you behavior while attending church

you behavior while attending church is different from your behavior while hanging out in the back yard with friends, or at least we hope it is. And part of that difference is the difference in language, a difference not just in the words, we were very young, not to "use that tone of voice with me, Mister (or Missy, as the case may be) " Just as the pitch and pitch and volume of one's voice carry a difference in tone from street to church to church, the choice of words and the way we put our sentences together a sense of tone in our writing. The tone, in turn, conveys our attitude toward our audience and our subject matter. Are we being frivolous or serious, casual or formal, sweet or formal, sweet or stuffy? The choice of a single word can change the tone of a paragraph, even an entire assay. In the sentence of this paragraph, for example, the phrasal verb "hanging out" is considerably more casual than others we might have chosen: gathering congregating, assembling.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณทำงานขณะเข้าร่วมคริสตจักรจะแตกต่างจากลักษณะการทำงานของคุณขณะห้อยออกหลังบ้านกับเพื่อน หรือที่ เราหวังไว้ และส่วนที่แตกต่างคือ ความแตกต่างของภาษา ความแตกต่างไม่ใช่แค่ในคำ เรามีน้อยมาก ไม่ให้ "เสียงที่ใช้กับผม Mister (หรือมิสซีเอลเลีย เป็นกรณีอาจจะ) "เหมือนกับสนาม และสนาม และระดับเสียงของเสียง มีความแตกต่างใน โทนสีจากคริสตจักรคริสตจักร เลือกคำ และวิธีการเราใส่ประโยคของเรากันความเสียงในการเขียนของเรา ใช้ เสียง สื่อถึงทัศนคติของเราต่อผู้ชมของเราและเรื่องของเรา เรากำลังชชวลไม่สำคัญ หรือร้าย แรง หรือเป็นทางการ หวาน หรือเป็น ทางการ, หวาน หรืออบอ้าว หลากหลายคำเดียวสามารถเปลี่ยนเสียงของย่อหน้า แม้แต่การวิเคราะห์ทั้งหมด ในประโยคของย่อหน้านี้ เช่น กริยา phrasal "ห้อยออก" คือมากสบาย ๆ กว่าคนอื่น ๆ เราอาจเลือก: รวบรวม congregating ประกอบด้วย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พฤติกรรมของคุณในขณะที่คริสตจักรที่เข้าร่วมจะแตกต่างจากพฤติกรรมของคุณในขณะที่แขวนอยู่ในสนามหลังบ้านกับเพื่อนหรืออย่างน้อยเราก็หวังว่ามันจะเป็น และเป็นส่วนหนึ่งของความแตกต่างที่มีความแตกต่างในภาษาที่แตกต่างกันไม่เพียง แต่ในคำที่เรายังเด็กมากที่จะไม่ "ใช้โทนเสียงที่เสียงกับฉันนาย (หรือนางสาวเป็นกรณีที่อาจจะ)" เช่นเดียวกับ สนามและสนามและปริมาณของเสียงหนึ่งของการดำเนินการแตกต่างในเสียงจากถนนไปที่โบสถ์คริสตจักรทางเลือกของคำพูดและวิธีการที่เราใส่ประโยคของเราด้วยกันความรู้สึกของเสียงในการเขียนของเรา เสียงในที่สุดก็บ่งบอกถึงทัศนคติของเราที่มีต่อผู้ชมของเราและเรื่องของเรา พวกเราจะเป็นเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือร้ายแรงสบาย ๆ หรืออย่างเป็นทางการหรือไม่เป็นทางการหวานหวานหรือคัด? ทางเลือกของคำคำเดียวสามารถเปลี่ยนเสียงของวรรคแม้ทดสอบทั้งหมด ในประโยคของวรรคนี้ตัวอย่างเช่นคำกริยาวลี "ห้อยออก" เป็นแบบสบาย ๆ มากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ เราอาจจะเลือก: รวบรวมชุมนุมประกอบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณพฤติกรรมขณะเข้าโบสถ์จะแตกต่างจากพฤติกรรมของคุณในขณะที่ลอยออกหลังบ้าน กับเพื่อน หรืออย่างน้อย เราหวังว่ามันจะเป็น และส่วนที่แตกต่างคือความแตกต่างในภาษา ความแตกต่างไม่เพียง แต่ในคำ เรายังเด็กมากที่จะไม่ใช้น้ำเสียงแบบนี้กับผมด้วยครับ ( หรือสาวน้อยเป็นกรณีที่อาจจะ ) " เช่นเดียวกับเสียงและระดับเสียงและปริมาณเสียงหนึ่งแบกความแตกต่างในเสียงจากถนนไปโบสถ์ ทางเลือกของคำและวิธีที่เราใส่ประโยคด้วยกันความรู้สึกของวรรณยุกต์ในการเขียนของเรา เสียงในการเปิดสื่อทัศนคติของเราที่มีต่อผู้ชมและเนื้อหาของเรา เราเล่นๆ หรือจริงจัง ลำลองหรือเป็นทางการ หวาน หรือ อย่างเป็นทางการหวานหรืออึดอัดหรือ ทางเลือกของคำเดียวจะเปลี่ยนโทนของย่อหน้า จะใช้ทั้งหมด ในประโยคของย่อหน้านี้ , ตัวอย่างเช่น , กริยาวลี " ห้อยออก " ไม่เป็นทางการมากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ เราอาจจะเลือก : รวบรวม การรวบรวม การประกอบ