I never thought I would discover so

I never thought I would discover something quite so amazing by accident. I was a chemist at the Amos Cosmetics factory in New Jersey, USA, trying to design anew perfume when it happened
I was trying out all the usual mix of flowers and things just like I always did-when I decided to throw in a piece of the fruitcake Momma had packed for my lunch. I don’t know why
I did it I just did.
I put it into the mix with all the other things. Before long, I had a little bottle of perfume made from the things I had mixed together. I put some on the back of my hand. I thought it smelled nice, but they was nothing special about it, so I put the bottle into my handbag. I couldn't give something like that to my boss. After all, I am a chemist and my job is to make perfume in a proper way. If I told him how I made this one he would tell me not to be a silly girl. Later, he would probably make a joke about it to his friends at the golf club.
That's the kind of man my boss was.
'Anna!'
It was my boss, David Amos, the owner of Amos Cosmetics. He happened to be working past where I walked. He never usually spoke to people like me. What this he want? I felt nervous.
'Yes, Mr. Amos.' I said.
'You're looking terrific today! what's that lovely smell? It's like fresh bread and flowers and sunshine all mixed together with ... I don't is it you, Anna?'
I didn't know what he was talking about. I couldn't smell anything special.
Mr. Amos had an expert nose for perfume. And he knew it.
'Yes, it is you!' he said loudly. All the other chemists nearby could hear. It was embarrassing.
I had never heard my boss speak to me like that before. Or to anybody else, come to think of it. David Amos is a dark, handsome English guy who would never dream of saying nice things to ordinary looking girl like me. He preferred to be with pretty young model who liked his appearance and his money. When he did speak to the chemists he was usually complaining about something. What he playing some kind of joke today?
Suddenly he came over right next to me. He spoke in a quiet voice close to my ear.
'You know, Anna, I've never really noticed it before - I can't think why - but you really are a beautiful woman!'
'Mr. Amos. I ...' I tried to answer but I didn't know what to say.
'No, it's true, Anna,' He said. 'I must see you outside this dull factory. Will you have dinner with me tonight?'
'Well, I ...' I was still too surprised or speak properly.
'That's great! I'll pick you up at your place tonight at eight. See you then,' he said.
He was gone before I could say anything.
As I went home on the bus I thought of the strange situation I was in. My boss, who was famous for going out with beautiful woman, had told me I was beautiful and had asked me out! But I know I am just ordinary looking and not his usual type at all. When I got home my Momma was in the sitting room talking to my Aunt Mimi.
Aunt Mimi. I like my Aunt Mimi, but he simply can't mind her own business. She had wanted me to find a husband for ages. She didn't like the thought of me being single and having a career. She thought it wasn't natural for a twenty-seven-year-old woman like me not to be married. Aunt Mimi thought that the least she could do for me was to find me a husband. I was used to this by now, but it was still embarrassing.
'Aunt Mimi - how nice to see you,' I said.
Aunt Mimi looked at me and smiled. ‘Anna, my little girl…but look at you: you’re not a little girl any more, you’re a twenty-three-year-old woman already! How rime flies!’
‘Actually, I’m twenty-seven, Aunt Mimi,’ I said. She always got my age wrong.
‘So soon? And you’re not married yet? Your mother was married when she was eighteen. Eighteen! And you were born when she was nineteen!’ Aunt Mimi looked sad as she said this.
She decided to say what she thought at once-as she always did
‘So when are you going bring a nice boy home? She asked, looking me right in the eye.
‘There was that boy Armstrong you saw two years ago He was nice,’ said Momma, trying, to help me.
‘Momma, Armstrong was the pizza delivery man,’ I tried to explain, but Momma never did listen.
‘Armstrong was here a few times. I liked him,’ said Momma.
‘Momma,’ I said that was when the cooker broke down-remember? We ate pizzas for almost a week until it was fixed. Armstrong just delivered the pizzas.’
‘I don’t care,’ said Momma. ‘I liked him-he had nice eyes.’
Aunt Mimi raised her eyes in surprise.
‘You mean to say you let this Armstrong boy go?’ said Aunt Mimi.
‘But he was. only the pizza delivery man,’ I said, weakly.
‘Then he was. By now he probably owns the company!’ said Aunt Mimi. ‘And you let him go! Anna!’
It was no use arguing. I knew they were not going to listen to me. So I changed the subject.
‘That fruitcake was nice, Momma,’ I said.
‘Aunt Mimi brought it,’ said Momma. ‘But don’t change the subject-your aunt has something to say to you.’
Oh no! She’s trying to find a husband for me again!
Aunt Mimi began, ‘I’ve found the perfect boy for you, Anna. Well…he’s not exactly young, but neither are you any more….and he’s still got his own hair…’
I decided I had to put a stop to this- I didn’t want to meet Aunt Mini’s ‘boy’ even if he did have his own hair.
‘Thanks, Aunt Mini,’ I said. ‘But I’m already seeing someone tonight.’
I hadn’t meant to tell them but I had to do something to stop Aunt Mini. It certainly surprised them. They both looked at me with their eyes and mouths wide open like a couple of fish.
‘Yes,’ I went on. ‘I’m going out with my boss, Mr. Amos. He’s picking me up at eight.’
That certainly surprised them!

* * *

Momma and Aunt Mini were very pleased, of course. They went off together to plan the wedding and left me to get ready for the man they hoped would be my future husband. I was beginning to wish I hadn’t told them. After all, I had no idea why my boss had behaved towards me in that way. He had never even noticed me before now. However, he had noticed the perfume I had been wearing. Lately I had been wearing a perfume called intrigue. It was made by another company and I actually preferred it to the perfumes we made. Mr. Amos did have a very good nose for perfumes. Perhaps Intrigue was so good he just couldn’t stop himself. Who knows?
Anyways, I had to get ready for my evening out. Although I couldn’t explain why Mr. Amos had suddenly found me attractive, I really wanted to find out. In my own way I’m as bad as my Aunt Mimi, I guess. The funny thing was, I don’t really like men like Mr. Amos. But I wanted to find out way he had changed.
So I put on my best black dress, lots and lots of Intrigue and my one pair of high-heeled shoes. The handbag I use for work is the only one I’ve got because I don’t go out that often.
I took it. Then I heard the doorbell ring.
Momma and Aunt Mimi were at the front door before I could move. They wanted to see my date. Both of them were trying to get me to hurry up. They had big smiles on their faces.
I opened the door.
‘Hello Anna.’
It was Mr. Amos. He looked very handsome. However he was quieter than before and was looking down at the floor.
