Mr. Graves had selected the five sl

Mr. Graves had selected the five slips and put them in the box. and he dropped all the papers but those onto the ground. where the breeze caught them and lifted them off.
"Listen, everybody," Mrs. Hutchinson was saying to the people around her.
"Ready, Bill?" Mr. Summers asked. and Bill Hutchinson, with one quick glance around at his wife and children. nodded.
"Remember," Mr. Summers said. "take the slips and keep them folded until each person has taken one. Harry, you help little Dave." Mr. Graves took the hand of the little boy, who came willingly with him up to the box. "Take a paper out of the box, Davy." Mr. Summers said. Davy put his hand into the box and laughed. "Take just one paper." Mr. Summers said. "Harry, you hold it for him." Mr. Graves took the child's hand and removed the folded paper from the tight fist and held it while little Dave stood next to him and looked up at him wonderingly.
"Nancy next," Mr. Summers said. Nancy was twelve, and her school friends breathed heavily as she went forward switching her skirt, and took a slip daintily from the box "Bill, Jr.," Mr. Summers said, and Billy, his face red and his feet overlarge, near knocked the box over as he got a paper out. "Tessie," Mr. Summers said. She hesitated for a minute, looking around defiantly. and then set her lips and went up to the box. She snatched a paper out and held it behind her.
"Bill," Mr. Summers said, and Bill Hutchinson reached into the box and felt around, bringing his hand out at last with the slip of paper in it.
The crowd was quiet. A girl whispered, "I hope it's not Nancy," and the sound of the whisper reached the edges of the crowd.
"It's not the way it used to be." Old Man Warner said clearly. "People ain't the way they used to be."
"All right," Mr. Summers said. "Open the papers. Harry, you open little Dave's."

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นายสุสานได้เลือกจัดห้า และใส่ไว้ในกล่อง และเขาทิ้งกระดาษทั้งหมดแต่ผู้ที่อยู่บนพื้นดิน ที่สายลมจับพวกเขา และพวกเขายกออก นาง Hutchinson "ฟัง ทุกคน ได้กล่าวถึงผู้คนรอบข้างเธอ "พร้อม รายการ" นายฤดูถาม และตั๋ว Hutchinson กับหนึ่งล่ะสถานที่ภรรยาและบุตรของเขา พยักหน้า นายฤดูร้อนกล่าวว่า "จำ "ทำการจัดส่ง แล้วให้พับจนกว่าแต่ละคนได้มาหนึ่ง แฮร์รี่ คุณได้เดฟน้อย" นายสุสานเอามือของเด็กชาย ที่มาอาศัยกับเขาถึงกล่อง "ใช้กระดาษเป็นกล่อง Davy" นายฤดูกล่าว เดวีใส่มือของเขาลงในกล่อง และหัวเราะ "ใช้กระดาษเพียงหนึ่ง" นายฤดูกล่าว "แฮร์รี่ คุณไว้เขา" นายสุสาน และเอามือของเด็กเอากระดาษพับจากกำปั้นแน่น และจัดเดฟน้อยยืนอยู่ถัดจากเขา และดูค่าที่เขา wonderingly " Nancy ถัดไป, " กล่าวว่า นายช่วงฤดูร้อน แนนซี่ถูก twelve และเพื่อนโรงเรียนหายใจหนัก ตามเธอไปข้างหน้าสลับกระโปรงของเธอ และเอาใบ daintily จากกล่องที่กล่าวว่า "ตั๋ว จูเนียร์ นายฤดู บิลลี่ แดงใบหน้าของเขาและเขา overlarge เท้า ใกล้โบว์ลิ่งกล่องมากกว่าเขาได้รับกระดาษออก "Tessie ฤดูร้อนนายกล่าว เธอ hesitated ประเดี๋ยวเดียว รอบคอบ defiantly แล้ว ชุดของเธอริมฝีปากไปค่ากล่อง เธอกระชากกระดาษออก และจัดเธอ กล่าวว่า นายฤดู "ตั๋ว และตั๋ว Hutchinson ถึงลงในกล่อง และรู้สึกรอบ นำมือของเขาออกในที่สุดในการจัดส่งกระดาษใน ฝูงชนเงียบ สาวเกมส์ "หวังไม่ Nancy เสียงของ whisper ขอบของฝูงชนที่เข้าถึง"มันไม่ได้ตามควรจะเป็น" เฒ่าวอร์เนอร์กล่าวอย่างชัดเจน "คน ain 't แบบที่เคย" "ทั้งหมดขวา ฤดูร้อนนายกล่าวว่า "เปิดเอกสาร แฮร์รี่ คุณเปิดน้อย Dave "

