“What column?” you number morosely,

“What column?” you number morosely, resigning yourself to you fate. You’re been counting in your head and they’re probably accurate with their figures. You never could get anywhere on time, and you estimate you’ve been late about 10 times in the last 14 working days—that is, if you count the extra 15 minutes you took for lunch a few times. And you thought no one had noticed!

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"อะไรคอลัมน์" คุณเลข morosely ลาตัวเองเพื่อชะตากรรมของคุณ คุณกำลังถูกนับในหัวของคุณ และพวกเขากำลังถูกต้องอาจจะ มีตัวเลข คุณไม่สามารถไปได้ทุกเวลา และคุณประเมินคุณได้รับล่าช้าประมาณ 10 ครั้งในวันทำงานสุดท้าย 14 — นั่นคือ ถ้าคุณนับ 15 นาที คุณใช้สำหรับอาหารกลางวันกี่ครั้ง และคุณคิดว่า ไม่มีใครพบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"สิ่งที่คอลัมน์" คุณจำนวนอย่างอารมณ์ไม่ดีลาออกด้วยตัวคุณเองกับคุณชะตากรรม คุณกำลังถูกนับในหัวของคุณและพวกเขาอาจจะมีความถูกต้องกับตัวเลขของพวกเขา คุณไม่เคยได้รับที่ใดก็ได้ในเวลาและคุณประเมินคุณได้รับในช่วงปลายประมาณ 10 ครั้งในช่วง 14 วันที่ทำงานคือถ้าคุณนับพิเศษ 15 นาทีคุณเอาสำหรับมื้อกลางวันเพียงไม่กี่ครั้ง และคุณคิดว่าไม่มีใครสังเกตเห็น!

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" คอลัมน์อะไร " คุณหมายเลขซึ่งมีอารมณ์ขุ่นมัว การลาออกเอง เจ้าชะตา คุณจะถูกนับในหัวของคุณและพวกเขาอาจจะถูกต้องกับตัวเลขของพวกเขา คุณไม่เคยได้รับที่ใดก็ได้ในเวลาและคุณประมาณ คุณมาสายประมาณ 10 ครั้งในช่วง 14 วัน นั่นคือ ถ้านับรวม 15 นาทีคุณเอาอาหารกลางวันไปกี่ครั้ง และคุณคิดว่าไม่มีใครสังเกตเห็น