includes speaker, actors, events, a

includes speaker, actors, events, and an implied audience(an audience that takes shape through the work's decisions about what must be explained and what the audience is presumed to know). Literary works refer to imaginary rather than historical individuals Emma Bovary. Huckleberry Finn), but fictionality is not limited to characters and events. Deictics. as they are called, orientational features of language that relate to the situation of utterance, such as pronouns you) or adverbials of place and time(here. there. now, then, yesterday. tomorrow), function in special ways in literature. Now in a poem('now... gathering swallows twitter in the skies') refers not to the instant when the poet first wrote down that word. or to the moment of first publication. but to a time in the poem, in the fictional world of its action. And ther that appears in a lyric poem. such as Wordsworth's I wandered lonely as a cloud is also fictional; it refers to the speaker of the poem, who may be quite different from the empirical individual, Wiliam Wordsworth. who wrote the poem. (There may wel be strong connections between what happens to the speaker or narrator of the poem and what happened to Wordsworth at some moment in his life. But a poem written by an old man may have a young speaker and And, notoriously, the narrators of novels, the vice versa. characters who'I as they recount the story may have experiences say and make judgements that are quite different from those of their authors.)
In fiction, the relation of what speakers say to what authors think is always a matter of interpretation. So is the relationship between events recounted and situations in the world. Non-fictional discourse is usually embedded in a context that tells you how to take it: an instruction manual, a newspaper report, a letter from a charity. The context of fiction, though, explicitly leaves open the question of what the fiction is really about. Reference to the world is not so much a property of literary works as a function they are given by interpretation. If I tell a friend, Meet me for dinner at the Hard Rock Café at eight tomorrow, he or she will take this as a concrete invitation and identify spatial and temporal
