He was right of course. I was forty

He was right of course. I was forty-one. He looked about twenty-five, just out of medical school I should think. Although it’s hard to be certain. Once you pass a particular age yourself your perspective shifts. People of that age become little more than children. You drag the horizon of youth along with you, like the reverse of walking to the end of the rainbow.
I suppose his calling me “Miss Castle” didn’t help. And “ not as young as you used to be”. That’s a phrase for ninety-year-olds. I was Sally and I was young before he said that. After he said it I was Miss Castle and I wasn’t young any more. It happened as suddenly as that, my entry into middle age.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาได้ถูกต้องแน่นอน ผมสี่สิบ เขาดูประมาณยี่สิบห้า เพิ่งออกจากโรงเรียนแพทย์ที่ควรคิด แม้ว่าจะเป็นการยากที่จะให้แน่ใจ เมื่อผ่านอายุเฉพาะตัวเองกะมุมมองของคุณ การกลายเป็นคนที่อายุน้อยกว่าเด็ก คุณลากเส้นขอบฟ้าของเยาวชนพร้อมกับคุณ เช่นการย้อนกลับของการเดินของรุ้งสมมติว่า เขาเรียกผม "นางสาวปราสาท" ไม่ได้ช่วย และ "ไม่เด็ก ตามคุณใช้" ที่เป็นวลีสำหรับ 90 ปี ผมแฮร์รี และได้หนุ่มก่อนเขากล่าวไว้ว่า หลังจากที่เขากล่าวว่า ผมพลาดปราสาท และไม่ค่อยหนุ่มอีก จะเกิดขึ้นทันทีว่า ฉันเข้าวัยกลางคน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาเป็นคนที่เหมาะสมแน่นอน ผมเป็นสี่สิบเอ็ด เขามองเกี่ยวกับยี่สิบห้า, เพียงแค่ออกจากโรงเรียนแพทย์ที่ฉันควรจะคิดว่า แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องยากที่จะเป็นบางอย่าง เมื่อคุณผ่านวัยโดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวเองเปลี่ยนแปลงมุมมองของคุณ คนในวัยที่กลายเป็นน้อยกว่าเด็ก คุณสามารถลากขอบฟ้าของเยาวชนพร้อมกับคุณเหมือนย้อนกลับของการเดินไปที่ปลายรุ้ง.
ฉันคิดว่าเขาเรียกผมว่า "ปราสาทนางสาว" ไม่ได้ช่วย และ "ไม่ได้เป็นสาวที่คุณเคยเป็น" นั่นเป็นวลีเก้าสิบปี olds ฉันเป็นแซลลี่และผมเป็นเด็กก่อนที่เขาจะกล่าวว่า หลังจากที่เขากล่าวว่าผมเป็นนางสาวปราสาทและผมก็ไม่ได้หนุ่มใด ๆ เพิ่มเติม มันเกิดขึ้นก็เป็นเหมือนที่รายการของฉันเป็นวัยกลางคน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาพูดถูกแน่นอน ฉันคือ . เขาดูประมาณยี่สิบห้า เพิ่งออกจากโรงเรียนแพทย์ควรคิด ถึงแม้ว่ามันยากที่จะแน่ใจ เมื่อคุณผ่านวัยโดยเฉพาะด้วยตัวคุณเอง มุมมองเปลี่ยน คนอายุน้อยที่เป็นมากกว่าเด็ก คุณลากขอบฟ้าของเยาวชนพร้อมกับคุณ เหมือนกลับเดินไปยังปลายรุ้ง .
ฉันคิดว่าเขาเรียกฉันว่า " คิดถึงปราสาท " ไม่ได้ช่วยอะไรเลย และ " ไม่หนุ่มเหมือนเมื่อก่อน " เป็นคำสำหรับ 90 ปี ฉันแซลลี่ และผมยังเด็ก ก่อนที่เขาจะพูดว่า หลังจากที่เขาบอกว่าฉันเป็นนางสาว ปราสาท และผมไม่ใช่หนุ่มอีกต่อไปแล้ว มันเกิดขึ้นทันที เช่น ที่ รายการของฉันในช่วงวัยกลางคน