I could tell they liked him. It was embarrassing.
‘Hello Mr. Amos’ I said.
I was expecting him to say something friendly, like ‘Call me David’ or something. But he didn’t.
I managed to get him away from my Momma and Aunt Mimi without too much trouble. I guess they thought we should be alone together if they had any hope of hearing wedding bells in the future.
He hardly said anything in his car either, apart from polite conversation about how nice I looked. I could tell he didn’t mean it. Men have a way of calling you ‘nice’ when they really mean they don’t care how you look.
Anyway, he drove me to an expensive French restaurant where we spent some time having drinks and ordering food.
All the conversation was of the polite kind, but I could tell he was getting ready to say something. Then he turned to me with a serious look on his face and spoke.
‘Look Anna. . .’ he began.
I knew it! He’d changed his mind and was trying to think of some excuse to get out of our evening together.
‘. . . about today, at the factory’ he continued. ‘I don’t know why I behaved like that.’
‘I thought it was because you found me attractive, Mr. Amos
And because you liked my perfume’ I said, wondering why the Intrigue I was wearing didn’t seem to be having any effect on him. But it was obvious he hadn’t been listening to me.
‘You see Anna’ he said ‘if we can see this as . . . as . . .’
‘As what Mr. Amos? I asked.
He suddenly put on a smile. As a reward for all your hard work at the factory. After all you are one of our best chemists.
It’s the least I can do to show how much I value your efforts. Have this meal on me! I’ll pay for it!’
If the meal had been there it would really have been on him I would have thrown it at him! So he had changed his mind and now wanted to get rid of me. I didn’t believe for one moment that this meal was a prize for being a good little chemist. I needed to be on my own to think what to do.
‘Excuse me for a moment, Mr. Amos,’ I said, getting up from my seat.
‘Of course,’ he answered, looking less nervous than before.
I went to the ladies’ room. I felt like breaking the furniture or something. I was annoyed! I had my pride! After all! And why hadn’t my Intrigue worked? Perhaps I hadn’t put enough on, even for his expert nose. I decided to put a lot more on. Perhaps that would work. I looked in my handbag – it wasn’t there! All that I could find was that bottle. Then I went outside again.
As I was walking back to the table I almost ran into the waiter who had served us. He stopped and looked at me with a stupid look on his face. Then he remembered he had a job to do, walked on and knocked down a table with some cake on it.
When I finally reached the table, Mr. Amos was looking embarrassed, as lf he didn't want to be seen with me. I could see he was try

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผมไม่คิดว่า ผมจะค้นพบสิ่งที่น่าทึ่งมากดังนั้น โดยบังเอิญ ผมนักเคมีในโรงงานเครื่องสำอางโรงแรมอมอสโคในนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา การออกแบบนั้นใหม่น้ำหอมเมื่อมันเกิดขึ้นฉันพยายามออกปกติผสมของดอกไม้ และสิ่งเหมือนฉันได้เสมอ-เมื่อฉันตัดสินใจที่จะโยนใน fruitcake แม่ของมีบรรจุสำหรับอาหารกลางวันของฉัน ฉันไม่ทราบสาเหตุผมไม่ได้เชื่อไม่ได้ฉันใส่มันไปผสมกับการสิ่งอื่น ๆ ก่อนที่จะลอง ผมน้อยขวดน้ำหอมที่ทำจากสิ่งที่ผมได้ผสมกัน ฉันใส่บางที่ด้านหลังของมือ ผมคิดว่า กลิ่นดี แต่พวกเขามีอะไรพิเศษเกี่ยวกับเรื่องนี้ ดังนั้นฉันใส่ขวดในกระเป๋าของฉัน ฉันไม่ให้บางสิ่งบางอย่างเช่นเดียวกับที่เจ้านายของฉัน หลังจากที่ทุก ฉันเป็นนักเคมี และงานของฉันคือการ ทำน้ำหอมในแบบที่เหมาะสม ถ้าผมบอก วิธีทำเขาหนึ่งนี้จะบอกไม่ให้ ผู้หญิงโง่ ภายหลัง เขาจะคงให้เล่นเกี่ยวกับเรื่องเพื่อนของเขาที่กอล์ฟคลับนั่นคือชนิดของคนที่ถูกเจ้านายของฉัน'แอนนา'เจ้านาย โรงแรมอมอสโค David เจ้าของโรงแรมอมอสโคเครื่องสำอางได้ เขาเกิดขึ้นจะทำงานที่ผ่านมาที่ฉันเดิน ไม่เคยจะพูดกับคนอย่างผม สิ่งนี้เขาต้องการหรือไม่ ฉันรู้สึกประสาท'ใช่ โรงแรมอมอสโคนาย' ฉันเคยพูด' พักยอดเยี่ยมวันนี้ กลิ่นน่ารักคืออะไร เหมือนขนมปังสด และดอกไม้และแสงแดดทั้งหมดผสมกัน... ฉันไม่มีคุณ แอนนา?'