Near dawn, I found myself in the hu

Near dawn, I found myself in the hut, gazing mournfully at the fire we had built to protect ourselves from the cold. The flames were blurred as if the fire stood behind a sheet of clear water. When I blinked, they heaved along with the folds of the water curtain. My soul mate was stroking my arm as if to let me know that no matter what, we still had each other and I wasn’t alone.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใกล้รุ่ง พบตัวเองในฮัท พร้อม mournfully ที่ไฟเราได้สร้างขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองจากความหนาว เปลวไฟถูกเบลอว่าไฟยืนหลังแผ่นของน้ำ เมื่อฉันคันนั้นกะพริบ พวกเขา heaved กับพับของม่านน้ำ คู่ของฉันถูกตบแขนของฉันว่าให้ฉันรู้ว่าไม่ว่าอะไร เรายังมีกัน และฉันไม่ได้คนเดียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ใกล้ฟ้าสางผมพบว่าตัวเองอยู่ในกระท่อมจ้องอย่างโศกเศร้าที่เกิดไฟไหม้ที่เราได้สร้างขึ้นมาเพื่อป้องกันตัวเองจากความหนาวเย็น เปลวไฟถูกเบลอเช่นถ้าไฟยืนอยู่ข้างหลังแผ่นน้ำใส เมื่อฉันกระพริบตาพวกเขา heaved พร้อมกับรอยพับของม่านน้ำ คู่จิตวิญญาณของฉันถูกลูบแขนของฉันเช่นถ้าจะให้ฉันรู้ว่าไม่ว่าสิ่งที่เรายังมีกันและกันและฉันก็ไม่ได้คนเดียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใกล้รุ่ง , ฉันพบตัวเองในกระท่อม , จ้องเศร้าสร้อยที่ยิงเราได้สร้างขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองจากความหนาว เปลวไฟเบลอเหมือนไฟยืนอยู่ข้างหลังแผ่นใส . เมื่อฉันกระพริบตา เขาทั้งตัวพร้อมกับเท่าของน้ำ ผ้าม่าน เนื้อคู่ของฉันคือลูบแขนฉันราวกับจะบอกให้ฉันรู้ว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เรายังคงมีกันและฉันก็ไม่ได้อยู่คนเดียว