referents from the context of utterance('tomorrow' means 14 January 2002, 'eight' mean 8 p.m. Eastern Standard Time). But when the poet Ben Jonson writes a poem Inviting a Friend to Supper. the fictionality of this work makes its relation to the world a matter of interpretation: the context of the message is a literary one and we have to decide whether to take the poem as primarily characterizing the attitudes of a fictional speaker, outlining a bygone way of life, or suggesting that friendship and simple pleasures are what is most important to human happiness. Interpreting Hamlet is. among other things, a matter of deciding whether it should be read as talking about, say, the problems of Danish princes, or the dilemmas of men of the Renaissance experiencing changes in the conception of the self, or relations between men and their mothers in general, or the question of how representations(including literary ones) affect the problem of making sense of our experience. The fact that there are references to Denmark throughout the play doesn't mean that you necessarily read it as talking about Denmark: that is an interpretive decision. We can relate Hamlet to the world in different ways at several different levels. The fictionality of literature separates language from other contexts in which it might be used and leaves the work's relation to the world open to interpretation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีลำโพง นักแสดง กิจกรรม และผู้ชมโดยนัย (ผู้ชมที่ใช้เวลาร่างถึงตัดสินใจทำอะไรต้องอธิบายและสิ่งที่ผู้ชมจะ presumed รู้) งานวรรณกรรมที่อ้างอิงถึงจินตภาพแทนประวัติศาสตร์บุคคล Emma Bovary Huckleberry ฟินน์), แต่ fictionality ไม่จำกัดตัวละครและเหตุการณ์ Deictics เรียกว่า orientational คุณลักษณะของภาษาที่เกี่ยวข้องกับสถานการณ์ของ utterance เช่นคำสรรพนามที่คุณ มี) หรือ adverbials ของสถานที่และเวลา (ที่นี่นั่นนี้ นั้น เมื่อวานนี้พรุ่งนี้), ทำงานในรูปแบบพิเศษในวรรณคดี ในบทกวี (' ตอนนี้...รวบรวม swallows ทวิตเตอร์ในท้องฟ้า) หมายถึงไม่ให้ทันทีเมื่อกวีแรกเขียนลงคำนั้น หรือเวลาที่ตีพิมพ์ครั้งแรก แต่ในบทกวี ในโลกสมมติของการดำเนินการของการ และเธอที่ปรากฏในกลอนเพลง เช่นของ Wordsworth ฉันได้เดินไปมาเหงาเป็นก้อนเมฆยังสมมติ มันหมายถึงลำโพงของกลอน ที่อาจแตกต่างจากบุคคลประจักษ์ Wiliam Wordsworth ใครเขียนกลอน (มีอาจ wel สามารถเชื่อมโยงอย่างชัดเจนระหว่างสิ่งที่เกิดขึ้นกับลำโพงหรือของกลอนและเกิดอะไรขึ้นกับ Wordsworth ที่บางช่วงเวลาในชีวิตของเขา แต่บทกวีเขียน โดยชายชราอาจมีลำโพงเล็ก และ และ ฉาว narrators ของนวนิยาย รองในทางกลับกัน ตัวละคร who'I เป็นผู้เล่าเรื่องอาจมีประสบการณ์ที่พูดและทำ judgements ที่ค่อนข้างแตกต่างจากผู้เขียนของพวกเขา)ในนิยาย ความสัมพันธ์ของลำโพงอะไรพูดอะไรผู้เขียนคิดว่า เป็นเรื่องของการตีความเสมอ ดังนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุการณ์ recounted