The roads are clear as I set off fr

The roads are clear as I set off from Vancouver, WA toward Portland and the I-5. It’s early, and I don’t have to be in Seattle until two this afternoon. Fortunately, Kate’s lent me her sporty Mercedes CLK. I’m not sure Wanda, my old VW Beetle, would make the journey in time. Oh, the Merc is a fun drive, and the miles slip away as I floor the pedal to the metal.
My destination is the headquarters of Mr. Grey’s global enterprise. It’s a huge twenty-story office building, all curved glass and steel, an architect’s utilitarian fantasy, with Grey House written discreetly in steel over the glass front doors. It’s a quarter to two when I arrive, greatly relieved that I’m not late as I walk into the enormous – and frankly intimidating – glass, steel, and white sandstone lobby.
Behind the solid sandstone desk, a very attractive, groomed, blonde young woman smiles pleasantly at me. She’s wearing the sharpest charcoal suit jacket and white shirt I have ever seen. She looks immaculate.
“I’m here to see Mr. Grey. Anastasia Steele for Katherine Kavanagh.”
“Excuse me one moment, Miss Steele.” She arches her eyebrow slightly as I stand self-consciously before her. I am beginning to wish I’d borrowed one of Kate’s formal blazers rather than wear my navy blue jacket. I have made an effort and worn my one and only skirt, my sensible brown knee-length boots and a blue sweater. For me, this is smart. I tuck one of the escaped tendrils of my hair behind my ear as I pretend she doesn’t intimidate me.
“Miss Kavanagh is expected. Please sign in here, Miss Steele. You’ll want the last elevator on the right, press for the twentieth floor.” She smiles kindly at me, amused no doubt, as I sign in.
She hands me a security pass that has VISITOR very firmly stamped on the front. I can’t help my smirk. Surely it’s obvious that I’m just visiting. I don’t fit in here at all. Nothing changes, I inwardly sigh. Thanking her, I walk over to the bank of elevators past

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ถนนอย่างชัดเจน ตามกำหนดปิดจากแวนคูเวอร์ WA ต่อพอร์ตแลนด์และฉัน-5 เป็นต้น และไม่อยู่ในซีแอตเทิลจนถึงตอนบ่ายสอง โชคดี เคทของยืมฉันเธอ CLK. รถเบนซ์สปอร์ต ผมไม่แน่ใจว่าวันดา ด้วง VW ของฉันเก่า จะทำให้การเดินทางในเวลานั้น โอ้ Merc เป็นไดรฟ์ และไมล์จัดส่งไป ตามฉันชั้นเหยียบกับโลหะปลายทางของฉันเป็นของนายสีเทาองค์กรสากล เป็นอาคารสำนักงานใหญ่ชั้นยี่สิบ ทุกโค้งกระจกและเหล็ก แฟนตาซี เป็นประโยชน์ของสถาปนิก มีเขียนอยู่ในเหล็กผ่านประตูกระจกหน้าบ้านสีเทา