is far too unfair for the little fi

is far too unfair for the little fish, it clearly adores this flower so much.” Approaching a little, Ye Li’s face appears dejected and slightly cold, “Even if the flower is unwilling, I will still move it to the water to try.”

Knowing this person’s arrogant personality, speaking further has no benefits, Gui Wan lightly shrugs, declining to comment, the two of them wordless.

Ye Li arranges his expression, thinking that she is already in the Nu Capital, there is a lot time to change everything from now on, his voice also turns a few points gentler: “You’ve already been sleeping for an entire day and night, the palace has a celebration banquet tonight, why don’t you also come along?”

Originally wanting to reject him, but thinking of Ye Li’s whimsical, one sided personality, words of refusal can only remain sitting in her mouth, Gui Wan submissively nods, raising her head to ask: “What about my things, can you give them back to me now?” All of her belongings has been taken from her, even the clothing she is wearing right now have changed into the Nu’s outfit, she is rather unaccustomed to this.

Eyes circling around her body, Ye Li voice sounds slightly deep: “At the banquet, just wear a Nu outfit. Your things, I will return to you later.”

Softly sounding a cold laugh, Gui Wan makes no statement, casually standing up, she does not care about Ye Li, and looks outside the window, wanting an even bigger sky to be reflected in her eyes.

Standing behind her, Ye Li stands still, unable to turn around, nor is he able to look away, softly saying: “My subjects will definitely be impressed by you, they are bound to be captivated by you,” Suddenly recalling the burst of chattering within the palace just before, he changes his words, “Perhaps there are already those that have been impressed by you……”

His words, drifts past Gui Wan’s ears, she leisurely turns her head back, as though smiling but not smiling, sweetly saying: “All that I want, is not that complicated, what I want, is perhaps just the heart of one person, and also a view of the blue sky.” One fine finger distant in one stroke, pointing to the skies, such action flows freely, carrying the form of soul capturing beauty.

Ye Li uncontrollably looks out the window to where that finger points, a view of light blue reflected in his eyes, yet what he feels is his heart beating painfully fast, gloomily looking at the person before him, his consciousness blurs in this moment, his mouth blurting out a soft calling: “Suo Ge Ta?”

No one answers, emptiness falls upon the room with silence and desolation.

******

Night time very quickly arrives, the palace is already lit with fire, with waves after waves of singing, the atmosphere is extremely lively. Gui Wan sits inside the room, simply leaving Mo Na to doll her up, after a while, Mo Na finally reveals a look of satisfaction, marvelling: “This is definitely my lifetime’s most satisfying masterpiece.”

Gui Wan laughingly follows on: “This is definitely my lifetime’s most helpless trip.” Glancing at Mo Na’s look of difficulty, she looks outside the door, from henceforth, she alone needs to face changes, face dilemmas, not to mention leave this place that she does not belong to, no matter how extraordinarily beautiful it is……

