As monograstric hindgut fermenters,

As monograstric hindgut fermenters, elephants are rather poor
at dealing with defensive toxins produced by plants (Clauss et al.,
2003) e a problem they can reduce by increasing food diversity,
thus reducing intake of each particular toxin. The diet of elephants
can be highly diverse, though this depends on the diversity and
composition (nutrients and secondary compounds) of the plants
available. African savannah elephants in arid Namibia eat just 33
plant species, while in Uganda they consume over 200 species. In
the Ndoki forest of Congo, forest elephants eat at least 500 plant
species (Blake, 2002), the highest known dietary diversity of any
mammal. Asian elephants often consume ca. 100 plant species (e.g.
McKay, 1973; Sukumar, 1990; Chen et al., 2006; Campos-Arceiz
et al., 2008a). Fruit is also an important component of elephants
diet (e.g. Alexandre, 1978; Short, 1981; White et al., 1993; Blake,
2002; Campos-Arceiz et al., 2008a). Unlike most frugivores, their
large mouth and gape means that elephant feeding is not limited by
the size of fruits or seeds.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็น monograstric hindgut fermenters ช้างจะค่อนข้างยากจนที่จัดการกับการป้องกันสารพิษที่ผลิต โดยพืช (Clauss et al.,อี 2003) ปัญหาจะสามารถลดความหลากหลายของอาหารเพิ่มขึ้นดังนั้นจึง ลดปริมาณสารพิษแต่ละเฉพาะ อาหารของช้างสามารถสูงหลากหลาย แต่ขึ้นอยู่กับความหลากหลาย และองค์ประกอบ (สารอาหารและสารประกอบรอง) ของพืชพร้อมใช้งาน ช้างแอฟริกาสวันนาห์ในนามิเบียแล้งกินเพียง 33พืชพันธุ์ ในขณะที่ในยูกันดา ผู้ใช้กว่า 200 ชนิด ในNdoki ป่าของคองโก ช้างป่ากินพืชน้อย 500สปีชีส์ (เบลก 2002), สูงสุดรู้จักอาหารความหลากหลายของเท้า ช้างเอเชียมักใช้ ca 100 พืชชนิด (เช่นMcKay, 1973 Sukumar, 1990 เฉินและ al., 2006 Campos Arceizร้อยเอ็ด al., 2008a) ผลไม้เป็นส่วนประกอบสำคัญของช้างอาหาร (เช่นภัณฑ์อเล็กซานเดอร์ 1978 สั้น 1981 ขาวร้อยเอ็ด al., 1993 เบลก2002 Campos-Arceiz et al., 2008a) ซึ่งแตกต่างจาก frugivores ส่วนใหญ่ การปากขนาดใหญ่และ gape หมายความ ว่า ให้อาหารช้างไม่ได้ถูกจำกัดขนาดของผลไม้หรือเมล็ดพืช

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในฐานะที่เป็นหมัก hindgut monograstric
ช้างค่อนข้างยากจนที่จัดการกับสารพิษที่ผลิตโดยการป้องกันพืช(Clauss et al.,
2003)
ปัญหาเอพวกเขาสามารถลดได้โดยการเพิ่มความหลากหลายของอาหารซึ่งช่วยลดปริมาณของสารพิษในแต่ละโดยเฉพาะอย่างยิ่ง อาหารของช้างสามารถมีความหลากหลายอย่างมากแม้ว่าจะขึ้นอยู่กับความหลากหลายและองค์ประกอบ(สารอาหารและสารรอง) ของพืชที่มีอยู่ ช้างสะวันนาในแอฟริกาที่แห้งแล้งนามิเบียกินเพียง 33 สายพันธุ์พืชในขณะที่ในยูกันดาพวกเขาใช้มากกว่า 200 ชนิด ในป่า Ndoki คองโกช้างป่ากินอย่างน้อย 500 พืชชนิด(Blake, 2002), ความหลากหลายของอาหารที่รู้จักกันสูงสุดของเลี้ยงลูกด้วยนม ช้างเอเชียมักจะกินแคลิฟอร์เนีย 100 สายพันธุ์พืช (เช่นแม็คเคย์, 1973; Sukumar, 1990; Chen et al, 2006;. โปส-Arceiz., et al, 2008a) ผลไม้ยังเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของช้างอาหาร (เช่น Alexandre 1978; สั้น 1981; สีขาว, et al, 1993;. เบลค 2002. โปส-Arceiz, et al, 2008a) ซึ่งแตกต่างจาก frugivores ส่วนใหญ่ของพวกเขาปากขนาดใหญ่และอ้าปากค้างหมายความว่าการให้อาหารช้างไม่จำกัดขนาดของผลไม้หรือเมล็ด