เชียงใหม่
“ดอยสุเทพเป็นศรี ประเพณีเป็นสง่า
บุปผชาติล้วนงามตา นามล้ำค่านครพิงค์”
นพบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่ หรือเวียงพิงค์ ก่อตั้ง
โดยพญามังรายมหาราช ปฐมกษัตริย์ แห่งราชวงศ์
มังรายเมื่อ พ.ศ.1839 ราชวงศ์นี้ได้ปกครองต่อมา
ยาวนาน 200 ปี เมืองนี้ตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า
ใน พ.ศ. 2101 ต่อมา
ในปี พ.ศ. 2317 พระเจ้าตากสินมหาราช ขับไล่
พม่าจนพ่ายแพ้ไป เชียงใหม่จึงรวมเข้าในอาณาจักร
สยามนับแต่นั้นมา ต่อมาสมัยพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
เชียงใหม่มีฐานนะเป็นเมืองประเทศราช และเมื่อมีการ
ปรับปรุงปกครองส่วนภูมิภาคในสมัยพระบาทสมเด็จ
พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เชียงใหม่เปลี่ยนฐานนะเป็น
มณฑณพายัพ และเป็นจังหวัดในสมัยพระบาทสมเด็จ
พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ปัจจุปันเชียงใหม่นับเป็นเมืองใหญ่
และสำคัญที่สุดของภาคเหนือ และในขณะเดียวกันก็ยังเป็น
เมืองที่รวบรวมศิลปกรรม โบราณวัตถุ ตลอดจนวัฒนธรรม
ดั้งเดิมของล้านนาไทยเอาไว้ และมีอายุครบ 720 ปี
ในปี พ.ศ. 2559 นี้
โดยทั่วไปแล้ว พื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ ส่วนใหญ่
เป็นป่าละเมาะและภูเขา มีที่ราบอยู่ตอนกลางตามสอง
ฝากฝั่งแม่น้ำปิง อาณาเขตของจังหวัดเชียงใหม่ ทิศเหนือ
ติดต่อกับรัฐเชียงตุง ของสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า
ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดลำพูนและตาก ทิศวันตก ติดต่อ