1. We Can’t Judge The Accuracy Of O

1. We Can’t Judge The Accuracy Of Our Own Memories
Recall is a lot like a game of telephone where we whisper something from “our past to our present, reconstructing it on the fly each time,” wrote psychology professors Christopher Chabris and Daniel Simons in a popular New York Times op-ed. “We only ‘hear’ the most recent version of the message, and we may assume that what we believe now is what we always believed.” Until someone or something challenges us, we have no reason to think a memory is anything less than perfect. The problem, in critical situations like courtroom testimony, is not that we forget details; it’s that we don’t realize we forgot them.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. เราไม่สามารถตัดสินความถูกต้องของความทรงจำของเราเอง เรียกคืนเป็นจำนวนมากเช่นเกมของโทรศัพท์ที่เรากระซิบบางอย่างจาก "อดีตถึงปัจจุบัน ฟื้นฟูในการบินแต่ละครั้ง เขียนจิตวิทยาอาจารย์ Christopher Chabris และ Daniel ไซมอนในการนิยมนิวยอร์กไทม์ op-ed."เราเท่านั้น 'ได้ยิน' รุ่นล่าสุดของข้อความ และเราอาจคิดว่า สิ่งที่เราเชื่อว่าตอนนี้เป็นสิ่งที่เราเชื่อเสมอ" จนกว่าท้าทายเรา เรามีเหตุผลที่จะคิดว่า หน่วยความจำเป็นอะไรที่สมบูรณ์แบบน้อยกว่า ปัญหา ในสถานการณ์สำคัญเช่นพยาน courtroom ไม่ให้เราลืมรายละเอียด ที่เราไม่รู้เราลืมเขาได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. เราไม่สามารถตัดสินความถูกต้องของความทรงจำของเราเอง
จำได้เป็นจำนวนมากเช่นเดียวกับเกมของโทรศัพท์ที่เรากระซิบอะไรบางอย่างจากที่ "ผ่านมาของเราในปัจจุบันของเราฟื้นฟูได้ทันทีทุกครั้งที่" เขียนอาจารย์จิตวิทยาริสโตเฟอร์ Chabris และแดเนียล ไซมอนส์ในที่เป็นที่นิยมนิวยอร์กไทม์สสหกรณ์ -ed "เราเท่านั้น 'ได้ยิน' รุ่นล่าสุดของข้อความและเราอาจคิดว่าสิ่งที่เราเชื่อว่าตอนนี้เป็นสิ่งที่เรามักจะเชื่อว่า." จนกว่าจะมีคนหรือสิ่งที่ท้าทายให้เราเรามีเหตุผลที่จะคิดว่าหน่วยความจำเป็นอะไรที่น้อยกว่าที่สมบูรณ์แบบไม่มี . ปัญหาที่เกิดขึ้นในสถานการณ์ที่สำคัญเช่นคำเบิกความห้องพิจารณาคดีไม่ว่าเราลืมรายละเอียด; มันเป็นเรื่องที่เราไม่ได้ตระหนักถึงเราลืมพวกเขา