A field-scale experiment with a com

A field-scale experiment with a complete randomized block design was performed to study the degradation of buried oil on a shoreline over a period of almost 1 year. The following four treatments were examined in three replicate blocks: two levels of fertilizer treatment of oil-treated plots, one receiving a weekly application of liquid fertilizer and the other treated with a slow-release fertilizer; and two controls, one not treated with oil and the other treated with oil but not with fertilizer. Oil degradation was monitored by measuring carbon dioxide evolution and by chemical analysis of the oil. Buried oil was degraded to a significantly greater extent in fertilized plots, but no differences in oil chemistry were observed between the two different fertilizer treatments, although carbon dioxide production was significantly higher in the oil-treated plots that were treated with slow-release fertilizer during the first 14 days of the experiment. Bacterial communities present in the beach sediments were profiled by denaturing gradient gel electrophoresis (DGGE) analysis of PCR-amplified 16S rRNA gene fragments and 16S rRNA amplified by reverse transcriptase PCR. Similarities between the DGGE profiles were calculated, and similarity matrices were subjected to statistical analysis. These analyses showed that although significant hydrocarbon degradation occurred both in plots treated with oil alone and in the plots treated with oil and liquid fertilizer, the bacterial community structure in these plots was, in general, not significantly different from that in the control plots that were not treated with oil and did not change over time. In contrast, the bacterial community structure in the plots treated with oil and slow-release fertilizer changed rapidly, and there were significant differences over time, as well as between blocks and even within plots. The differences were probably related to the higher concentrations of nutrients measured in interstitial water from the plots treated with slow-release fertilizer. Bacteria with 16S rRNA sequences closely related (>99.7% identity) to Alcanivorax borkumensis and Pseudomonas stutzeri sequences dominated during the initial phase of oil degradation in the plots treated with slow-release fertilizer. Field data were compared to the results of previous laboratory microcosm experiments, which revealed significant differences.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทดลองขนาดฟิลด์ ด้วยการออกแบบบล็อกสมบูรณ์ randomized ที่ดำเนินการศึกษาการย่อยสลายน้ำมันฝังอยู่บนชายฝั่งเป็นระยะเวลาเกือบ 1 ปี รักษาที่สี่ต่อไปนี้ถูกตรวจสอบในบล็อก 3 replicate: รักษาผืนน้ำมันถือว่าปุ๋ย 2 ระดับ ปุ๋ยน้ำและอื่น ๆ ที่ใช้ประจำสัปดาห์รับหนึ่งรับปุ๋ยปล่อยช้า และควบคุมสอง หนึ่งไม่รับน้ำมัน และอื่น ๆ ถือว่า มีน้ำมัน แต่ไม่ มีปุ๋ย ย่อยสลายน้ำมันถูกตรวจสอบ โดยการวัดคาร์บอนไดออกไซด์วิวัฒนาการ และวิเคราะห์ทางเคมีของน้ำมัน น้ำมันฝังได้เสื่อมโทรมไปขอบเขตมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในปฏิสนธิผืน แต่ไม่มีความแตกต่างทางเคมีน้ำมันสุภัคระหว่างรักษาปุ๋ยแตกต่างกันสอง แม้ว่าการผลิตก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สูงมากในน้ำมันถือว่าโครงการที่ได้รับการรักษาปล่อยช้าใส่ปุ๋ยในช่วง 14 วันแรกของการทดลอง ชุมชนอยู่ในตะกอนชายหาดจากแบคทีเรียถูก profiled โดย denaturing เจลไล่ระดับ electrophoresis (DGGE) วิเคราะห์แยกส่วนขยาย PCR 16S rRNA ยีน 16S rRNA ที่ขยาย โดยกลับ transcriptase PCR มีคำนวณความคล้ายคลึงระหว่างโพรไฟล์ DGGE และเมทริกซ์คล้ายถูกต้องวิเคราะห์ทางสถิติ วิเคราะห์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่า แม้ว่าการสลายตัวของไฮโดรคาร์บอนที่สำคัญเกิดขึ้นทั้งในผืนรับน้ำมันเพียงอย่างเดียว และ ในผืนรับปุ๋ยน้ำมันและของเหลว ชุมชนแบคทีเรียโครงสร้างในผืนเหล่านี้ถูก ทั่วไป ไม่แตกต่างอย่างมากจากในโครงการควบคุมที่ไม่ได้รับน้ำมัน และไม่ได้เปลี่ยนช่วงเวลา ในทางตรงกันข้าม โครงสร้างชุมชนแบคทีเรียในผืนรับปุ๋ยน้ำมันและปล่อยช้าเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว และมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ เวลา ตลอดจน ระหว่างบล็อก และแม้ภาย ในผืน ความแตกต่างที่อาจเกี่ยวข้องกับความเข้มข้นสูงกว่าสารอาหารในน้ำหลากจากผืนรับปุ๋ยออกช้า แบคทีเรีย ด้วย 16S rRNA ลำดับสัมพันธ์ (> เอกลักษณ์ 99.7%) Alcanivorax borkumensis และ Pseudomonas stutzeri ลำดับที่ครอบงำในช่วงระยะเริ่มต้นของการสลายตัวของน้ำมันในผืนรับปุ๋ยออกช้า ข้อมูลของเขตข้อมูลถูกเปรียบเทียบกับผลก่อนหน้านี้พิภพในการทดลองจากห้องปฏิบัติ ซึ่งเปิดเผยความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การทดลองภาคสนามขนาดที่มีการออกแบบบล็อกสุ่มสมบูรณ์ได้ดำเนินการเพื่อศึกษาการย่อยสลายของน้ำมันฝังอยู่บนชายฝั่งในช่วงเกือบ 1 ปี สี่ต่อไปนี้การรักษามีการตรวจสอบซ้ำในสามบล็อก: สองระดับของการรักษาปุ๋ยแปลงน้ำมันได้รับการปฏิบัติอย่างใดอย่างหนึ่งที่ได้รับการประยุกต์ใช้สัปดาห์ปุ๋ยน้ำและอื่น ๆ ที่รับการรักษาด้วยปุ๋ยปล่อยช้า; และสองการควบคุมอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้รับการรักษาด้วยน้ำมันและอื่น ๆ ที่ได้รับการรักษาด้วยน้ำมัน แต่ไม่ได้มีการใส่ปุ๋ย การย่อยสลายน้ำมันคือการตรวจสอบโดยการวัดวิวัฒนาการก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และการวิเคราะห์ทางเคมีของน้ำมัน น้ำมันฝังถูกย่อยสลายในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญในแปลงเพาะ แต่ความแตกต่างในทางเคมีไม่มีน้ำมันถูกตั้งข้อสังเกตระหว่างสองการรักษาปุ๋ยที่แตกต่างกันถึงแม้ว่าการผลิตก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์อย่างมีนัยสำคัญที่สูงขึ้นในแปลงน้ำมันได้รับการรักษาที่ได้รับการรักษากับปุ๋ยปล่อยช้าในช่วง 14 วันแรกของการทดลอง ชุมชนแบคทีเรียอยู่ในตะกอนชายหาดถูกประวัติโดย denaturing ลาดข่าวคราว (DGGE) การวิเคราะห์ของ PCR-16S rRNA ขยายชิ้นส่วนของยีนและ 16S rRNA ขยายโดยวิธี PCR transcriptase ย้อนกลับ ความคล้ายคลึงกันระหว่างโปรไฟล์ DGGE ถูกคำนวณและการฝึกอบรมความคล้ายคลึงกันได้ภายใต้การวิเคราะห์ทางสถิติ การวิเคราะห์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่าถึงแม้จะย่อยสลายสารไฮโดรคาร์บอนที่สำคัญที่เกิดขึ้นทั้งในแปลงได้รับการรักษาด้วยน้ำมันเพียงอย่างเดียวและในแปลงได้รับการรักษาด้วยน้ำมันและปุ๋ยน้ำโครงสร้างชุมชนแบคทีเรียในแปลงเหล่านี้โดยทั่วไปไม่แตกต่างจากที่ในแปลงควบคุมที่อยู่ ไม่ได้รับการรักษาด้วยน้ำมันและไม่เปลี่ยนแปลงเมื่อเวลาผ่านไป ในทางตรงกันข้ามโครงสร้างชุมชนแบคทีเรียในแปลงได้รับการรักษาด้วยน้ำมันและปุ๋ยปล่อยช้าการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วและมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในช่วงเวลาเช่นเดียวกับระหว่างบล็อกและแม้จะอยู่ในแปลง ความแตกต่างที่อาจจะมีความสัมพันธ์กับความเข้มข้นสูงของสารอาหารในน้ำวัดสิ่งของจากแปลงที่ได้รับปุ๋ยปล่อยช้า แบคทีเรียที่มีลำดับ 16S rRNA เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด (> ตัวตน 99.7%) เพื่อ borkumensis Alcanivorax และ Pseudomonas stutzeri ลำดับที่โดดเด่นในช่วงเริ่มต้นของการย่อยสลายน้ำมันในแปลงที่ได้รับปุ๋ยปล่อยช้า ข้อมูลภาคสนามที่ถูกเมื่อเทียบกับผลการทดลองในห้องปฏิบัติการพิภพก่อนหน้านี้ซึ่งเผยให้เห็นความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สนามทดลองชั่งกับสมบูรณ์สุ่ม Block ทำการศึกษาการย่อยสลายของฝังน้ำมันบนชายฝั่ง ตลอดระยะเวลาเกือบ 1 ปี สี่ต่อไปนี้การรักษาโดยทำการศึกษาใน 3 ทำซ้ำบล็อก : สองระดับของการรักษาปุ๋ยน้ำมันรักษาแปลงรับโปรแกรมรายสัปดาห์ของปุ๋ยเหลวและอื่น ๆ ถือว่า มีช้า ปุ๋ย และสองตัวควบคุมหนึ่งไม่ได้รับการรักษาด้วยน้ำมันและอื่น ๆที่ได้รับการรักษาด้วยน้ำมัน แต่ไม่ใช่กับปุ๋ย การย่อยสถูกตรวจสอบโดยการวัดคาร์บอนไดออกไซด์ และวิวัฒนาการ โดยการวิเคราะห์ทางเคมีของน้ำมัน ฝังน้ำมันถูกลงอย่างมีขอบเขตมากขึ้นในแปลงแต่ไม่แตกต่างกันใน เคมี น้ำมัน ที่พบระหว่างสองแตกต่างกัน ปุ๋ย การรักษา แม้ว่าการผลิตคาร์บอนไดออกไซด์สูงกว่าในแปลงที่ได้รับการรักษาด้วยน้ำมันรักษาปุ๋ยช้าในช่วง 14 วันแรกของการทดลองปัจจุบันในชุมชนหาดตะกอนแบคทีเรียถูก profiled โดยี่ลาด gel electrophoresis ( การทดลอง ) วิเคราะห์ดีเอ็นเอ amplified เบส 16S rRNA ยีนกระจายตัวและเบส 16S rRNA โดยขยาย reverse transcriptase PCR ความคล้ายคลึงกันระหว่างการทดลองโปรไฟล์คำนวณ และความเหมือนเมทริกซ์ถูกวิเคราะห์ทางสถิติการวิเคราะห์เหล่านี้ พบว่า แม้ว่าที่สำคัญเกิดขึ้นทั้งในแปลงไฮโดรคาร์บอนการรักษาด้วยน้ำมันเพียงอย่างเดียว และในแปลงที่ได้รับปุ๋ย น้ำมันเหลว โครงสร้างชุมชนแบคทีเรียในแปลงเหล่านี้โดยทั่วไปไม่แตกต่างจากที่ในแปลงควบคุมที่ไม่ได้รับการรักษาด้วยน้ำมันและไม่ได้เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ในทางตรงกันข้ามโครงสร้างชุมชนแบคทีเรียในดินที่ได้รับการรักษาด้วยน้ำมันและปุ๋ยช้า เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว และมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในช่วงเวลา รวมทั้งระหว่างบล็อกและแม้แต่ภายในแปลง ความแตกต่างที่อาจจะเกี่ยวข้องกับปริมาณที่สูงขึ้นของสารอาหารในวัดดูน้ำจากแปลงที่ได้รับปุ๋ยช้า .แบคทีเรียที่มีลำดับเบส 16S rRNA เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด ( 99.7% ตัวตน ) และ alcanivorax borkumensis Pseudomonas stutzeri ลำดับการปกครองในช่วงระยะเริ่มต้นของการรักษาด้วยน้ำมันในแปลง ปุ๋ยช้า . ข้อมูล ข้อมูลเปรียบเทียบกับผลการทดลองของพิภพห้องปฏิบัติการก่อนหน้าซึ่งพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