The findings of this study are cons

The findings of this study are consistent with several research studies that have found similar differences in decline of empathy among medical students, particularly those studies that reported a significant erosion of empathy in the third year of medical school when students start their formal clinical training with real patients (Bellini & Shea, 2005; Benbassat and Baumal, 2004, Hojat et al., 2009). This empathy enigma needs further scrutiny because of its unfortunate effect on the humanistic dimension of patient care.

Why did the magnitude of empathy decline over time in undergraduate nursing students in Groups 2 and 3 as clinical experiences and patient exposures increased? What are the underlying factors that could possibly impact the students in the clinical setting to affect this decline? Why is student empathy not affected in Group 1? A recent study with medical students suggested several reasons for this such as lack of appropriate role models; negative attitudes from clinical faculty, attending, and residents; an intimidating educational environment; perception of belittleness; heavy educational assignment or clinical duties; and patients' negativity contributing to the erosion of empathy in medical school (Hojat et al., 2009).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลการศึกษานี้มีความสอดคล้องกับการศึกษาวิจัยหลายที่พบความแตกต่างคล้ายเสื่อมถอยความเอาใจใส่ในนักศึกษาแพทย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการศึกษาที่รายงานเซาะสำคัญความเอาใจใส่ในปีที่ 3 ของโรงเรียนแพทย์เมื่อนักเรียนเริ่มการฝึกอบรมทางคลินิกอย่างเป็นทางการกับผู้ป่วยจริง (bellini สุดพิเศษและเชียบัตเตอร์ 2005 Benbassat และ Baumal, 2004 ทศพร et al. 2009) ปริศนานี้เอาใจใส่ต้องการตระหนักเนื่องจากมีผลต่อโชคร้ายขนาดเมตตากรุณาการดูแลผู้ป่วยทำไมขนาดของเอาใจใส่ไม่ได้ลดลงตลอดเวลาในนักศึกษาพยาบาลระดับปริญญาตรีใน 2 กลุ่ม และประสบการณ์ทางคลินิกเป็น 3 และผู้ป่วยรับแสงเพิ่มขึ้น ปัจจัยพื้นฐานที่ส่งผลกระทบต่อนักเรียนในการตั้งค่าทางการแพทย์มีผลต่อการลดลงนี้อาจจะ มีอะไรบ้าง ทำไมจะเอาใจใส่นักเรียนไม่มีผลในกลุ่ม 1 หรือไม่ การศึกษากับนักศึกษาแพทย์แนะนำหลายประการเช่นขาดแบบที่เหมาะสม ทัศนคติเชิงลบ จากคณาจารย์ทางการแพทย์ เข้าร่วม ผู้อยู่ อาศัย ข่มขู่การศึกษาแวดล้อม การรับรู้ belittleness หนักการศึกษากำหนดหรือหน้าที่ทางคลินิก และมีส่วนร่วมของผู้ป่วยปฏิเสธการกัดกร่อนความเอาใจใส่ในโรงเรียนแพทย์ (ทศพร et al. 2009)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลการศึกษาครั้งนี้มีความสอดคล้องกับการศึกษาวิจัยหลายอย่างที่ได้พบความแตกต่างที่คล้ายกันในการลดลงของการเอาใจใส่ของนักศึกษาแพทย์โดยเฉพาะอย่างยิ่งการศึกษาผู้ที่รายงานการกัดเซาะอย่างมีนัยสำคัญของการเอาใจใส่ในปีที่สามของโรงเรียนแพทย์เมื่อนักเรียนเริ่มต้นการฝึกอบรมคลินิกของพวกเขาอย่างเป็นทางการกับจริง ผู้ป่วย (เบลลินีและเชียบัตเตอร์, 2005. Benbassat และ Baumal 2004 Hojat et al, 2009) Enigma เอาใจใส่นี้ต้องตรวจสอบข้อเท็จจริงต่อไปเพราะผลที่โชคร้ายของตนในมิติที่เห็นอกเห็นใจการดูแลผู้ป่วย. ทำไมความสำคัญของการลดลงของความเห็นอกเห็นใจในช่วงเวลาในนักศึกษาพยาบาลระดับปริญญาตรีในกลุ่มที่ 2 และ 3 เป็นประสบการณ์ทางคลินิกและการเปิดรับผู้ป่วยเพิ่มขึ้น? สิ่งที่เป็นปัจจัยพื้นฐานที่อาจอาจส่งผลกระทบกับนักเรียนในการตั้งค่าทางคลินิกจะมีผลต่อการลดลงนี้? ทำไมนักเรียนเอาใจใส่ไม่ได้รับผลกระทบในกลุ่มที่ 1? ผลการศึกษาล่าสุดที่มีนักศึกษาแพทย์แนะนำหลายสาเหตุนี้เช่นการขาดแบบอย่างที่เหมาะสม ทัศนคติเชิงลบจากอาจารย์ทางคลินิกที่เข้าร่วมและผู้อยู่อาศัย; ข่มขู่สภาพแวดล้อมทางการศึกษา; การรับรู้ของ belittleness; หนักที่ได้รับมอบหมายการศึกษาหรือการปฏิบัติหน้าที่ทางคลินิก และปฏิเสธผู้ป่วยที่เอื้อต่อการพังทลายของความเห็นอกเห็นใจในโรงเรียนแพทย์ (Hojat et al., 2009)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลการศึกษานี้สอดคล้องกับการศึกษาวิจัยต่าง ๆ ที่ได้พบความแตกต่างที่คล้ายกันในการลดลงของการเอาใจใส่ของนักศึกษาแพทย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการศึกษาผู้ที่รายงานว่ามีการกัดเซาะอย่างมีนัยสำคัญของการเอาใจใส่ในชั้นปีที่ 3 ของโรงเรียนแพทย์ เมื่อนักเรียนเริ่มการฝึกอบรมทางคลินิกของพวกเขาอย่างเป็นทางการกับผู้ป่วยจริง ( เบลลินี & shea , 2005 ; และ benbassat baumal 2004 hojat et al . , 2009 ) นี้ปริศนาที่ต้องตรวจสอบข้อเท็จจริงเพิ่มเติม เนื่องจากการผลกระทบที่โชคร้ายของมนุษยมิติของการดูแลผู้ป่วยทำไมขนาดของการลดลงในช่วงเวลาของนักศึกษาพยาบาลกลุ่มที่ 2 และ 3 และเป็นประสบการณ์คลินิกเปิดรับผู้ป่วยเพิ่มขึ้น สิ่งที่เป็นปัจจัยพื้นฐานที่อาจจะส่งผลกระทบต่อนักเรียนในการตั้งค่าทางคลินิกที่จะมีผลต่อการลดลงนี้ ? ทำไมการเอาใจใส่นักเรียนไม่ได้รับผลกระทบในกลุ่ม 1 การศึกษาล่าสุดกับนักศึกษาแพทย์แนะนำสาเหตุหลายประการ เช่น ขาดรูปแบบบทบาท ที่เหมาะสม ทัศนคติเชิงลบจากคลินิก คณะ เข้าร่วมงานและผู้อยู่อาศัย ; ข่มขู่ด้านสิ่งแวดล้อม การรับรู้ของ belittleness ; หนัก การบ้าน หรือคลินิกการศึกษาหน้าที่ และผู้ป่วยปฏิเสธ เกิดการกัดเซาะของความเห็นอกเห็นใจในโรงเรียนแพทย์ ( hojat et al . 2009 )