene evoked a strong sense of a traveler’s nostalgia and grief.

“Sha sha….”

My Divine Battle Boots stepped across the snow as I arrived beside Frost. I turned around to look at her. Snowflakes had landed on her long eyelashes as she blinked into the distance in the curtain of night; there was only darkness.

“Frost, what are you looking at?” I asked.

Frost continued to look into the distance, then softly said, “I’m looking… looking North of Dragon City. I’m looking… looking at the direction of where our soldiers are guarding, and watching… watching the possibility of all of them being killed. When will they appear, and when will they start to attack Dragon City? Exactly when will the war between the Seven Great Kingdoms start?

I stared blankly, “But I don’t see anything…”

Frost smiled, “There will come a day when you can see it.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เหมือนว่าผมถูกปิดการสื่อสารของฉัน รูปภาพ Wan Er มองที่ฉัน ดวงตาของเธอใหญ่ fluttered ช่วง ในขณะที่ริมฝีปากของเธอเปิดขึ้นเป็นเธอยิ้มที่ฉัน ดูมันทำกระพือหัวใจของตัวเอง ช่วงเวลามากเกินไปไม่ผ่านไปเร็วเกินไป ผมไม่ได้มีเวลาเพลิดเพลินกับช่วงเวลา แต่ในเวลาเดียวกัน ฉันก็อายเกินไปที่จะสนทนาทางวิดีโออีกครั้ง ฉันสามารถทำให้ตัวหมัดเท่านั้นฉะนั้น และกล่าว ว่า "โง่มือ ทำไมจะปิดอย่างรวดเร็ว"ผมปีนขึ้นภูเขา และข้ามแม่น้ำ และไม่นานหลังจากนั้น ฉันก็มาถึงที่เมืองมังกร ด้วยดาบของฉันบนหลังของฉัน ฉันยืนอยู่ที่ด้านล่างของกำแพงเมือง ก่อนจะพูดอะไร เชือกถูกราดลงฉัน ฉันคว้าบนมัน และปีนขึ้นไปด้านบนเบา ๆ ระดับของฉันเพิ่มขึ้นไม่น้อย และจึง เพิ่มความแข็งแรงของฉันได้ยัง งานง่ายเช่นปีน ได้กลายเป็นง่ายขึ้นกว่าเดิม"ป้า"ฉันเบา ๆ ที่ดินบนกองหิมะภายในกำแพงเมือง ด้านหนึ่ง ทหารเมืองมังกรวิ่งไปต้อนรับฉัน เขาจัดมือข้างหนึ่งผ่านหน้าอกของเขา และกล่าว ว่า "นายเซียวยาว Zi ไซหยานลี คุณนี่ดูนางสาวน้ำค้างแข็ง"ผมทั้งพิศวงทั้งเล็กน้อยมหัศจรรย์ ดูเหมือนว่าตั้งแต่น้ำแข็งได้นำฉันในฐานะนักเรียนของเธอ ยังเพิ่มตำแหน่งในเมืองมังกร แม้ว่าผมเป็นแค่มังกรเมืองคืนนาฬิกา สถานะของฉันได้อย่างมากมายแตกต่างจากทหารปกติเมืองมังกรผมพยักหน้า และกล่าว ว่า "ใช่ ซึ่งคือน้ำแข็งทหารชี้ไปทางตะวันออก และกล่าว ว่า "นางสาวน้ำค้างแข็งอยู่ที่หอสังเกตการณ์ ทุกคืนที่รัตติกาล