New cemeteries were needed as an al

New cemeteries were needed as an alternative to the horrendous burial conditions in the city. The fear of disease-causing "miasmas" from rotting corpses lead to designating new cemeteries on the outskirts of Paris, in the fashion of the Greeks and Romans. These included Pere Lachaise . The fear of the stench from the mass graves of Saints Innocents in Paris lead to the removal of all human remains and was performed on winter nights over a two year period, from 1785-1787. The removed bones were placed in the Catacombs, named after the Roman catacombs. The Paris Catacombs were abandoned quarries once populated by thieves and the homeless. The skeletal remains were sorted and stacked neatly by type, modeled after the example set by Rome. The transfer of other urban cemeteries to the Catacombs continued until the late 1870s. The Catacombs is the resting-place for the remains of over six million Parisians. The Catacombs became a popular novelty for the old nobility who held dinner parties and picnics underground in the Paris Catacombs.

The Paris sewer system was also overwhelmed by the growth of the city contributing to the horrendous sanitary and public health problems. By 1663, one fourth of the ten kilometers of Paris sewers were closed. These sewers were poorly designed and had poorly kept records of their locations--hid their contents, were difficult to clean and clogged easily, since water flowed only when it rained. Sewer construction up to the 1820s consisted of hewn stones and rectangular bases, causing silt to build up quickly. Some citizens argued, "Perhaps Paris was not ready for the responsibility of maintaining covered sewers" and many felt that no sewers would be less dangerous to the public health than badly maintained ones. There was much criticism of Parisian egotism and the Government was critically compared to the "civic patriotism" of the Ancient Romans, who competently maintained their sewers and aqueducts. 1

Popular riots in 1830 and 1848 were directed against the rich, the doctors and the government. Disease became tied to revolution and therefore, a well maintained sewer, it was believed, would combat both disease and revolution. Between 1832-34, fourteen kilometers of new sewers were built. The new system was constructed with mortar and millstones and had oval floors to make flushing easier. By 1840, the Paris sewer system had been expanded to 96 km. The Paris sewers opened for public tours during the World Exposition of 1867. These popular tours took place in luxury sluice carts and boats piloted by white-clad sewer men. Visitors wore their fine clothes for the tour of the immaculate sewers. These modern, technological structures, no longer a source of disgust and fear, represented government as a beacon of competence, order and reason. Sewer tours continue to this day. In a similar fashion the new cemeteries of Paris affirmed a new vision of order, reason and respect for the deceased, a significant departure from the previous perspective of the corps as garbage. 1

Philippe Auguste established the royal gallows of Montfaucon north of Paris, serving not only as the public execution site but also the town dump. Thousands of people were hung at Montifaucaon. Many that died while being tortured were left hanging from the gallows and trees to rot until their bones fell. Their remains would then dumped into a pit along with the household waste, excrement and city rubble. This practice, based on the Christian denial of burial to criminals, created a smell that emanated down to Paris and was thought to serve as a subtle deterrent to crime. This practice continued well into the 18th Century. Parent-Duchatelet, the early 19th century hygienist, referred to Montfaucon as the "Epicenter of Stench." Although the execution of criminals at Montfaucon stopped in the 18th century, bodies continued to be dumped with the garbage, including the bodies of the people beheaded during the Revolution. After the revolution, the denial of a Christian burial to criminals ceased. 1

Pere Lachaise opened as a Cemetery in 1804 and became a very successful piece of land speculation. Nicolas Frochot, the urban planner who developed the cemetery, persuaded the civil authorities to rebury Molière, La Fontaine, Abélard and Héloïse in his new cemetery. Quickly Père-Lachaise became the ultimate symbol for the rich and famous as well as an affirmation of the role of government. Frochot, even sold a plot to the original owner for considerably more money than the price he had paid for the entire site. Even today, the fees are extremely high. Some of the most celebrated dead have unremarkable tombs while those whose fame died with them have the most expressive monuments.

Pere Lachaise 15 sm.jpg (7068 bytes)

Of the twenty cemeteries in Paris, Père-Lachaise is the most famous, it now has over 70,000 plots and receives some two million visitors a year from all over the world. With 44 hectares and 5,300 trees, Père-Lachaise is also the largest park in Paris.

Pere Lachaise 08 sm.jpg (7102 bytes)

Beyond its primary function, this famous Romantic-inspired necropolis, designed by Brongniart, has become an open-air museum and pantheon garden.

Pere Lachaise 21 sm.jpg (6425 bytes)

At first, the new cemetery was named Cemetery de l'Est. The former owner of the property, James Baron, was buried in it in 1822 as well as the architect of it, Brongniart. The cemetery was enlarged five times until 1850. From the beginning the cemetery has been multi-denominational. Students from polytechnical schools built the walls to transform the cemetery into a fortress during the battles of 1814. However, the Russians captured it on the third assault. During the battles of the Commune in 1871, fallen 'Federals' were buried here; including those executed in the cemetery itself and in the battles in the Rue de la Roquette and the Place Voltaire. A total of 1,018 were killed in the repression. The oldest identifiable bones in the cemetery belong to Abailard, who died in 1141 and Héloise who died 23 years later in 1164, also at the age of 63. The lovers' remains had an incredible journey, before being lodged in Père-Lachaise in November 1817. Henri III's widow, Louise de Lorraine who died in 1601, was moved here on the orders of Napoléon in 1806. Louis XVIII in contrast, was moved with great pomp from Père-Lachaise to Saint-Denis in 1817. After the opening of the cemetery in 1804, the number of the famous names got very long and reads like 200 years' of the Who's Who of France.