ฉันไม่รู้ว่าเขาถูกพูดถึง ฉันไม่สามารถกลิ่นอะไรเป็นพิเศษนายโรงแรมอมอสโคมีจมูกเชี่ยวชาญสำหรับน้ำหอม และเขารู้'ใช่ มันเป็นคุณ ' เขากล่าวว่า ดังนั้น ทั้งร้านขายยาอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียงอาจได้ยิน อายได้ฉันก็ไม่เคยได้ยินเจ้านายพูดกับฉันดังนั้นก่อน หรือกับใครอื่น มาคิดว่า มัน โรงแรมอมอสโค David เป็นมืด หล่ออังกฤษคนที่ไม่เคยมีเหลือบของสิ่งที่ดีเพื่อสาวมองธรรมดาอย่างผม เขาต้องให้กับสาวสวยที่ชอบรูปลักษณ์ของเขาและเงินของเขา เมื่อเขาได้พูดคุยกับร้านขายยา เขามักจะถูกบ่นเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง เขาว่าเล่นตลกบางประการวันนี้ก็เขามาด้านขวาติดกับฉัน เขาพูดในเสียงเงียบสงบใกล้กับหูของฉัน'คุณทราบ แอนนา ฉันไม่เคยพบมันก่อน - ไม่คิดว่า ทำไม - แต่คุณจะเป็นหญิงสาวสวย'' นายโรงแรมอมอสโค I ...' พยายามที่จะตอบ แต่ไม่รู้จะพูดอะไร' มันเป็นความจริง ไม่ แอนนา เขากล่าวว่า ' ต้องเห็นคุณอยู่นอกโรงงานนี้น่าเบื่อ คุณจะเย็นกับฉันคืนนี้? "'ดี ฉัน...' ฉันถูกยังคงประหลาดใจเกินไป หรือพูดได้อย่างถูกต้อง' ก็ดี ฉันจะรับคุณที่พักคืนนี้ที่แปด ดูแล้ว เขากล่าวว่าเขาได้หายไปก่อนอาจพูดอะไรเป็นผมกลับบ้านบนรถคิดสถานการณ์แปลก ๆ ของ ผมอยู่ใน เจ้านายที่มีชื่อเสียงไปออกกับผู้หญิงสวย มีบอกฉันว่า ฉันสวย และมาขอผม แต่ฉันรู้ว่า ฉันมองเพียงธรรมดาและไม่เขาชนิดปกติเลย เมื่อฉันกลับมาถึงบ้าน แม่ของฉันอยู่ในห้องนั่งเล่นพูดคุยฟมิมิป้าของฉันป้าฟมิมิ ชอบฟมิมิป้าของฉัน แต่เขาก็ไม่สนใจธุรกิจของตนเอง เธอก็อยากจะหาสามีอายุ เธอไม่ชอบความคิดของผมเดียว และมีอาชีพ เธอคิดว่า มันไม่ธรรมชาติสำหรับยี่สิบเจ็ดปีผู้หญิงเช่นฉันไม่ได้แต่งงาน ป้าฟมิมิคิดว่า อย่างน้อยเธอไม่ให้ฉันได้หาฉันสามี ฉันใช้นี้ โดยขณะนี้ แต่ก็ยังอาย'ป้าฟมิมิ - ดีอย่างไรเห็นคุณ ผมพูดป้าฟมิมิมองผม และยิ้ม ' แอนนา สาวน้อยของฉัน...แต่ดูที่คุณ: คุณไม่สาวน้อยอีก คุณสาวยี่สิบสามปีแล้ว การเด้นท์แมลง!''ความจริง ฉันยี่สิบเจ็ด Aunt ฟมิมิ ผมพูด เธอจะได้อายุของฉันไม่ถูกต้อง' ดังนั้นเร็ว ๆ นี้ และคุณจะไม่แต่งงานยัง แม่ได้แต่งงานเมื่อเธอเอททีน เอททีน และคุณเกิดเมื่อเธอ nineteen !' ป้าฟมิมิดูเศร้าเธอพูดเธอตัดสินใจว่า สิ่งที่เธอคิดครั้ง-เป็นเธอได้เสมอ' ดังนั้น เมื่อคุณกำลังนำเด็กดีที่บ้าน เธอถาม มองฉันในตา'มีเด็กที่คุณเห็นเมื่อสองปีที่ผ่านมากำลังดี อาร์มสตรอง' กล่าวว่า แม่ของ พยายาม ช่วยเหลือฉัน'แม่ของ อาร์มสตรองเป็นคนส่งพิซซ่า ฉันพยายามอธิบาย แต่แม่ของไม่เคยได้ฟัง' อาร์มสตรองเป็นที่นี่กี่ครั้ง เสียดายเขา กล่าวว่า แม่ของ'แม่ของ ผมพูดว่า ถูกเมื่อเตาที่ยากจนลงจำ เรากินพิซซ่าสำหรับเกือบสัปดาห์จนกว่าจะได้กำหนด อาร์มสตรองเพียงส่งพิซซ่า ''ฉันไม่แคร์ กล่าวว่า แม่ของ ' ฉันชอบเขาเขาก็ตาดี 'ป้าฟมิมิขึ้นดวงตาของเธอในความประหลาดใจ"คุณหมายความ ว่า คุณให้เด็กนี้อาร์มสตรองไป ' กล่าวว่า Aunt ฟมิมิ' แต่เขาไม่ เฉพาะพิซซ่าส่งผู้ชาย ผมพูด weakly' จาก นั้นเขา ป่านนี้ เขาคงเป็นเจ้าของบริษัท!' กล่าวว่า Aunt ฟมิมิ ' และคุณให้เขาไป แอนนา!'ก็ไม่โต้เถียง รู้ที่พวกเขากำลังฟังฉัน เพื่อเปลี่ยนเรื่อง' ว่า fruitcake ถูกดี แม่ของ ผมพูด'ป้าฟมิมินำมัน กล่าวว่า แม่ของ ' แต่ไม่เปลี่ยนแปลงเรื่องของป้ามีสิ่งที่จะพูดกับคุณ 'โอ้ ไม่ เธอพยายามหาสามีฉันอีกป้าฟมิมิเริ่ม, ' ฉันพบเด็กเหมาะสำหรับคุณ แอนนา ดี...เขาเป็นหนุ่มไม่ตรง แต่ไม่เป็นคุณต่อไป...และเขาของยังได้ผมของเขาเอง...'ผมตัดสินใจผมจะทำการหยุดนี้-ไม่อยากจะพบป้ามินิ 'บอย' แม้ว่าเขาไม่ได้มีผมของเขาเอง'ขอบคุณ Aunt มินิ ผมพูด 'แต่ฉันได้พบคนคืนนี้'ผมไม่ได้หมาย ถึงว่า แต่ผมจะทำอะไรเพื่อหยุดป้ามินิ แน่นอนประหลาดใจพวกเขา พวกเขาทั้งสองมองฉัน ด้วยตา และปากกว้างเปิดเช่นคู่ของปลา'ใช่ ฉันไปบน ' ฉันจะออกกับเจ้านาย โรงแรมอมอสโคนาย เขาได้รับของฉันที่แปด 'ที่แน่นอนแปลกพวกเขา* * *แม่ของและมินิป้าก็ยินดี แน่นอน พวกเขาออกไปร่วมกันวางแผนงานแต่งงาน และทิ้งให้พร้อมสำหรับคนที่พวกเขาหวังว่าจะเป็นสามีในอนาคต ฉันได้เริ่มต้องไม่ได้บอกให้ หลังจากที่ทุก ผมมีความคิดที่ทำไมเจ้านายของฉันได้ทำงานต่อผมด้วยวิธี เขาไม่ได้พบฉันก่อน อย่างไรก็ตาม เขาได้สังเกตเห็นน้ำหอมที่ฉันมีการสวมใส่ เมื่อเร็ว ๆ นี้ฉันได้ถูกสวมใส่น้ำหอมที่เรียกว่าเล่ห์กลกับการ ทำ โดยบริษัทอื่น และฉันจริง ๆ ต้องได้น้ำหอมที่เราทำ นายโรงแรมอมอสโคได้มีจมูกที่ดีมากสำหรับน้ำหอม บางทีเล่ห์กลกับไม่ดีดังนั้นเขาเพียงแค่ไม่สามารถหยุดตัวเอง ใครไปรู้อย่างไรก็ตาม ฉันมีจะได้รับพร้อมสำหรับวันของฉัน แม้ว่าฉันไม่สามารถอธิบายเหตุนายโรงแรมอมอสโคได้ทันทีพบฉันน่าสนใจ ผมอยากจะหา ในวิธีของตัวเองฉันไม่ดีที่ฟมิมิป้าของฉัน ฉันเดา สิ่งตลกได้ ฉันไม่ชอบผู้ชายเช่นนายโรงแรมอมอสโค แต่อยากจะหาวิธีที่เขามีการเปลี่ยนแปลงดังนั้น ฉันใส่ฉันแต่งตัวสีดำส่วน จำนวนมาก และเล่ห์กลกับมากมายและฉันหนึ่งคู่ของรองเท้าส้นสูง กระเป๋าที่ใช้สำหรับการทำงานเดียวที่ฉันมีได้เนื่องจากไม่ไปออกที่มักจะได้ฉันเอามัน จากนั้น ผมได้ยินกริ่งบ้านแหวนแม่ของและป้าฟมิมิได้ผ่อนก่อนไม่สามารถย้าย พวกเขาอยากดูวันของฉัน พวกเขาทั้งสองพยายามรับฉันรีบขึ้น พวกเขายิ้มบนใบหน้าเปิดประตู'สวัสดีแอนนา'นายโรงแรมอมอสโคได้ เขาดูหล่อมาก อย่างไรก็ตามเขาอยู่ไกลจากก่อน และมองลงที่พื้นI could tell they liked him. It was embarrassing.‘Hello Mr. Amos’ I said.I was expecting him to say something friendly, like ‘Call me David’ or something. But he didn’t.I managed to get him away from my Momma and Aunt Mimi without too much trouble. I guess they thought we should be alone together if they had any hope of hearing wedding bells in the future.He hardly said anything in his car either, apart from polite conversation about how nice I looked. I could tell he didn’t mean it. Men have a way of calling you ‘nice’ when they really mean they don’t care how you look.Anyway, he drove me to an expensive French restaurant where we spent some time having drinks and ordering food.All the conversation was of the polite kind, but I could tell he was getting ready to say something. Then he turned to me with a serious look on his face and spoke.‘Look Anna. . .’ he began.I knew it! He’d changed his mind and was trying to think of some excuse to get out of our evening together.‘. . . about today, at the factory’ he continued. ‘I don’t know why I behaved like that.’‘I thought it was because you found me attractive, Mr. AmosAnd because you liked my perfume’ I said, wondering why the Intrigue I was wearing didn’t seem to be having any effect on him. But it was obvious he hadn’t been listening to me.‘You see Anna’ he said ‘if we can see this as . . . as . . .’‘As what Mr. Amos? I asked.He suddenly put on a smile. As a reward for all your hard work at the factory. After all you are one of our best chemists.It’s the least I can do to show how much I value your efforts. Have this meal on me! I’ll pay for it!’If the meal had been there it would really have been on him I would have thrown it at him! So he had changed his mind and now wanted to get rid of me. I didn’t believe for one moment that this meal was a prize for being a good little chemist. I needed to be on my own to think what to do.‘Excuse me for a moment, Mr. Amos,’ I said, getting up from my seat.‘Of course,’ he answered, looking less nervous than before.I went to the ladies’ room. I felt like breaking the furniture or something. I was annoyed! I had my pride! After all! And why hadn’t my Intrigue worked? Perhaps I hadn’t put enough on, even for his expert nose. I decided to put a lot more on. Perhaps that would work. I looked in my handbag – it wasn’t there! All that I could find was that bottle. Then I went outside again.As I was walking back to the table I almost ran into the waiter who had served us. He stopped and looked at me with a stupid look on his face. Then he remembered he had a job to do, walked on and knocked down a table with some cake on it.When I finally reached the table, Mr. Amos was looking embarrassed, as lf he didn't want to be seen with me. I could see he was try

