The engineer Scott Russel based his

The engineer Scott Russel based his concept for the Rotunda on his design for a 45 metre high dome created for the Great Exhibition of 1851 in London. Although Russel was accused of making structural engineering errors and mistakes in estimating the material involved, Hasenau approved the project and handed responsibility for realising the scheme to the architect Friedrich Schmidt aided by others including the Duisburg-based steel company Johann Caspar Harkort. As predicted, the construction of the roof presented enormous problems which delayed the completion of the building until March 1873.

A total of thirty-two 24 metre high pillars arranged in a circle supported an enormous tension ring with a diameter of 104 metres. This tension ring was first riveted together on the ground before being lifted into place. The ring itself supported 41 metre long radial struts which converged upwards to meet at the pressure ring. The structural elements were emphasised by fixing the skin of the roof beneath the beams. Two lanterns were installed above the sloping part of the roof. The lower one had a diameter of 31 metres and housed a walkway providing visitors to the exhibition with a panoramic view of the whole site and beyond to Vienna and the surrounding area from the impressive height of 70 metres. The second lantern stood high above the roof and was topped by a round dome. The highest point of the building at 85.30 metres - which made it the tallest building in the whole exposition - was a four metre high, five metre wide gilded replica of the imperial crown set with precious stones. An enormous building was thus created as the symbol of the World Exposition. Its monumental dimensions exceeded those of St. Peter’s in Rome. A "technological masterpiece", a symbol of the "enormous advancement in engineering", and topped off with a crown - the key expression of the megalomaniac, egotistical fervour of the youthful economic self-confidence of the Austrian Empire. Decorative elements inside the Rotunda were required to "harmonise" with the iron skeleton of the building with the objective of merely underlining the beauty of the structural engineering. The supporting pillars were linked with circular brick arches, whilst the metal skin and the iron pillars were wrapped in jute and decorated with figures. Daylight in generous quantities flooded into the building thanks to the large side windows and the lantern. Four large trees from the former park decorated the centre of the hall along with the magnificent central fountain created by Durenne. A hydraulic lift whisked the visitors to an inner gallery at a height of 23 metres which not only provided a good view of this arena for the finest exhibits and the biggest celebrations, but also gave access to the outside of the building onto the tent roof from where intrepid visitors could mount ladders to climb up to the crown.