และสถานการณ์ในโลกได้ วาทกรรมไม่สมมติมักจะฝังอยู่ในบริบทที่บอกวิธีไป: มีคู่มือ รายงานหนังสือ จดหมายจากกุศล บริบทของนิยาย แม้ว่า อย่างชัดเจนใบเปิดคำถามของนิยายมีอะไรเกี่ยวกับจริง ๆ การอ้างอิงถึงโลกได้มากคุณสมบัติของงานวรรณกรรมเป็นฟังก์ชันจะได้ความหมาย ถ้าฉันบอกเพื่อน ตรงกับฉันเย็นที่ฮาร์ดร็อคคาเฟ่ที่แปดวันพรุ่งนี้ เขาหรือเธอจะใช้นี้เป็นการเชิญคอนกรีต และปริภูมิ และขมับreferents จาก utterance (14 2002 มกราคมหมายถึง 'วันพรุ่งนี้' 'แปด' หมายถึง 20.00 น.เวลามาตรฐานฝั่งตะวันออก) แต่เมื่อกวีเบนจอนสันเขียนกลอนเชิญชวนเพื่อนไปซุปเปอร์ fictionality งานนี้ทำให้ความสัมพันธ์กับโลกเป็นเรื่องของการตีความ: บริบทของข้อความเป็นหนึ่งในวรรณกรรม และเราต้องตัดสินใจว่า จะนำบทกวีเป็นหลักกำหนดลักษณะทัศนคติของลำโพงสมมติ วิถีชีวิต อดีตเค้าร่าง หรือแนะนำว่า มิตรภาพและความสุขที่เรียบง่ายเป็นสิ่งสำคัญสุดเพื่อความสุขของมนุษย์ ทำนายแฮมเลตได้ ในหมู่สิ่งอื่น ๆ เรื่องของการตัดสินใจว่า มันควรอ่านพูดถึง พูด ปัญหาของปริ๊นซ์เดนมาร์ก หรือ dilemmas คนเรอเนสซองซ์ที่ประสบกับการเปลี่ยนแปลงในความคิดของตนเอง หรือความสัมพันธ์ระหว่างชายและแม่ของพวกเขาโดยทั่วไป หรือคำถามที่ว่าแทน (รวมทั้งคนวรรณกรรม) ส่งผลกระทบต่อปัญหาของความรู้สึกของประสบการณ์ของเรา ความจริงที่ว่า มีการอ้างอิงไปยังเดนมาร์กตลอดเล่นไม่ได้หมายความ ว่า คุณจำเป็นต้องอ่านมันเป็นการพูดคุยเกี่ยวกับเดนมาร์ก: นั่นคือการตัดสินใจ interpretive เราสามารถเกี่ยวข้องแฮมเลตกับโลกในลักษณะต่าง ๆ ที่แตกต่างกันหลายระดับ Fictionality วรรณกรรมแยกภาษาจากบริบทอื่น ๆ ที่มันอาจใช้ และออกจากความสัมพันธ์ของงานเปิดโลกการตีความ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รวมถึงลำโพง, นักแสดง, เหตุการณ์และผู้ชมโดยนัย (ผู้ชมที่จะรูปร่างผ่านการตัดสินใจของการทำงานเกี่ยวกับสิ่งที่จะต้องอธิบายและสิ่งที่ผู้ชมขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่จะรู้) วรรณกรรมอ้างถึงจินตนาการมากกว่าบุคคลประวัติศาสตร์เอ็มม่า Bovary Huckleberry Finn) แต่ fictionality ไม่ จำกัด ตัวละครและเหตุการณ์ Deictics ขณะที่พวกเขาจะเรียกว่าคุณสมบัติ orientational ของภาษาที่เกี่ยวข้องกับสถานการณ์ของคำพูดเช่นคำสรรพนามคุณ) หรือ adverbials เวลาและสถานที่ (ที่นี่. มี. ตอนนี้แล้วเมื่อวานนี้. วันพรุ่งนี้), ฟังก์ชั่นในรูปแบบพิเศษในวรรณคดี ตอนนี้ในบทกวี ('ตอนนี้ ... รวบรวมกลืน twitter ในท้องฟ้า') หมายถึงไม่ให้ทันทีเมื่อกวีคนแรกที่เขียนลงคำว่า หรือช่วงเวลาของการตีพิมพ์ครั้งแรก แต่คราวในบทกวีในโลกสมมุติของการกระทำของตน และบิดาที่ปรากฏในบทกวีบทกวี เช่นเวิร์ดสเวิร์ของฉันเดินเหงาเป็นเมฆยังเป็นเรื่องสมมติ มันหมายถึงลำโพงของบทกวีที่อาจจะค่อนข้างแตกต่างจากบุคคลเชิงประจักษ์ Wiliam เวิร์ดสเวิร์ ที่เขียนบทกวี (อาจจะเป็น wel การเชื่อมต่อที่แข็งแกร่งระหว่างสิ่งที่เกิดขึ้นกับลำโพงหรือเล่าเรื่องของบทกวีและสิ่งที่เกิดขึ้นกับเวิร์ดสเวิร์ในช่วงเวลาในชีวิตของเขาบางคน. แต่บทกวีที่เขียนโดยคนเก่าอาจจะมีหนุ่มสาวและลำโพงและฉาวโฉ่ narrators ของนวนิยายในทางกลับกันตัวละคร. who'I ขณะที่พวกเขาเล่าขานเรื่องราวอาจจะมีประสบการณ์พูดและให้คำตัดสินที่ค่อนข้างแตกต่างจากของผู้เขียนของพวกเขา.)