Pere Lachaise 11 sm.jpg (7168 bytes)

The crematorium was built in 1889. It is a massive factory like structure, with several domed chimneys.

Along the 'Federalist's Wall are a series of monuments dedicated to those who lost their lives in the Holocaust. Within this row is one monument with the inscription: 'A la mémoire de tous les Espagnols mort pour la liberté 1939 - 1945' and '10,000 dead and deported, 25,000 killed with the Resistance.'

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Cemeteries ใหม่ถูกต้องเป็นทางเลือกในเงื่อนไขจากงานศพในเมือง ความกลัวทำให้เกิดโรค "miasmas" จากหึ่งศพทำลืม cemeteries ใหม่อยู่รอบนอกของปารีส แฟชั่นของกรีกและโรม เหล่านี้รวม Lachaise เปเรโฟร์ ความกลัวของกลิ่นเหม็นจากสุสานขนาดใหญ่ของนักบุญ Innocents ในปารีสทำให้การกำจัดของเหลือมนุษย์ทั้งหมด และทำในฤดูหนาวช่วงระยะเวลา 2 ปี จาก 1785-1787 กระดูกเอาไว้ในสุสาน ตั้งชื่อตามสุสานโรมัน สุสานปารีสละทิ้ง quarries ครั้งประชากร โดยขโมยและไร้ที่อยู่ได้ เหลืออีกถูกเรียง และซ้อนอย่างชนิด modeled หลังจากตัวอย่างกำหนด โดยโรม การโอนย้ายของ cemeteries เมืองอื่น ๆ ไปสุสานต่อเนื่องจนถึงปลาย 1870s สุสานเป็น resting-place สำหรับของ Parisians ล้านหก สุสานเป็น นวัตกรรมที่ยอดนิยมสำหรับขุนนางเก่าที่จัดงานเลี้ยงอาหารค่ำและปิกนิกใต้ดินในสุสานปารีสระบบระบายน้ำของปารีสที่ยังจม โดยการเติบโตของเมืองที่เอื้อต่อปัญหาสุขาภิบาลและสาธารณสุขที่น่ากลัว โดย 1663 หนึ่งในสี่ของชั้นเยี่ยมของปารีสน้ำถูกปิด เด็กเหล่านี้ถูกออกแบบมาไม่ดี และไม่ดีมีเก็บระเบียนของตำแหน่ง - ซ่อนเนื้อหาของพวกเขา ได้ยากที่จะทำความสะอาด และอุดตันได้ เนื่องจากน้ำไหลเท่านั้น เมื่อฝนตก ก่อสร้างท่อระบายน้ำได้ 1820s ประกอบด้วยหิน hewn และฐานสี่เหลี่ยม ทำให้เกิดตะกอนการสร้างได้อย่างรวดเร็ว บางคนโต้เถียง "ปารีสบางทีไม่พร้อมสำหรับความรับผิดชอบของเด็กครอบคลุม" และหลายคนรู้สึกว่า ไม่เสียจะน้อยอันตรายต่อสาธารณมากกว่ารักษาคนไม่ มี egotism รู้สึกวิจารณ์มาก และรัฐบาลถูกเปรียบเทียบกับ "หมีซีวิค" ของโรมโบราณ ผู้รักษาของพวกเขาเสียและ aqueducts ยากเหลือ 1จลาจลนิยมใน 1830 และปี 1848 แห่งได้โดยตรงกับคนรวย แพทย์ และรัฐบาล โรคกลายเป็นการเชื่อมโยงกับการปฏิวัติ และ ท่อระบายน้ำที่อยู่ในย่านชุมชน ถือ ว่า จะต่อสู้กับโรคและการปฏิวัติ เด็กใหม่สิบสี่กิโลเมตรถูกสร้างขึ้นระหว่าง 1832-34 ระบบใหม่ถูกสร้างขึ้น ด้วยปูนและ millstones และมีพื้นวงรีให้ลบง่าย โดย 1840 ระบบท่อระบายน้ำของปารีสได้ถูกขยายไป 96 กิโลเมตร ระบายปารีสเปิดบริการสาธารณะระหว่างนิทรรศการโลกของค.ศ. 1867 ทัวร์ยอดนิยมเหล่านี้ได้ในรถหรู sluice และเรือ piloted ชายห่มขาวท่อระบายน้ำ นักท่องเที่ยวสวมเสื้อผ้าของพวกเขาดีสำหรับทัวร์ของเด็กนฤมล ทันสมัย เทคโนโลยีโครงสร้าง แหล่งไม่ชังและความหวาดกลัว แสดงรัฐบาลเป็นเบคอนมีความสามารถ สั่ง และเหตุผล ท่อระบายน้ำทัวร์ดำเนินการต่อไปนี้ ในคล้าย cemeteries ใหม่ของปารีสยืนยันวิสัยทัศน์ใหม่สั่ง เหตุผล และเคารพในผู้ตาย เดินทางอย่างมีนัยสำคัญจากมุมมองก่อนหน้านี้ของโยธินเป็นขยะ 1Philippe เซฟก่อตั้งแขวนคอนักโทษรอยัลของ Montfaucon ทางเหนือของปารีส ให้บริการไม่เพียงแต่ เป็นเว็บไซต์สาธารณะการดำเนินการ แต่ยังถ่ายโอนข้อมูลเมือง พันคนถูกแขวนที่ Montifaucaon หลายคนที่เสียชีวิตขณะถูกทรมานถูกปล่อยห้อยแขวนคอนักโทษและต้นเน่าจนกระดูกของพวกเขาตก พวกเขายังคงจะ dumped แล้ว ลงในหลุมพร้อมกับบ้านเสีย เรา และเมืองอิฐ แบบฝึกหัดนี้ ตามปฏิเสธคริสต์การฝังศพเพื่ออาชญากร สร้างกลิ่นที่ emanated ไปยังปารีส และถูกคิดว่า เป็นความละเอียดเสริมให้อาชญากรรม แบบฝึกหัดนี้อย่างต่อเนื่องทั้งในศตวรรษ 18 หลัก Duchatelet, hygienist ต้นศตวรรษ เรียกว่า Montfaucon เป็น "จุดศูนย์กลางของกลิ่นเหม็น" แม้ว่าการดำเนินการของอาชญากรที่ Montfaucon หยุดในศตวรรษที่ 18 ร่างกายต่อการถูก dumped กับขยะ รวมถึงร่างกายของคน beheaded ระหว่างการปฏิวัติ หลังจากการปฏิวัติ ปฏิเสธการฝังศพคริสเตียนกับอาชญากรเพิ่ม 1เปเรโฟร์ Lachaise เปิดเป็นสุสาน 1804 และกลายเป็น ชิ้นที่ประสบความสำเร็จมากของการเก็งกำไรที่ดิน ฟรอโชต์ Nicolas วางแผนทางการเมืองที่พัฒนาสุสาน เกลี้ยกล่อมเจ้าหน้าที่พลเรือนเพื่อ rebury Molière ฟงแตงลา Abélard และ Héloïse ในสุสานของเขาใหม่ อย่างรวดเร็ว Père Lachaise กลายเป็น สัญลักษณ์ที่ดีที่สุดสำหรับรวย และมีชื่อเสียงและการยืนยันบทบาทของรัฐบาล ฟรอโชต์ ขายแผนได้ให้เจ้าของเดิมคุ้มมากเพิ่มเติมจากราคาเขาได้จ่ายสำหรับทั้งไซต์ แม้วันนี้ ค่าธรรมเนียมจะสูงมาก บางคนตายมากที่สุดเฉลิมฉลองมีสุสาน unremarkable ในขณะที่ผู้ตายที่มีชื่อเสียงด้วยมีอนุสาวรีย์แสดงออกมากที่สุดSm.jpg Lachaise 15 เปเรโฟร์ (7068 ไบต์)ของ cemeteries ยี่สิบในปารีส Père Lachaise มีชื่อเสียงมากที่สุด ขณะนี้มีกว่า 70000 ผืน และได้รับการเยี่ยมชม 2 ล้านปีจากทั่วโลก 44 เฮคเตอร์และต้นไม้มูลค่า 5300, Père Lachaise เป็นอุทยานที่ใหญ่ที่สุดในปารีสเปเรโฟร์ Lachaise 08 sm.jpg (7102 ไบต์)นอกเหนือจากหน้าที่หลัก นี้มีชื่อเสียงได้แรงบันดาลใจโรแมนติกทบี้ ออกแบบ โดย Brongniart ได้กลายเป็น พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งและสวนองการเปเรโฟร์ Lachaise 21 sm.jpg (6425 ไบต์)ตอนแรก สุสานใหม่ชื่อว่าสุสานเดเลส เจ้าของเดิมของคุณสมบัติ บารอน James ถูกฝังในใน 1822 เป็นสถาปนิกของมัน Brongniart สุสานถูกขยายห้าครั้งถึง 1850 จากจุดเริ่มต้น สุสานมีหลายนิกาย นักเรียนจากโรงเรียนโพลีเทคนิคสร้างกำแพงเพื่อแปลงสุสานเป็นป้อมปราการในระหว่างการต่อสู้ของ ๑๙๕๗ อย่างไรก็ตาม นี่จับได้บนโจมตีสาม ในระหว่างการต่อสู้ของ Commune 1871 ลดลง 'Federals' ถูกฝังอยู่ที่นี่ รวมถึงผู้ดำเนินการ ในสุสานตัวเอง และ ในการต่อสู้ Roquette de la Rue และ Voltaire สถาน จำนวน 1,018 ถูกฆ่าตายในการปราบปราม กระดูกบุคคลเก่าแก่ในสุสานอยู่ Abailard ที่เสียชีวิตใน 1141 และ Héloise ที่เสียชีวิต 23 ปีใน 1164 ที่อายุ 63 ยังคงรักที่มีการเดินทาง ก่อนการต่อศาลใน Père Lachaise ใน 1817 พฤศจิกายน แม่ม่าย Henri III หลุยส์เดอลอร์แรนน์ที่เสียชีวิตใน 1601 ถูกย้ายที่นี่ใบสั่งของ Napoléon ในค.ศ. 1806 Louis ตรงกันข้าม ถูกย้าย ด้วยเอิกเกริกมากจาก Père Lachaise แซ็ง-เดอนีใน 1817 หลังจากเปิดสุสานใน 1804 จำนวนชื่อมีชื่อเสียงได้ยาวมาก และอ่านเช่น 200 ปีของการที่ประเทศฝรั่งเศสSm.jpg Lachaise 11 เปเรโฟร์ (7168 ไบต์)เมรุสร้างขึ้นในจาก 1889 มันเป็นโรงงานขนาดใหญ่เช่นโครงสร้าง มีปล่องไฟ domed หลายตาม ' Federalist ของผนังยังมีอนุสรณ์สถานที่อุทิศให้กับผู้ที่เสียชีวิตในฮอโลคอสต์ ภายในแถวนี้เป็นสมรภูมิเดียวกับจารึกที่: 'ตาม tous mémoire เด เลส Espagnols mort เท la liberté 1939-1945' และ ' 10000 25000 ตาย และ deported ฆ่า ด้วยความต้านทานที่ '