ที่เธอจ้องมองกลับไปไกล ด้วยตัวเอง ไม่มีใครกล้าไปรบกวนเธอ Mister วิธีการเกี่ยวกับคุณรอบิต"ผมส่ายหัวของฉัน และกล่าว ว่า "ไม่จำเป็น ฉันจะไปหาเธอ""ไร"……ผมชุ่มชื้นตัวเองกับลมและ sleet เป็นฉันปีนขึ้นหอ ขั้น การวิวสูงขึ้น ที่ตั้งของจุดชมวิวได้กว้างมาก และมีกองหิมะทุก ในท่ามกลางหิมะ ตัวโลนยืนอยู่ด้านหนึ่งของจุดชมวิว ภายใต้เท้าของเธอเป็นหุบเหวลึก แต่เธอไม่ได้ดูเหมือนกลัวทั้งหมด เธอ เต้นลม เผยให้เห็นขาขาวจั๊วะของเธอขณะที่เธอต่อสู้รองเท้าสวมสีเงินจาง ๆ ลมเปิดเผยดาบที่สะโพกของเธอท่ามกลางเสื้อคลุมของเธอรบ อย่างปลอดภัยปกออกไป เธอล็อคยาวไหลลม ฉาก evoked ของเดินทางคิดถึงและเศร้าโศก"Sha sha..."รองเท้าของฉันต่อสู้พระเจ้าก้าวข้ามหิมะเป็นอันดับข้างแข็ง ผมหันไปรอบ ๆ เพื่อมองไปที่เธอ เกล็ดหิมะมีที่ดินบนขนตาที่ยาวของเธอเธอคันนั้นกะพริบเป็นระยะในม่านคืน มีความมืดเท่านั้น"น้ำค้างแข็ง เป็นสิ่งที่" ถามแข็งอย่างต่อเนื่องเพื่อดูระยะทาง แล้ว นวลกล่าวว่า, "ฉันมอง...มองทางเหนือของเมืองมังกร ฉันกำลัง...กำลังดูทิศทางของที่ทหารการป้องกัน และดู...ดูความเป็นไปได้ทั้งหมดของพวกเขาถูกฆ่าตาย เมื่อพวกเขาจะปรากฏ และเมื่อพวกเขาจะเริ่มโจมตีเมืองมังกร ว่าจะสงครามระหว่างก๊กดีเจ็ดเริ่มเมื่อใดฉันจ้องมอง blankly "แต่ไม่เห็นอะไร..."น้ำค้างแข็งยิ้ม "มาวันเมื่อคุณสามารถเห็นมัน"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เช่นเดียวกับผมปิดการสื่อสารของฉัน, ภาพ Wan เอ้อมองมาที่ฉัน ดวงตากลมโตของเธอเบาโผบินอยู่ครู่หนึ่งขณะที่ริมฝีปากของเธอเปิดขึ้นขณะที่เธอยิ้มให้ฉัน ดูมันทำกระพือหัวใจของตัวเอง เสียดายที่ช่วงเวลาที่ผ่านไปเร็วเกินไป ฉันไม่ได้มีเวลามากพอที่จะเพลิดเพลินขณะนี้ แต่ในเวลาเดียวกันผมก็อายเกินไปที่จะสายวิดีโออีกครั้ง ฉันเศร้าจะทำให้กำปั้นและกล่าวว่า "มือโง่ทำไมคุณปิดมันอย่างรวดเร็ว!" ผมปีนภูเขาและแม่น้ำข้ามและไม่นานหลังจากนั้นในที่สุดผมก็มาถึงที่เมืองมังกร ด้วยดาบที่ด้านหลังของฉันฉันยืนอยู่ที่ด้านล่างของผนังเมือง ก่อนที่ฉันต้องการที่จะพูดอะไรเชือกถูกโยนลงมาให้ฉัน ผมคว้ามันลงและเบา ๆ ปีนขึ้นไปด้านบน ระดับของฉันได้เพิ่มขึ้นไม่น้อยและทำให้ความแข็งแรงของฉันยังได้เพิ่มขึ้น งานง่ายๆเช่นการปีนเขาได้กลายเป็นเรื่องง่ายกว่าก่อน. "ป่า!" ​​ฉันเบา ๆ ลงบนกองหิมะภายในกำแพงเมือง ในอีกด้านหนึ่งเป็นทหาร Dragon City รีบวิ่งไปต้อนรับฉัน เขาจับมือมากกว่าหนึ่งหน้าอกของเขาและกล่าวว่า "นาย Xiao Yao Zi Zai, คุณมาที่นี่เพื่อดูนางสาวฟรอสต์?" ผมก็งงเล็กน้อย