ในนิยาย, ความสัมพันธ์ของสิ่งที่ลำโพงพูดกับสิ่งที่ผู้เขียนคิดอยู่เสมอ เรื่องของการตีความ ดังนั้นความสัมพันธ์ระหว่างเหตุการณ์เล่าให้ฟังและสถานการณ์ในโลก วาทกรรมที่ไม่ได้สวมมักจะถูกฝังอยู่ในบริบทที่จะบอกคุณว่าจะเอามัน: คู่มือการใช้งานรายงานของหนังสือพิมพ์จดหมายจากองค์กรการกุศล บริบทของนิยาย แต่อย่างชัดเจนใบเปิดคำถามในสิ่งที่นิยายเป็นจริงเกี่ยวกับ การอ้างอิงไปยังโลกที่เป็นไม่มากทรัพย์สินของงานวรรณกรรมเป็นหน้าที่ที่พวกเขาจะได้รับจากการตีความ ถ้าผมบอกเพื่อนพบกับผมสำหรับอาหารค่ำที่ฮาร์ดร็อคคาเฟ่ที่แปดในวันพรุ่งนี้เขาหรือเธอจะใช้เวลานี้เป็นคำเชิญที่เป็นรูปธรรมและระบุพื้นที่และเวลา
referents จากบริบทของคำพูด ('พรุ่งนี้' หมายถึง 14 มกราคม 2002 ' แปด 'หมายถึง 20:00 เวลามาตรฐานตะวันออก) แต่เมื่อกวีเบ็นเขียนบทกวีเชิญเพื่อนที่จะรับประทานอาหารเย็น fictionality ของงานนี้ทำให้ความสัมพันธ์กับโลกเรื่องของการตีความ: บริบทของข้อความเป็นวรรณกรรมที่หนึ่งและเราจะต้องตัดสินใจว่าจะใช้บทกวีว่าเป็นลักษณะทัศนคติของลำโพงสวมสรุปวิธีอดีตของ ชีวิตหรือบอกเป็นนัย ๆ ว่ามิตรภาพและความสุขเรียบง่ายเป็นสิ่งที่มีความสำคัญมากที่สุดเพื่อความสุขของมนุษย์ การตีความเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ เหนือสิ่งอื่นใดเป็นเรื่องของการตัดสินใจว่าควรจะอ่านการพูดคุยเกี่ยวกับการพูด, ปัญหาของเจ้าชายเดนมาร์กหรืออุปสรรคของคนยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการเปลี่ยนแปลงที่ประสบในความคิดของตัวเองหรือความสัมพันธ์ระหว่างชายและแม่ของพวกเขาใน ทั่วไปหรือคำถามของวิธีการแสดง (รวมทั้งคนวรรณกรรม) ส่งผลกระทบต่อปัญหาของการทำให้ความรู้สึกของประสบการณ์ของเรา ความจริงที่ว่ามีการอ้างอิงไปยังประเทศเดนมาร์กตลอดการเล่นไม่ได้หมายความว่าคุณจำเป็นต้องอ่านการพูดคุยเกี่ยวกับเดนมาร์กนั่นคือการตัดสินใจที่สื่อความหมาย เราสามารถเชื่อมโยงหมู่บ้านไปทั่วโลกในรูปแบบที่แตกต่างกันในระดับที่แตกต่างกันหลาย fictionality ของวรรณกรรมแยกภาษาจากบริบทอื่น ๆ ที่มันอาจจะถูกนำมาใช้และใบความสัมพันธ์การทำงานเพื่อโลกที่เปิดให้มีการตีความ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รวมถึงลำโพง , นักแสดง , เหตุการณ์ , และโดยนัย ผู้ชม ( ผู้ชมที่ใช้รูปร่างผ่านการตัดสินใจของงานอะไรต้องอธิบาย และสิ่งที่ผู้ชมให้สันนิษฐานว่า ) วรรณกรรม หมายถึงจินตนาการมากกว่าประวัติศาสตร์บุคคล เอ็มม่า bovary . ฮักเคิลเบอร์รี่ฟินน์ ) แต่ fictionality ไม่จำกัดตัวละครและเหตุการณ์ deictics . ตามที่พวกเขาเรียกว่าคุณสมบัติ orientational ของภาษา ที่เกี่ยวข้องกับสถานการณ์ของการพูด