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สุสานใหม่เป็นสิ่งที่จำเป็นเป็นทางเลือกให้เงื่อนไขที่ฝังศพที่น่ากลัวในเมือง ความกลัวของการก่อให้เกิดโรค "miasmas" จากศพที่เน่าเปื่อยนำไปสู่การกำหนดสุสานใหม่ในเขตชานเมืองของกรุงปารีสในแฟชั่นของกรีกและโรมัน เหล่านี้รวมถึง Pere Lachaise ความกลัวของกลิ่นเหม็นจากหลุมฝังศพของนักบุญผู้บริสุทธิ์ในปารีสนำไปสู่การกำจัดของซากศพมนุษย์ทั้งหมดและได้รับการดำเนินการในคืนฤดูหนาวเป็นระยะเวลากว่าสองปีจาก 1785-1787 กระดูกลบออกถูกวางไว้ในสุสานตั้งชื่อตามสุสานโรมัน ปารีสสุสานถูกทอดทิ้งเหมืองประชากรครั้งโดยขโมยและไม่มีที่อยู่อาศัย ซากโครงกระดูกถูกจัดเรียงและซ้อนโดยแบ่งตามชนิดถ่ายแบบตัวอย่างที่กำหนดโดยโรม การโอนสุสานในเมืองอื่น ๆ ที่จะตอย่างต่อเนื่องจนถึงช่วงปลายยุค 1870 สุสานเป็นที่พำนักสำหรับซากของกว่าหกล้านไม้ลงมือ ตกลายเป็นความแปลกใหม่ที่นิยมสำหรับขุนนางเก่าที่จัดงานเลี้ยงอาหารค่ำและปิกนิกใต้ดินในปารีสต. ระบบระบายน้ำปารีสก็ยังจมโดยการเจริญเติบโตของเมืองที่มีผลการแก้ไขปัญหาสุขภาพของประชาชนสุขาภิบาลและน่ากลัว โดย 1663, หนึ่งในสี่สิบกิโลเมตรจากท่อระบายน้ำปารีสถูกปิด ท่อระบายน้ำเหล่านี้ถูกออกแบบมาไม่ดีและมีการบันทึกเก็บไว้ไม่ดีในสถานที่ของพวกเขา - ซ่อนเนื้อหาของพวกเขาเป็นเรื่องยากที่จะทำความสะอาดและอุดตันได้ง่ายเพราะน้ำไหลเฉพาะเมื่อฝนตก ก่อสร้างท่อระบายน้ำได้ถึงยุค 1820 ประกอบด้วยหินสกัดและฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าก่อให้เกิดตะกอนที่จะสร้างขึ้นได้อย่างรวดเร็ว บางพลเมืองแย้ง "บางทีปารีสยังไม่พร้อมสำหรับความรับผิดชอบในการรักษาท่อระบายน้ำครอบคลุม" และหลายคนรู้สึกว่าท่อระบายน้ำไม่มีจะเป็นอันตรายน้อยกว่าการสาธารณสุขกว่าคนยังคงไม่ดี มีการวิจารณ์มากคือความเห็นแก่ตัวของกรุงปารีสและรัฐบาลอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับ "ความรักชาติของพลเมือง" ของชาวโรมันโบราณที่ competently การบำรุงรักษาท่อระบายน้ำของพวกเขาและ aqueducts 1 จลาจลที่เป็นที่นิยมในปี ค.ศ. 1830 และ 1848 ได้โดยตรงกับที่อุดมไปด้วยแพทย์และรัฐบาล กลายเป็นโรคที่เชื่อมโยงกับการปฏิวัติและดังนั้นท่อระบายน้ำบำรุงรักษาอย่างดีก็เชื่อจะต่อสู้กับทั้งโรคและการปฏิวัติ ระหว่าง 1832-1834 สิบสี่กิโลเมตรของท่อระบายน้ำใหม่ที่ถูกสร้างขึ้น ระบบใหม่ที่ถูกสร้างด้วยปูนและแบกและมีชั้นรูปไข่ที่จะทำให้ล้างง่ายขึ้น 1840 โดยระบบท่อระบายน้ำปารีสได้รับการขยายตัวถึง 96 กม. ท่อระบายน้ำปารีสเปิดสำหรับทัวร์ประชาชนในช่วงนิทรรศการโลกของปี 1867 เหล่านี้ทัวร์ที่นิยมที่เกิดขึ้นในรถหรูประตูน้ำและเรือขับโดยสีขาวหุ้มผู้ชายท่อระบายน้ำ คนที่เข้ามาสวมเสื้อผ้าที่ดีของพวกเขาสำหรับทัวร์ของท่อระบายน้ำไม่มีที่ติ เหล่านี้ทันสมัยโครงสร้างเทคโนโลยีไม่มีแหล่งที่มาของความรังเกียจและความกลัวเป็นตัวแทนของรัฐบาลเป็นสัญญาณของความสามารถการสั่งซื้อและเหตุผล ทัวร์ท่อระบายน้ำอย่างต่อเนื่องมาจนถึงทุกวันนี้ ในลักษณะคล้ายสุสานใหม่ของปารีสยืนยันวิสัยทัศน์ใหม่ของการสั่งซื้อด้วยเหตุผลและความเคารพต่อผู้ตายเดินทางอย่างมีนัยสำคัญจากมุมมองที่ผ่านมาของคณะเป็นขยะ 1 ฟิลิปป์ออจัดตั้งพระราชตะแลงแกงของ Montfaucon ทิศตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงปารีสให้บริการไม่เพียง แต่เป็นเว็บไซต์สาธารณะดำเนินการ แต่ยังถ่ายโอนข้อมูลเมือง หลายพันคนที่ถูกแขวน Montifaucaon จำนวนมากที่เสียชีวิตขณะถูกทรมานถูกทิ้งห้อยลงมาจากตะแลงแกงและต้นไม้เน่าจนกระดูกของพวกเขาลดลง ส่วนที่เหลือของพวกเขาจะทิ้งลงไปในหลุมแล้วพร้อมกับขยะในครัวเรือนอุจจาระและซากปรักหักพังของเมือง วิธีนี้อยู่บนพื้นฐานของการปฏิเสธคริสเตียนที่ฝังศพให้กับอาชญากรสร้างกลิ่นที่เล็ดลอดออกมาลงไปที่ปารีสและกำลังคิดว่าจะทำหน้าที่เป็นอุปสรรคที่ลึกซึ้งกับอาชญากรรม วิธีนี้ยังคงดีในศตวรรษที่ 18 พ่อแม่ Duchatelet, ต้นศตวรรษที่ 19 hygienist เรียก Montfaucon เป็น "ศูนย์กลางของกลิ่นเหม็น." แม้ว่าการดำเนินการของอาชญากรที่ Montfaucon หยุดในศตวรรษที่ 18 ศพยังคงถูกทิ้งกับขยะรวมทั้งร่างกายของคนหัวในระหว่างการปฏิวัติ หลังจากการปฏิวัติการปฏิเสธการฝังศพที่นับถือศาสนาคริสต์กับอาชญากรหยุด 1 Pere Lachaise เปิดเป็นสุสานใน 