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นายเกรฟส์ได้เลือกห้าใบและใส่ไว้ในกล่อง และเขาทิ้งเอกสารทั้งหมด แต่ผู้ลงบนพื้นดิน สายลมที่จับพวกเขาและยกพวกเขาออก.
"ฟังทุกคน" นางฮัทชินสันพูดกับคนรอบ ๆ ตัวเธอ.
"พร้อมบิล?" นายซัมเมอร์ถาม และบิลฮัทชินสันกับหนึ่งอย่างรวดเร็วรอบ ๆ ที่ภรรยาและลูก พยักหน้า.
"จำ" นายกล่าวว่าในช่วงฤดูร้อน "ใช้ใบและให้พวกเขาพับจนแต่ละคนได้ดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่ง. แฮร์รี่ช่วยเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คุณเดฟ." นายเกรฟส์จับมือของเด็กน้อยที่มากับเขาด้วยความเต็มใจถึงกล่อง "เอากระดาษออกจากกล่อง, เดวี่." นายกล่าวว่าในช่วงฤดูร้อน เดวี่ใส่มือของเขาลงไปในกล่องและหัวเราะ "ใช้กระดาษเพียงหนึ่ง." นายกล่าวว่าในช่วงฤดูร้อน "แฮร์รี่, คุณถือไว้สำหรับเขา." นายเกรฟส์จับมือของเด็กและลบออกกระดาษพับจากกำปั้นแน่นและถือมันไว้ในขณะที่เดฟเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาและมองมาที่เขา wonderingly.
"แนนซี่ต่อไป" นายกล่าวว่าในช่วงฤดูร้อน แนนซี่เป็นสิบสองและเพื่อน ๆ โรงเรียนของเธอสูดลมหายใจอย่างหนักขณะที่เธอเดินไปข้างหน้าเปลี่ยนกระโปรงของเธอและเอาใบกระจุบกระจิบจากกล่อง "บิลจูเนียร์" นายซัมเมอร์สกล่าวและบิลลี่ใบหน้าของเขาสีแดงและเท้าของเขา overlarge ใกล้ เคาะกล่องมากกว่าในขณะที่เขามีกระดาษออก "Tessie" นายกล่าวว่าในช่วงฤดูร้อน เธอลังเลนาทีมองไปรอบ ๆ ท้าทาย จากนั้นตั้งค่าริมฝีปากของเธอขึ้นไปยังกล่อง เธอคว้ากระดาษออกมาและถือมันไว้ด้านหลังของเธอ.
"บิล" ในช่วงฤดูร้อนกล่าวว่านายบิลฮัทชินสันและถึงเข้าไปในกล่องและรู้สึกว่ารอบนำมือของเขาออกที่ผ่านมากับกระดาษแผ่นในนั้น.
ฝูงชนเป็นที่เงียบสงบ สาวกระซิบว่า "ผมหวังว่ามันจะไม่แนนซี่" และเสียงกระซิบที่มาถึงขอบของฝูงชน.
"มันไม่ใช่วิธีการที่จะใช้ในการเป็น." ชายชรากล่าวว่าวอร์เนอร์ได้อย่างชัดเจน "คนที่ไม่ได้เป็นวิธีที่พวกเขาเคยเป็น."
"สิทธิทั้งหมด" นายกล่าวว่าในช่วงฤดูร้อน "เปิดเอกสาร. แฮร์รี่คุณเปิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเดฟ."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณฝังศพได้เลือกห้าใบ และใส่ในกล่อง และเขาทิ้งหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ แต่บนพื้นดิน ที่สายลมจับและเอามันออก
" ทุกคนฟัง " คุณนายฮัตก็พูดกับคนรอบตัวเธอ
" พร้อมบิล ? คุณซัมเมอร์ถาม และบิลฮัทชินสัน กับ หนึ่งได้อย่างรวดเร็วไปที่ภรรยาและลูกๆของเขา พยักหน้า
" จำ " นายซัมเมอร์สกล่าว" เอาบิลและเก็บพับจนแต่ละคนได้คนหนึ่ง แฮร์รี่ นายช่วยหน่อย " นายเดฟ เกรฟจับมือเด็กชายที่มาเต็มใจกับเขาถึงกล่อง” เอากระดาษออกมาจากกล่อง เดวี่ " นายซัมเมอร์สกล่าว เดวี่ใส่มือของเขาลงในกล่องและหัวเราะ . ใช้แค่กระดาษหนึ่ง " นายซัมเมอร์สกล่าว แฮร์รี่ เธอถือมัน . " คุณหลุมฝังศพจับมือของเด็ก และเอากระดาษพับจากหมัดแน่นและกอดมันหน่อย เดฟ ยืนอยู่ข้างๆเขา และมองเขาอย่างน่าพิศวง .
" แนนซี่ ต่อไป " นายซัมเมอร์สกล่าว แนนซี่เป็นสิบสอง และเพื่อนที่โรงเรียนของเธอ ลมหายใจหนัก ขณะที่เธอเดินไปข้างหน้าสลับกระโปรงของเธอ และเอาใบอย่างพิถีพิถันจากกล่อง " บิล จูเนียร์ " นายซัมเมอร์ส กล่าว และ บิลลี่หน้าของเขาแดงและเท้า overlarge ใกล้เคาะกล่องที่เขามีกระดาษออก . tessie " นายซัมเมอร์สกล่าว เธอลังเลสักครู่ มองไปรอบ ๆ defiantly . แล้วตั้งค่าริมฝีปากของเธอและไปที่กล่อง เธอคว้าเอากระดาษออก และถือมันอยู่ข้างหลังเธอ
" บิล " นายซัมเมอร์สกล่าว และบิลฮัทชินสันถึงในกล่อง และรู้สึกอยู่นำมือของเขาออกมาในที่สุด ด้วยความลื่นของกระดาษในนั้น
ฝูงชนก็เงียบ เด็กสาวกระซิบ " ฉันหวังว่ามันคงไม่ใช่แนนซี่ " และเสียงกระซิบไปถึงขอบของฝูงชน .
" มันไม่ใช่สิ่งที่มันเคยเป็น " วอร์เนอร์ ชายชราพูดชัดเจน " คนที่ไม่เหมือนเดิม "
" ก็ได้ " นายซัมเมอร์สกล่าว เปิดเอกสาร แฮร์รี่ เธอเปิดน้อย

" เดฟ