In writing this review, several the

In writing this review, several themes emerged. First, although there has been a revolution
in the measurement of corruption over the past few years, estimated levels of corruption
are remarkably heterogeneous, so there remains little consensus about its magnitude.
Second, corrupt behavior has significant adverse consequences for efficiency and equity
outcomes. Third, we find fairly robust evidence that corrupt behavior can be modeled in
line with a few general economic principles: Corrupt officials respond to monitoring and
punishments as one would expect from basic incentive theory, and standard market forces
influence the level of bribes. That said, the ability of corrupt officials to substitute to
alternate forms of corruption and to otherwise adapt to policy changes, either in the short
run or the long run, suggests that applications of these principles can be tricky in practice.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในการเขียนบทความนี้ หลายรูปแบบเกิด แรก แม้ว่าได้มีการปฏิวัติประเมินระดับของความเสียหายในวัดเสียหายกี่ปีผ่านมาเป็นไข้แต่แตกต่างกัน ดังนั้นยังคงมีน้อยมติเกี่ยวกับขนาดของลักษณะที่สอง เสียหายมีผลร้ายอย่างมีนัยสำคัญในประสิทธิภาพและหุ้นผลลัพธ์ที่ ที่สาม เราพบหลักฐานที่ค่อนข้างแข็งแกร่งที่สามารถสร้างแบบจำลองลักษณะการทำงานเสียหายในบรรทัด มีกี่หลักเศรษฐกิจทั่วไป: ตอบเจ้าหน้าที่เสียหายการตรวจสอบ และลงโทษเป็นหนึ่งคาดหวังว่าจากทฤษฎีการจูงใจพื้นฐาน และการตลาดมาตรฐานกองมีอิทธิพลต่อระดับของแมคอินทอช ที่กล่าวว่า ความสามารถของเจ้าหน้าที่เสียหายเพื่อทดแทนการรูปแบบอื่น ของการทุจริต และ การปรับเปลี่ยนหรือ เปลี่ยนแปลงนโยบาย ทั้งในระยะสั้นเรียกใช้หรือลองรัน แนะนำว่า โปรแกรมประยุกต์ของหลักการเหล่านี้สามารถหากินในทางปฏิบัติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการเขียนรีวิวนี้หลายรูปแบบที่โผล่ออกมา ครั้งแรกแม้ว่าจะมีการปฏิวัติในการวัดของความเสียหายในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาประมาณระดับของการทุจริตมีความแตกต่างกันอย่างน่าทึ่งเพื่อให้ยังคงมีความเห็นเป็นเอกฉันท์เพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับความสำคัญของ. ประการที่สองพฤติกรรมเสียหายมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญที่ไม่พึงประสงค์ให้มีประสิทธิภาพและส่วนของผล ประการที่สามเราพบหลักฐานที่แข็งแกร่งอย่างเป็นธรรมว่าพฤติกรรมเสียหายสามารถจำลองในสอดคล้องกับหลักการทางเศรษฐกิจไม่กี่ทั่วไป: เจ้าหน้าที่เสียหายตอบสนองต่อการตรวจสอบและการลงโทษเป็นหนึ่งจะคาดหวังจากทฤษฎีแรงจูงใจขั้นพื้นฐานและกลไกตลาดมาตรฐานมีผลต่อระดับของการให้สินบน ที่กล่าวว่าความสามารถของเจ้าหน้าที่เสียหายเพื่อทดแทนการเลือกรูปแบบของการทุจริตและอย่างอื่นปรับตัวเข้ากับการเปลี่ยนแปลงนโยบายทั้งในระยะสั้นและการทำงานหรือระยะยาวแสดงให้เห็นว่าการประยุกต์ใช้หลักการเหล่านี้อาจเป็นเรื่องยุ่งยากในทางปฏิบัติ