1804 และกลายเป็นชิ้นส่วนที่ประสบความสำเร็จมากของการเก็งกำไรที่ดิน นิโคลัส Frochot, วางแผนเมืองที่พัฒนาสุสานเกลี้ยกล่อมเจ้าหน้าที่พลเรือนเพื่อ rebury Molière, La Fontaine, AbélardและHéloïseในสุสานใหม่ของเขา ได้อย่างรวดเร็วPère-Lachaise กลายเป็นสัญลักษณ์ที่ดีที่สุดสำหรับคนรวยและมีชื่อเสียงเช่นเดียวกับการยืนยันของบทบาทของรัฐบาล Frochot แม้พล็อตที่ขายให้กับเจ้าของเดิมของเงินมากขึ้นกว่าราคาที่เขาได้จ่ายเงินสำหรับเว็บไซต์ทั้งหมด แม้กระทั่งวันนี้ค่าใช้จ่ายที่สูงมาก บางส่วนของผู้ตายที่มีชื่อเสียงโด่งดังมากที่สุดมีสุสานธรรมดาในขณะที่ผู้ที่มีชื่อเสียงตายไปพร้อมกับพวกเขามีอนุเสาวรีย์แสดงออกมากที่สุด. Pere Lachaise 15 sm.jpg (7068 bytes) ของยี่สิบสุสานในกรุงปารีสPère-Lachaise เป็นที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในตอนนี้มี กว่า 70,000 แปลงและได้รับการสักสองล้านคนต่อปีจากทั่วทุกมุมโลก ด้วย 44 เฮคเตอร์และ 5,300 ต้นไม้Père-Lachaise ยังเป็นสวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดในกรุงปารีส. Pere Lachaise 08 sm.jpg (7102 bytes) นอกเหนือจากหน้าที่หลักของมันนี้มีชื่อเสียงป่าช้าโรแมนติกแรงบันดาลใจการออกแบบโดย Brongniart ได้กลายเป็นแบบเปิดโล่ง พิพิธภัณฑ์และสวนแพนธีออน. Pere Lachaise 21 sm.jpg (6425 bytes) ตอนแรกสุสานใหม่เป็นชื่อสุสาน De L'Est อดีตเจ้าของทรัพย์สินเจมส์บารอนถูกฝังอยู่ในนั้นใน 1822 ได้เป็นอย่างดีในฐานะสถาปนิกของมัน Brongniart สุสานขยายห้าครั้งจนกระทั่งปี ค.ศ. 1850 จากจุดเริ่มต้นที่สุสานได้รับหลายนิกาย นักเรียนจากโรงเรียนสารพัดช่างสร้างกำแพงที่จะเปลี่ยนสุสานเป็นป้อมปราการในระหว่างการต่อสู้ของ 1814 อย่างไรก็ตามชาวรัสเซียที่ถูกจับได้ในการโจมตีที่สาม ในระหว่างการต่อสู้ของประชาคมในปี 1871, ลดลง 'Federals' ถูกฝังอยู่ที่นี่; รวมถึงผู้ที่ดำเนินการอยู่ในสุสานของตัวเองและในการต่อสู้ในรูเดอลา Roquette และสถานที่วอลแตร์ ทั้งหมด 1,018 คนถูกฆ่าตายในการปราบปราม กระดูกที่เก่าแก่ที่สุดที่สามารถระบุตัวในสุสานเป็น Abailard ซึ่งเสียชีวิตใน 1141 และเอโลอิสผู้ที่เสียชีวิต 23 ปีต่อมาใน 1164 ยังที่อายุ 63 ยังคงเป็นที่ชื่นชอบ 'มีการเดินทางอย่างไม่น่าเชื่อก่อนที่จะถูกติดอยู่ในPère-Lachaise ในเดือนพฤศจิกายน ม่าย 1817 อองรีที่สามของหลุยส์เดอลอเรนที่เสียชีวิตใน 1601 ได้ย้ายมาที่นี่ตามคำสั่งของนโปเลียนใน 1806 หลุยส์ XVIII ในทางตรงกันข้ามถูกย้ายไปอยู่กับท่าทางที่ดีจากPère-Lachaise เพื่อ Saint-Denis ใน 1,817 หลังจากการเปิดตัวของ สุสาน 1804 จำนวนของชื่อที่มีชื่อเสียงได้ยาวมากและอ่านเหมือน 200 ปีของใครเป็นใครของฝรั่งเศส. Pere Lachaise 11 sm.jpg (7168 bytes) เมรุเผาศพที่ถูกสร้างขึ้นในปี 1889 เป็นโรงงานขนาดใหญ่เช่น โครงสร้างที่มีปล่องไฟโดมหลาย. พร้อมกำแพงโชคดีที่มีชุดของอนุสรณ์สถานที่อุทิศตนให้กับผู้ที่เสียชีวิตในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ภายในแถวนี้เป็นหนึ่งในอนุสาวรีย์จารึก: 'A la mémoire de tous les Espagnols อาทิ pour la liberté 1939 - 1945 และ '10, 000 ตายและเนรเทศ 25,000 ฆ่าด้วยความต้านทาน'.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สุสานใหม่ ต้องการเป็นทางเลือกที่น่ากลัวศพสภาพในเมือง ความกลัวเป็นสาเหตุของโรค " miasmas " จาก ศพที่เน่าเปื่อยได้นำไปสู่การกำหนดบันทึกใหม่ในเขตชานเมืองของปารีส ในแฟชั่นของกรีกและโรมัน ได้แก่ แปร์ลาแชส .ความกลัวของกลิ่นเหม็นจากหลุมฝังศพมวลของนักบุญผู้บริสุทธิ์ในกรุงปารีสนำไปสู่การกำจัดของมนุษย์ทั้งหมด และแสดงในคืนฤดูหนาวมากกว่าระยะเวลาสองปีจาก 1785-1787 . เอากระดูกอยู่ในสุสาน , ชื่อหลังจากที่โรมัน Catacombs . สุสานใต้ดินปารีสถูกทอดทิ้งเหมืองเมื่อประชากรโดยขโมยและขอทานซากโครงกระดูกถูกเรียงซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบและตามประเภท , modeled หลังจากตัวอย่างที่กำหนดโดยโรม การถ่ายโอนของสุสานเมืองอื่นๆในสุสานใต้ดินอย่างต่อเนื่องจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1850 สาย สุสานแห่งนี้ยังคงเป็นกว่าหกล้านปารีสสุสานเป็นนวัตกรรมที่นิยมสำหรับขุนนางเก่าที่จัดปาร์ตี้มื้อเย็นปิกนิกใต้ดินใน Paris Catacombs .