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จะไม่เป็นธรรมสำหรับปลาน้อยเกินไป มันชัดเจนรัสเซียดอกไม้นี้มากขึ้น " ใกล้เข้ามาหน่อย หน้าของ Li ของ Ye ปรากฏสลดใจ และเย็นเล็กน้อย "แม้ว่าดอกไม้จะไม่เต็มใจ ฉันจะยัง ย้ายไปน้ำลอง"รู้คนนี้หยิ่งบุคลิกภาพ การพูดมีประโยชน์ไม่ Gui Wan เบา ๆ เข้า ปฏิเสธที่จะแสดงความคิดเห็น ของพวกเขา wordlessYe Li จัดนิพจน์ของเขา ความคิดที่ เธอมีอยู่แล้วในเมืองหลวงของนูสกิน มีเวลามากในการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างจากนี้ เสียงของเขาจะเปิดกี่จุดเบา: "คุณได้แล้วการนอนหลับสำหรับทั้งกลางวันและกลางคืน พระราชวังมีฉลองเลี้ยงคืนนี้ นอกจากนี้ยังมาพร้อม"ตอนแรก อยากจะปฏิเสธ เขา แต่ความคิดของของ Li ของ Ye แปลก บุคลิกภาพด้านหนึ่ง พูดประโยคสามารถยังคงนั่งในปากของเธอ Gui Wan ยินดี nods เลี้ยงหัวของเธอจะถาม: "อะไรเกี่ยวกับสิ่งของฉัน คุณสามารถให้พวกเขากลับให้ฉันตอนนี้? " ทั้งหมดของทรัพย์สินของเธอได้ถูกพรากไปจากเธอ มีการเปลี่ยนแปลงแม้กระทั่งเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่อยู่เป็นชุดของนูสกิน เธอเป็น unaccustomed มากกว่านี้ตาเล็กทั่วร่างกายของเธอ Ye Li เสียงเสียงลึกเล็กน้อย: "ในงานเลี้ยง เพียงสวมเครื่องแต่งกายที่ Nu สิ่งที่คุณ ผมจะกลับไปคุณในภายหลัง"เบา ๆ เสียงหัวเราะเย็น Gui Wan ทำไม่ ลุกขึ้นยืนลวก เธอไม่ดูแลเกี่ยวกับ Ye Li และดูนอกหน้าต่าง อยากท้องฟ้ายิ่งใหญ่ที่จะปรากฏในดวงตาของเธอยืนอยู่ข้างหลังเธอ Ye Li หยุดนิ่ง ไม่สามารถเปิดรอบ หรือเขาจะมองออกไป นวลบอกว่า: "เรื่องของฉันจะแน่นอนประทับใจคุณ เลี่ยง ๆ ไคล้คุณ ก็นึกถึงการปะทุของ chattering ภายในพระราชวังก่อน เขาเปลี่ยนคำพูดของเขา "อาจจะมีแล้วผู้ที่ได้รับความประทับใจคุณ... "เขาคำ ลอยผ่านหู Gui Wan สบาย ๆ หล่อนหัวของเธอกลับมา ว่ายิ้ม แต่ไม่ ยิ้ม หวานบอกว่า: "ที่ต้อง ไม่ซับซ้อน สิ่งที่ฉันต้องการ อาจเป็นเพียงหัวใจของคนคนหนึ่ง และมุมมองของท้องฟ้าสีฟ้า" ไกลในจังหวะหนึ่ง ชี้ไปที่ท้องฟ้า การกระทำดังกล่าวไหลได้อย่างอิสระ ดำเนินรูปแบบของจิตวิญญาณการจับภาพความงามนิ้วมือดีหนึ่งYe Li ดะมองออกหน้าต่างไปที่นิ้วชี้ วิวฟ้าสะท้อนในดวงตาของเขา แต่สิ่งที่เขารู้สึกคือ หัวใจเต้นเร็วเจ็บปวด gloomily กำลังดูคนก่อนเขา จิตสำนึกของเขาในภาพในช่วงเวลานี้ ปาก blurting ออกนุ่มโทร: "Suo Ge ตา"ไม่มีคำตอบ ความว่างเปล่าอยู่ตามห้องเงียบและไร้ผู้คน******ถึงเวลากลางคืนได้อย่างรวดเร็ว พระราชวังแล้วมีไฟส่องสว่าง ด้วยไฟ กับคลื่นหลังจากคลื่นของการร้องเพลง บรรยากาศเป็นอันมาก Gui Wan ตั้งภายในห้อง เพียงแค่ปล่อย Na Mo ในตูดของเธอขึ้น หลัง โมนาก็เผยดูความพึงพอใจ ดื่ม: "นี้ไม่แน่นอนชีวิตของฉันพอใจมากที่สุดผลงานชิ้นเอก"Gui Wan เก่งกาจดังต่อไปนี้ใน: "นี้เป็นแน่นอนเดินทางสุดหมดหนทางชีวิตของฉัน" ดูที่โมนาดูความยาก เธอดูอยู่ จากแท้ ๆ เธอคนเดียวต้องเผชิญการเปลี่ยนแปลง เผชิญอุปสรรค การออกจากสถานที่แห่งนี้ที่เธอไม่อยู่ ไม่ว่าวิธีพิเศษสวยเป็น ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อยู่ไกลธรรมเกินไปสำหรับปลาเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างชัดเจน adores ดอกไม้นี้มาก. "ใกล้เล็กน้อยใบหน้าของเจ้าหลี่ปรากฏสลดใจและเย็นเล็กน้อย" แม้ว่าดอกไม้ไม่เต็มใจที่ฉันจะยังคงย้ายไปในน้ำที่จะลอง " รู้บุคลิกหยิ่งคนนี้พูดต่อไปมีประโยชน์ไม่มีกุย Wan เบา ๆ ยักไหล่, ปฏิเสธที่จะแสดงความคิดเห็นที่สองของพวกเขาพูดไม่ออก. เจ้าหลี่จัดแสดงออกของเขาคิดว่าเธอมีอยู่แล้วใน Nu ทุนมีเวลามากในการ เปลี่ยนทุกอย่างจากนี้ไปเสียงของเขายังเปลี่ยนไม่กี่จุดที่อ่อนโยน: "คุณได้รับแล้วนอนหลับตลอดทั้งวันและคืนพระราชวังมีการเฉลิมฉลองที่จัดเลี้ยงคืนนี้ทำไมคุณไม่นอกจากนี้ยังมาพร้อม?" แต่เดิมที่ต้องการ ปฏิเสธเขา แต่ความคิดของแปลกบุคลิกภาพด้านหนึ่งเจ้าหลี่, คำพูดของการปฏิเสธที่สามารถยังคงนั่งอยู่ในปากของเธอกุย Wan submissively พยักหน้ายกหัวของเธอที่จะถาม: "สิ่งที่เกี่ยวกับสิ่งที่ฉันคุณสามารถให้พวกเขากลับมาให้ฉันตอนนี้ ? "ทั้งหมดของข้าวของของเธอได้ถูกพรากไปจากเธอแม้เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ในขณะนี้ได้เปลี่ยนเป็นเครื่องแต่งกาย Nu เธอค่อนข้างคุ้นเคยกับเรื่องนี้. ตาวงรอบร่างกายของเธอเสียงเจ้าหลี่เสียงลึกเล็กน้อย" ใน จัดเลี้ยงเพียงแค่สวมใส่เครื่องแต่งกายที่ Nu