Gabrielle Bonheur “Coco” Chanel was

Gabrielle Bonheur “Coco” Chanel was born on August 19, 1883 in Saumur France. Her mother worked in the poorhouse where Gabrielle was born, and died when Chanel was only twelve. Then her father abandoned her to the region’s largest orphanage. Chanel was taken in by the sisters of a convent in Moulines when she was seventeen, and she learned how to make clothes two years before she left there.

Chanel worked as a cafe-concert singer and acquired in the process the nickname “Coco” in 1905~8 (Mackrell, 1992, p. 18). The nickname stuck for the rest of her life.

In 1905 Coco met the first important man in her life, Etienne Balsan. Balsan was a wealthy young officer, a gentleman horse breeder and riding enthusiast (Charles-Roux, 1981, p. 60). Chanel arrived in Paris in 1909, where she opened her first millinery shop and began her fashion career. Her simple hats became popular very soon.

After Balsan came Arthur “Boy” Copel, a brilliant Englishman. At that time Coco wanted to make a career for herself as a fashion designer. Copel saw merit in the idea and supported her. With the help of Copel, Coco’s life and career had been well and truly lifted, and her modes continued to flourish (Mackrell, 1992, p. 19). Chanel loved everything about Capel, and he was possibly her only love (Charles-Roux, 1981, p.68). Coco lived happily enough, and her fashion house also expanded.

Chanel started working on jersey; one of her first successes was the “loose-fitting sweater”, which developed a whole new style for relaxation and outdoor living. In 1918 Coco bobbed her hair. At that time bobbed hair was shocking, irreversible, but she with her chemise set a fashion trend with its “little boy” look. In 1922 Chanel introduced a perfume, Chanel No. 5, which was the first perfume to bear a designer’s name. Today it still remains one of the world’s largest selling perfumes (Johnson, 1999). Coco designed the “little black dress” in 1925 and it became her other signature. “White camellia” and “long pearl necklace” were her famous symbols too.

At the beginning of the Second World War, Chanel closed her shops. She had an affair with a Nazi officer during World War II, which resulted in some years later, in her withdrawing into herself and self-exile in Switzerland. Chanel came back in 1954 with her fashion “easy-fitting” dress that provided more comfort and wearing ability (Laver, 1969, p. 259). In Europe her return to fashion was unsuccessful at first, but Americans still loved her and her style. She continued to work energetically until the end. Coco Chanel died in Paris on January 10, 1971 at eighty-eight years old.

