She lifts her skirt up to her knees

She lifts her skirt up to her knees
Walks through the garden rows with her bare feet, laughing
And I never learned to count my blessings
I choose instead to dwell in my disasters

Walk on down the hill
Through grass grown tall and brown
And still it's hard somehow to let go of my pain
On past the busted back
of that old and rusted Cadillac
That sinks into this field collecting rain

Will I always feel this way ‒
So empty, so estranged?

And of these cut-throat busted sunsets,
these cold and damp white mornings
I have grown weary
If through my cracked and dusted dime-store lips
I spoke these words out loud would no one hear me?
Lay your blouse across the chair,
Let fall the flowers from your hair
And kiss me with that country mouth so plain.
Outside the rain is tapping on the leaves
To me it sounds like they're applauding us,
The quiet love we've made.

Will I always feel this way
So empty, so estranged?

Well, I looked my demons in the eyes
laid bare my chest, said "Do your best, destroy me.
You see, I've been to hell and back so many times,
I must admit you kind of bore me."
There's a lot of things that can kill a man
There's a lot of ways to die
Yes, and some already dead that walk beside me
There's a lot of things I don't understand
Why so many people lie
Well, it's the hurt I hide that fuels the fires inside me

Will I always feel this way
So empty, so estranged?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เธอยกกระโปรงของเธอจนถึงหัวเข่าของเธอเดินผ่านแถวสวนกับเท้าของเธอเปลือย หัวเราะและฉันไม่เคยเรียนรู้การนับพระพรของฉันฉันเลือกแทนที่จะอาศัยอยู่ในภัยของฉันเดินลงเขาโดยหญ้าที่เติบโตสูง และสีน้ำตาลและยัง จะยากอย่างใดปล่อยความเจ็บปวดของฉันในอดีตที่เอากลับของคาดิลแลคที่เก่า และ rustedที่สังเกตรวบรวมฝนเป็นจะเสมอรู้สึก u2012 วิธีนี้ว่างเปล่า estranged เพื่อและของเหล่านี้ตัดคอเอาพระอาทิตย์ตกเป่าสีขาวเหล่านี้เย็น และชื้นฉันได้เติบโตเหนื่อยถ้าผ่านริมฝีปากของฉันรอยร้าว และ dusted ขนาดร้านผมโอหังดัง ๆ ไม่มีใครจะได้ยินฉันไหมวางเสื้อของคุณข้ามเก้าอี้ปล่อยให้ตกดอกไม้จากเส้นผมของคุณและจูบฉัน ด้วยปากประเทศธรรมดาดังนั้นด้านนอกฝนจะเคาะบนใบไม้ผม ดูเหมือนพวกเขากำลัง applauding เรารักสงบที่เราได้ทำจะเสมอรู้สึกวิธีนี้ว่างเปล่า estranged เพื่อดี ช็อปปิ้งปีศาจของฉันในสายตาวางเปลือยหน้าอกของฉัน กล่าวว่า "ทำดีที่สุดของคุณ ทำลายฉันคุณเห็น ผมเคยไปนรก และกลับหลาย ๆ ครั้งบันทึคุณชนิดของกระบอกสูบฉัน"มีหลายวิธีที่สามารถฆ่าคนมีหลากหลายวิธีที่จะตายใช่ และการตายแล้วบางที่เดินข้างฉันมีจำนวนมากของสิ่งที่ฉันไม่เข้าใจทำไมผู้คนจำนวนมากอยู่ดี มันเป็นเจ็บที่ฉันซ่อนที่เชื้อไฟภายในฉันจะเสมอรู้สึกวิธีนี้ว่างเปล่า estranged เพื่อ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เธอยกกระโปรงของเธอขึ้นเธอเข่า
เดินผ่านสวนแถว ด้วยเท้าเปล่าเธอหัวเราะ
ฉันไม่เคยเรียนรู้ที่จะนับพระพรของฉัน
ฉันเลือกแทนอยู่ในภัยพิบัติ

เดินลงเขาผ่านหญ้าเติบโตสูงและน้ำตาล

และยังคงมันยากยังไงที่จะไปของฉัน ความเจ็บปวด
เมื่ออดีตเคยถูกจับที่เก่าและขึ้นสนิม

ที่จมเข้าไปในฟิลด์นี้น่ะเก็บฝน

ฉันมักจะรู้สึกแบบนี้‒
ว่างเปล่าจึงห่างเหิน ?

และของเหล่านี้ตัดคอจับพระอาทิตย์ตก
เหล่านี้ที่เย็นและชื้น เช้าสีขาว ฉันได้เติบโตเบื่อ

ถ้าผ่านร้านแตกและปัดฝุ่นเล็กน้อยริมฝีปาก
ผมพูดเหล่านี้ออกมา จะไม่มีใครได้ยินฉันไหม ?
วางเสื้อของคุณในเก้าอี้ให้ล้มดอกไม้

ผมและจูบผมที่ปาก
ประเทศธรรมดาข้างนอกฝนกำลังแตะบนใบไม้
ฉันดูเหมือนพวกเขาปรบมือเรา
เงียบความรักเราได้ทำ

ผมจะรู้สึกแบบนี้
แล้วว่างเปล่า เหินห่าง ?

อืม ฉันมองปีศาจของฉันในสายตา
วางเปลือยหน้าอกฉัน บอกว่า " ทำให้ดีที่สุด ทำลายฉัน .
เห็นมั้ย ผมเพิ่งกลับมาจากนรกหลายครั้ง
ผมต้องยอมรับว่าคุณเป็นเบื่อฉัน . "
มีหลายสิ่งที่สามารถฆ่าคนได้
มีหลายวิธีที่จะตาย
ครับ และบางส่วนได้ตายไปแล้วที่เดินอยู่ข้างๆ
มีหลายอย่างที่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมผู้คนจำนวนมากโกหก

มันก็ทำร้ายฉันซ่อนเชื้อเพลิงจุดไฟในใจฉัน

ผมจะรู้สึกแบบนี้
แล้วว่างเปล่า ห่างเหิน ?