ได้ไตรมาสสองเมื่อฉันมา ถึง ปลดปล่อยมากว่า ฉันไม่สายฉันเดินไปที่มหาศาล – และตรงไปตรงมา intimidating – แก้ว เหล็ก และหินทรายสีขาวที่ล็อบบี้หลังโต๊ะหินทรายแข็ง น่าสนใจมาก เตรียม สีบลอนด์สาวยิ้มพอที่ฉัน เธอจะสวมใส่คมชัดเหมาะกับถ่านเสื้อและสีขาวเสื้อเชิ้ตผมเคยเห็น เธอดูนฤมล"ผมนี่เห็นสีเทาของนาย อนาสตาเซีย Steele สำหรับคาวานอจห์แคทเธอรีน""ขอโทษครับ นางสาว Steele" เธอ arches คิ้วของเธอเล็กน้อยเป็นผมยืน self-consciously เธอ ผมเริ่มต้องมียืมเคทเป็นเสิ้อหนึ่ง แทนที่สวมใส่เสื้อน้ำเงินของฉัน ฉันได้ทำความพยายาม และสวมใส่ของฉันหนึ่ง และเฉพาะกระโปรง รองเท้าสีน้ำตาลเหมาะสมยาวเข่าของฉัน และเสื้อกันหนาวสีน้ำเงิน สำหรับฉัน นี้เป็นสมาร์ท ฉันเปิดหนึ่ง tendrils หลบหนีของผมหลังหูของฉันฉันทำเป็นเธอไม่ข่มขู่ฉัน"มิสคาวานอจห์ที่คาดไว้ กรุณาเข้าสู่ระบบที่นี่ นางสาว Steele คุณจะต้องร้านสุดท้ายในกดขวา สำหรับชั้นยี่สิบ" เธอยิ้มกรุณาที เราไม่มีข้อสงสัย เป็นฉันเข้าสู่ระบบเธอมือผมผ่านความปลอดภัยที่มีผู้เยี่ยมชมมากมั่นประทับด้านหน้า ฉันไม่สามารถช่วยฉันเกเร ย่อม เป็นที่ชัดเจนว่า ฉันเป็นเพียงแค่เยี่ยมชม ฉันไม่พอดีกับที่นี่เลย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง สองอย่างภายในถอนหายใจ ฉันยังเธอ เดินผ่านธนาคารของลิฟท์ที่ผ่านมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ถนนมีความชัดเจนเท่าที่ผมตั้งปิดจากแวนคูเวอร์ไปทางพอร์ตแลนด์และ I-5 มันเร็วและฉันจะได้ไม่ต้องอยู่ในซีแอตเติจนสองช่วงบ่ายวันนี้ โชคดีที่เคทยืมฉัน Mercedes CLK สปอร์ตของเธอ ผมไม่แน่ใจว่าแวนด้าเก่าของฉันด้วง VW จะทำให้การเดินทางในเวลาที่ โอ้ Merc เป็นไดรฟ์ที่สนุกและไมล์หลุดมือไปเป็นฉันชั้นเหยียบกับโลหะ.
ปลายทางของฉันคือสำนักงานใหญ่ขององค์กรระดับโลกที่นายสีเทา มันเป็นอาคารสำนักงานขนาดใหญ่ยี่สิบเรื่องทั้งหมดกระจกโค้งและเหล็กกล้าจินตนาการประโยชน์ของสถาปนิกที่มีสีเทาบ้านเขียนสุขุมเหล็กมากกว่ากระจกประตูด้านหน้า มันเป็น 01:45 เมื่อฉันมาถึงรู้สึกโล่งใจมากที่ผมไม่สายที่ฉันเดินเข้าไปอย่างมาก - และตรงไปตรงมาข่มขู่ -. กระจก, เหล็ก, และสีขาวล็อบบี้หินทราย
หลังโต๊ะหินทรายของแข็งที่น่าสนใจมากดูแลเป็นอย่างดีสีบลอนด์ หญิงสาวยิ้มใจที่ฉัน เธอสวมเสื้อสูทถ่านคมชัดและเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ผมเคยเห็น เธอดูไม่มีที่ติ.
"ฉันมาที่นี่เพื่อดูนายสีเทา Anastasia สตีลสำหรับแคทเธอรี Kavanagh. "
"ขอโทษนะช่วงเวลาหนึ่งมิสสตีล." เธอโค้งคิ้วของเธอเล็กน้อยขณะที่ผมยืนด้วยตัวเองก่อนที่เธอจะรู้ตัว ผมเริ่มจะขอให้ฉันยืมหนึ่งของเคทเสื้ออย่างเป็นทางการมากกว่าสวมแจ็คเก็ตสีน้ำเงินเข้มสีฟ้าของฉัน ฉันได้พยายามและการสวมใส่อย่างใดอย่างหนึ่งของฉันและกระโปรงเท่านั้นที่เหมาะสมของฉันรองเท้ายาวเข่าสีน้ำตาลและเสื้อยืดสีฟ้า สำหรับฉันนี้เป็นสมาร์ท ฉันเหน็บหนึ่งในไม้เลื้อยหนีของผมหลังใบหูของฉันเป็นฉันหลอกเธอไม่ได้ข่มขู่ฉัน.
