red drum and common snook in a cove

red drum and common snook in a covered, opaque plastic container (142 L “ice chest”) and opened the container approximately
every 15 s to monitor the level of anesthesia. Several stages of
anesthesia have been formally defined for fishes (Summerfelt and
Smith, 1990; Prince et al., 1995). At Stage 3, the fish exhibits
partial loss of equilibrium and increased opercular rate. At Stage
4, muscle control and equilibrium are lost and opercular movements are weak. We recorded induction time (in min) until Stage-4
anesthesia. We then measured total length (in cm; TL) and wet
mass (in g; WM) before returning the fish to oxygenated sea
water. We measured recovery time (min) as the time between
immersion in oxygenated sea water and return of equilibrium.
A single observer made all the timed observations to limit bias,
since assessing induction and recovery times can potentially be
subjective, as noted by Trushenski et al. (2012b). We verified 24-
h survival for red drum, flounder, and snook. In addition, most
flounder and all snook were maintained at our facility for at least
a month following experimentation. Other species were released
into the wild following recovery or euthanized as part of other
projects.
We define anesthetic effectiveness as achieving stage-4 with
induction time

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กลองสีแดงและ snook ทั่วไปครอบคลุม ทึบแสงพลาสติกรอง (142 L "หน้าอกแข็ง") และเปิดภาชนะประมาณทุก 15 s เพื่อตรวจสอบระดับของยา ขั้นตอนต่าง ๆ ของยาได้รับการกำหนดอย่างเป็นกิจจะลักษณะในปลา (Summerfelt และสมิธ 1990 เจ้าชายและ al., 1995) 3 ขั้นตอน การจัดแสดงปลาสูญเสียบางส่วนของสมดุลและอัตราเพิ่ม opercular ในขั้นตอน4 สมดุลและควบคุมกล้ามเนื้อจะหายไป และเคลื่อนไหว opercular จะอ่อนแอ เราบันทึกเหนี่ยวนำเวลา (เป็นนาที) จนถึงระยะ 4ใช้ยาสลบ เราแล้ววัดความยาวรวม (ใน cm ลี และเปียก(ใน g WM) ก่อนกลับปลาเพื่อ oxygenated ทะเลน้ำ เราวัดเวลา (นาที) เวลาระหว่างแช่ในน้ำทะเล oxygenated และคืนสมดุลแหล่งเดียวทำเวลาสังเกตเพื่อจำกัดความโน้มเอียงนับตั้งแต่การประเมินครั้งที่เหนี่ยวนำและการกู้คืนอาจมีตามอัตวิสัย ตามที่ระบุไว้โดย Trushenski et al. (2012b) เราตรวจ 24-รอด h