ปารีสท่อระบายน้ำระบบยังถูกครอบงำโดยการเจริญเติบโตของเมืองเกิดน่ากลัวสุขาภิบาลและปัญหาสาธารณสุข โดย 1663 , หนึ่งที่สี่ของกิโลเมตรสิบของปารีสท่อระบายน้ำถูกปิดท่อระบายน้ำเหล่านี้ได้งานออกแบบและงานเก็บบันทึกสถานที่ของพวกเขา . . . ซ่อนเนื้อหาของพวกเขายากที่จะทำความสะอาดและอุดตันได้ง่าย เนื่องจากน้ำไหลเฉพาะตอนฝนตก ท่อระบายน้ำก่อสร้างถึงคริสต์ทศวรรษ 1800 มีศิลาสลักสี่เหลี่ยมฐาน ทำให้ตะกอนที่สร้างขึ้นได้อย่างรวดเร็ว ประชาชนบางคนแย้งว่า" บางที ปารีสไม่พร้อมรับผิดชอบรักษาครอบคลุมท่อระบายน้ำและหลายคนรู้สึกว่าไม่มีท่อระบายน้ำจะน้อยกว่าเป็นอันตรายต่อสุขภาพประชาชนกว่ารักษาไม่ดีคน มีการวิจารณ์มากของความทะนงตัวของกรุงปารีสและรัฐบาลอย่างยิ่ง เปรียบได้กับ " พลเมืองรักชาติ " ของชาวโรมันโบราณที่ competently พวกเขาและรักษาร่องน้ำ aqueducts . 1