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะค้นพบอะไรบางอย่างที่น่าทึ่งโดยอุบัติเหตุ ฉันเป็นนักเคมีที่โรงงานเอมัสค์ในรัฐนิวเจอร์ซีย์สหรัฐอเมริกาพยายามที่จะออกแบบใหม่น้ำหอมเมื่อมันเกิดขึ้นผมพยายามออกทั้งหมดผสมปกติของดอกไม้และสิ่งที่เหมือนฉันมักจะทำเมื่อฉันตัดสินใจที่จะโยนในชิ้นส่วนของ
Fruitcake แม่ได้บรรจุสำหรับมื้อกลางวันของฉัน ผมไม่ทราบว่าทำไมฉันไม่ได้ฉันก็ไม่ได้. ฉันใส่มันลงไปในส่วนผสมที่มีทุกสิ่งอื่น ๆ หลังจากนั้นไม่นานผมมีขวดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของน้ำหอมที่ทำจากสิ่งที่ฉันได้ผสมเข้าด้วยกัน ฉันใส่บางอย่างบนหลังมือของฉัน ฉันคิดว่ามันกลิ่นดี แต่พวกเขาก็ไม่มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับเรื่องนี้ดังนั้นฉันใส่ขวดลงไปในกระเป๋าถือของฉัน ฉันไม่สามารถให้สิ่งที่ต้องการที่จะเจ้านายของฉัน หลังจากที่ทุกคนฉันเป็นนักเคมีและงานของผมคือการทำให้น้ำหอมในทางที่เหมาะสม ถ้าฉันบอกเขาว่าฉันทำอย่างใดอย่างหนึ่งที่เขาจะบอกฉันไม่ได้ที่จะเป็นสาวโง่ หลังจากนั้นเขาอาจจะทำให้เรื่องตลกเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปยังเพื่อนของเขาที่สโมสรกอล์ฟ. ที่ชนิดของชายคนหนึ่งเป็นเจ้านายของฉัน. 'แอนนา' มันเป็นเจ้านายของฉันเดวิดเอมัสเอมัสเจ้าของเครื่องสำอาง เขาเกิดขึ้นที่จะได้ทำงานที่ผ่านมาที่ผมเดิน เขาไม่เคยมักจะพูดกับคนอย่างผม สิ่งที่เขาอยากให้เรื่องนี้? ผมรู้สึกประสาท. 'ใช่นายเอมอส. ผมบอกว่า. 'คุณกำลังมองหาที่ยอดเยี่ยมในวันนี้! สิ่งที่ว่ากลิ่นที่น่ารัก? มันเหมือนขนมปังสดและดอกไม้และแสงแดดทั้งหมดผสมเข้าด้วยกันด้วย ... ฉันทำไม่ได้ที่คุณแอนนา 'ผมไม่ทราบว่าสิ่งที่เขากำลังพูดคุยเกี่ยวกับ ฉันไม่ได้กลิ่นอะไรเป็นพิเศษ. นาย เอมัสมีจมูกสำหรับผู้เชี่ยวชาญด้านน้ำหอม และเขารู้ว่ามัน. 'ใช่มันเป็นคุณ! เขากล่าวว่าเสียงดัง ทั้งหมดเคมีอื่นที่ใกล้เคียงสามารถได้ยินเสียง มันเป็นที่น่าอาย. ฉันไม่เคยได้ยินเจ้านายของฉันพูดกับฉันแบบนั้นมาก่อน หรือคนอื่นมาคิดว่ามัน เดวิดเอมัสเป็นสีเข้มภาษาอังกฤษผู้ชายหล่อที่ไม่เคยจะฝันของการพูดสิ่งที่ดีที่จะมองหาสาวธรรมดาอย่างผม เขาชอบที่จะอยู่กับรูปแบบสาวสวยที่ชอบการปรากฏตัวของเขาและเงินของเขา เมื่อเขาไม่พูดคุยกับนักเคมีที่เขามักจะบ่นเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง สิ่งที่เขาเล่นชนิดของเรื่องตลกที่วันนี้บางทันใดนั้นเขามาอยู่ข้างผม เขาพูดด้วยเสียงที่เงียบสงบใกล้กับหูของฉัน. 'คุณจะรู้ว่าแอนนาฉันไม่เคยสังเกตเห็นจริงๆก่อน - ฉันไม่สามารถคิดว่าทำไม! - แต่จริงๆเป็นหญิงสาวสวย' 'นาย เอมัส ฉัน ... ฉันพยายามที่จะตอบ แต่ผมไม่ทราบว่าสิ่งที่จะพูด. "ไม่มันเป็นความจริงแอนนา 'เขากล่าวว่า "ผมเห็นคุณต้องออกไปข้างนอกโรงงานที่น่าเบื่อนี้ คุณจะต้องรับประทานอาหารค่ำกับฉันคืนนี้? '' ดีฉัน ... ฉันก็ยังคงประหลาดใจมากเกินไปหรือพูดอย่างถูกต้อง. 'ที่ดี! ฉันจะไปรับคุณที่สถานที่ของคุณคืนนี้ที่แปด ดูแล้วคุณ "เขากล่าว. เขาก็หายไปก่อนที่ฉันจะพูดอะไร. ขณะที่ผมกลับบ้านบนรถบัสที่ฉันคิดว่าในสถานการณ์ที่แปลกผมอยู่ใน. เจ้านายของฉันที่มีชื่อเสียงในการออกไปกับผู้หญิงที่สวยได้บอกผมว่า ผมเป็นคนที่สวยงามและได้ถามฉันออก! แต่ฉันรู้ว่าผมเป็นเพียงแค่สามัญมองและไม่ได้เป็นประเภทตามปกติของเขาเลย เมื่อผมกลับถึงบ้านแม่ของฉันอยู่ในห้องนั่งเล่นพูดคุยกับป้ามี่ฉัน. ป้ามี่ ผมชอบป้ามี่ของฉัน แต่เขาก็ไม่สามารถคิดธุรกิจของตัวเอง เธอต้องการให้ผมหาสามีสำหรับทุกเพศทุกวัย เธอไม่ชอบความคิดของฉันเป็นคนเดียวและมีอาชีพ เธอคิดว่ามันไม่เป็นธรรมชาติสำหรับผู้หญิงที่ยี่สิบเจ็ดปีอย่างผมไม่ได้ที่จะแต่งงาน ป้ามี่คิดว่าอย่างน้อยเธอจะทำเพื่อฉันก็จะหาฉันสามี ฉันถูกใช้ในการนี้โดยขณะนี้ แต่มันก็ยังคงน่าอาย. 