มันดูเหมือนกับว่าตั้งแต่ฟรอสต์ได้รับผมในฐานะนักศึกษาของเธอตำแหน่งของฉันในเมืองมังกรก็เพิ่มขึ้น ถึงแม้ว่าผมจะยังคงเป็นเพียงแค่ Dragon City Night Watch, สถานะของฉันเป็นอย่างมากมายแตกต่างจากที่ปกติทหาร Dragon City. ผมพยักหน้าและกล่าวว่า "ใช่ ฟรอสต์อยู่ที่ไหน? " ทหารชี้ไปทางทิศตะวันออกและกล่าวว่า" นางสาว ฟรอสต์อยู่ในหอสังเกตการณ์ว่า ทุกคืนค่ำจ้องมองเธอเป็นระยะทางด้วยตัวเอง ไม่มีใครกล้าที่จะรบกวนเธอ Mister วิธีการเกี่ยวกับคุณรอบิต? " ผมสั่นหัวของฉันและกล่าวว่า" ไม่ต้องฉันจะไปหาเธอ! " " เอาล่ะ! " ...... ฉันยันตัวเองกับลมและลูกเห็บเป็นผมปีนขึ้น หอทีละขั้นตอนเพื่อการสังเกตดาดฟ้าสูง พื้นที่การสังเกตดาดฟ้าเป็นที่กว้างมากและมีกองหิมะทุกที่ ในท่ามกลางพายุหิมะที่ร่างกายคนเดียวที่ยืนอยู่บนด้านหนึ่งของการสังเกตดาดฟ้า ใต้ฝ่าเท้าของเธอเป็นเหวลึก แต่เธอก็ไม่ได้ดูเหมือนกลัวที่ทั้งหมด ด้านหลังของเธอลมเต้นเผยให้เห็นขาของเธอเต็มไปด้วยหิมะสีขาวในขณะที่การต่อสู้รองเท้าของเธอส่องแสงสีเงินลม ลมเปิดเผยดาบที่สะโพกของเธอท่ามกลางการต่อสู้เสื้อคลุมของเธอได้อย่างปลอดภัยเปลือกออกไป ล็อคยาวของเธอไหลออกมากับลม ที่เกิดเหตุปรากฏความรู้สึกที่แข็งแกร่งของความคิดถึงของนักท่องเที่ยวและความเศร้าโศก. "Sha Sha ... ." ฉันพระเจ้ารบบู๊ทส์ก้าวข้ามหิมะที่ผมมาถึงข้างฟรอสต์ ผมหันไปมองเธอ เกล็ดหิมะได้ร่อนลงบนขนตายาวเธอขณะที่เธอกระพริบตาเป็นระยะทางในม่านของคืน; มีเพียงความมืด. "ฟรอสต์สิ่งที่คุณกำลังมองหาที่?" ฉันถาม. ฟรอสต์ยังคงมองไปไกลแล้วเบา ๆ กล่าวว่า "ผมกำลังมอง ... มองทางตอนเหนือของเมืองมังกร ฉันกำลังมอง ... มองไปที่ทิศทางของการที่ทหารของเราได้รับการปกป้องและเฝ้าดู ... ดูความเป็นไปได้ทั้งหมดของพวกเขาถูกฆ่าตาย เมื่อพวกเขาจะปรากฏขึ้นและเมื่อพวกเขาจะเริ่มต้นที่จะโจมตีเมืองมังกร? ว่าเมื่อสงครามระหว่างเจ็ดราชอาณาจักรใหญ่จะเริ่มต้นอย่างไรผมจ้อง blankly " แต่ฉันไม่เห็นอะไร ... " ฟรอสต์ยิ้ม "จะมาวันหนึ่งเมื่อคุณสามารถเห็นมัน."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แค่ฉันปิดการสื่อสารของฉัน ภาพวานเอ้อมองฉัน ดวงตาขนาดใหญ่ของเธอหวั่นไหวไปชั่วขณะ ในขณะที่ริมฝีปากของเธอเปิดขึ้น เธอยิ้มให้ฉัน การทำให้หัวใจฉันพองโตเอง เสียดายช่วงเวลาที่ผ่านไปเร็วเหลือเกิน ผมไม่ได้มีเวลาเพียงพอที่จะเพลิดเพลินกับช่วงเวลานั้น แต่ในขณะเดียวกัน ผมก็อายเกินไปที่จะโทรศัพท์ วีดีโออีกครั้ง ฉันได้แต่เสียดาย