Our knowledge of many aspects of fo

Our knowledge of many aspects of food acquisition and
digestion in fish larvae has increased enormously during
the past few decades, but there are still many gaps that
require further research in order to improve the rearing of
marine fish larvae.
In relation to food detection we still need to develop an
overall picture of the sensory systems throughout development.
Not all types of sensory cell are present in individual
species, and those present in adult stages are often different
from those observed in larvae and juveniles. Furthermore,
some sense organs (e.g. solitary chemosensory cells) are
very poorly described and only in some species, and no or
few data on their physiological functions are available.
Broader and deeper knowledge of sense organs ontogenesis,
morphology and physiology in larvae, juveniles and adults
of reared species will greatly help us to optimize feeding
protocols and replace live prey with inert microdiets. This
will permit species-specific optimization of administration
of prey/food item sequences based on organoleptic properties,
dimensions, detectability (i.e. via mechanical or chemical
clues), the type and speed of movements or buoyancy.
Another issue that needs attention is the problem of
sense organ anomalies that has been described in some
reared fish (Mana & Kawamura 2002). If this situation is
confirmed in other reared species, it will have strong implications
for sampling for ontogenetic studies, including
reference material needing to be collected from wild populations
or fish having to be reared in extensive systems with
natural plankton in order to elucidate the normal pattern
of development. This would also imply that under

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความรู้ที่เราซื้ออาหารหลายประการ และย่อยอาหารในปลาตัวอ่อนเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงผ่านมาไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา แต่มีมากมายยังคง gaps ที่ต้องวิจัยเพิ่มเติมเพื่อปรับปรุงการเลี้ยงของปลาทะเลตัวอ่อนเกี่ยวกับการตรวจจับอาหาร เราต้องมีการพัฒนาภาพรวมของระบบประสาททั้งการพัฒนาไม่ทุกประเภทของเซลล์ประสาทที่มีอยู่ในแต่ละบุคคลสายพันธุ์ และผู้ที่อยู่ในขั้นตอนที่ผู้ใหญ่มักแตกต่างกันจากที่สังเกตได้จากตัวอ่อนและสัตว์ นอกจากนี้มีอวัยวะความรู้สึกบางอย่าง (เช่นโดดเดี่ยว chemosensory เซลล์)อธิบายดี และ ในบางชนิด และไม่มีเท่านั้น หรือมีข้อมูลน้อยในการทำงานทางสรีรวิทยาความรู้ที่กว้าง และลึกของอวัยวะความรู้สึก ontogenesisสัณฐานวิทยาและสรีรวิทยาในตัวอ่อน สัตว์ และผู้ใหญ่พันธุ์เลี้ยงจะช่วยให้เราสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการให้อาหารโพรโทคอลและแทนสดล่ากับเฉื่อย microdiets นี้จะทำให้เพิ่มประสิทธิภาพของสายบริหารเหยื่อ/อาหารสินค้าลำดับตามคุณสมบัติทางประสาทสัมผัสมิติ detectability (เช่นผ่านทางเครื่องกลหรือสารเคมีclues), ชนิดและความเร็วของการเคลื่อนไหวหรือลอยตัวอีกประเด็นที่ต้องให้ความสนใจคือ ปัญหาของรู้สึกผิดปกติของอวัยวะที่ได้รับการอธิบายในเลี้ยงปลา (มานาและ Kawamura 2002) หากสถานการณ์นี้ยืนยันในสายพันธุ์อื่น ๆ reared มันจะมีผลสำหรับการสุ่มตัวอย่างศึกษา ontogenetic รวมทั้งวัสดุอ้างอิงที่ต้องการเก็บจากป่าประชากรหรือปลาต้องถูกเลี้ยงในระบบอย่างละเอียดธรรมชาติแพลงก์ตอนเพื่อ elucidate รูปแบบปกติของการพัฒนา นี้จะยังนัยว่าภายใต้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความรู้ของเราในหลาย ๆ แง่มุมของการเข้าซื้อกิจการอาหารและ
การย่อยอาหารในปลาวัยอ่อนได้เพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วง
ไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา แต่ยังคงมีช่องว่างจำนวนมากที่
ต้องมีการวิจัยเพิ่มเติมเพื่อปรับปรุงการเลี้ยงของ
ตัวอ่อนปลาทะเล.
ในความสัมพันธ์กับการตรวจสอบอาหารที่เรายังคง จำเป็นที่จะต้องพัฒนา
ภาพรวมของระบบประสาทสัมผัสตลอดการพัฒนา.
ไม่ได้ทุกประเภทของเซลล์ประสาทสัมผัสที่มีอยู่ในแต่ละ
สายพันธุ์และผู้ที่อยู่ในขั้นตอนที่ผู้ใหญ่มักจะแตกต่าง
จากที่พบในตัวอ่อนและเยาวชน นอกจากนี้
บางอวัยวะความรู้สึก (เช่นเซลล์ chemosensory โดดเดี่ยว) จะ
อธิบายได้ไม่ดีมากและมีเพียงบางชนิดและไม่มีหรือ
ข้อมูลลับเกี่ยวกับฟังก์ชั่นทางสรีรวิทยาของพวกเขาที่มีอยู่.
