Materials and methodsThe present st

Materials and methods
The present study was a population- based longitudinal study of mental health problems among children who affected by Asian tsunami 2004. Two of three mental health assessments were conducted among adults and children in tsunami affected provinces at 2 and 9 months post-tsunami in February and September 2005 by the collaborative team of The Department of Mental Health (DMH) of the Royal Thai Government and Thailand Ministry of Public Health – US Centers for Disease Control and Prevention Collaboration (TUC). The third assessment was conducted by the DMH in February, 2008, 3 years post-tsunami. The sample size calculation and sampling methods were explained elsewhere17,18. In summary, the sample size was calculated on the basis of estimated prevalence of mental health problems of 5%, with an accuracy of 95% (+/-4%) and design effect of 1.5. For the first assessment, the sample of children aged 7 to 14 years was selected by a multistage cluster household sampling from 10 out of 16 shelters, 16 villages in Phang Nga, and 16 villages in Phuket and Krabi. There were 150 households from Phang Nga and 200 households from Krabi and Phuket were needed. The sample recruited 371 children: 167 displaced in the temporary shelters, 99 not displaced from tsunami affected villages and 105 not displaced from unaffected villages in Phang Nga, Phuket, and Krabi. Because Phang Nga province was serious affected by tsunami. All of affected children (210) in Phang Nga province of the first assessment was aimed to follow-up in the second and the third surveys.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัสดุและวิธีการการศึกษาปัจจุบันมีประชากร-ตามระยะยาวศึกษาปัญหาสุขภาพจิตในเด็กที่รับผลกระทบจากสึนามิเอเชีย 2004 สองสามประเมินสุขภาพจิตได้ดำเนินระหว่างผู้ใหญ่และเด็กในจังหวัดได้รับผลกระทบสึนามิที่ 2 และ 9 เดือนหลังสึนามิในเดือนกุมภาพันธ์และ 2005 กันยายน โดยทีมงานร่วมกันของแผนกของจิตสุขภาพ (DMH) ของรัฐบาลไทยและประเทศไทยกระทรวงสาธารณสุขศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคและการป้องกันร่วมกัน (TUC) การประเมินสามถูกดำเนิน โดย DMH ในเดือนกุมภาพันธ์ 2551, 3 ปีหลังสึนามิ ตัวอย่างขนาดคำนวณและสุ่มตัวอย่างวิธีที่อธิบาย elsewhere17, 18 ในสรุป ขนาดตัวอย่างที่คำนวณชุกประเมินปัญหาสุขภาพจิต 5% แม่นยำ 95% (+/-4%) และผลการออกแบบของ 1.5 สำหรับการประเมินครั้งแรก ตัวอย่างของเด็กอายุ 7-14 ปีถูกเลือก โดยการสุ่มครัวเรือน multistage คลัสเตอร์จากพิง 10 จาก 16, 16 หมู่บ้านในจังหวัดพังงา และ 16 หมู่บ้านในจังหวัดภูเก็ตและกระบี่ มีครัวเรือน 150 จากพังงา และจำเป็น 200 ครัวเรือนจากกระบี่และภูเก็ต ตัวอย่างที่คัดเด็ก 371:167 พลัดถิ่นในพักอาศัยชั่วคราว 99 ไม่พลัดถิ่นจากหมู่บ้านสึนามิที่ได้รับผลกระทบ และ 105 ไม่พลัดถิ่นจากหมู่บ้านผลกระทบ ในจังหวัดพังงา ภูเก็ต กระบี่ เนื่องจากจังหวัดพังงาไม่รุนแรงรับผลกระทบจากคลื่นสึนามิ ของเด็กได้รับผลกระทบ (210) จังหวัดพังงาการประเมินแรกมีวัตถุประสงค์เพื่อติดตามในที่สองและสามการสำรวจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัสดุและวิธี