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิศวกรสก็อตเพชรเกษมตามแนวคิดของเขาสำหรับเหลี่ยมเขาออกแบบโดมสูง 45 เมตรสร้างสำหรับนิทรรศการครั้งยิ่งใหญ่ของ 1851 ในลอนดอน แม้ว่าเพชรเกษมเป็นถูกกล่าวหาว่าทำผิดวิศวกรรมโครงสร้างและข้อผิดพลาดในการประมาณการวัสดุที่เกี่ยวข้อง Hasenau อนุมัติโครงการ และมอบความรับผิดชอบสำหรับเหยื่อแผนให้สถาปนิกช่วยผู้อื่นรวมทั้งวิทยาลัยดุยส์บูร์กเหล็กบริษัท Caspar Harkort โยฮันน์ชมิดท์ฟรีดริช เป็นที่คาดการณ์ การก่อสร้างหลังคาแสดงปัญหามหาศาลที่ล่าช้าของอาคารจนถึง 1873 มีนาคมจำนวนสามสิบสอง 24 เมตรเสาสูงจัดในวงแหวนมีความตึงเครียดอย่างมากกับเส้นผ่านศูนย์กลาง 104 เมตรได้ แหวนความตึงเครียดนี้ถูกแรก riveted กันบนพื้นดินก่อนที่จะถูกยกเข้า แหวนเองได้ 41 เมตรรัศมียาวอยู่ที่ converged ขึ้นให้ตรงกับที่แหวนความดัน องค์ประกอบโครงสร้างได้ emphasised โดยแก้ไขผิวของหลังคาใต้คาน มีการติดตั้งโคมไฟสองข้างส่วนลาดของหลังคา ต่ำกว่าหนึ่งมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 31 เมตร และห้องพักเป็นทางเดินให้ชมนิทรรศการพร้อมวิวของเว็บไซต์ทั้งหมด และขอบเวียนนาและบริเวณจากความประทับใจสูง 70 เมตร โคมไฟสองยืนสูงกว่าหลังคา และถูกราด ด้วยโดมกลม จุดสูงสุดของอาคารที่ 85.30 เมตร -ที่ห้องในนิทรรศการทั้งหมด - มีสี่เมตร สูง 5 เมตรกว้าง gilded จำลองของมงกุฎที่มีอัญมณีได้ จึงได้สร้างเป็นอาคารขนาดใหญ่เป็นสัญลักษณ์ของนิทรรศการโลก มิติของอนุสาวรีย์เกินของเซนต์ปีเตอร์ในกรุงโรม สัญลักษณ์ของ "มหาศาลก้าวหน้าวิศวกรรม" "เทคโนโลยีผลงานชิ้นเอก" และราดปิดมงกุฎ - ค่าคีย์ของการ megalomaniac, fervour egotistical ของมั่นใจเศรษฐกิจอ่อนเยาว์ของจักรวรรดิออสเตรีย องค์ประกอบตกแต่งภายในเหลี่ยมถูกต้อง "harmonise" กับโครงกระดูกเหล็กของอาคารมีวัตถุประสงค์เพียงขีดเส้นใต้ความงามของงานวิศวกรรมโครงสร้าง หลักสนับสนุนการเชื่อมโยงกับอาร์เชสอิฐกลม ในขณะที่ผิวโลหะและเสาเหล็กถูกห่อปอ และตกแต่งตัวเลข ตามฤดูกาลในปริมาณขนาดใหญ่น้ำท่วมอาคารหน้าต่างด้านข้างขนาดใหญ่และโคมไฟ ต้นไม้ขนาดใหญ่สี่จากสวนเก่าตกแต่งศูนย์ศาลาพร้อมกับน้ำพุกลางอันงดงามที่สร้าง โดย Durenne ยกไฮดรอลิ whisked เข้าชมในเก็บภายในที่มีความสูง 23 เมตรซึ่งไม่เพียงแต่ ให้ของเวทีนี้จัดแสดงที่ดีที่สุดและการเฉลิมฉลองที่ใหญ่ที่สุด แต่ยัง ให้เข้าด้านนอกของอาคารบนหลังคาเต็นท์จากที่ชมฉกาจสามารถกำหนดบันไดไปมงกุฎ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิศวกรสกอตต์รัสเซลตามแนวความคิดของเขาสำหรับหอกในการออกแบบของเขาสำหรับ 45 เมตรโดมสูงที่สร้างขึ้นสำหรับนิทรรศการใหญ่ 1851 ในกรุงลอนดอน แม้ว่ารัสเซลถูกกล่าวหาว่าเป็นข้อผิดพลาดของการทำวิศวกรรมโครงสร้างและความผิดพลาดในการประมาณวัสดุที่เกี่ยวข้อง Hasenau ได้รับการอนุมัติโครงการและความรับผิดชอบมือตระหนักถึงโครงการที่จะสถาปนิกฟรีดริชชมิดท์รับความช่วยเหลือจากคนอื่น ๆ รวมทั้ง บริษัท เหล็กสบูร์กตามโยฮันน์สเปอร์ส Harkort เป็นที่คาดการณ์การก่อสร้างหลังคาที่นำเสนอปัญหาความล่าช้าอย่างมากซึ่งความสำเร็จของอาคารจนถึงเดือนมีนาคม 1873 ทั้งหมดสามสิบสอง 24 เมตรเสาสูงจัดในวงกลมสนับสนุนแหวนความตึงเครียดอย่างมากที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 104 เมตร แหวนความตึงเครียดนี้ถูกตรึงด้วยกันครั้งแรกบนพื้นดินก่อนที่จะถูกยกเข้าไปในสถานที่ แหวนที่ตัวเองได้รับการสนับสนุน 41 เมตรเสารัศมียาวซึ่งแปรสภาพขึ้นไปพบกันที่แหวนดัน องค์ประกอบโครงสร้างถูกเน้นโดยการแก้ไขผิวของหลังคาที่อยู่ใต้คาน สองโคมไฟที่ติดตั้งอยู่ด้านบนส่วนที่ลาดชันของหลังคา คนที่ต่ำกว่ามีเส้นผ่าศูนย์กลาง 31 เมตรและตั้งอยู่ทางเดินให้ผู้เข้าชมนิทรรศการที่มีมุมมองแบบพาโนรามาของทั้งเว็บไซต์และอื่น ๆ ไปยังกรุงเวียนนาและบริเวณโดยรอบจากความสูงที่น่าประทับใจของ 70 เมตร โคมไฟที่สองยืนอยู่สูงเหนือหลังคาและยอดโดมรอบ จุดที่สูงที่สุดของอาคารที่ 85.30 เมตร - ซึ่งทำให้มันเป็นอาคารที่สูงที่สุดในการแสดงออกทั้ง - เป็นสี่เมตรสูงห้าเมตรกว้างจำลองทองของพระมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ชุดที่มีหินมีค่า อาคารที่ถูกสร้างขึ้นอย่างมากจึงเป็นสัญลักษณ์ของนิทรรศการโลก ขนาดของมันยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เซนต์ปีเตอร์ในกรุงโรม A "ชิ้นเอกเทคโนโลยี" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของ "ความก้าวหน้าอย่างมากในด้านวิศวกรรม" และราดด้วยมงกุฎ - การแสดงออกที่สำคัญของจรรยาบรรณที่ร้อนคนอื่นของความมั่นใจในตนเองทางเศรษฐกิจที่อ่อนเยาว์ของจักรวรรดิออสเตรีย องค์ประกอบตกแต่งภายในหอกที่ต้อง "สอดคล้อง" กับโครงกระดูกเหล็กของอาคารที่มีวัตถุประสงค์เพียงขีดเส้นใต้ความงามของวิศวกรรมโครงสร้างที่ เสาหลักที่สนับสนุนการเชื่อมโยงที่มีส่วนโค้งอิฐวงกลมในขณะที่ผิวโลหะและเสาเหล็กถูกห่อปอกระเจาและตกแต่งด้วยตัวเลข ตามฤดูกาลในปริมาณที่พอดีน้ำท่วมเข้าไปในอาคารขอบคุณไปยังหน้าต่างด้านข้างขนาดใหญ่และโคมไฟ สี่ต้นไม้ขนาดใหญ่จากสวนอดีตศูนย์การตกแต่งของห้องโถงพร้อมกับน้ำพุอันงดงามกลางที่สร้างขึ้นโดย Durenne ยกไฮดรอลิดึงผู้เข้าชมแกลเลอรี่ชั้นที่ความสูง 23 เมตรซึ่งไม่เพียง แต่ให้มุมมองที่ดีของเวทีนี้สำหรับการจัดแสดงนิทรรศการที่ดีที่สุดและการเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่ยังให้การเข้าถึงที่ด้านนอกของอาคารบนหลังคาเต็นท์จาก ที่ผู้เข้าชมสามารถกล้าหาญติดบันไดปีนขึ้นไปยังพระมหากษัตริย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิศวกรสก็อตรัสเซลตามแนวคิดของเขาสำหรับ Rotunda ในการออกแบบของเขาเป็น 45 เมตรสูงโดมสร้างมหานิทรรศการ 1851 ในลอนดอน แม้ว่ารัสเซลถูกกล่าวหาว่าทำข้อผิดพลาดวิศวกรรมโครงสร้างและความผิดพลาดในการประมาณวัสดุที่เกี่ยวข้องhasenau อนุมัติโครงการ และมอบความรับผิดชอบในการตระหนักถึงรูปแบบสถาปนิกฟรีดริช ชมิดท์ ช่วยโดยคนอื่น ๆรวมทั้ง Duisburg บริษัทเหล็กตามโยฮันน์ Caspar harkort . ทำนายว่า การก่อสร้างหลังคาที่นำเสนอปัญหาใหญ่หลวงซึ่งล่าช้าเสร็จของอาคารจนถึงมีนาคม 1873 .