สิ่งที่คุณผมจะกลับไปกับคุณในภายหลัง. " เบา ๆ ทำให้เกิดเสียงหัวเราะเย็น Gui Wan ทำให้คำสั่งไม่ตั้งใจลุกขึ้นยืนเธอไม่สนใจเกี่ยวกับเจ้าหลี่และมองนอกหน้าต่างที่ต้องการท้องฟ้าที่ยิ่งใหญ่ที่จะสะท้อนให้เห็นใน . ดวงตาของเธอยืนอยู่ข้างหลังเธอเจ้าหลี่ยังคงยืนไม่สามารถที่จะหันไปรอบ ๆ และไม่เป็นเขาสามารถที่จะมองออกไปเบา ๆ ว่า "อาสาสมัครของฉันแน่นอนจะต้องประทับใจโดยคุณพวกเขาจะผูกพันที่จะหลงรักโดยคุณ" ทันใดนั้นนึกถึง การระเบิดของการพูดพล่อยภายในพระราชวังก่อนที่เขาเปลี่ยนคำพูดของเขา "บางทีมีอยู่แล้วผู้ที่ได้รับความประทับใจจากคุณ ...... " คำพูดของเขาลอยผ่านมาหู Gui Wan เธอสบายหันหัวของเธอกลับมาราวกับว่ายิ้ม แต่ ไม่ยิ้มหวานพูดว่า: ". ทั้งหมดที่ฉันต้องการคือไม่ซับซ้อนว่าสิ่งที่ฉันต้องการอาจจะเป็นเพียงแค่การเต้นของหัวใจของคนคนหนึ่งและยังมองเห็นวิวของท้องฟ้าสีฟ้า" หนึ่งนิ้วที่ดีในระยะไกลหนึ่งจังหวะชี้ไปที่ ท้องฟ้า, การกระทำดังกล่าวไหลได้อย่างอิสระถือรูปแบบของจิตวิญญาณของการจับภาพความงาม. เจ้าหลี่ดะมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อที่ว่านิ้วชี้มุมมองของแสงสีฟ้าสะท้อนให้เห็นในสายตาของเขา แต่สิ่งที่เขารู้สึกเป็นหัวใจของเขาเต้นแรงเจ็บปวด อย่างเศร้าโศกมองไปที่คนก่อนหน้าเขาที่จิตสำนึกของเขาพร่าเลือนในขณะนี้ปากของเขา blurting ออกโทรนุ่ม: "Suo จีอีตา" . ไม่มีใครตอบความว่างเปล่าตรงตามห้องที่มีความเงียบและความรกร้าง****** คืน เวลาอย่างรวดเร็วมาถึงพระราชวังเป็นไฟแล้วด้วยไฟกับคลื่นหลังจากคลื่นของการร้องเพลงมีบรรยากาศที่มีชีวิตชีวามาก กุย Wan นั่งอยู่ภายในห้องเพียงแค่ออกจากโมนาตุ๊กตาของเธอขึ้นหลังจากที่ในขณะที่โมนาในที่สุดก็เผยให้เห็นรูปลักษณ์ของความพึงพอใจประหลาดใจว่า "นี้แน่นอนชิ้นเอกพอใจมากที่สุดตลอดชีวิตของฉัน." กุย Wan หัวเราะดังต่อไปนี้เมื่อ: "นี่ แน่นอนการเดินทางกำพร้าส่วนใหญ่อายุการใช้งานของฉัน ". วินาศภัยดูโมนาของความยากลำบากเธอมองนอกประตูตั้งแต่นี้ไปเธอคนเดียวความต้องการที่จะต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงวิกฤติใบหน้าไม่ต้องพูดถึงปล่อยให้สถานที่แห่งนี้ว่าเธอไม่ได้เป็นไม่มี ว่าวิธีการพิเศษที่สวยงามมันเป็น ......