แดงกลอง flounder และ snook นอกจากนี้ ส่วนใหญ่flounder และ snook ทั้งหมดถูกรักษาไว้ที่สถานที่ของเราสำหรับน้อยเดือนการทดลองต่อไปนี้ อื่น ๆ นำออกใช้ในป่าต่อการกู้คืน หรือ euthanized เป็นส่วนหนึ่งของอื่น ๆโครงการเรากำหนดประสิทธิผล anesthetic บรรลุขั้นที่ 4 ด้วยเวลาเหนี่ยวนำ < 10 นาที เวลา < 5 นาที (Summerfelt และสมิธ 1990), และ < 5% การตาย เราใช้เส้น regressionsเวลาเหนี่ยวนำหรือเวลาบน TL และ WM เพื่อกำหนดผลกระทบของขนาดร่างกายสำหรับบุคคลที่เหลืออยู่ทั้งหมดหรือทั้งหมดผู้ใหญ่แดงเยื่อ (คัดสรร และ fatigued) ตัวแปรทั้งหมดได้ logtransformed ก่อนการ linearize ความสัมพันธ์ และลดheteroscedasticity เราทดสอบความแตกต่างระหว่างชนิด หรือระหว่างผู้ใหญ่เหลืออยู่ และ fatigued แดงดรัมหลังจากแก้ไขสำหรับความแตกต่างในขนาด (ค่าคงเหลือจากการถดถอยของการเหนี่ยวนำหรือกู้คืนเวลาขนาดร่างกาย) โดยใช้ผลต่างของการวิเคราะห์ (วิเคราะห์ความแปรปรวน) และของ Scheffe ทดสอบ post hoc (สำหรับพันธุ์) และนักเรียน t-ทดสอบ (เทียบกับที่เหลืออยู่fatigued)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กลองสีแดงและฮิ้วที่พบบ่อยในครอบคลุมภาชนะพลาสติกทึบแสง (142 L "หน้าอกน้ำแข็ง") และเปิดภาชนะประมาณ
ทุก 15 วินาทีในการตรวจสอบระดับของการระงับความรู้สึก หลายขั้นตอนของ
การระงับความรู้สึกได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการสำหรับปลา (Summerfelt และ
สมิ ธ . 1990; เจ้าชายและคณะ, 1995) ในขั้นตอนที่ 3 ปลาจัดแสดงนิทรรศการ
การสูญเสียบางส่วนของความสมดุลและเพิ่มอัตรา opercular ในขั้นตอนที่
4 การควบคุมกล้ามเนื้อและความสมดุลจะหายไปและการเคลื่อนไหว opercular มีความอ่อนแอ เราบันทึกเวลาเหนี่ยวนำ (ในนาที) จนถึงขั้นตอนที่ 4
การดมยาสลบ จากนั้นเราจะวัดความยาวรวม (ซม TL) และเปียก
มวล (ในกรัม WM) ก่อนที่จะกลับปลาทะเลออกซิเจนใน
น้ำ เราวัดเวลาการกู้คืน (นาที) เป็นเวลาระหว่าง
การแช่ในน้ำทะเลที่อ๊อกซิเจนและการกลับมาของความสมดุล.
สังเกตการณ์เดียวทำทุกสังเกตหมดเวลาที่จะ จำกัด อคติ
ตั้งแต่การประเมินการเหนี่ยวนำและเวลาการกู้คืนอาจจะเป็น
อัตนัยเท่าที่สังเกตจาก Trushenski และคณะ . (2012b) เราตรวจสอบแล้ว 24
ชั่วโมงสำหรับการอยู่รอดกลองสีแดงดิ้นรนและฮิ้ว นอกจากนี้ส่วนใหญ่
ดิ้นรนและฮิ้วทั้งหมดถูกเก็บรักษาไว้ที่สถานที่ของเราเป็นเวลาอย่างน้อย
หนึ่งเดือนต่อไปนี้การทดลอง สายพันธุ์อื่น ๆ ได้รับการปล่อยตัว
เป็นป่าตามการฟื้นตัวหรือ euthanized เป็นส่วนหนึ่งของอื่น ๆ
โครงการ.