Thirty-seven years after her death, Coco Chanel still influences women’s style today. Her personal story is also wonderful, from an orphan to a successful woman in the fashion career. I think whatever she did in her life Coco Chanel is still a remarkable woman forever.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชาแนล "Coco" Gabrielle Bonheur เกิด 19 สิงหาคม 1883 Saumur ฝรั่งเศส แม่ของเธอทำงานใน poorhouse ที่กาเบรียลเกิด และเสียชีวิตเมื่อชาแนลเท่า twelve แล้ว พ่อของเธอละทิ้งเธอกับพินที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้ ชาแนลถ่าย โดยน้องสาวของคอนแวนต์ใน Moulines เมื่อเธอ seventeen และเรียนรู้วิธีการทำผ้าสองปีก่อนเธอออกจากที่นั่น ชาแนลทำงานเป็นนักร้องคาเฟ่คอนเสิร์ต และรับการชื่อเล่น "Coco" ปีพ.ศ. 2448 สมัย ~ 8 (Mackrell, 1992, p. 18) ชื่อเล่นติดอยู่ในส่วนเหลือของชีวิตของเธอ ปีพ.ศ. 2448 สมัย โคโค่ได้พบคนสำคัญครั้งแรกในชีวิตของเธอ Etienne นบาง นบางถูกนายหนุ่มที่เป็นรวย พันธุ์ม้าเป็นสุภาพบุรุษและขี่คือ (ชาร์ลส์-Roux, 1981, p. 60) ชาแนลมาในปารีสในปี 1909 ที่เธอเปิดร้านของเธอ millinery แรก และเริ่มอาชีพของเธอแฟชั่น หมวกของเธออย่างเป็นนิยมเร็ว ๆ นี้ หลังจากนบางมา Arthur "เด็ก" Copel ชาวสดใส ที่ โคโคต้องการสร้างอาชีพให้ตัวเองเป็นนักออกแบบแฟชั่น Copel บุญในความคิดเห็น และสนับสนุนเธอ ด้วยความช่วยเหลือของ Copel ชีวิตและงานของโคโค่ได้รับอย่างแท้จริง และดียก และโหมดของเธอยังคงรุ่งเรือง (Mackrell, 1992, p. 19) ชาแนลรักทุกอย่างเกี่ยวกับ Capel และเขาอาจจะรักเพียงเธอ (ชาร์ลส์-Roux, 1981, p.68) โคโคอาศัยอยู่อย่างมีความสุขเพียงพอ และขยายบ้านแฟชั่น ชาแนลเริ่มต้นทำงานในนิวเจอร์ซีย์ หนึ่งในความสำเร็จของเธอครั้งแรกที่ "เหมาะสมหลวมเสื้อ" ซึ่งพัฒนาแบบใหม่ทั้งหมดสำหรับการพักผ่อนและนั่งเล่นกลางแจ้ง ได้ ใน 1918 โคโค bobbed ผมของเธอ ที่ bobbed ผมมีขยัน ให้ แต่เธอกับ chemise เธอตั้งค่าแนวโน้มแฟชั่นกับลักษณะของ "ชาย" ในค.ศ. 1922 ชาแนลนำหอม ชาแนลหมายเลข 5 ซึ่งเป็นน้ำหอมแรกต้องแบกชื่อของนักออกแบบ วันนี้ยังคงเป็นโลกที่ใหญ่ที่สุดขายน้ำหอม (Johnson, 1999) อย่างใดอย่างหนึ่ง โคโค่มา "น้อยสีดำเสื้อ" 1925 และมันกลายเป็นเธอลายเซ็นอื่น "คาเมลเลียสีขาว" และ "สร้อยคอยาวมุก" มีสัญลักษณ์ที่มีชื่อเสียงของเธอมากเกินไป ที่จุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งสอง ชาแนลปิดร้านของเธอ เธอมีเรื่องกับเจ้าหน้าที่นาซีระหว่างสงครามโลก ซึ่งมีผลในปีต่อมา ในเธอถอนตัวเองและ self-exile ในสวิตเซอร์แลนด์ ชาแนลมา 1954 กับเสื้อของเธอ "ง่ายกระชับ" แฟชั่นที่ให้ความสะดวกสบายมากขึ้นและสามารถสวมใส่ (อ่อน 1969, p. 259) ใน แฟชั่นของเธอกลับไม่สำเร็จที่แรก แต่ชาวอเมริกันยังคง รักเธอและสไตล์ของเธอ เธอยังคงทำงานหรบ ๆ จนจบ โคโค่ชาแนลตายในปารีสในวันที่ 10 มกราคม 1971 ที่เอ้แปดปี สามสิบเจ็ดปีหลังจากการตายของเธอ โคโค่ชาแนลยังมีผลต่อลักษณะของผู้หญิงวันนี้ เรื่องส่วนตัวก็ดี จากเด็กกำพร้าหญิงประสบความสำเร็จในอาชีพการงานแฟชั่น ผมคิดว่า สิ่งที่เธอไม่ได้ในชีวิตของเธอโคโค่ชาแนลยังคงเป็นผู้หญิงที่โดดเด่นตลอดไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กาเบรียล BONHEUR " โกโก้ " ชาแนล เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2426 ใน Saumur ฝรั่งเศส แม่ของเธอทำงานในสถานสงเคราะห์ที่กาเบรียล เกิดและตายเมื่อ Chanel อายุแค่สิบสอง แล้วพ่อของเธอทอดทิ้งเธอไปบ้านเด็กกำพร้าที่ใหญ่ที่สุดของภูมิภาค Chanel ถูกถ่ายโดยน้องสาวของคอนแวนต์ใน moulines เมื่อเธออายุ และ เธอได้เรียนรู้วิธีการทำเสื้อผ้าสองปีก่อนที่เธอจะไปที่นั่น .