'ป้ามี่ - วิธีการที่ดีที่จะเห็นคุณ' ฉันกล่าว. ป้ามี่มองที่ผมและยิ้ม 'แอนนาสาวน้อยของฉัน ... แต่มองไปที่คุณ: คุณไม่ได้เป็นสาวน้อยใด ๆ เพิ่มเติมคุณเป็นผู้หญิงยี่สิบสามปีแล้ว! วิธีจังหวะแมลงวัน! '' อันที่จริงฉันยี่สิบเจ็ดป้ามี่ 'ฉันกล่าวว่า เธอมักจะได้อายุของฉันผิด. 'ดังนั้นเร็ว ๆ นี้? และคุณยังไม่ได้แต่งงาน? คุณแม่แต่งงานเมื่อเธออายุสิบแปด สิบแปด! และคุณเกิดเมื่อเธออายุสิบเก้า! ป้ามี่มองที่น่าเศร้าที่เธอบอกว่า. เธอตัดสินใจที่จะพูดในสิ่งที่เธอคิดว่าที่ครั้งหนึ่งขณะที่เธอมักจะทำ'ดังนั้นเมื่อคุณจะนำบ้านเด็กดี? เธอถามว่ามองฉันขวาในตา. 'มีว่าเด็กเป็นอาร์มสตรองที่คุณเห็นสองปีที่ผ่านมาเขาเป็นคนดี' แม่กล่าวว่าพยายามจะช่วยให้ฉัน. 'แม่อาร์มสตรองเป็นคนส่งพิซซ่า' ฉันพยายามที่จะอธิบาย แต่แม่ไม่เคยฟัง. 'อาร์มสตรองอยู่ที่นี่ไม่กี่ครั้ง ฉันชอบเขาว่า 'แม่กล่าวว่า.' แม่ 'ผมบอกว่าก็คือตอนที่หม้อหุงยากจนลงจำได้ไหม? เรากินพิซซ่าเกือบสัปดาห์จนกว่าจะได้รับการแก้ไข อาร์มสตรองเพียงแค่ส่งพิซซ่า. '' ฉันไม่สนใจ 'กล่าวว่าแม่ "ผมชอบเขาเขามีตาดี. ป้ามี่ยกดวงตาของเธอประหลาดใจ. 'คุณหมายถึงว่าคุณปล่อยให้เด็กคนนี้อาร์มสตรองไป?' กล่าวว่าป้ามี่. 'แต่เขาก็ เพียงคนส่งพิซซ่า 'ฉันกล่าวว่าอ่อน.' แล้วเขาก็คือ โดยตอนนี้เขาอาจจะเป็นเจ้าของ บริษัท ! ป้ามี่กล่าวว่า 'และคุณปล่อยให้เขาไป! แอนนา 'มันก็ใช้ไม่เถียง ผมรู้ว่าพวกเขาจะไม่ฟังฉัน ดังนั้นผมจึงเปลี่ยนเรื่อง. 'นั่นเป็น Fruitcake ดีแม่' ฉันกล่าวว่า. 'ป้ามี่นำมันกล่าวว่าแม่ แต่ไม่เปลี่ยนป้าเรื่องของคุณมีสิ่งที่จะพูดกับคุณ. 'โอ้ไม่! เธอพยายามที่จะหาสามีให้ฉันอีกครั้ง! ป้ามี่เริ่ม 'ฉันได้พบเด็กที่สมบูรณ์แบบสำหรับคุณแอนนา ดี ... เขาไม่ได้หนุ่มว่า แต่ไม่เป็นคุณต่อ ... .and เขายังคงมีผมของเขาเอง ... 'ฉันคิดว่าฉันมีที่จะนำหยุดไปthis- ฉันไม่ต้องการที่จะตอบสนองป้ามินิ' เด็ก 'แม้ว่าเขา ไม่มีผมของตัวเอง. 'ขอบคุณป้าเล็ก' ฉันกล่าวว่า 'แต่ฉันได้เห็นคนในคืนนี้. ผมไม่ได้หมายถึงการบอกพวกเขา แต่ผมต้องทำบางสิ่งบางอย่างที่จะหยุดป้ามินิ แน่นอนมันประหลาดใจพวกเขา พวกเขาทั้งสองมองที่ผมด้วยตาและปากของพวกเขาเปิดกว้างเหมือนคู่ของปลา. 'ใช่' ผมไป 'ฉันจะออกมาพร้อมกับเจ้านายของฉันนายเอมัส เขามารับฉันขึ้นที่แปด. แน่นอนว่าพวกเขาประหลาดใจ! * * * * * * * * * * * * แม่และป้าเล็กมีความยินดีมากแน่นอน พวกเขาเดินออกไปด้วยกันในการวางแผนจัดงานแต่งงานและด้านซ้ายของผมที่จะได้รับพร้อมสำหรับคนที่พวกเขาหวังว่าจะเป็นสามีในอนาคตของฉัน ผมเริ่มที่จะหวังว่าฉันไม่ได้บอกพวกเขาว่า หลังจากที่ทุกคนผมมีความคิดว่าทำไมเจ้านายของฉันได้ประพฤติมาหาผมในทางที่ เขาไม่เคยแม้แต่จะสังเกตเห็นฉันก่อนหน้านี้ แต่เขาได้สังเกตเห็นน้ำหอมที่ฉันได้รับการสวมใส่ เมื่อเร็ว ๆ นี้ผมได้รับการสวมใส่น้ำหอมที่เรียกว่าวางอุบาย มันถูกสร้างขึ้นโดย บริษัท อื่นและฉันต้องการจริงมันน้ำหอมที่เราทำ นายเอมอสไม่มีจมูกที่ดีมากสำหรับน้ำหอม บางทีอาจจะเป็นอุบายเพื่อที่ดีเขาก็ไม่สามารถหยุดตัวเอง ใครจะรู้? Anyways ผมต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับช่วงเย็นของฉันออก ถึงแม้ว่าผมจะไม่สามารถอธิบายได้ว่าทำไมนายเอมัสได้ก็พบว่าผมมีเสน่ห์, ผมอยากที่จะหา ในทางของตัวเองของฉันฉันฉันไม่ดีเท่าที่ป้ามี่ฉันเดา สิ่งที่ตลกก็คือฉันไม่ชอบผู้ชายเช่นนายเอมัส แต่ผมต้องการที่จะหาวิธีการที่เขามีการเปลี่ยนแปลง. ดังนั้นฉันใส่ชุดสีดำที่ดีที่สุดของฉันจำนวนมากและจำนวนของการวางแผนและหนึ่งคู่ของฉันของรองเท้าส้นสูง กระเป๋าถือที่ผมใช้ในการทำงานเป็นเพียงคนเดียวที่ฉันมีเพราะผมไม่ได้ออกไปที่มักจะ. ฉันเอามัน จากนั้นผมได้ยินแหวนออด. แม่และป้ามี่อยู่ที่ประตูหน้าบ้านก่อนที่ฉันจะย้าย พวกเขาอยากจะเห็นวันของฉัน ทั้งของพวกเขากำลังพยายามที่จะได้รับฉันจะรีบขึ้น พวกเขามีรอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขา. ฉันเปิดประตู. 'สวัสดีแอนนา. มันเป็นนายเอมอส เขามองหล่อมาก แต่เขาก่อนที่จะเงียบกว่าและมองลงมาที่พื้น. ผมบอกได้เลยว่าพวกเขาชอบเขา มันเป็นที่น่าอาย. 