เรากำหนดประสิทธิผลเป็นยาชาบรรลุขั้นตอนที่ 4 ด้วย
เวลาเหนี่ยวนำ <10 นาที, เวลาการกู้คืน <5 นาที (Summerfelt และ
สมิ ธ , 1990) และ <5% ความตาย เราใช้การถดถอยเชิงเส้น
ของเวลาเหนี่ยวนำหรือเวลาการกู้คืนบน TL และ WM เพื่อตรวจสอบผลกระทบของขนาดร่างกายสำหรับทุกวางบุคคลหรือทั้งหมด
ผู้ใหญ่กลองสีแดง (พักผ่อนและเหนื่อย) ตัวแปรทั้งหมดถูก logtransformed ก่อนที่จะวิเคราะห์เพื่อ linearize ความสัมพันธ์และลด
ความแปรปรวน เราได้ทดสอบความแตกต่างระหว่างเผ่าพันธุ์หรือ
ระหว่างพักผ่อนและเหนื่อยกลองสีแดงผู้ใหญ่หลังจากการแก้ไขสำหรับ
ความแตกต่างในขนาด (เหลือจากการถดถอยของการเหนี่ยวนำหรือเวลาการกู้คืนกับขนาดร่างกาย) โดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวน (ANOVA) และ
ทดสอบเฉพาะกิจโพสต์เชฟเฟ (ตัวชนิด) และ t-test ของนักเรียน (วางเทียบกับ
เหนื่อย)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สีแดงและกลองทั่วไปสนุ๊กในครอบคลุมภาชนะพลาสติกทึบแสง ( ผม " กระติกน้ำแข็ง " ) และเปิดภาชนะบรรจุประมาณ
ทุก 15 เพื่อตรวจสอบระดับของยาชา หลายขั้นตอนของ
ยาชามีกำหนดอย่างเป็นทางการสำหรับปลา ( summerfelt และ
สมิ ธ , 1990 ; เจ้าชาย et al . , 1995 ) ในขั้นตอนที่ 3 ปลาจัดแสดง
การสูญเสียบางส่วนของความสมดุลและอัตรา opercular เพิ่มขึ้น ที่เวที
4ควบคุมกล้ามเนื้อและความสมดุลหายไป และการเคลื่อนไหว opercular อ่อนแอ เราบันทึกเวลาการอุปนัย ( มิน ) จนถึง stage-4
ยาชา เราก็วัดความยาว ( ซม. ; TL ) และมวลเปียก
( g ; WM ) ก่อนกลับปลาทะเล
ออกซิเจนในน้ำ เราวัดกู้คืนเวลา ( นาที ) เป็นช่วงเวลาระหว่างที่แช่ในน้ำทะเลที่มีออกซิเจนและ

กลับมาสมดุลผู้สังเกตการณ์เดี่ยวได้หมด สังเกตข้ออคติ
ตั้งแต่การประเมิน induction และเวลาการกู้คืนอาจจะถูก
. ดังที่ระบุไว้โดย trushenski et al . ( 2012b ) เรายืนยัน 24 -
H รอดแดง กลอง ปลาลิ้นหมา และสนุกเกอร์ นอกจากนี้ส่วนใหญ่
ฟลาวเดอร์และ Snook ถูกเก็บรักษาไว้ที่สถานที่ของเราอย่างน้อย
เดือนต่อไปนี้การทดลอง ชนิดอื่น ๆถูกปล่อยออกมา
เข้าไปในป่าตามการฟื้นตัวหรือ euthanized เป็นส่วนหนึ่งของโครงการอื่น ๆ
.
เรานิยามประสิทธิภาพเป็นขบวนการ stage-4 ยาชากับ
เหนี่ยวเวลา < 10 นาที เวลากู้คืน < 5 นาที ( summerfelt และ
สมิ ธ , 1990 ) และ < ตายร้อยละ 5 เราใช้สมการถดถอยเชิงเส้นของเวลาหรือเวลากู้
เหนี่ยวนำบน TL และ WM เพื่อ ศึกษาผลของขนาดร่างกายสำหรับบุคคลหรือทั้งหมด
พักผ่อนผู้ใหญ่แดง ( กลอง rested และอ่อนเพลีย ) ทั้งหมด ตัวแปร logtransformed ก่อนการวิเคราะห์ความสัมพันธ์และลด linearize
heteroscedasticity . เราทดสอบความแตกต่างระหว่างสายพันธุ์หรือ
ระหว่าง rested และเหนื่อยล้าผู้ใหญ่กลองสีแดงหลังจากที่การแก้ไขสำหรับ
ขนาดต่างกัน ( คลาดเคลื่อนจากความถดถอยของการเหนี่ยวนำหรือเวลาการกู้คืนบนขนาดร่างกาย ) โดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวน ( ANOVA ) และ
คนโพสต์ hoc test ( ชนิด ) และนักเรียน ( พักกับ
( เหนื่อย )