อันนา : พี่ไม่จำเป็นต้องปกป้องฉัน ฉ

อันนา : พี่ไม่จำเป็นต้องปกป้องฉัน ฉันไม่ได้กลัว โปรดอย่าปฏิเสธฉันเลยเลิกปิดใจดีกว่าไม่ต้องถอยทำหมางเมินและห่างเหินเย็นชาก็เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนานที่ฉันเริ่มจะเข้าใจเป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนานขอให้เราร่วมกันแก้ไขเราจะมุ่งหน้าลงเขานี้ไปด้วยกันไม่ต้องหวั่นหวาดกลัวเช่นนี้นี่เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนานฉันขอเคียงข้างพี่เอลซ่า : อันนา โปรดกลับคืนไปเจอะสิ่งดีๆชื่นชมแสงตะวันและเปิดประตูเต็มที่อันนา : ใช่ แต่...เอลซ่า : พี่รู้ ที่น้องคิด แต่ปล่อยพี่ไว้ถึงแม้อ้างว้างแต่เป็นได้ดังหัวใจจงหนีให้ห่าง จะรอดพ้นจากปวงภัยอันนา : มันไม่เป็นอย่างนั้นเอลซ่า : อะไรไม่เป็นอย่างนั้นอันนา : ฉันคิดว่าพี่ยังไม่ได้รู้เอลซ่า : เรื่องที่พี่ไม่รู้อันนา : อเรนเดล ปก คลุมเต็มไปด้วยหิมะอะไรนะ?อันนา : พี่ทำให้เกิดฤดูหนาวตลอดกาล...กับทุกที่
เอลซ่า : ทุกที่เลยเหรอ
อันนา : แต่ไม่เป็นไร พี่ก็แค่ละลายมัน
เอลซ่า : ไม่ ทำไม่ได้ ไม่รู้ทำยังไงอ่ะ
อันนา : พี่ทำได้ ฉันรู้พี่ทำได้
อันนา : เอลซ่า :
นี่เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนาน
โอ เราช่างงมงาย ไม่อาจวิ่งหนี
พี่ไม่ต้องเกรงกลัวใดๆ
ภายในใจลมพายุแรงกล้าเต็มที
เราจะแก้ปัญหาให้พ้นผ่าน
จะหยุดคำสาปอย่างไร
ให้หิมะละลายสิ้นไป
โอ อานนาพอเสียที มันยิ่งเลวร้าย
ไม่ต้องกลัว
มันอันตราย
ตะวันจะคืนแสงฉาย รีบหนีให้ไกล
เราจะร่วมเผชิญไปด้วยกัน
อย่า
เราจะช่วยกันเปลี่ยนความหนาวนั้น
อย่า
แล้วทุกๆ อย่างต้องดีดังใจ 

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อันนา: พี่ไม่จำเป็นต้องปกป้องฉันฉันไม่ได้กลัว : อันนา : ใช่ แต่ ... เอลซ่า: พี่รู้ที่น้องคิด จะรอดพ้นจากปวงภัยอันนา: มันไม่เป็นอย่างนั้นเอลซ่า: อะไรไม่เป็นอย่างนั้นอันนา: ฉันคิดว่าพี่ยังไม่ได้รู้เอลซ่า: เรื่องที่พี่ไม่รู้อันนา: อเรนเดลปก ? อันคลุมเต็มไปด้วยหิมะอะไรนะนา:
: ทุกที่เลยเหรอ
อันนา: แต่ไม่เป็นไรพี่ก็แค่ละลายมัน
เอลซ่า: ไม่ทำไม่ได้ไม่รู้ทำยังไงอ่ะ
อันนา: พี่ทำได้ฉันรู้พี่ทำได้
อันนา: เอลซ่า:
นี่เป็นครั้งแรก ที่รอมาเนิ่นนาน
โอเราช่างงมงาย อานนาพอเสียที อย่างต้องดีดังใจ 

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อันนา :พี่ไม่จำเป็นต้องปกป้องฉันฉันไม่ได้กลัวโปรดอย่าปฏิเสธฉันเลยเลิกปิดใจดีกว่าไม่ต้องถอยทำหมางเมินและห่างเหินเย็นชาก็เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนานที่ฉันเริ่มจะเข้าใจเป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนานขอให้เราร่วมกันแก้ไขเราจะมุ่งหน้าลงเขานี้ไปด้วยกันไม่ต้องหวั่นหวาดกลัวเช่นนี้นี่เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนานฉันขอเคียงข้างพี่เอลซ่า:อันนาโปรดกลับคืนไปเจอะสิ่งดีๆชื่นชมแสงตะวันและเปิดประตูเต็มที่อันนา : ใช่ A . . . . . . . เอลซ่า : พี่รู้ที่น้องคิดแต่ปล่อยพี่ไว้ถึงแม้อ้างว้างแต่เป็นได้ดังหัวใจจงหนีให้ห่างจะรอดพ้นจากปวงภัยอันนา :มันไม่เป็นอย่างนั้นเอลซ่า : อะไรไม่เป็นอย่างนั้นอันนา : ฉันคิดว่าพี่ยังไม่ได้รู้เอลซ่า : เรื่องที่พี่ไม่รู้อันนา : อเรนเดลปกคลุมเต็มไปด้วยหิมะอะไรนะ ? อันนา : พี่ทำให้เกิดฤดูหนาวตลอดกาลกับทุกที่
เอลซ่า : . . . . . . .ทุกที่เลยเหรอ
อันนา : แต่ไม่เป็นไรพี่ก็แค่ละลายมัน
เอลซ่า : ไม่ทำไม่ได้ไม่รู้ทำยังไงอ่ะ
อันนา : พี่ทำได้ฉันรู้พี่ทำได้
อันนา : เอลซ่า :


นี่เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนานโอเราช่างงมงายไม่อาจวิ่งหนีพี่ไม่ต้องเกรงกลัวใดๆภายในใจลมพายุแรงกล้าเต็มที




เราจะแก้ปัญหาให้พ้นผ่านจะหยุดคำสาปอย่างไรให้หิมะละลายสิ้นไปโออานนาพอเสียทีมันยิ่งเลวร้าย



ไม่ต้องกลัวมันอันตรายตะวันจะคืนแสงฉายรีบหนีให้ไกลเราจะร่วมเผชิญไปด้วยกัน



อย่าเราจะช่วยกันเปลี่ยนความหนาวนั้นอย่าแล้วทุกๆอย่างต้องดีดังใจแบบ