Chanel ทำงานเป็นนักร้องคาเฟ่คอนเสิร์ตและได้รับในกระบวนการชื่อเล่น " มะพร้าว " ใน 1905 ~ 8 ( mackrell 2535 18 หน้า ) ชื่อเล่นติดตลอดชีวิต

ใน 1905 โคโค่ เจอผู้ชายที่สำคัญครั้งแรกในชีวิตของเธอ ตียน balsan . balsan เป็นผู้มั่งคั่ง เจ้าหน้าที่หนุ่ม เป็นสุภาพบุรุษ และการขี่ม้าพันธุ์ที่กระตือรือร้น ( ชาร์ลส์ รูซ์ , 2524 , หน้า 60 ) Chanel มาถึงในปารีสในปี 1909ที่เธอเปิดร้านขายหมวกผู้หญิงครั้งแรกของเธอและเริ่มอาชีพแฟชั่นของเธอ หมวกที่เรียบง่ายของเธอกลายเป็นที่นิยมมากแล้ว

หลังจาก balsan มาอาเธอร์ " บอย " Copel , อังกฤษ brilliant ที่โคโค่ เวลาอยากให้อาชีพที่ตัวเองเป็นแฟชั่นดีไซน์เนอร์ Copel เห็นบุญในความคิดและสนับสนุนเธอ ด้วยความช่วยเหลือของ Copel , ชีวิตโคโค่และอาชีพได้ และยกจริงๆและโหมดของเธอยังคงรุ่งเรือง ( mackrell 2535 19 หน้า ) ชาแนล รักทุกอย่างที่เกี่ยวกับ คาเพล และเขาอาจจะรักเพียงแต่เธอ ( ชาร์รูซ์ , 1981 , p.68 ) โคโค่ อยู่อย่างมีความสุขเพียงพอ และแฟชั่นบ้านยังขยาย

Chanel เริ่มทำงานบนเสื้อ หนึ่งของความสำเร็จแรกของเธอคือ " เสื้อ " ข้อต่อหลวม ซึ่งพัฒนารูปแบบใหม่ทั้งหมดสำหรับการพักผ่อนและใช้ชีวิตกลางแจ้งใน 1918 Coco ผมบ๊อบผมของเธอ ตอนนั้นผมก็ทรงตกตะลึงกลับไม่ได้ แต่เธอกับซับในของเธอตั้งค่าแนวโน้มแฟชั่นของ " เด็กน้อย " ในปี 1922 Chanel แนะนำน้ำหอมชาแนลฉบับที่ 5 ซึ่งน้ำหอมแรกที่หมีชื่อของนักออกแบบ วันนี้ก็ยังคงเป็นหนึ่งของโลกที่ใหญ่ที่สุดในการขายน้ำหอม ( จอห์นสัน , 1999 )โคโค่ ออกแบบ " ชุดสีดำเล็ก ๆน้อย ๆ " 1925 และเป็นสัญลักษณ์อื่น ๆของเธอ สีขาว " Camellia " และ " สร้อยไข่มุกยาวเป็นสัญลักษณ์ที่มีชื่อเสียงของเธอด้วย

ที่จุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ชาแนล ปิดร้านของเธอ เธอมีความสัมพันธ์กับทหารนาซีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งส่งผลให้ในบางปีต่อมา เธอถอนลงในตัวเองและถูกเนรเทศตนเองในสวิตเซอร์แลนด์ชาแนลกลับมาในปี 1954 กับแฟชั่น " ง่ายกระชับ " ชุดนั้นให้ความสะดวกสบายมากขึ้นและใส่ความสามารถ ( เลเวอร์ , 2512 , หน้า 259 ) ในยุโรปของเธอกลับไปยังแฟชั่น ไม่ได้ในตอนแรก แต่คนอเมริกันก็ยังคงรักเธอและสไตล์ของเธอ เธอยังคงทำงานอย่างแข็งขัน จนจบ Coco Chanel ตายในปารีสเมื่อวันที่ 10 มกราคม ปี 1971 ที่ 88 ปี .

สามสิบเจ็ดปีหลังจากการตายของเธอ โคโค่ชาแนลยังคงอิทธิพลของผู้หญิงวันนี้ เรื่องราวส่วนตัวของเธอยังยอดเยี่ยม จากเด็กกำพร้าผู้หญิงประสบความสำเร็จในแฟชั่นอาชีพ ฉันคิดว่าสิ่งที่เธอทำในชีวิตของเธอที่ Coco Chanel ก็ยังเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่งไปตลอดกาล