การจลาจลที่นิยมใน 1830 1848 ) และกำกับกับรวย หมอและรัฐบาล โรคก็เชื่อมโยงกับการปฏิวัติ และดังนั้น รักษาดี ท่อน้ำ มันไม่เชื่อ จะต่อสู้ทั้งโรคและการปฏิวัติ ระหว่าง 1832-34 สิบสี่กิโลเมตรของท่อระบายน้ำใหม่ถูกสร้างขึ้น ระบบใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยปูนและ millstones และรูปไข่พื้นให้ล้างง่ายขึ้นโดย 1840 , ปารีสได้รับการขยายระบบท่อระบายน้ำ 96 กิโลเมตร ปารีสท่อระบายน้ำเปิดให้สาธารณะทัวร์ในช่วงงานมหกรรมโลกของ 2410 . ทัวร์เหล่านี้นิยมเอาสถานที่ในตระกร้าล้างน้ำหรูหราและเรือขับโดยคนขาว หุ้มท่อ ผู้สวมใส่เสื้อผ้าของพวกเขาที่ดีสำหรับทัวร์ของท่อระบายน้ำสะอาด เหล่านี้ทันสมัย เทคโนโลยี โครงสร้าง ไม่มีแหล่งที่มาของการรังเกียจและกลัวเป็นตัวแทนของรัฐบาลเป็นสัญญาณของความสามารถ และเพื่อเหตุผล ท่อระบายน้ำทัวร์ต่อไปวันนี้ ในแฟชั่นที่คล้ายกันสุสานใหม่ของปารีสยืนยันวิสัยทัศน์ใหม่เพื่อเหตุผลและเคารพต่อผู้ตาย ออกที่สำคัญจากมุมมองเดิมของคณะ เช่น ขยะ 1