ความรู้กว้างและลึกของอวัยวะความรู้สึก ontogenesis,
ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและสรีรวิทยาในตัวอ่อนหนุ่มสาวและ ผู้ใหญ่
ของสายพันธุ์ที่เลี้ยงจะช่วยให้เราสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการให้อาหาร
โปรโตคอลและแทนที่เหยื่ออยู่กับ microdiets เฉื่อย นี้
จะช่วยให้เพิ่มประสิทธิภาพของสายพันธุ์เฉพาะของการบริหาร
ของลำดับเหยื่อ / รายการอาหารขึ้นอยู่กับคุณสมบัติทางประสาทสัมผัส
มิติ detectability (เช่นผ่านทางกลหรือสารเคมี
ปม) ชนิดและความเร็วของการเคลื่อนไหวหรือการพยุง.
ปัญหาที่ต้องการความสนใจอีกประการหนึ่งคือปัญหาของ
ความผิดปกติของความรู้สึกอวัยวะที่ได้รับการอธิบายในบาง
ปลาเลี้ยง (มานะ & Kawamura 2002) หากสถานการณ์นี้จะ
ได้รับการยืนยันในสายพันธุ์ที่เลี้ยงอื่น ๆ ก็จะมีผลกระทบที่แข็งแกร่ง
สำหรับการสุ่มตัวอย่างเพื่อการศึกษา ontogenetic รวมทั้ง
วัสดุอ้างอิงที่จะต้องเก็บรวบรวมจากประชากรป่า
หรือปลาที่มีจะได้รับการเลี้ยงดูในระบบอย่างกว้างขวางกับ
แพลงก์ตอนธรรมชาติเพื่อที่จะชี้ให้เห็นรูปแบบปกติ
ของการพัฒนา นอกจากนี้ยังจะบ่งบอกว่าภายใต้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ของเรามีความรู้หลายด้าน และซื้ออาหารการย่อยอาหารในปลาวัยอ่อนมีเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา แต่ยังคงมีช่องว่างมากมายว่าต้องมีการวิจัยเพิ่มเติมเพื่อปรับปรุงการเลี้ยงของปลาวัยอ่อนทะเลในความสัมพันธ์กับการตรวจสอบอาหารเรายังต้องพัฒนาภาพรวมของระบบประสาทตลอดการพัฒนาไม่ทุกประเภทของความรู้สึกที่เป็นปัจจุบันในแต่ละเซลล์ชนิด และผู้ที่อยู่ในขั้นตอนที่ผู้ใหญ่มักแตกต่างกันจากที่สังเกตในตัวอ่อนและเยาวชน . นอกจากนี้บางอวัยวะรับความรู้สึก ( เช่นเดี่ยว chemosensory เซลล์ )งานมากอธิบายเท่านั้น และในบางชนิด และ ไม่มี หรือข้อมูลไม่กี่ของพวกเขาฟังก์ชั่นทางสรีรวิทยาเป็นใช้ได้กว้างและลึก ความรู้ ontogenesis อวัยวะสัมผัส ,สัณฐานวิทยาและสรีรวิทยาในตัวอ่อน เยาวชนและผู้ใหญ่ชนิดของกลุ่มจะช่วยให้เราปรับให้อาหารโปรโตคอลและแทนที่ด้วยเหยื่อสดแบบ microdiets . นี้จะอนุญาตเฉพาะ - ขยายพันธุ์ เพิ่มประสิทธิภาพการบริหารเหยื่อ / อาหารรายการลำดับตามคุณสมบัติทางประสาทสัมผัส ,มิติ , การควบคุมคุณภาพทางเครื่องกล หรือสารเคมี ( เช่นปม ) , ชนิดและความเร็วของการเคลื่อนไหว หรือการลอยอีกเรื่องที่ต้องสนใจคือ ปัญหาของอวัยวะประสาทสัมผัสความผิดปกติที่ได้ถูกอธิบายไว้ในบางส่วนเลี้ยงปลา ( Mana & คาวามูระ 2002 ) ถ้าสถานการณ์เป็นเช่นนี้ยืนยันในอื่น ๆที่เลี้ยงสายพันธุ์ มันจะมีผลกระทบที่แข็งแรงสำหรับคน ontogenetic ศึกษา ได้แก่วัสดุอ้างอิงที่จะต้องเก็บรวบรวมจากประชากรป่าหรือปลาต้องเลี้ยงในระบบอย่างละเอียดด้วยแพลงก์ตอนธรรมชาติเพื่ออธิบายรูปแบบปกติของการพัฒนา นี้ก็บ่งบอกว่า ภายใต้