'สวัสดีนายเอมัสผมบอกว่า. ผมคาดหวังว่าเขาจะพูดอะไรบางอย่างที่เป็นมิตรเช่น' โทรหาฉันเดวิดหรือบางสิ่งบางอย่าง แต่เขาไม่ได้. ฉันจัดการเพื่อให้เขาออกไปจากแม่และป้าของฉันมี่ไม่มีปัญหามากเกินไป ผมคิดว่าพวกเขาคิดว่าเราควรจะอยู่ด้วยกันตามลำพังถ้าพวกเขามีความหวังที่จะได้ยินเสียงระฆังที่จัดงานแต่งงานในอนาคตใด ๆ . เขาแทบจะไม่พูดอะไรในรถของเขาอย่างใดอย่างหนึ่งนอกเหนือจากการสนทนาสุภาพเกี่ยวกับวิธีการที่ดีที่ผมมอง ผมบอกได้เลยว่าเขาไม่ได้หมายความว่ามัน ผู้ชายมีวิธีการเรียกคุณ 'ดี' เมื่อพวกเขาจริงๆหมายถึงพวกเขาไม่สนใจว่าคุณจะมองได้. อย่างไรก็ตามเขาขับรถพาฉันไปยังร้านอาหารฝรั่งเศสที่มีราคาแพงที่เราใช้เวลาที่มีเครื่องดื่มและสั่งอาหาร. ทั้งหมดการสนทนาเป็นของ ชนิดสุภาพ แต่ผมสามารถบอกเขาได้รับพร้อมที่จะพูดอะไรบางอย่าง จากนั้นเขาก็หันมาทางผมด้วยรูปลักษณ์ที่รุนแรงบนใบหน้าของเขาและพูด. 'แอนนาดู . . ' เขาเริ่ม. ฉันรู้ว่ามัน! เขาต้องการเปลี่ยนความคิดของเขาและพยายามที่จะคิดว่าข้ออ้างที่จะได้รับจากช่วงเย็นของเราด้วยกัน. ' . . เกี่ยวกับวันนี้ที่โรงงานของเขาอย่างต่อเนื่อง "ผมไม่ทราบว่าทำไมผมประพฤติเช่นนั้น. '' ฉันคิดว่ามันเป็นเพราะคุณพบฉันที่น่าสนใจนายเอมัสและเนื่องจากคุณชอบน้ำหอมของฉันฉันกล่าวว่าสงสัยว่าทำไมวางอุบายผมใส่ไม่ได้ดูเหมือนจะเป็น มีผลกระทบใด ๆ กับเขา แต่มันก็เป็นที่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้รับฟังฉัน. 'คุณจะเห็นแอนนา' เขากล่าวว่า 'ถ้าเราสามารถเห็นนี้เป็น . . เช่น . . . '' ในฐานะที่เป็นสิ่งที่นายเอมัส? ฉันถาม. ทันใดนั้นเขาก็วางบนรอยยิ้ม เป็นรางวัลสำหรับการทำงานของคุณที่โรงงาน หลังจากที่ทุกคุณเป็นหนึ่งในนักเคมีดีที่สุดของเรา. มันเป็นอย่างน้อยฉันสามารถทำได้เพื่อแสดงว่าผมให้ความพยายามของคุณ มีอาหารนี้กับฉัน! ฉันจะจ่ายสำหรับมัน! 'ถ้าอาหารที่ได้รับนั้นมันจริงๆจะได้รับกับเขาฉันจะได้โยนมันที่เขา! ดังนั้นเขาจึงมีการเปลี่ยนแปลงความคิดของเขาและตอนนี้ต้องการที่จะกำจัดของฉัน ผมไม่เชื่อว่าหนึ่งในช่วงเวลาที่อาหารนี้เป็นรางวัลสำหรับการเป็นนักเคมีที่ดีเล็ก ๆ น้อย ๆ ฉันต้องการที่จะอยู่ในของตัวเองที่จะคิดว่าจะทำอย่างไร. 'ขอโทษนะสำหรับช่วงเวลาที่นายเอมัส' ฉันกล่าวว่าได้รับการขึ้นจากที่นั่งของฉัน. 'แน่นอน' เขาตอบว่ามองประสาทน้อยกว่าก่อน. ฉันไป ไปที่ห้องของผู้หญิง ' ฉันรู้สึกเหมือนทำลายเฟอร์นิเจอร์หรืออะไร ผมรำคาญ! ผมมีความภาคภูมิใจของฉัน! หลังจากนั้น! และทำไมไม่ได้วางอุบายของฉันทำงาน? บางทีผมไม่ได้ใส่พอแม้สำหรับผู้เชี่ยวชาญจมูกของเขา ฉันตัดสินใจที่จะใส่มากขึ้นใน บางทีนั่นอาจจะทำงาน ผมมองในกระเป๋าถือของฉัน - มันไม่ได้มี! ทั้งหมดที่ผมสามารถหาได้ที่ขวด แล้วฉันจะออกไปข้างนอกอีกครั้ง. ขณะที่ผมกำลังเดินกลับไปที่โต๊ะฉันเกือบจะวิ่งเข้าไปในบริกรที่มีหน้าที่เรา เขาหยุดและมองมาที่ผมด้วยรูปลักษณ์โง่บนใบหน้าของเขา จากนั้นเขาก็จำได้ว่าเขามีงานที่ต้องทำ, เดินบนและล้มลงตารางที่มีเค้กบางอย่างกับมัน a. เมื่อในที่สุดผมก็มาถึงโต๊ะนายเอมอสอายถูกมองเป็น LF เขาไม่ต้องการที่จะเห็นด้วยกับผม ฉันจะได้เห็นเขาก็พยายาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมไม่เคยคิดว่าผมจะค้นพบอะไรบางอย่างที่ค่อนข้างน่าทึ่งมาก โดยอุบัติเหตุ ผมเป็นนักเคมีที่ Amos เครื่องสำอางโรงงานใน New Jersey , USA พยายามที่จะออกแบบใหม่ น้ำหอม เมื่อมันเกิดขึ้น
ฉันพยายามออกทั้งหมดปกติผสมดอกไม้และสิ่งต่างๆ เหมือนที่เคยทำเมื่อฉันตัดสินใจที่จะโยนในชิ้นส่วนของฟรุตเค้กแม่มีบริการจัดอาหารกลางวันของฉัน ผมไม่รู้ว่าทำไมผมทำ ผมทำ

.ผมใส่มันเข้าไปผสมกับทุก ๆสิ่ง ไม่นาน ผมได้ขวดเล็ก ๆน้อย ๆของน้ำหอมที่ทำจากสิ่งที่ผมผสมเข้าด้วยกัน ผมใส่บนหลังมือของฉัน ฉันคิดว่ามันหอมดี แต่พวกเขาก็ไม่มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับมันดังนั้นฉันวางขวดลงในกระเป๋าถือของฉัน ข้าไม่ได้บอกอย่างนั้นกับเจ้านายของฉัน หลังจากที่ทั้งหมดฉันเป็นนักเคมีและงานของผมคือทำให้น้ำหอมในทางที่เหมาะสมถ้าฉันบอกเขา ว่าฉันทำนี่ เขาจะบอกไม่ให้ฉันเป็นผู้หญิงโง่ ต่อมา เขาอาจจะล้อเล่นกับเพื่อนของเขาที่สโมสรกอล์ฟ
ผู้ชายแบบนั้น เจ้านายของฉัน .
'anna !
มันเป็นเจ้านายของผม เดวิด เอมอส เจ้าของเเครื่องสำอางค์ เขาเกิดการทำงานที่ผ่านมาที่ฉันเดินมา เขาก็มักจะพูดกับคนอย่างผม สิ่งที่เขาต้องการ ฉันรู้สึกประหม่า .