ฟิลิปป์ออกุสต์ สถาปนาพระแขวนคอของ montfaucon ทางเหนือของปารีสที่ให้บริการไม่ได้เป็นเพียงการประหารสาธารณะของเว็บไซต์ แต่ยังเมืองขยะ หลายพันคนถูกแขวนที่ montifaucaon . หลายคนที่ตายในขณะที่ถูกทรมาน ถูกทิ้งไว้ห้อยแขวนคอและต้นไม้เน่าจนกระดูกของพวกเขาลดลง ยังคงของพวกเขาจะทิ้งลงในบ่อ พร้อมกับขยะครัวเรือนมูลเมือง , และเศษหินหรืออิฐ การฝึกนี้บนพื้นฐานของคริสเตียน การปฏิเสธของการฝังศพอาชญากร สร้างกลิ่นที่ต่องไปปารีส และคิดว่าจะเป็นอุปสรรคที่ลึกซึ้งกับอาชญากรรม การปฏิบัตินี้อย่างต่อเนื่องในศตวรรษที่ 18 duchatelet ผู้ปกครอง ช่วงต้นศตวรรษที่ 19 montfaucon ทันตนามัย เรียกว่าเป็น " ศูนย์กลางของกลิ่นเหม็น ถึงแม้ว่าการทำงานของอาชญากรที่ montfaucon หยุดในศตวรรษที่ 18ร่างกายยังคงถูกทิ้งกับขยะ รวมทั้งร่างของคนถูกตัดหัวในการปฏิวัติ หลังการปฏิวัติ , การปฏิเสธของคริสเตียนงานศพให้คนร้ายหยุด 1

