Time–space compression – refers to

Time–space compression – refers to the annihilation of space through
time that lies at the core of capitalism (Harvey, 1989). Concepts of
convergence and distanciation do not offer an explanation for why social
relations are stretched across space. Geographer David Harvey, in The
Condition of Postmodernity (1989), provided an argument which has
been of central influence in the way geographers think about the
relationship between time–space and globalization. He suggests:
that we have been experiencing, these last two decades, an intense phase
of time–space compression that has had a disorienting and disruptive
impact upon political-economic practices, the balance of class power,
as well as upon social and cultural life.
(

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นที่เวลา – อัด – หมายถึงทำลายล้างพื้นที่ผ่านเวลาที่อยู่ในหลักของทุนนิยม (ฮาร์วีย์ 1989) แนวคิดของบรรจบกันและ distanciation มีคำอธิบายสำหรับเหตุผลทางสังคมความสัมพันธ์จะถูกยืดในพื้นที่ ภาพ David ฮาร์วีย์ ในการสภาพของ Postmodernity (1989), ให้การโต้แย้งซึ่งมีได้ของกลางในแบบ geographers คิดเกี่ยวกับการความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่เวลา – และโลกาภิวัตน์ เขาแนะนำ:ที่เราได้รับประสบ เหล่านี้สองทศวรรษ เป็นระยะรุนแรงเวลา – พื้นที่การบีบอัดที่มีความ disorienting และขวัญกระทบที่มีต่อวิธีปฏิบัติทางการเมืองเศรษฐกิจ ความสมดุลของระดับพลังงานเช่นเดียวกับกับชีวิตสังคม และวัฒนธรรม(

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การบีบอัด Time พื้นที่ - หมายถึงการทำลายล้างของพื้นที่ผ่าน
เวลานั้นอยู่ที่หลักของระบบทุนนิยม (ฮาร์วีย์ 1989) เดอะ แนวคิดของ
การบรรจบกันและ distanciation ไม่ให้คำอธิบายว่าทำไมสังคม
ความสัมพันธ์จะยืดทั่วพื้นที่ ภูมิศาสตร์เดวิดฮาร์วีย์ใน
สภาพ Postmodernity (1989) ให้การโต้แย้งซึ่งมี
รับอิทธิพลของกลางในทางภูมิศาสตร์คิดเกี่ยวกับ
ความสัมพันธ์ระหว่างเวลาพื้นที่และโลกาภิวัตน์ เขาแสดงให้เห็น:
การที่เราได้รับประสบการณ์เหล่านี้สองทศวรรษที่ผ่านขั้นตอนการรุนแรง
ของการบีบอัดเวลาพื้นที่ที่ได้มีการสับสนและทำลาย
ผลกระทบต่อการปฏิบัติทางการเมืองเศรษฐกิจและความสมดุลของพลังงานในชั้นเรียน
เช่นเดียวกับเมื่อชีวิตทางสังคมและวัฒนธรรม .
(