"วานากห์นางสาวคาดว่า โปรดเข้าสู่ระบบที่นี่มิสสตีล คุณจะต้องการลิฟท์ที่ผ่านมาทางด้านขวากดชั้นที่ยี่สิบ. "เธอยิ้มมาที่ผมกรุณาขบขันไม่มีข้อสงสัยที่ผมเข้าสู่ระบบ.
เธอมือฉันผ่านการรักษาความปลอดภัยที่มีการเยี่ยมเยือนมากประทับแน่นอยู่ด้านหน้า ฉันไม่สามารถช่วยรอยยิ้มของฉัน แน่นอนมันเห็นได้ชัดว่าฉันแค่เข้ามาเยี่ยมชม ฉันไม่พอดีกับที่นี่ได้เลย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงผมใจถอนหายใจ ขอบคุณเธอที่ฉันเดินไปยังธนาคารของลิฟท์ที่ผ่านมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ถนนโล่ง ผมออกเดินทางจาก Vancouver , WA ต่อพอร์ทแลนด์ และ 5 . มันก่อน และผมไม่ต้องอยู่ในซีแอตเทิล จนถึงบ่ายสองวันนี้ โชคดีที่เคทให้ฉันยืมเธอ clk เบนซ์สปอร์ต . ผมไม่แน่ใจว่าแวนด้า , ด้วง VW เก่าของผม จะทำให้การเดินทางในเวลา โอ้ เบนซ์เป็น ขับสนุก และไมล์ออกไปเป็นชั้นพื้นเหยียบกับโลหะ .
ปลายทางของฉันคือสำนักงานใหญ่ของมิสเตอร์เกรย์ Global Enterprise มันใหญ่มากยี่สิบเรื่องออฟฟิศทั้งหมด กระจกโค้ง และเหล็ก มีสถาปนิก utilitarian แฟนตาซี กับสีเทาเขียนอย่างระมัดระวังในบ้านเหล็กผ่านกระจกด้านหน้าประตู มันเป็นไตรมาสที่ 2 เมื่อฉันมาถึง โล่งใจอย่างมาก ที่ฉัน ไม่ ช้า ขณะที่ผมเดินเข้าไปและใหญ่หลวงและตรงไปตรงมาและน่าวิตก แก้ว เหล็กและหินทรายขาว ล็อบบี้
หลังโต๊ะหินทรายทึบ มีเสน่ห์มาก อุ้มชู บลอนด์ หญิงสาวยิ้มจ๋อยเลย เธอสวมชุดถ่านคมชัดเสื้อและเสื้อสีขาวที่ผมเคยเห็น เธอดูบริสุทธิ์ .
" ฉันมาที่นี่เพื่อจะพบคุณเกรย์ อนา อิวาโนวิช สตีล แคทเธอรีน คาวานาก "
" ขอโทษครับ คุณสตีล ." เธอโค้งคิ้วของเธอเล็กน้อย ขณะที่ผมยืน self-consciously ก่อนเธอ ผมเริ่มอยากยืมของเคทอย่างเป็นทางการ blazers แทนที่จะสวมเสื้อสีน้ำเงินนาวี ฉันพยายามและสวมใส่หนึ่งของฉันและกระโปรงเท่านั้น ผมสีน้ำตาลยาวแค่เข่า รองเท้าที่เหมาะสม และเสื้อยืดสีฟ้า สำหรับผม นี่คือ สมาร์ทฉันทักคนหนีต้นของผมหลังหูของฉัน ฉันแกล้งเธอไม่ได้ขู่ฉัน .
" นางสาว Kavanagh คาดว่า กรุณาลงชื่อที่นี่ คุณสตีล . คุณจะต้องการให้ลิฟต์สุดท้ายบนขวา กดที่ชั้นยี่สิบ " เธอยิ้มละม่อม ฉันขำอย่างไม่ต้องสงสัย ผมลงชื่อ
เธอจับมือฉันรักษาความปลอดภัยผ่านที่มีผู้เข้าชมมากแน่นประทับบนหน้าฉันไม่สามารถช่วย ยิ้มเยาะฉัน แน่นอน มันชัดเจนว่า ผมแค่แวะมาเยี่ยม ฉันไม่เหมาะกับที่นี่เลย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ผมเข้ามาถอนหายใจ ขอบคุณที่เธอ ผมเดินมาขึ้นลิฟต์ อดีต