เปิดสุสานแปร์ลาแชสใน 1804 และกลายเป็นที่ประสบความสำเร็จมากๆ ชิ้นส่วนของที่ดิน การเก็งกำไร นิโคลัส frochot , วางแผนพัฒนาเมืองที่สุสานขอให้เจ้าหน้าที่ฝ่าย rebury โมฬีอีเบย์ ลา ฟองเทน น้ำมันหมูและ AB และ H é lo ไตเซในสุสานใหม่ของเขา P è re lachaise อย่างรวดเร็วกลายเป็นสัญลักษณ์ที่ดีที่สุดสำหรับรวยและมีชื่อเสียงเช่นเดียวกับการยืนยันของบทบาทของรัฐบาล frochot แม้ขายที่ดินให้กับเจ้าของเดิม สำหรับเงินมากขึ้นกว่าราคาที่เขาจ่ายสำหรับเว็บไซต์ทั้งหมด แม้วันนี้ ค่าใช้จ่ายสูงมากบางส่วนของคนตายที่โด่งดังที่สุดมีไม่ มีอะไรแปลกเลย สุสานที่มีชื่อเสียงในขณะที่ตายเพราะพวกเขามีอนุสาวรีย์สำคัญที่สุด

แปร์ลาแชส 15 sm.jpg ( 7068 ไบต์ )

ของยี่สิบสุสานในปารีส , P è re lachaise ที่มีชื่อเสียงที่สุด ขณะนี้ มีมากกว่า 70 , 000 แปลงและได้รับบางสองล้านปี จากทุกมุมโลก กับ 44 ไร่ และ 5 , 300 ต้นP è re lachaise ยังเป็นสวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดในปารีส . . .

แปร์ลาแชส 08 sm.jpg ( 7102 ไบต์ )

นอกจากหน้าที่หลักของมัน , ที่มีชื่อเสียงนี้โรแมนติกแรงบันดาลใจจากสุสาน ออกแบบโดย brongniart ได้กลายมาเป็นพิพิธภัณฑ์แบบเปิดโล่งและซึ่งสวน

แปร์ลาแชส 21 sm.jpg ( 6425 ไบต์ )

ตอนแรก สุสานใหม่เป็นชื่อสุสาน de l ' Est . เจ้าของเดิมของอสังหาริมทรัพย์ เจมส์บารอนถูกฝังอยู่ในการเป็นสถาปนิก มัน brongniart . สุสานถูกขยายห้าครั้งจน 1850 จากจุดเริ่มต้นที่สุสานได้รับการตั้งชื่อหลาย . นักเรียนจากโรงเรียน polytechnical สร้างผนังแปลงสุสานเป็นป้อมปราการในการต่อสู้ของ 1814 . อย่างไรก็ตาม รัสเซียจับมันในการโจมตี 3ในระหว่างการต่อสู้ของชุมชนใน 2414 ร่วง ' federals ' ถูกฝังที่นี่ รวมทั้งดำเนินการในป่าช้านั้นเอง และในการต่อสู้ใน Rue de la roquette และสถานที่ที่วอลแตร์ ทั้งหมดของเขาถูกฆ่าตายในการปราบปราม กระดูกส่วนที่เก่าแก่ที่สุดในสุสานเป็นของ abailard ที่ตายในทางและ H é loise เสียชีวิต 23 ปีต่อมาในปี 1164 ยังอายุ 63 .คนรัก ' ยังคงมีการเดินทางอย่างไม่น่าเชื่อ ก่อนที่จะถูกฝังใน P è re lachaise ในเดือนพฤศจิกายน 1817 . Henri III แม่ม่าย หลุยส์ เดอ ลอเรนที่ตายใน 1601 ถูกย้ายมาที่นี่ตามคำสั่งของ วิธีใหม่ใน 1806 . พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ในทางตรงกันข้าม ได้ย้ายไปอยู่กับทิฐิที่ดีจาก P è re lachaise เซนต์เดนิสใน 1817 . หลังจากการเปิดสุสานใน 1804 ,หมายเลขของชื่อที่มีชื่อเสียงได้ยาวมากและอ่านเหมือน 200 ปีใครที่ฝรั่งเศส

แปร์ลาแชส 11 sm.jpg ( 7168 ไบต์ )

เมรุถูกสร้างขึ้นในปี 1889 มันเป็นโรงงานขนาดใหญ่ เช่น โครงสร้างมีหลายปล่องโดม

' ค่อยๆ ตามผนังมีชุดของอนุสาวรีย์ที่ทุ่มเทให้กับผู้สูญเสียชีวิตในการล่าล้างเผ่าพันธุ์ภายในแถวนี้เป็นอนุสาวรีย์กับจารึก : ' la M éโมเร่ เดอเลส espagnols Mort pour la เสรีภาพทั้งหมดจาก 2482-2488 ' และ ' 10 , 000 , 000 ฆ่าตาย และถูกส่งตัวกลับไป ด้วยความต้านทาน '