History and development[edit]The se

History and development[edit]

The serpent, the oldest ancestor of all low brass instruments
As a baritone-voiced brass instrument, the euphonium traces its ancestry to the ophicleide and ultimately back to the serpent. The search for a satisfactory foundational wind instrument that could support masses of sound above it took some time. While the serpent was used for over two centuries dating back to the late Renaissance, it was notoriously difficult to control its pitch and tone quality due to its disproportionately small open finger holes. The ophicleide, which was used in bands and orchestras for a few decades in the early to mid-19th century, used a system of keys and was an improvement over the serpent but was still unreliable, especially in the high register.

With the invention of the piston valve system c. 1818, the construction of brass instruments with an even sound and facility of playing in all registers became possible. The euphonium is said to have been invented, as a "wide-bore, valved bugle of baritone range", by Ferdinand Sommer of Weimar in 1843, though Carl Moritz in 1838 and Adolphe Sax in 1843 have also been credited. While Sax's family of saxhorns were invented at about the same time and the bass saxhorn is very similar to a euphonium, there are also differences[citation needed].

The "British-style" compensating euphonium was developed by David Blaikley in 1874, and has been in use in Britain ever since; since that time, the basic construction of the euphonium in Britain has changed little.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประวัติและการพัฒนา [แก้ไข]พญานาค บรรพบุรุษเก่าแก่ที่สุดของเครื่องทองเหลืองต่ำทั้งหมดเป็นเครื่องเสียงแบริโทนเหลืองมือ ยูโฟเนียมการสืบค้นกลับความมืดไป ophicleide และสุด ไปพญานาค การค้นหาเครื่องมือลม foundational น่าพอใจที่สามารถสนับสนุนมวลของเสียงนั้นใช้เวลาบางอย่าง ในขณะที่พญานาคใช้กว่าสองศตวรรษไปเรเนสซองล่าช้า ไม่ฉาวยากที่จะควบคุมคุณภาพของสนามและเสียงเนื่องจากการสลายเปิดนิ้วมีรูเล็ก ๆ Ophicleide ซึ่งถูกใช้ในวงและ orchestras ในไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาในช่วงกลางศตวรรษ ใช้ระบบคีย์ และมีการปรับปรุงผ่านพญานาคแต่ยังไม่น่าเชื่อถือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการลงทะเบียนสูงมีการประดิษฐ์ลูกสูบวาล์วระบบ c. 1818 ตราทองเหลืองพร้อมเสียงแม้แต่การสร้างและสิ่งอำนวยความสะดวกในการลงทะเบียนทั้งหมดกลายเป็นได้ ยูโฟเนียมมีกล่าวถึงมีการคิดค้น เป็น "ไวด์กระบอกสูบ valved แตรบาริโทนช่วง" โดยเฟอร์ดินานด์ฤดูของไวมาร์ใน 1843 ว่า Carl ริทซ์ใน 1838 และแซ็กซ์ Adolphe ใน 1843 มียังถูกเครดิต ใน ขณะที่ครอบครัวของแซ็กซ์ saxhorns ได้คิดค้นที่เกี่ยวกับกัน saxhorn เบสก็คล้ายกับยูโฟเนียม ยังมีความแตกต่าง [ต้องการอ้างอิง]ยูโฟเนียม compensating ใน "สไตล์อังกฤษ" พัฒนา โดย David Blaikley ใน 1874 และได้รับใช้ในราชอาณาจักรนับตั้งแต่ ตั้งแต่เวลา การก่อสร้างพื้นฐานของยูโฟเนียมในสหราชอาณาจักรมีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประวัติความเป็นมาและการพัฒนา [แก้ไข] งู, บรรพบุรุษที่เก่าแก่ที่สุดของทุกตราสารทองเหลืองต่ำเป็นบาริโทนเปล่งเสียงเครื่องดนตรีทองเหลืองที่ยูโฟเนียมร่องรอยบรรพบุรุษของตนที่จะophicleide และในที่สุดกลับไปงู การค้นหาของเครื่องมือทางการเงินที่น่าพอใจลมพื้นฐานที่สามารถรองรับฝูงของเสียงที่ดังกล่าวข้างต้นมันต้องใช้เวลาบางส่วน ในขณะที่งูถูกใช้มานานกว่าสองศตวรรษที่ย้อนกลับไปในช่วงปลายยุคฟื้นฟูศิลปวิทยามันเป็นอย่างฉาวโฉ่ยากที่จะควบคุมระดับเสียงและคุณภาพเสียงที่มีขนาดเล็กเนื่องจากสัดส่วนหลุมนิ้วเปิด ophicleide ซึ่งถูกใช้ในวงออร์เคสตราไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาในช่วงต้นถึงกลางศตวรรษที่ 19 ใช้ระบบของคีย์และการปรับปรุงกว่างู แต่ก็ยังไม่น่าเชื่อถือโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการลงทะเบียนสูง. กับการประดิษฐ์ของ ระบบวาล์วลูกสูบค 1818 การก่อสร้างของตราสารทองเหลืองด้วยเสียงได้และสิ่งอำนวยความสะดวกในการเล่นในการลงทะเบียนเป็นไปได้ทั้งหมด ยูโฟเนียมบอกว่าจะได้รับการคิดค้นเป็น "กว้างเจาะ valved เสียงแตรของช่วงเสียงบาริโทน" โดยเฟอร์ดินานด์มาร์ของซอมเมอร์ใน 1843 แต่คาร์ลมอริตซ์ใน 1838 และดอล์ฟแซ็กโซโฟนใน 1843 นอกจากนี้ยังได้รับการยกย่อง ในขณะที่ครอบครัวของแซ็กโซโฟนของ saxhorns ถูกคิดค้นขึ้นในเวลาเดียวกันและ saxhorn เบสจะคล้ายกับยูโฟเนียมที่ยังมีความแตกต่าง [อ้างจำเป็น]. ว่า "สไตล์อังกฤษ" ชดเชยยูโฟเนียมได้รับการพัฒนาโดยเดวิด Blaikley ใน 1874 และมี รับในการใช้ในสหราชอาณาจักรนับตั้งแต่; ตั้งแต่นั้นมาการก่อสร้างพื้นฐานของยูโฟเนียมในสหราชอาณาจักรมีการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประวัติและการพัฒนา [ แก้ไข ]

