Van der Linden and Veldkamp (2004,2

Van der Linden and Veldkamp (2004,2007) proposed an entirely different approach. They developed an exposure control method that did not need any simulations, but that was based on observed exposure rates instead. In their item eligibility method, a probability experiment is carried out for every item in the bank with exposure rate higher than the maximum exposure rate imposed. In this probability experiment it is determined whether the item is eligible for administration, that is, whether it is included in the sub item bank from which the subsequent item is selected or not. The probability of being eligible depends on the ratio of the observed exposure rate and the maximum exposure rate.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลินเด็น van der Veldkamp (2004,2007) นำเสนอและวิธีการที่แตกต่าง พวกเขาพัฒนาวิธีการควบคุมแสงที่ไม่ต้องจำลองใด ๆ แต่ที่อิงราคาสังเกตแสงแทน ในวิธีคุณสมบัติของสินค้า ความน่าเป็นการทดลองจะดำเนินการสำหรับสินค้าทุกรายการในธนาคารมีอัตราเสี่ยงสูงกว่าราคาสูงสุดที่กำหนด ในการทดลองนี้น่าเป็น กำหนดว่า สินค้าคือมีสิทธิ์ได้รับการดูแล ว่ามันอยู่ในธนาคารสินค้าย่อยที่รายการถัดไปถูกเลือก หรือไม่ ความน่าเป็นของการมีสิทธิ์ขึ้นอยู่กับอัตราส่วนของอัตราสังเกตแสงและอัตราสูงสุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แวนเดอร์ลินเด็นและ Veldkamp (2004,2007) ได้เสนอวิธีการที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง พวกเขาพัฒนาวิธีการควบคุมการสัมผัสที่ไม่จำเป็นต้องจำลองใด ๆ แต่ที่ตามอัตราการเปิดรับข้อสังเกตแทน ในวิธีการของพวกเขามีสิทธิ์รายการ, การทดสอบความน่าจะเป็นที่จะดำเนินการทุกรายการในธนาคารที่มีอัตราการสัมผัสสูงกว่าอัตราผลสูงสุดที่กำหนด ความน่าจะเป็นในการทดลองนี้มันจะถูกกำหนดว่ารายการมีสิทธิ์ในการบริหารงานที่เป็นไม่ว่ามันจะรวมอยู่ในธนาคารรายการย่อยจากการที่รายการที่ตามมาจะถูกเลือกหรือไม่ น่าจะเป็นของที่มีสิทธิ์ขึ้นอยู่กับอัตราส่วนของอัตราการสัมผัสสังเกตและอัตราการสัมผัสสูงสุด