While the majority of plant directe

While the majority of plant directed antimicrobial studies
focus on screening against a battery of pathogens, very few ethnobotanical
studies have been carried out on pathogen-specific
infections where the selection of test organisms relate directly
to the traditional use of the plant. Plants used for oral complaints
should be tested against Streptococcus mutans, Streptococcus
sobrinus and Porphyromonas gingivalis. Similarly, plants used for
skin afflictions should be tested against micro-organisms such
as Epidermophyton floccosum, Microsporum canis and Trichophyton
mentagrophytes, in addition to the more commonly tested organisms
such as Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis and
Pseudomonas aeruginosa. Even though these skin pathogens have
been neglected, there have been studies that focus on wound
healing remedies taking into account the possible impact of bacterial
infection (Grierson and Afolayan, 1999; Steenkamp et al.,
2004).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในขณะที่การศึกษาจุลินทรีย์โดยตรงส่วนใหญ่โรงงานเน้นการคัดกรองกับแบตเตอรี่ของโรค มากน้อย ethnobotanicalการศึกษามีการดำเนินการในการศึกษาเฉพาะการติดเชื้อที่เกี่ยวข้องโดยตรงของการเลือกทดสอบสิ่งมีชีวิตการใช้แบบดั้งเดิมของโรงงาน พืชที่ใช้สำหรับช่องปากร้องควรทดสอบกับแมงแลงอุณหภูมิ อุณหภูมิsobrinus และ Porphyromonas gingivalis ในทำนองเดียวกัน พืชที่ใช้สำหรับควรทดสอบผิว afflictions กับไมโครสิ่งมีชีวิตดังกล่าวเป็น Epidermophyton floccosum กลุ่มดาวสุนัข Microsporum, Trichophytonmentagrophytes นอกจากสิ่งมีชีวิตผ่านการทดสอบมากกว่าปกติเช่น Staphylococcus หมอเทศข้างลาย Staphylococcus epidermidis และPseudomonas aeruginosa แม้ว่าโรคผิวหนังเหล่านี้ได้การที่ไม่มีกิจกรรม มีการศึกษาที่เน้นแผลรักษาเยียวยาที่คำนึงถึงผลกระทบที่เป็นไปได้ของแบคทีเรียติดเชื้อ (รับเชิญและ Afolayan, 1999 Steenkamp et al.,2004)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขณะที่ส่วนใหญ่ของโรงงานกำกับการศึกษายาต้านจุลชีพ
มุ่งเน้นไปที่การตรวจคัดกรองกับแบตเตอรี่ของเชื้อโรค, แนวทางน้อยมาก
การศึกษาได้รับการดำเนินการเกี่ยวกับการติดเชื้อเฉพาะ
การติดเชื้อที่เลือกของสิ่งมีชีวิตการทดสอบเกี่ยวข้องโดยตรง
กับการใช้งานแบบดั้งเดิมของพืช พืชที่ใช้สำหรับการร้องเรียนในช่องปาก
ควรจะทดสอบกับ Streptococcus mutans, Streptococcus
sobrinus Porphyromonas gingivalis และ ในทำนองเดียวกันพืชที่ใช้สำหรับ
ความทุกข์ยากผิวควรจะทดสอบกับจุลินทรีย์ดังกล่าว
เป็น Epidermophyton floccosum, Microsporum canis และ Trichophyton
mentagrophytes นอกเหนือไปจากสิ่งมีชีวิตที่ผ่านการทดสอบมากกว่าปกติ
เช่น Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis และ
เชื้อ Pseudomonas aeruginosa แม้ว่าเชื้อโรคผิวเหล่านี้ได้
ถูกละเลยมามีการศึกษาที่มุ่งเน้นแผล
เยียวยารักษาโดยคำนึงถึงผลกระทบที่เป็นไปได้ของเชื้อแบคทีเรีย
เชื้อ (กรีและ Afolayan 1999. Steenkamp, ​​et al,
2004)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในขณะที่ส่วนใหญ่ของพืชโดยเน้นการศึกษาในการต่อต้านจุลชีพ
แบตเตอรี่ของเชื้อโรค น้อยมากที่ได้รับการศึกษาพฤกษศาสตร์พื้นบ้าน

ออกเป็นเชื้อโรคเฉพาะเชื้อที่คัดเลือกสิ่งมีชีวิตทดสอบเกี่ยวข้องโดยตรงกับ
เพื่อใช้ดั้งเดิมของพืช พืชที่ใช้สำหรับปากเปล่าร้องเรียน
ควรจะทดสอบกับเชื้อ Streptococcus mutans
,และ sobrinus เชื้อพอร์ไฟโรโมนาส . ในทำนองเดียวกัน , พืชที่ใช้นั้นควรทดสอบกับผิว

เป็นจุลินทรีย์เช่นอีพิเดอร์มอฟีทอน floccosum โดย Trichophyton
mentagrophytes และอยู่นอกเหนือไปจากทั่วไปทดสอบสิ่งมีชีวิต
เช่น Staphylococcus aureus และ Pseudomonas aeruginosa , Staphylococcus อาหาร
. แม้ว่าเชื้อโรคผิวหนังเหล่านี้มี
ถูกละเลยมีการศึกษาที่มุ่งเน้นการรักษาเยียวยาบาดแผล
คำนึงถึงผลกระทบที่เป็นไปได้ของการติดเชื้อแบคทีเรีย
( เกรียสัน และ afolayan , 1999 ;
steenkamp et al . , 2004 )