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไกลเกินไปเลยปลาน้อย มันชอบดอกไม้นี้มาก " ใกล้ๆ ใบหน้าของเจ้าลี่ปรากฏหดหู่และเย็นเล็กน้อย " ถ้าดอกไม้ไม่เต็มใจ ฉันก็จะย้ายมันให้น้ำให้ลองรู้นิสัยหยิ่งคนนี้ พูดต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ กุ้ย วานเบาๆ shrugs , ปฏิเสธที่จะแสดงความคิดเห็น , สองของพวกเขาขึ้น .ท่านหลี่ จัดให้มีการแสดงออกของเขา เธอคิดว่าเธออยู่ในตอนนี้ทุนมีมากเวลาเปลี่ยนทุกอย่างแล้ว เสียงของเขาก็เปลี่ยนเป็นไม่กี่จุดเบา : " คุณได้นอนทั้งวันและคืนวังได้จัดเลี้ยงฉลองคืนนี้ ทำไมคุณไม่ลองมา ตาม "ตอนแรกอยากจะปฏิเสธเขา แต่ความคิดของเจ้าไล เพ้อฝัน ข้างเดียว บุคลิก คำพูดปฏิเสธเท่านั้นที่ยังคงนั่งในปากเธอ กุ้ย วาน submissively พยักหน้าเงยหน้าขึ้นถาม : " อะไรเกี่ยวกับฉันคุณสามารถให้พวกเขากลับมาที่ฉันตอนนี้ " ทั้งหมดของข้าวของของเธอถูกพรากไปจากเธอ หรือแม้แต่เสื้อผ้าที่เธอใส่อยู่ตอนนี้ก็เปลี่ยนเป็นชุดของนู๋ เธอค่อนข้างไม่คุ้นเคยนี้ตาวนรอบร่างของเธอ เสียงท่านหลี่เสียงเล็กน้อยลึก : " ที่ห้องจัดเลี้ยง แค่ใส่นู ชุด อะไรของคุณ ผมจะกลับไปหาคุณทีหลังเบาเสียงหัวเราะเย็น กุ้ย วานทำให้ไม่มีงบ ก็ลุกขึ้นยืน เธอไม่ได้แคร์ท่าน Li และมองออกไปข้างนอกหน้าต่าง ต้องการใหญ่ ท้องฟ้าจะปรากฏในสายตาของเธอยืนอยู่ข้างหลังเธอ เย หลี่ ยืนยังไม่สามารถหันไปรอบ ๆและเขาสามารถที่จะมองออกไปเบา ๆว่า " วิชาของฉันแน่นอนจะประทับใจคุณ พวกเขาจะผูกพันที่จะต้องหลงเสน่ห์คุณ " ก็เรียกเสียงระเบิดภายในวังก่อนที่เขาจะเปลี่ยนคำพูดของเขา " บางที แล้วมีผู้ที่ได้รับ ประทับใจคุณ . . . . . . . "คำพูดของเขาลอยผ่านหูของ GUI วาน เธอค่อยๆหันหน้ากลับมา ราวกับจะยิ้มแต่ไม่ยิ้มหวานพูด : " ทั้งหมดที่ฉันต้องการคือไม่ซับซ้อน สิ่งที่ฉันต้องการ คือ บางที ก็หัวใจของคน และยังสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของท้องฟ้าสีฟ้า " ดีหนึ่งนิ้ว ไกล ในจังหวะหนึ่งชี้ไปที่ท้องฟ้า การกระทำดังกล่าวไหลได้อย่างอิสระ ถือรูปของวิญญาณจับภาพความงามท่านหลี่ ดะมองออกไปนอกหน้าต่างที่นิ้วที่จุดมุมมองของแสงสีฟ้าที่สะท้อนอยู่ในดวงตาของเขา แต่สิ่งที่เขารู้สึกคือหัวใจของเขาเต้นอย่างเจ็บปวดอย่างรวดเร็วหวังมองบุคคลตรงหน้าเขา สติของเขา blurs ในช่วงเวลานี้ ปากของเขา blurting ออกมาเรียกนุ่ม " ทา suo GE ? "ไม่มีใครตอบ ว่างเปล่า ตกลงบนห้องด้วยความเงียบ และรกร้าง* * * * * *กลางคืนอย่างรวดเร็วมาถึงพระราชวังแล้วจ้ากับไฟ กับคลื่นหลังจากคลื่นของการร้องเพลง บรรยากาศที่แสนสดใส กุ้ย วาน นั่งอยู่ภายในห้อง เพียง ไป โม นา ตุ๊กตาของเธอขึ้นหลังจากที่ในขณะที่ โม นา ก็พบลักษณะของความพึงพอใจ marvelling : " นี่ต้องเป็นชีวิตที่น่าพอใจที่สุดชิ้นเอก "GUI วานด้วยการหัวเราะดังนี้ : " นี่จะต้องเป็นชีวิตเดินทางหมดหนทางมากที่สุด " ผาดที่ โม นา ดูความยาก เธอมองที่หน้าประตู นับจากนี้ไป เธอ คนเดียวที่ต้องเผชิญวิกฤติการเปลี่ยนแปลง หน้าไม่ต้องพูดถึง ออกไปจากที่นี่ เธอไม่ได้เป็นของ ไม่ว่าโคตรสวย มันคือ . . . . . . .