กำหมัดแล้วพูดว่า " ไอ้มือ แล้วทำไมนายต้องปิดมันอย่างรวดเร็ว "ฉันปีนภูเขาและข้ามแม่น้ำ และไม่นานหลังจากนั้น ในที่สุดฉันก็มาถึงที่เมืองมังกร ด้วยดาบบนหลังของผม ผมยืนอยู่ที่ด้านล่างของกำแพงเมือง ก่อนที่ผมจะต้องพูดอะไร เชือกถูกโยนลงมาให้ฉัน ฉันคว้ามันไว้และค่อยๆปีนขึ้นไปด้านบน ระดับของฉันได้เพิ่มขึ้นมากทีเดียว และทำให้พลังของฉันได้เพิ่มขึ้น งานง่ายๆ เช่น ปีนเขา ได้กลายเป็นง่ายขึ้นกว่าก่อน" ป้า ! "ฉันเบา ๆลงบนกองหิมะ ภายในกำแพงเมือง ในด้านหนึ่ง เมืองมังกรทหารรีบมาต้อนรับฉัน เขาถือมือเดียวเหนือหน้าอกของเขาและกล่าวว่า " นายเสี่ยวเหยาจื่อไจ้ คุณมาเห็น คุณฟรอสต์ "ฉันค่อนข้างงงงวย ดูเหมือนว่าตั้งแต่ที่ฟรอสต์รับฉันเป็นนักเรียนของเธอ ตำแหน่งในเมืองมังกร ยังเพิ่มขึ้น แม้ว่าฉันจะยังแค่มังกรเมืองคืนดู สถานะของผมมันแตกต่างอย่างมากจากที่ของทหารเมืองมังกรปกติฉันพยักหน้าและบอกว่า " ครับ ที่เป็นน้ำค้างแข็ง "ทหารชี้ไปทางตะวันออก และกล่าวว่า " คุณฟรอสต์ ในการสังเกตทาวเวอร์ ทุกค่ำคืนที่มืด เธอจ้องมองออกไปเอง ไม่มีใครกล้ารบกวนเธอ คุณคะ คุณรอสักครู่ได้มั้ย ? "ฉันสั่นหัวของฉันและกล่าวว่า " ไม่ต้อง ฉันไปตามหาเธอ "" เอาล่ะ ! ". . . . . . .ฉันกอดตัวเองกับลมและลูกเห็บที่ผมปีนขึ้นหอคอยทีละขั้นตอนเพื่อการสังเกตชั้นที่สูง บริเวณดาดฟ้ามีกว้างมาก และมีกองหิมะเต็มไปหมด ในท่ามกลางพายุหิมะ , ตัวโลนที่ยืนอยู่บนด้านหนึ่งของดาดฟ้าสังเกตการณ์ อยู่ใต้เท้าเป็นเหวลึก แต่เธอดูไม่กลัวเลย ข้างหลังเธอ ลมเต้น เผยให้เห็นขาขาวหิมะในขณะที่รองเท้ารบของเธอเปล่งแสงเงินอ่อน ลมพบดาบที่เธอคลุมเธอเท่ท่ามกลางการต่อสู้อย่างปลอดภัยเปลือกออกไป ล็อคของเธอยาวไหลกับลม ฉากที่ปลุกความรู้สึกของความคิดถึงของนักท่องเที่ยว และความเศร้าโศก" Sha Sha . . . . . . . "รองเท้ารบศักดิ์สิทธิ์ของฉันก้าวข้ามหิมะตามผมมาถึงข้าง ฟรอสต์ ผมหันกลับไปมองเธอ เกล็ดหิมะที่จอดอยู่บนขนตายาวของเธอขณะที่เธอกระพริบตา เข้าไป ระยะทางในม่านราตรี มีเพียงความมืดมิด" ฟรอส มองอะไร " ฉันถามฟรอสยังคงมองระยะทางแล้วเบา ๆว่า " ผมมอง . . . มองทางตอนเหนือของเมืองมังกร ฉันกำลังมองหา . . . มองไปทิศทางที่เหล่าทหารรักษาการณ์ และดู . . . ดูความเป็นไปได้ทั้งหมดของพวกเขาถูกฆ่าตาย เมื่อพวกเขาจะปรากฏและเมื่อพวกเขาจะเริ่มโจมตีเมืองมังกร เมื่อไหร่จะมีสงครามระหว่างเจ็ดสุดยอดอาณาจักรเริ่มฉันจ้องมองไปอย่างไร้จุดหมาย แต่ฉันไม่เห็นอะไรเลย . . . . . . . "ฟรอสท์ยิ้ม " มีจะมาวันเมื่อคุณสามารถเห็นมัน . "