เช่น สรรพนามที่คุณ ) หรือใช้แทนคำวิเศษณ์บอกสถานที่ และเวลา ( ที่นี่ มี แล้ว เมื่อวาน พรุ่งนี้ ) , การทำงานในวิธีพิเศษในวรรณคดี ในบทกวี ( ตอนนี้ . . . . . . . รวบรวมกลืน Twitter ในท้องฟ้า ' ) หมายถึงไม่ไปทันทีเมื่อกวีแรกเขียนคำ หรือช่วงเวลาที่ตีพิมพ์ครั้งแรกแต่เวลาในการแต่งกลอน ในโลกสมมติของการกระทําของ ชายที่ปรากฏในเนื้อเพลงและบทกวี เช่น เวิร์ดสเวิร์ธคือผมเดินโดดเดี่ยวเป็นเมฆก็เป็นสมมุติ มันหมายถึงลำโพงของบทกวีที่อาจจะค่อนข้างแตกต่างจากบุคคลเชิงประจักษ์ , วิลเลียมเชก เวิร์ดสเวิร์ธ . ใครเขียนบทกวี( อาจดีได้รับการเชื่อมต่อที่แข็งแกร่งระหว่างเกิดอะไรขึ้นกับผู้พูดหรือผู้บรรยายในบทกวี และเกิดอะไรขึ้นกับเวิร์ดสเวิร์ธในบางช่วงเวลาในชีวิตของเขา แต่บทกวีที่เขียนโดยชายชราอาจจะมีลำโพงและฉาวโฉ่และเด็ก , นิทาน , นิยาย , ในทางกลับกันwho'i อักขระที่พวกเขาเล่าเรื่องราวอาจมีประสบการณ์พูด และทำให้การตัดสินใจนั้นจะค่อนข้างแตกต่างจากของผู้เขียน )
ในนิยาย ความสัมพันธ์ของสิ่งที่ผู้พูดพูดกับสิ่งที่ผู้เขียนคิดอยู่เสมอเรื่องของการตีความ ดังนั้นความสัมพันธ์ระหว่างเหตุการณ์เล่า และสถานการณ์โลกไม่สวมวาทกรรมมักจะฝังตัวอยู่ในบริบทที่บอกวิธีการทำ : คู่มือการใช้งาน , พิมพ์รายงาน , จดหมายจากองค์กรการกุศล บริบทของนิยาย แต่อย่างชัดเจนใบเปิดคำถามว่านิยายเป็น อ้างอิงถึงโลกไม่มาก คุณสมบัติของงานวรรณกรรมเป็นฟังก์ชันที่พวกเขาจะได้รับโดยการตีความ ถ้าผมบอกเพื่อนเจอกันที่ร้าน จากหินหนักแปดพรุ่งนี้ เขาหรือเธอจะใช้เวลานี้เป็นคำเชิญที่เป็นรูปธรรม และระบุพื้นที่และเวลา
referents จากบริบทของการพูด ( 'tomorrow ' หมายถึง 14 มกราคม 2002 , ' แปด ' หมายถึง 8 p.m . เวลามาตรฐานตะวันออก ) แต่เมื่อกวีแอตแลนติสเขียนบทกวีเชิญเพื่อนมาทานอาหารเย็นการ fictionality ของงานนี้ทำให้ความสัมพันธ์ของโลก เรื่องของการตีความ : บริบทของข้อความที่เป็นวรรณกรรม และเราต้องตัดสินใจว่าจะใช้บทกวีเป็นหลักแสดงทัศนะของผู้พูดสมมติ สรุปทางอดีตของชีวิต หรือแนะนำว่า มิตรภาพและความสุขที่เรียบง่ายเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด เพื่อความสุขของมนุษย์การตีความหมู่บ้านคือ ในสิ่งอื่น ๆ ในเรื่องของการตัดสินใจว่า ควรอ่านเป็น พูดคุยเกี่ยวกับ กล่าวว่า ปัญหาของเจ้าชายเดนมาร์ก หรือขัดแย้งของผู้ชายของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาประสบการเปลี่ยนแปลงในความคิดของตนเอง หรือความสัมพันธ์ระหว่างคนและมารดาของพวกเขาในทั่วไปหรือคำถามของวิธีการเป็นตัวแทน ( รวมถึงวรรณกรรม ) มีผลกระทบต่อปัญหาของการสร้างความรู้สึกจากประสบการณ์ของเรา ข้อเท็จจริงที่ว่ามีการอ้างอิงถึงเดนมาร์กตลอดเล่นไม่ได้หมายความว่าคุณต้องอ่านเป็นพูดถึงเดนมาร์ก : นั่นคือการตัดสินใจแปล . เราสามารถเชื่อมโยงเรื่องสู่โลกในวิธีที่แตกต่างกันหลายระดับที่แตกต่างกันการ fictionality วรรณคดีแยกภาษาจากบริบทอื่น ๆ ที่อาจจะถูกใช้และใบงานเกี่ยวกับโลกเปิดให้ตีความ