" นายเอมอสฉันบอกว่า คุณกำลังมองหา
ยอดเยี่ยมในวันนี้ ! กลิ่นอะไรที่น่ารัก ? มันเหมือนขนมปังสดและดอกไม้ และแสงแดดผสมกันด้วย . . . . . . . ผมไม่ได้เป็น คุณ แอนนา ?
ผมไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่เขาพูดเกี่ยวกับ ฉันยังได้กลิ่นไม่ได้มีอะไรพิเศษ นายอาม
มีผู้เชี่ยวชาญจมูกสำหรับน้ำหอม และเขารู้ว่ามัน .
" คุณมัน ! เขาพูดเสียงดัง ทั้งหมดอื่น ๆ นักเคมีที่ได้ยิน มันน่าอาย .
ผมเคยได้ยินเจ้านายพูดกับผมแบบนี้มาก่อนเลย หรือเพื่อให้คนอื่น มาคิดดูแล้ว David Amos เป็นเข้ม หล่อ ภาษาอังกฤษ คนที่ไม่เคยฝันว่าจะพูดอะไรดีธรรมดามองผู้หญิงอย่างฉัน เขาต้องการที่จะอยู่กับนางแบบสาวสวยที่ชอบการปรากฏตัวของเขาและเงินของเขา ตอนที่เขาพูดกับนักเคมีเขามักจะบ่นเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างสิ่งที่เขาเล่นเรื่องตลกในวันนี้ ?
ก็เขามาอยู่ข้างๆฉัน เขาพูดด้วยเสียงที่เงียบสงบใกล้หูฉัน .
คุณรู้จักแอนนา ฉันไม่เคยสังเกตมาก่อน - ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่คุณเป็นผู้หญิงที่สวย !
คุณ เอมอส ฉัน . . . " ฉันพยายามตอบแต่ไม่รู้จะพูดอะไร
' , มันเป็นความจริง , แอนนา , ' ' เขากล่าวว่า ฉันต้องพบคุณข้างนอกโรงงานที่น่าเบื่อนี้คุณจะได้เย็นกับฉันไหม ?
'well ฉัน . . . ฉันยังแปลกใจ หรือพูดให้ถูก .
ที่เยี่ยมมาก ผมจะไปรับคุณที่บ้านคุณคืนนี้ที่ 8 เห็นคุณแล้ว ' เขาพูด
เขาออกไปก่อนจะพูดอะไร
ผมกลับบ้านบนรถเมล์ ผมคิดว่าสถานการณ์แปลกที่ฉันอยู่ เจ้านายของฉัน , ที่มีชื่อเสียงสำหรับออกไปกับหญิงสาวสวย ,ผมบอก ผมสวย และได้ถามฉัน แต่ผมรู้ว่าผมเป็นแค่คนธรรมดามองไม่ตามปกติของเขาชนิดที่ทั้งหมด เมื่อผมกลับถึงบ้านแม่ของฉันอยู่ในห้องนั่งเล่น คุยกับป้าป้า .
ป้ามีมี่ ผมชอบป้ามีมี่ แต่เขาก็ไม่ได้รังเกียจธุรกิจของตัวเอง เธออยากให้ฉันเจอสามีอายุ เธอไม่ได้ชอบคิดว่าฉันเป็นโสดและมี อาชีพเธอคิดว่ามันไม่ธรรมชาติสำหรับยี่สิบเจ็ดปี ผู้หญิงอย่างฉันที่จะไม่แต่งงาน ป้ามีมี่คิดว่าอย่างน้อยเธอจะทำอะไรให้ฉันได้พบสามีให้ฉัน ที่ผมใช้ตอนนี้ แต่มันก็ยังน่าอาย .
'aunt มีมี่ - ดีใจที่เจอเธอ ' ผมพูด
ป้ามีมี่ยิ้มให้ฉัน ' แอนนา สาวน้อย . . . . . . . แต่ดูคุณไม่ได้เป็นเด็กอีกต่อไปคุณเป็นผู้หญิงอายุยี่สิบสามปี แล้ว ! แล้วเป็นจังหวะบิน ! '
'actually , ชั้น 27 , ป้ามีมี่ ' ผมพูด เธอเสมอได้อายุของฉันผิด .
'so เร็วๆนี้ ? และคุณยังไม่แต่งงานเหรอ แม่แต่งงานตอนอายุ 18 สิบแปด คุณเกิดเมื่อเธออายุ 19 ! ป้ามีมี่ดูเศร้าอย่างที่เธอพูดนี่ .
เธอตัดสินใจที่จะพูดในสิ่งที่เธอคิดที่เธอมักจะทำ
ครั้งดังนั้นเมื่อคุณกำลังนำกลับบ้านนะ ? เธอถามพลางมองฉันอยู่ในสายตา มันอาจเป็นเด็กที่อาร์มสตรอง
คุณเห็นเมื่อสองปีก่อนเขาเป็นคนดี ' แม่ พยายามจะช่วยให้ฉัน .
'momma , อาร์มสตรองเป็นพิซซ่าแมน ' ผมพยายามอธิบาย แต่แม่ไม่เคยฟัง . . .
'armstrong คือที่นี่ไม่กี่ครั้ง . ฉันชอบเขา ' 'momma
, แม่" ฉันบอกว่า เมื่อหุงยากจนลง จำได้มั้ย ? เรากินพิซซ่าเกือบสัปดาห์ จนกระทั่งมันถูกแก้ไขแล้ว อาร์มสตรองก็ส่งพิซซ่า '
" ไม่สน ' แม่ ' ฉันชอบเขาเขามีสายตาดี '
ป้า Mimi เลี้ยงดูเธอสายตาประหลาดใจ .
" หมายความว่าคุณให้นี้ อาร์มสตรอง เด็กไป ' ป้ามีมี่ .
แต่เขาก็ เพียงส่งพิซซ่านะ ' ผมพูดอย่างอ่อน .
งั้น เขาเป็นตอนนี้เขาเป็นเจ้าของบริษัท ' ป้ามีมี่ และคุณให้เขาไป แอนนา '
มันไม่ใช้เถียง ผมรู้ว่าพวกเขาไม่ฟังฉัน ฉันเปลี่ยนเรื่อง .
ที่ฟรุตเค้กดี , แม่ , ' ฉันกล่าวว่า .
'aunt มีมี่เอามา ' แม่ แต่อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง ป้ามีอะไรจะพูดกับคุณ . '
โอ้ไม่ ! เธอพยายามที่จะหาสามีให้ฉันอีกแล้ว !