ทั้งหมด 32 24 เมตร เสาสูงเรียงเป็นวงกลมรองรับแรงมหาศาลที่แหวนมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 104 เมตร ภาวะนี้แหวนแรกตรึงร่วมกันบนพื้นดินก่อนที่จะถูกยกเข้าไปในสถานที่ แหวนที่ตัวเองสนับสนุน 41 เมตรยาวรัศมีดาวซึ่งผนวกขึ้นไปเจอแหวนที่ความดันองค์ประกอบโครงสร้างเน้นด้วยการแก้ไขผิวของหลังคา ใต้คาน ตะเกียง 2 มีการติดตั้งด้านบนส่วนลาดเอียงของหลังคา ล่างมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 30 เมตรและตั้งอยู่เป็นทางเดินให้ผู้เยี่ยมชมนิทรรศการ พร้อมวิวทิวทัศน์ของเว็บไซต์ทั้งหมดกว่าในเวียนนาและพื้นที่โดยรอบ จากความสูงที่น่าประทับใจของ 70 เมตรโคมไฟที่สองอยู่สูงเหนือหลังคา และราดโดยรอบโดม จุดที่สูงที่สุดของอาคารที่ 85.30 เมตร ซึ่งทำให้อาคารสูงที่สุดในการแสดงออก - ทั้งหมดเป็น 4 เมตร สูง 5 เมตร กว้างปิดทองจำลองของมงกุฎชุดด้วยหินมีค่า เป็นอาคารขนาดใหญ่จึงสร้างขึ้นเป็นสัญลักษณ์ของงานมหกรรมโลก .คือมิติเกินของเซนต์ปีเตอร์ในโรม " ชิ้นเอก " เทคโนโลยีที่เป็นสัญลักษณ์ของ " ความก้าวหน้าอย่างมากในทางวิศวกรรม และราดด้วยมงกุฎ - การแสดงออกที่สำคัญของสติแตกอวดดีของความร้อน , ความมั่นใจเศรษฐกิจอ่อนเยาว์ของอาณาจักรออสเตรียองค์ประกอบตกแต่งภายในหอกลมต้อง " สอดคล้อง " กับเหล็กโครงสร้างของอาคารที่มีวัตถุประสงค์เพียงขีดเส้นใต้ความงามของวิศวกรรมโครงสร้าง สนับสนุนการเชื่อมโยงกับเสาอิฐโค้งเป็นวงกลม ขณะที่ผิวโลหะและเหล็กเสา ถูกห่อในปอกระเจาและตกแต่งด้วยตัวเลขกลางวันในปริมาณใจดีท่วมเข้าไปในอาคารเพื่อขอบคุณหน้าต่างด้านข้างขนาดใหญ่ และโคมไฟ สี่ต้นไม้ขนาดใหญ่ จาก ปาร์ค อดีตศูนย์กลางของตกแต่งห้องโถงพร้อมกับงดงามกลางน้ำพุที่สร้างขึ้นโดย durenne .ลิฟท์ไฮดรอลิแกว่งผู้เยี่ยมชมแกลลอรี่ด้านในที่ความสูง 23 เมตร ซึ่งไม่เพียง แต่ให้มุมมองที่ดีของเวทีนี้สำหรับการจัดแสดงที่ดีที่สุดและการเฉลิมฉลองที่ใหญ่ที่สุด แต่ยังทำให้การเข้าถึงภายนอกอาคารลงบนหลังคาเต็นท์ที่กล้าหาญ ผู้เข้าชมสามารถติดบันไดเพื่อปีนขึ้นไป
มงกุฎ