เป็นงูที่เก่าแก่ของบรรพบุรุษทั้งหมดเครื่องมือทองเหลืองต่ำ
เป็นบาริโทนเสียงเครื่องดนตรีทองเหลือง , ยูโฟเนียมร่องรอยบรรพบุรุษของมันกับพิคเลียด และสุด หลังพญานาค ค้นหาน่าพอใจพื้นฐานอุปกรณ์ลมที่สามารถรองรับจำนวนเสียงข้างต้น มันต้องใช้เวลาในขณะที่งูถูกใช้มานานกว่าสองศตวรรษ ย้อนกลับไปในยุคปลาย มันเป็นอย่างฉาวโฉ่ยากที่จะควบคุมระดับเสียงและโทนภาพ เนื่องจากมีสัดส่วนเล็กเปิดนิ้วหลุม พระพิคเลียดซึ่งใช้วงออเครสต้า สองสามทศวรรษ ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ,ใช้ระบบคีย์และได้รับการปรับปรุงมากกว่านั้นแต่ก็ยังไม่น่าเชื่อถือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการลงทะเบียนสูง

กับการประดิษฐ์ของลูกสูบวาล์วระบบ C 1818 , สร้างเครื่องมือทองเหลืองกับแม้แต่เสียงและสถานที่เล่นในนี้ก็เป็นไปได้ ที่บอกว่ามียูโฟเนียมถูกอุปโลกน์เป็น " เจาะกว้าง valved แตรของบาริโทนช่วง "โดย เฟอร์ดินานด์ ซอมเมอร์ ใน ไวมาร์ ใน 1843 , แม้ว่าคาร์ล Moritz ในปี 1838 และอาดอล์ฟ แซ็คใน 1843 ยังได้รับเครดิต ในขณะที่ใน ครอบครัวของ saxhorns ถูกคิดค้นที่เกี่ยวกับเวลาเดียวกันและเบสแตรทองเหลืองจะคล้ายกับแตรทองเหลือง ยังมีความแตกต่าง [ อ้างอิงที่จำเป็น ] .

" สไตล์ " อังกฤษชดเชยยูโฟเนียมพัฒนาโดย เดวิด blaikley ใน 1874 ,และมีการใช้ในอังกฤษตั้งแต่ ; ตั้งแต่เวลา พื้นฐานโครงสร้างของยูโฟเนียมในอังกฤษมีการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆน้อย ๆ