การศึกษาครั้งนี้คือการศึกษาระยะยาวตามประชากรของปัญหาสุขภาพจิตของเด็กที่ได้รับผลกระทบจากสึนามิในเอเชียปี 2004 สองในสามของการประเมินสุขภาพจิตได้ดำเนินการในหมู่เด็กและผู้ใหญ่ในจังหวัดได้รับผลกระทบจากสึนามิที่ 2 และ 9 เดือนหลังสึนามิ ในเดือนกุมภาพันธ์และเดือนกันยายนปี 2005 โดยทีมงานร่วมกันของกรมสุขภาพจิต (กรมสุขภาพจิต) ของรัฐบาลไทยและประเทศไทยกระทรวงสาธารณสุข - สหรัฐศูนย์ควบคุมโรคและการร่วมมือกันป้องกัน (TUC) การประเมินที่สามได้ดำเนินการโดยกรมสุขภาพจิตในเดือนกุมภาพันธ์ปี 2008 หลังเหตุการณ์สึนามิ 3 ปี การคำนวณขนาดของกลุ่มตัวอย่างและวิธีการสุ่มตัวอย่างอธิบาย elsewhere17,18 โดยสรุปขนาดของกลุ่มตัวอย่างที่คำนวณบนพื้นฐานของความชุกประมาณของปัญหาสุขภาพจิตที่ 5% ที่มีความถูกต้อง 95% (+/- 4%) และผลกระทบของการออกแบบ 1.5 สำหรับการประเมินครั้งแรกตัวอย่างของเด็กอายุ 7-14 ปีได้รับเลือกจากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอนคลัสเตอร์ที่ใช้ในครัวเรือนจาก 10 จาก 16 ที่พักอาศัย 16 หมู่บ้านในจังหวัดพังงาและ 16 หมู่บ้านในจังหวัดภูเก็ตและกระบี่ มี 150 ครัวเรือนจากพังงาและ 200 มีผู้ประกอบการจากกระบี่และภูเก็ตเป็นสิ่งที่จำเป็น กลุ่มตัวอย่างได้รับคัดเลือก 371 คน: 167 พลัดถิ่นในที่พักพิงชั่วคราว 99 ไม่ย้ายออกจากหมู่บ้านได้รับผลกระทบจากสึนามิและ 105 ไม่ได้ย้ายออกจากหมู่บ้านได้รับผลกระทบในจังหวัดพังงาภูเก็ตและกระบี่ เพราะจังหวัดพังงาเป็นเรื่องร้ายแรงได้รับผลกระทบจากสึนามิ ทั้งหมดของเด็กที่ได้รับผลกระทบ (210) ในจังหวัดพังงาของการประเมินเป็นครั้งแรกที่มีวัตถุประสงค์เพื่อติดตามในครั้งที่สองและการสำรวจที่สาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วัสดุและวิธีการ
การศึกษาครั้งนี้เป็นประชากรพื้นฐานตามยาวศึกษาปัญหาสุขภาพจิตของเด็กที่ได้รับผลกระทบจากสึนามิถล่มเอเชียเมื่อปี 2547สอง สาม การประเมินสุขภาพจิตที่เกิดระหว่างเด็กและผู้ใหญ่ในจังหวัดที่ประสบภัยธรณีพิบัติ 2 และ 9 เดือนหลังคลื่นสึนามิในเดือนกุมภาพันธ์และกันยายน 2548 โดยความร่วมมือของทีมงานกรมสุขภาพจิต ( ตู้ ) ของรัฐบาลไทยและประเทศไทย กระทรวงสาธารณสุขเรา และศูนย์ป้องกันและควบคุมโรคร่วม ( TUC ) .การประเมิน 3 จัดทำโดย ตู้หมิงฮั่นในเดือนกุมภาพันธ์ 2008 , 3 ปีหลังสึนามิ ขนาดตัวอย่างและวิธีการสุ่มตัวอย่างการคำนวณอธิบาย elsewhere17,18 . สรุปได้ว่า ขนาดของกลุ่มตัวอย่างที่คำนวณบนพื้นฐานของการประมาณความชุกของปัญหาสุขภาพจิตของ 5% มีความแม่นยำ 95% ( - 4% ) และผลการออกแบบ 1.5 สำหรับการประเมินครั้งแรกตัวอย่างของเด็กอายุ 7 ปีถึง 14 ปี โดยเลือกกลุ่มครัวเรือนที่สุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน จาก 10 จาก 16 ที่พักอาศัย 16 หมู่บ้านในจังหวัดพังงา และ 16 หมู่บ้านในภูเก็ตและกระบี่ จำนวน 150 ครัวเรือน จากพังงา และ 200 ครัวเรือน จากกระบี่และภูเก็ต กำลังต้องการ ตัวอย่าง คัดเลือกแต่เด็ก : 167 พลัดถิ่นในที่พักอาศัยชั่วคราว99 ไม่พลัดถิ่นจากสึนามิ ผลกระทบ และหมู่บ้านได้รับผลกระทบไม่ย้ายออกจากหมู่บ้านใน พังงา ภูเก็ต และกระบี่ เพราะ จังหวัดพังงา จริงจัง ที่ได้รับผลกระทบจากสึนามิ ทั้งหมดของเด็กที่ได้รับผลกระทบ ( 210 ) ในจังหวัดพังงาของการประเมินครั้งแรกมีวัตถุประสงค์เพื่อติดตามผลในรอบที่ 2 และการ 3